ตอนที่ 196 – รับคืนสัญญาทาส
ตอนที่ 196 – รับคืนสัญญาทาส
การปลดปล่อย
ฮูหยินชุ่ยเรียกชิงเหมียวเข้าพบ... และมอบ "สัญญาทาส" คืนให้
"ขอบคุณฮูหยินเจ้าค่ะ" มือของชิงเหมียวสั่นเทาเมื่อรับกระดาษเก่า ๆ แผ่นนั้นมา... รอยประทับนิ้วมือสีแดงของพ่อยังคงชัดเจน
ชิงเหมียวคุกเข่าโขกศีรษะขอบคุณทั้งน้ำตา... ในที่สุดนางก็จะได้เป็นอิสระ
"พ้นปีใหม่ ฤดูใบไม้ผลิหน้า เจ้าก็ออกจากจวนได้เลย ระหว่างนี้ไปช่วยงานยายหวังที่ห้องขนมเถอะ" ฮูหยินชุ่ยสั่งตามที่ลูกสาว (จ้าวซื่อจิน) ขอไว้ เพื่อให้ชิงเหมียวได้ฝึกฝีมือเตรียมเปิดร้าน
ชิงเหมียวดีใจจนยิ้มแก้มปริ... รอยยิ้มนั้นงดงามจนแม้แต่แม่นมโต้วยังตะลึง
...
สมบัติของชิงเหมียว
กลับถึงห้องพัก ชิงเหมียวนั่งดูสัญญาทาสอย่างมีความสุข... เมื่อไปยื่นเรื่องที่ที่ว่าการอำเภอ นางจะกลับเป็น "สามัญชน" มีสิทธิถือครองที่ดินและร้านค้าได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย
นางเปิดกล่องสมบัติ... โฉนดที่ดิน, สัญญาเช่าร้าน, เครื่องประดับทองเงิน, และเงินเก็บ (ที่เตรียมไว้ไถ่ตัวแต่ไม่ได้ใช้)
ชีวิตนี้คุ้มค่าแล้ว... นางโชคดีกว่าใครหลายคน
...
ช่วงเวลาสุดท้ายในจวน
ชิงเหมียวมีความสุขกับการทำงานในห้องขนมกับยายหวัง... เหมือนปลาได้น้ำ
นางเตรียมอาหารมื้อใหญ่ฉลองปีใหม่ครั้งสุดท้ายในจวน และวางแผนชีวิตหลังออกจากจวน
"เหยียนชูมาหาข้าเมื่อวาน เอาของกินมาฝากเพียบเลยจ๊ะยาย"
"แหม... เรียก 'เหยียนชู' เต็มปากเต็มคำเลยนะ ไม่เรียกคุณชายหลินแล้วเหรอ?" ยายหวังแซว
"เรียกคุณชายมันดูห่างเหินไปนี่นา" ชิงเหมียวตอบอย่างหน้าหนา
...
แผนการในอนาคต
ชิงเหมียวกำลังหาซื้อร้านใหม่ในย่าน "ตลาดฝั่งตะวันออกของเมือง" (ใกล้บ้านว่าที่สามี) โดยให้หลินเหยียนชูและแม่ช่วยดูให้ด้วย
เรื่องแต่งงาน: นางวางแผนไว้ว่าอาจจะเป็นปลายปีหน้าหรือฤดูใบไม้ผลิปีถัดไป (ขอเวลาเตรียมร้านและอยู่กับครอบครัวก่อน)
"ข้าทั้งตื่นเต้นทั้งกลัว..." ชิงเหมียวสารภาพความในใจเรื่องแต่งงาน
"เจ้าทำได้ดีแน่... เหยียนชูรักเจ้า พ่อแม่เขาก็ใจดี ไม่ต้องห่วงหรอก" ยายหวังให้กำลังใจ
"ยาย... ข้ารักยายที่สุดเลย" ชิงเหมียวอ้อนยายหวังเหมือนเด็กน้อย