บทที่ 321 จับคู่ขวัญใจสะเปะสะปะ

ในช่วงเวลาที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจับมือกัน!

เหยาอิงอิงน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้ง พูดกับเฉินเซียวว่า: "ช่างน่าประทับใจจริงๆ!"

จริงเหรอ?

เฉินเซียวเงยหน้ามองแล้วคิด นั่นก็แค่พิธีกรปลุกเร้าอารมณ์ได้ดีเท่านั้นเอง

พนักงานเริ่มเสิร์ฟอาหาร เมื่อเห็นอาหารหรูหราบนโต๊ะ เขาจึงเชื่อในสิ่งที่เหยาอิงอิงบอก โต๊ะนี้ค่าอาหารคงไม่ต่ำกว่า 30,000 หยวนแน่ๆ!

งานแต่งงานของเหยาหลี่นี่เป็นงานแต่งที่หรูหราที่สุดที่เขาเคยเข้าร่วมจริงๆ!

เกือบทุกคนที่เป็นเพื่อนร่วมงานของเธอต่างมีความคิดเดียวกันในหัว!

พวกเขาไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสอาหารแบบนี้บ่อยๆ แม้บรรยากาศในงานจะไม่ถึงกับกินแบบกวาดจานหมดเกลี้ยง!

แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนก้มหน้าก้มตากิน!

ส่วนฉินเมิงพักเหนื่อยสักครู่ พอหายเหนื่อยแล้ว เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เหล้าเหมาไถลอยนวลไปง่ายๆ!

เขายังเดินมาเติมเหล้าให้เฉินเซียวโดยเฉพาะ พลางพูดว่า: "น้องชาย วันนี้เป็นวันมงคลของลูกพี่ลูกน้องนาย นายต้องดื่มให้มากหน่อยนะ!"

ไม่รู้ว่าเขายังคิดจะหาทางกลับมาเอาคืนด้วยเรื่องเหล้าอยู่รึเปล่า!

เฉินเซียวไม่ได้ใส่ใจอะไร วันนี้เป็นวันมงคลของเฉินหลง เขาควรดื่มสักหน่อย อย่างไรเสียเดี๋ยวก็ต้องกลับไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนอยู่แล้ว ดื่มมากไปก็ไม่เป็นไร!

แต่เหยาอิงอิงเป็นห่วงเขา ถามว่า: "ดื่มได้เหรอ?"

"ไม่เป็นไร!"

ฉินเมิงเพิ่งรินเสร็จ ยังไม่ทันจากไป ได้ยินคำพูดของเหยาอิงอิง เขาจึงยิ้มและพูดว่า: "นี่มันเหมาไถนะ ปกติไม่มีโอกาสได้ดื่ม วันนี้มีโอกาสแล้วจะปล่อยผ่านได้ยังไง!"

เหยาอิงอิงไม่สนใจเขา เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมองเฉินเซียวเป็นคนบ้านนอกตลอด!

เหยาอิงอิงทำงานที่ร้านชาแนล เธอเคยพบคนที่ประสบความสำเร็จมามากมาย แต่ถ้าพูดถึงเรื่องบุคลิกภาพ เฉินเซียวอยู่ในระดับที่ไม่มีใครเทียบได้!

คนแบบนี้ จะเอาไปเปรียบเทียบกับหนุ่มบ้านนอกได้ยังไง?

แน่นอนว่าเธอไม่ได้มีเจตนาดูถูกคนบ้านนอก เธอรู้ว่าฉินเมิงคิดว่ารายได้ของเฉินเซียวน้อยมาก เดือนละไม่กี่พันหยวนแบบนั้น!

เฉินเซียวไม่ใช่คนพูดมาก ยิ่งกินข้าวยิ่งพูดน้อย ถ้าไม่มีใครเริ่มคุยกับเขา เขาก็จะไม่พูดอะไรเลย!

ตลอดทั้งคืนเขาแทบจะคุยกับเหยาอิงอิงเป็นบางครั้งเท่านั้น!

