ตอนที่ 173 – ฉลองปีใหม่ไกลบ้าน

หลังหิมะแรก...

กฎการคารวะนายหญิงผู้เฒ่าถูกเปลี่ยนเป็น "5 วัน/ครั้ง" เพราะอากาศหนาว จ้าวซื่อจินดีใจมากที่ไม่ต้องเห็นแม่โดนย่าแกล้งบ่อย ๆ

พี่ชายทั้งสองก็รู้ดี แต่ทำอะไรไม่ได้มาก

• จ้าวซื่อชวน (พี่ใหญ่): หวังว่าจะสอบได้ 'จิ้นซื่อ' เป็นขุนนาง เพื่อให้ย่าเกรงใจ
• จ้าวซื่ออัน (พี่รอง): หวังว่าพี่ใหญ่แต่งงานเสร็จ จะได้รีบกลับบ้านไปพ้น ๆ จากย่าขี้บ่น

กำหนดการแต่งงาน: วันที่ 9 เดือน 10 ฤดูใบไม้ร่วงปีหน้า

...

ว่าที่พี่สะใภ้

"ท่านแม่ พี่สะใภ้หน้าตาเป็นยังไง?" จ้าวซื่อจินถามแม่

"นางชื่อ 'เฉินเจียวเจียว' เป็นคนเรียบร้อยอ่อนหวาน นิ่งกว่าเจ้าเยอะ... แม่นาง (ฮูหยินเฉิน) ก็ดูสง่างาม เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก พี่สะใภ้เจ้านิสัยดีแน่นอน"

จ้าวซื่อจินดีใจ "เย้! มีคนมาโอ๋ข้าเพิ่มอีกคนแล้ว!"

...

ความหวังของพี่ใหญ่

จ้าวซื่อจินไปหาพี่ใหญ่ที่เก็บตัวอ่านหนังสือ

"พี่ใหญ่... แม่บอกว่าพี่สะใภ้เรียบร้อยน่ารักนะ สบายใจได้"

จ้าวซื่อชวนใจเต้นแรงนิดนึง... โล่งอกไปที

"พี่ใหญ่... ถ้าสอบได้จิ้นซื่อแล้ว จะเป็น 'ซู่จี๋ซื่อ' (บัณฑิตฝึกหัดในสำนักราชบัณฑิตฮันหลิน) หรือจะออกไปรับราชการข้างนอก?" จ้าวซื่อจินถามการเมือง

"ยังเร็วไปที่จะพูด... รอดูผลสอบก่อนเถอะ" จ้าวซื่อชวนตอบยิ้ม ๆ

จ้าวซื่อจินกลับมานั่งภาวนาให้พี่ใหญ่สอบผ่าน... ถ้าพี่ใหญ่อยู่เมืองหลวง นางอาจขอแม่ให้อยู่ต่ออีกสักปี

...

ความสำเร็จของชิงเหมียว

ในที่สุด... ชิงเหมียวก็แกะสูตร 'ขนมเปี๊ยะไข่เค็ม' สำเร็จ! (หลังจากหน้าเลอะแป้งไปหลายรอบ)

หงอวี้กับโม่ถงชิมแล้วยืนยัน "อร่อย! รสนี้แหละ!"

ชิงเหมียวดีใจมาก นี่จะเป็นเมนูเด็ดของร้านนางในอนาคต เสียดายที่ส่งกลับบ้านไม่ได้

"ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว... 'เสี่ยวหยางจื่อ' (คนส่งของ) บอกว่านี่เป็นรอบสุดท้ายที่จะส่งจดหมายกลับอันผิงก่อนสิ้นปีนะ รีบ ๆ เขียนเข้าล่ะ" หงอวี้แซว

"รู้แล้วจ้า..." ชิงเหมียวเขิน... นางเขียนจดหมายหาหลินเหยียนชูบ่อยที่สุดในจวนแล้วมั้ง

...

วันขึ้นปีใหม่ (ตรุษจีน)

จวนสกุลจ้าวประดับโคมไฟและธงทิวสวยงาม เสียงประทัดดังสนั่นเมืองหลวงเพื่อต้อนรับปีใหม่

ชิงเหมียวติดดอกไม้ผ้าไหมสีแดงที่ผม (ของขวัญจากหลินเหยียนชู?) แม้จะคิดถึงบ้าน แต่ "ซองอั่งเปา" สำคัญกว่า!

"คุณหนูใหญ่... ขอให้สุขภาพแข็งแรง สมปรารถนาทุกประการเจ้าค่ะ!" บ่าวไพร่คารวะ

"แจกรางวัล!" จ้าวซื่อจินในชุดสีชมพูพีชขลิบขนกระต่ายขาวดูน่ารักน่าชัง สั่งแจกซองแดง

ชิงเหมียวรับซองแดงมา... หนักอึ้ง! (ปีนี้อยู่ไกลบ้าน เจ้านายเลยเปย์หนัก) ความคิดถึงบ้านหายวับไปกับตา

"ไปกันเถอะ! ถึงเวลาที่ข้าต้องไปไถอั่งเปาจากผู้ใหญ่บ้างแล้ว!" จ้าวซื่อจินนำขบวนบ่าวไพร่ไปอย่างร่าเริง