ตอนที่ 182 – โบยสิบที

การเตรียมรับมือศึกแม่ผัว

ฮูหยินชุ่ยกับจ้าวซื่อจินวางแผนรับมือการไต่สวนอย่างรัดกุม... เฉินจิง (ว่าที่พี่สะใภ้) จะมาขอบคุณพรุ่งนี้ และจะเป็นพยานปากเอกได้

จ้าวซื่ออัน รีบร้อนเข้ามาถามอาการชิงเหมียว... ความห่วงใยที่มากเกินพอดีทำให้ฮูหยินชุ่ยเริ่มเอะใจ

"แม่ปกป้องชิงเหมียวได้แน่ แต่หลังจากนี้... คงต้องจัดการอะไรสักอย่าง" ฮูหยินชุ่ยคิดในใจ

คำสั่งเรียกตัวจากเรือนหนิงโซ่วมาถึง... ฮูหยินชุ่ย จ้าวซื่อจิน และชิงเหมียว (ที่ทาแป้งหน้าซีดและปล่อยผมหน้าม้าปิดหน้า) มุ่งหน้าสู่สมรภูมิ

จ้าวซื่ออันรีบไปตามพ่อมาช่วยอีกแรง

...

การไต่สวนในเรือนหนิงโซ่ว

"ฮูหยินชุ่ย! ดูบ่าวที่เจ้าเลี้ยงไว้สิ! ทำร้ายคุณชายสวีจนเจ็บหนักขนาดนี้ รู้ตัวไหมว่าทำผิด!" ย่าตะคอก

ฮูหยินชุ่ยคุกเข่าทันที "ลูกสะใภ้ไม่ทราบว่าทำผิดเรื่องใดเจ้าค่ะ"

ชิงเหมียวคุกเข่าก้มหน้าต่ำ

จ้าวซื่อจินรีบคุกเข่าช่วยแม่ "ท่านย่า... เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของท่านแม่ มันมีเหตุผลเจ้าค่ะ"

"เด็กไม่เกี่ยวนะ ลุกขึ้นซะ" ย่าเสียงอ่อนลงกับหลานสาว

"ท่านย่า ชิงเหมียวเคยช่วยชีวิตข้ากับพี่รองไว้ นางเป็นบ่าวที่ภักดี เรื่องวันนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิดเจ้าค่ะ"

"เข้าใจผิดยังไง?"

จ้าวซื่อจินเล่าเรื่องที่ชิงเหมียวช่วยเฉินจิงจนตัวเองตกน้ำ (ความดีความชอบ #1) และเรื่องที่คุณชายสวีเมาแอ๋บุกเข้ามาลวนลามชิงเหมียวในขณะที่นางเปลี่ยนเสื้อผ้า (ความชอบธรรมในการป้องกันตัว)

"นางป่วยจนตาลาย และไม่รู้จักคุณชายสวี เลยนึกว่าเป็นคนร้าย... คุณชายสวีเองก็เมาจนพูดไม่รู้เรื่อง แถมยัง..." จ้าวซื่อจินทำหน้าขยะแขยง

ชิงเหมียวโขกศีรษะ "บ่าวไม่ได้ตั้งใจลบหลู่เจ้านาย แต่ตอนนั้นตกใจและกลัวมาก เลยเผลอลงมือหนักไปเจ้าค่ะ"

ย่าเริ่มลังเล... หลานชายตัวดีของนางเมาแล้วลามปามจริงหรือ?

ฮูหยินใหญ่ช่วยเสริม "น้องสะใภ้พูดมีเหตุผล... ชิงเหมียวเพิ่งมา ไม่รู้จักคุณชายสวีหรอก ถ้าลงโทษคนมีความชอบเพราะเรื่องเข้าใจผิด บ่าวไพร่จะเสียกำลังใจนะเจ้าคะ"

ย่าเริ่มคล้อยตาม... แต่ยังต้องรักษาหน้าตัวเองและตอบคำถามญาติ

"เอาเถอะ... ถึงจะมีเหตุผล แต่ทำร้ายเจ้านายจนเจ็บหนักก็ต้องลงโทษ ไม่งั้นข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน... โบย 10 ที! แล้วจบกัน"

ย่าคิดว่าตัวเองเมตตามากแล้ว (ปกติคงโดน 20 ที แล้วขายทิ้ง)

"ไม่ได้นะเจ้าค่ะท่านแม่!" ฮูหยินชุ่ยคัดค้านทันที

ย่าโกรธจัด "อะไรอีก! อย่าได้คืบจะเอาศอกนะ!"