จนกระทั่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวมาเดินดื่มอวยพร เฉินหลงวันนี้ใบหน้าเปล่งปลั่ง ดูมีชีวิตชีวา สมกับคำว่าคนที่มีความสุขย่อมมีพลังเต็มเปี่ยม!

เขาจูงมือเหยาหลี่มาแนะนำว่า: "นี่คือน้องชายฉัน เฉินเซียว!"

เหยาหลี่ใจเต้นแรง เธอเคยจินตนาการถึงรูปร่างหน้าตาของเฉินเซียวหลายครั้ง สุดท้ายก็คิดว่าคงเป็นชายร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ ผมเซ็ตแบบไปรเวท!

แต่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ดูสะอาดสะอ้าน สง่างามเหมือนนักศึกษา กลับเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน!

เธอดูตื่นเต้นเล็กน้อย เฉินเซียวยิ้มและพูดว่า: "ยินดีด้วยนะครับ ขอให้พี่หลงกับพี่สะใภ้ครองรักกันยืนยาว และมีลูกเร็วๆ นะครับ!"

นี่ไม่ใช่เวลาพูดคุยกันนาน เฉินหลงและเหยาหลี่ขอบคุณเขา พวกเขายังต้องไปทักทายคนอื่นๆ พวกเขาดื่มด้วยกันหนึ่งแก้ว!

เพื่อนร่วมงานของเหยาหลี่ยังคงส่งเสียงเย้าแหย่ แต่เธอจับตามองเฉินเซียวกับเหยาอิงอิง หัวใจเธอเต้นแรง!

หากน้องชายของสามีมาคบกับน้องสาวของเธอนั่นจะ...

ในช่วงนี้ ลุงใหญ่ของเฉินเซียวและพ่อแม่ของเหยาหลี่ก็เดินมาที่โต๊ะนี้เพื่อดื่มอวยพร!

เฉินหลงแนะนำน้องชายเฉินเซียวให้พ่อแม่ของเหยาหลี่อีกครั้ง!

พ่อของเหยายังพอดูเรียบๆ แต่แม่ของเหยาจ้องมองเฉินเซียวด้วยสายตาเป็นประกาย แทบไม่เหมือนกำลังมองคน แต่เหมือนกำลังมองภูเขาทอง!

โดยเฉพาะเมื่อเห็นเฉินเซียวยืนอยู่กับเหยาอิงอิง เธอยิ้มอย่างลึกลับมากขึ้น!

หลังจากเดินดื่มอวยพรกลับไป แม่ของเหยาก็เริ่มชวนเสินจุนคุย!

"เฉินเซียวปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วคะ?"

เสินจุนตอบ: "25 ปีแล้วค่ะ"

แม่ของเหยาพูด: "ก็พอดีถึงวัยแต่งงานแล้วนะคะ!"

คำพูดนี้ตรงกับความคิดของเสินจุนพอดี เธอนึกถึงเซียงจิ๋นทันที หญิงสาวคนนั้นช่างน่ารักจริงๆ!

เธอจึงตอบอย่างไม่ได้คิดอะไร: "ใช่ค่ะ ฉันร้อนใจแทบตาย แต่ลูกชายฉันไม่รีบเลย!"

แม่ของเหยาพูด: "ฉันเห็นเขายืนกับเหยาอิงอิงแล้วดูเข้ากันดีนะคะ คุณว่าไงคะ?"

เหยาอิงอิง? เข้ากันดี? กับเฉินเซียว?

เสินจุนมองแม่ของเหยาอย่างแปลกใจและพูดว่า: "ฉันว่าไม่เหมาะกันนะคะ"

แม่ของเหยาตกใจ คิดในใจว่า คุณมีมาตรฐานสูงเกินไปแล้ว หลานสาวฉันสวยขนาดนี้!

แล้วนึกขึ้นได้ว่าเฉินเซียวมีฐานะร่ำรวยขนาดไหน เธอคิดว่ามาตรฐานสูงก็เป็นเรื่องปกติ!

"ไม่เหมาะกันหรือคะ? เหยาอิงอิงสวยมากนะคะ ตั้งแต่เด็กจนโต ใครเห็นก็ชม เป็นคนสวยที่หาได้ยากเลยนะคะ"

เสินจุนอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบเธอกับเซียงจิ๋น แล้วขมวดคิ้วพูดว่า: "ก็พอใช้ได้นะคะ"

แม่ของเหยาไม่รู้จะพูดอะไรดี นี่เรียกว่าพอใช้ได้? แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าสวย!

เธอคิดในใจ: "ไม่แปลกเลยที่คุณร้อนใจให้ลูกชายแต่งงาน ด้วยมาตรฐานของคุณ ต้องสวยแค่ไหนถึงจะเรียกว่าสวย ต้องงามกว่าซีซี ต้องเลิศกว่าตั่วเฉวี่ยนเลยเหรอ? จะไปหาคนแบบนั้นที่ไหนล่ะ!"

ช่างเถอะ ดูเหมือนจะทำอะไรกับฝั่งพ่อแม่ไม่ได้แล้ว เดี๋ยวต้องให้เหยาอิงอิงพยายามเอง นี่มันเจ้าบ่าวแห่งทองคำชั้นเยี่ยมเลยนะ!

เฉินเซียวดื่มไปสองสามแก้วในคืนนั้น ไม่ได้มากเท่าไร!

หลังจากลุงใหญ่และเฉินหลงเดินดื่มอวยพรเสร็จ เขาบอกเหยาอิงอิงว่าจะกลับก่อน แล้วเตรียมออกจากงาน!

เหยาอิงอิงถามด้วยความเป็นห่วง: "คุณจะกลับยังไงคะ?"

"เดินกลับไงล่ะ!"

อะไรนะ?

"คุณพักที่ไหนคะ ไม่เรียกแท็กซี่เหรอ จะเดินกลับได้ยังไง?"

เธอไม่คิดว่าเฉินเซียวจะพักที่นี่ เพราะเป็นโรงแรม 6 ดาว มาร่วมงานแต่งแล้วพักที่นี่มันฟุ่มเฟือยเกินไป!

"ผมพักอยู่ชั้นบนนี่แหละ"

เฉินเซียวโบกมือให้เธอ แล้วหมุนตัวกลับห้อง!

"เฮ้ เฉินเซียว ไปเฮิงหยวนพลาซ่ากัน ฉันเลี้ยงกาแฟคุณเอง!"

เฉินเซียวหันมายิ้มแล้วโบกมืออีกครั้ง!

ไปเฮิงหยวนพลาซ่าก็คงไม่ได้ไปดื่มกาแฟกับเธอเป็นพิเศษหรอกนะ!

เมื่อออกจากห้องจัดเลี้ยง เหยียนเยวี่ยก็ตามมาพร้อมกับพูดว่า: "คืนนี้จางซีชินไปทานข้าวกับกู่เหวินแล้ว จะให้ไปรับกลับมั้ยคะ?"

เฉินเซียวพยักหน้า แปลกใจที่เหยียนเยวี่ยเป็นห่วงจางซีชินขนาดนี้!

-------------------------------------------

กู่เหวินกับจางซีชินกำลังทานอาหารที่ร้านอาหาร ลาเตอลิเย่ร์ เดอ โฌแอล โรบุชง!

นี่เป็นร้านอาหารฝรั่งเศสระดับมิชลิน 3 ดาว ภายในร้านมีการออกแบบครัวแบบเปิด อาหารเด่นได้แก่ คาเวียร์กับล็อบสเตอร์ และเนื้อวากิวกับฟัวกราส์!

จางซีชินยิ้มอย่างมีความสุขและพูดว่า: "มาไกลขนาดนี้เพื่อเลี้ยงฉันอาหารฝรั่งแพงๆ"

ที่นี่มีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อคน 1,500 หยวน สำหรับคนที่ทำงานเงินเดือนถือว่าแพงมาก!

กู่เหวินพูดจริงจัง: "จะแพงแค่ไหนก็ไม่แพงสำหรับฉัน อีกอย่างฉันได้ประโยชน์จากเธอ ได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนด้วย!"

แม้ผู้จัดการภูมิภาคกับผู้จัดการแบรนด์จะมีระดับต่างกันเพียงขั้นเดียว แต่เงินเดือนต่างกันหลายหมื่นหยวน!

หลังจากได้เลื่อนเป็นผู้จัดการทั่วไปของสาขาเซี่ยงไฮ้ เงินเดือนของกู่เหวินปรับเป็น 55,000 หยวน ถือว่าเป็นเงินเดือนสูงทีเดียว!

จางซีชินยิ้มและพูด: "ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอขยันต่างหาก คนขยัน ฟ้าไม่ทอดทิ้ง!"

"หลายครั้ง เมื่อคุณก้มหน้าทำงานหนัก สะสมประสบการณ์จนถึงระดับหนึ่งแล้ว พอโชคดีเข้ามา ก็จะพุ่งทะยานขึ้นได้อย่างรวดเร็ว!"

กู่เหวินยิ้มและพูด: "อย่ามายกยอฉันเลย วันนี้ฉันนำทีมทำแผนเป้าหมายประจำปีและแผนความสำเร็จ ถ้าไม่ได้คุณหลิวช่วยแก้ไข ฉันคงไม่ผ่านด่านนี้!"

เธอนึกถึงตอนที่ต้องนำเสนอแผนงานประจำปีต่อหน้า CEO เธอตื่นเต้นจนแทบพูดไม่ออก!

ต่อมาเธอได้ท่องในใจว่า "เจ้านายของฉันคือเฉินเซียว เพื่อนสนิทของฉันเป็นผู้ช่วยของเฉินเซียว!"

ด้วยวิธีนี้ทำให้เธอสงบลง แล้วเมื่อมองไปที่จางซื่อเจี๋ย เธอก็รู้สึกว่า "เจอเจ้าใหญ่มาแล้ว เจ้าเล็กจะกลัวอะไร!"

จางซีชินยิ้มและยกแก้วไวน์แดงขึ้น ทั้งสองชนแก้วกัน!

ฟังได้ว่าหลิวเฮาหรานดูแลกู่เหวินอย่างดี มิฉะนั้นเธอคงไม่สามารถผ่านการนำเสนอแผนในวันนี้ได้!

เพราะจากคำบรรยายของเธอ การนำเสนอแผนกับ CEO วันนี้ ส่วนใหญ่ถูกยกเลิกไปสองในสามแล้ว และกู่เหวินเป็นมือใหม่ แต่ผ่านรอบแรกได้เลย นี่แสดงว่าหลิวเฮาหรานต้องช่วยแก้ไขการบ้านให้เธอแน่ๆ!

"เป็นยังไงบ้าง? อยู่ในระดับสูงแล้วรู้สึกเดียวดายไหม?"

กู่เหวินถอนหายใจและพูด: "สาขาเซี่ยงไฮ้ทำงานร่วมกับสำนักงานใหญ่ ผู้บริหารอยู่ทุกที่ รู้สึกกดดันมาก!"

นี่อาจเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้จัดการทั่วไปของสาขาเซี่ยงไฮ้ทุกคนรู้สึกทรมานที่สุด เพราะต้องทำงานร่วมกับสำนักงานใหญ่!

ผู้จัดการสาขาอยู่ในระดับที่แทบไม่มีความสำคัญในสำนักงานใหญ่ ไปที่ไหนก็เจอแต่ผู้บริหาร ไม่มีความรู้สึกเหมือนเป็นเจ้าเมืองเลย!

"ขอให้บริษัทย้ายไปทำงานในเมืองสิ สาขาต้องตรวจเยี่ยมร้านค้าบ่อยๆ อยู่ที่สำนักงานใหญ่คงไม่สะดวกใช่ไหม?"

กู่เหวินตาวาว ยิ้มและพูด: "พรุ่งนี้ฉันจะเสนอกับคุณหลิว จะบอกว่าเป็นซีชินแนะนำมา!"

จางซีชินรู้ว่าเธอกำลังอาศัยชื่อเสียงของตัวเองเป็นใบเบิกทาง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เธอเองก็คิดว่าสาขาควรอยู่ในเมืองดีกว่า เพื่อให้สะดวกในการเดินทางไปทุกพื้นที่!

"ซีชิน ไม่คิดเลยว่าฉันกลับไปไม่นาน ก็ได้กลับมาเซี่ยงไฮ้อีก ดูเหมือนว่าที่นี่มีวาสนากับฉัน แต่ต่อไปคงมีเวลาเจอกันน้อยลงนะ!"

จางซีชินพูด: "ก็ไม่หรอก ตามที่เจ้านายบอก พวกเราจะมาเซี่ยงไฮ้บ่อยๆ ด้วย!"

"ซีชิน ฉันสงสัยมาตลอดเลย เจ้านายมีสถานะอะไรกันแน่? ทำไมซูจิ๋นถึงกลัวเขา คุณจางก็กลัวเขา แล้วเธอบอกว่าเขาเป็นเจ้าของใหญ่ของอินโน กรุ๊ป?"

เมื่ออยู่กับเฉินเซียวนานๆ เธอก็รู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจปกปิดตัวตน แค่ไม่จำเป็นต้องประกาศตัวเองไปทั่วเท่านั้นเอง!

สำหรับกู่เหวิน หลิวเฮาหรานเลือกเธอให้เป็นผู้จัดการทั่วไปของสาขาเซี่ยงไฮ้ ก็เพื่อให้สามารถทำงานร่วมกับเจ้านายได้ดีขึ้นในอนาคต สถานะของเฉินเซียวที่แท้จริงเธอต้องรู้ในไม่ช้าก็เร็ว!

เธอยิ้มและพูด: "เขาเป็นเจ้าของจุนเซียวกรุ๊ป และก็เป็นเจ้าของอินโน กรุ๊ปด้วย!"

กู่เหวินมีคาเวียร์ล็อบสเตอร์ในปาก แต่เมื่อได้ยินข่าวช็อคนี้ มันก็ไหลออกมาจากปากที่อ้าค้าง!

เธอไม่รู้สึกตัว เพราะข้อมูลที่จางซีชินให้มานั้นช่างน่าตกใจเหลือเกิน เธอไม่กล้าคิดเลย!

ชายหนุ่มคนนั้นเป็นเจ้าของใหญ่ของอินโน กรุ๊ป อันนี้เธอพอรับได้!

แต่ซีชินบอกว่าเขายังเป็นเจ้าของใหญ่ของจุนเซียวกรุ๊ปอีก พระเจ้า! จุนเซียวกรุ๊ป นั่นมันบริษัทใหญ่มูลค่าหลายแสนล้านนะ!

ไม่ใช่ระดับเดียวกับอินโน กรุ๊ปเลย!

แต่เธอก็รู้ว่าซีชินไม่มีทางโกหก อีกทั้งจากท่าทีของซูจิ๋นและจางซื่อเจี๋ย ดูเหมือนคำตอบที่ซีชินให้คือคำตอบมาตรฐานจริงๆ!

ในที่สุดเธอก็รู้ว่าซีชินเกาะขาใหญ่ขนาดไหน!

น่าเสียดายที่เมื่อก่อนเธอคิดว่าซีชินทำงานไม่ค่อยดี กลับเจียงโจวอย่างเงียบๆ แถมยังเลือกตำแหน่งผู้ช่วย!

เธอเคยคิดจะช่วยเหลือ อยากให้ซีชินมาเป็นผู้จัดการฝ่ายขายให้เธอ แต่เมื่อคิดย้อนกลับไป เธอรู้สึกตลกกับความคิดของตัวเอง!

ใครจะคิดว่าตอนนี้ซีชินกลายเป็น "ขาใหญ่" ของเธอไปแล้ว!

หายใจลึกๆ และรับกระดาษเช็ดปากจากจางซีชิน เช็ดปากแล้วพูดว่า: "ซีชิน ต่อไปฉันคงต้องพึ่งอำนาจเสือของเธอแล้วนะ!"

จางซีชินยิ้มและพูด: "นี่เธอกำลังเรียกฉันว่าแม่เสือหรือไง?"

กู่เหวินหัวเราะเช่นกัน "ฉันเห็นเธออยู่ต่อหน้าเฉินเซียว อ่อนโยนเหมือนลูกแกะเลยนะ!"

จางซีชินนึกถึงเฉินเซียวโดยอัตโนมัติ คิดในใจว่า: "ไม่ใช่ฉันอ่อนโยน แต่เจ้านายดีจริงๆ ต่างหาก!"

ตอนที่หม่าจิงแนะนำให้เธอมาเป็นผู้ช่วยของเฉินเซียว เธอเชื่อใจหม่าจิงและลองดู

หลังจากทำงานด้วยกันมาระยะหนึ่ง เธอรู้สึกว่าเธอปรับตัวได้และชอบงานนี้!

เจ้านายเป็นคนดีมาก ยกเว้นแค่ชอบมองผู้หญิง!

แต่ผู้ชายชอบมองผู้หญิงเป็นข้อเสียด้วยเหรอ?

อายุยังหนุ่มแต่ไม่ชอบมองผู้หญิง นั่นสิถึงจะเป็นข้อเสีย!

"ตอนนี้เธอเป็นผู้จัดการทั่วไปของสาขาแล้ว เรื่องบุคลากรจัดการเรียบร้อยหรือยัง?"

เธอเพิ่งได้รับการประกาศแต่งตั้ง โชคดีที่เธอคุ้นเคยกับแผนกต่างๆ ของสาขาเซี่ยงไฮ้มาก่อน จึงน่าจะปรับตัวได้เร็ว!

กู่เหวินพยักหน้าและพูดอย่างขมขื่น: "ก็แค่ทำให้เจ้านายเก่าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเท่านั้นเอง!"

เจ้านายเก่าที่เธอพูดถึงคือฉินฮั่น!

ก่อนหน้านี้เธอย้ายจากเซี่ยงไฮ้ไปอยู่ใต้บังคับบัญชาของหลิวเฮาหราน ตอนกินข้าวเที่ยงเมื่อวานเธอยังถูกฉินฮั่นต่อว่าตลอดเวลา!

ไม่คาดคิดว่าบ่ายวันเดียวกันนั้น มีประกาศว่าเธอจะมาแทนที่ฉินฮั่นในตำแหน่งผู้จัดการภูมิภาค!

ขวางทางทำมาหากิน เหมือนฆ่าพ่อฆ่าแม่เขา!

ยิ่งไปกว่านั้น กู่เหวินได้ตัดอนาคตอาชีพของฉินฮั่น ชายวัย 50 กว่าที่ต่อไปคงได้แต่ใช้ชีวิตแบบเกษียณแล้ว!

แต่ก็ช่วยไม่ได้ การจัดการทั้งหมดนี้เป็นไปเพื่อประสานงานกับเฉินเซียว ต่อให้เป็นจางซื่อเจี๋ยที่ต้องย้ายออกก็ต้องย้าย!

"เจ้านายเก่าของฉันตอนนี้ไปอยู่สำนักงานใหญ่ในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายขาย ดูแลการขายของแต่ละภูมิภาค"

จางซีชินพยักหน้า ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งปฏิบัติการ อยู่ใต้รองผู้จัดการฝ่ายขาย เมื่อดูที่ระดับตำแหน่ง ก็ใกล้เคียงกับผู้จัดการทั่วไปสาขาเซี่ยงไฮ้!

แต่ในแง่อำนาจแล้วต่างกันมาก!

"ซีชิน เธอจะกลับเจียงโจวมื่อไหร่?"

"พรุ่งนี้มั้ง ต้องดูตารางของเจ้านายก่อน ตอนนี้กำหนดการคือกลับพรุ่งนี้บ่าย!"

พรุ่งนี้เช้าเฉินเซียวจะไปเฮิงหยวนพลาซ่า แล้วบ่ายจะกลับเจียงโจว!

"ซีชิน?"

จางซีชินได้ยินเสียงเรียกจากข้างๆ รีบหันไปมอง!

เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง ขายาว หน้าตาสวยหมดจด กำลังยิ้มและทักทาย!

เสี่ยวอวี๋ถิง?

จางซีชินรีบลุกขึ้น "บังเอิญจัง!"

เสี่ยวอวี๋ถิงมองกู่เหวินที่นั่งตรงข้าม แล้วมองดูอาหารบนโต๊ะ ดูผิดหวัง!

"เฉินเซียวไม่ได้มาด้วยเหรอ?"

จางซีชินยิ้มในใจ ในใจเธอคงมีแต่เฉินเซียวแล้วสินะ!

"เขาอยู่ที่โรงแรมงานแต่งงาน ตอนนี้ฉันแวะมาทานข้าวกับเพื่อนสนิท นั่งด้วยกันสักพักไหม?"

ตอนนี้เธอกับกู่เหวินทานเสร็จเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวอวี๋ถิงจึงไม่เกรงใจ!

จางซีชินขยับเข้าไปด้านใน เสี่ยวอวี๋ถิงนั่งลงข้างๆ เธอ!

เธอแนะนำเสี่ยวอวี๋ถิงและกู่เหวินให้รู้จักกัน!

จริงๆ แล้วมีแค่เสี่ยวอวี๋ถิงที่ไม่รู้จักกู่เหวิน ส่วนกู่เหวินรู้จักเสี่ยวอวี๋ถิงแน่นอน!

นางแบบรถยนต์ระดับท็อป ขึ้นชื่อเรื่องผิวขาว หน้าตาสวย และขายาว กู่เหวินในฐานะผู้บริหารแบรนด์แฟชั่นย่อมติดตามพวกเธออยู่แล้ว!

"ซีชิน พวกคุณมาเซี่ยงไฮ้นานแค่ไหนคะ?"

"พรุ่งนี้บ่ายก็จะกลับเจียงโจวแล้วค่ะ!"

พูดจบก็เห็นเสี่ยวอวี๋ถิงหน้าเศร้า เธอจึงพูดเสริม: "สองวันนี้ยุ่งมากเลย พรุ่งนี้เช้าเจ้านายอาจจะไปที่เฮิงหยวนพลาซ่า!"

คิดในใจ: "ฉันให้ข้อมูลแก่เธอแล้วนะ!"

เสี่ยวอวี๋ถิงเข้าใจความหมาย ใบหน้าแดงเล็กน้อย รู้สึกว่าความคิดถูกเดาทะลุ!

ด้วยนิสัยที่เป็นธรรมชาติและตรงไปตรงมา เธอพูดตรงๆ ว่า: "พรุ่งนี้เช้าฉันจะส่งข้อความหาเธอนะ!"

"ซีชิน พวกคุณพักที่ไหนคะ?"

"โรงแรมจุนเซียว เดอะบันด์ค่ะ!"

เสี่ยวอวี๋ถิงรู้ว่าคำถามของเธอเป็นคำถามเปล่าประโยชน์ เฉินเซียวมาเซี่ยงไฮ้ก็ต้องพักที่โรงแรมของเขาเองแน่นอน!

"เธอมายังไง อยากให้ฉันไปส่งไหม?"

จางซีชินตอบ: "ไม่ต้องหรอก เธอไปทำธุระของเธอเถอะ เดี๋ยวให้เพื่อนฉันส่งก็ได้!"

เสี่ยวอวี๋ถิงมองกู่เหวิน แล้วไม่ได้เซ้าซี้ต่อ

ตอนนี้กู่เหวินได้เลื่อนเป็นผู้จัดการภูมิภาค รถบิวอิค GL8 ของสาขาเซี่ยงไฮ้จึงกลายเป็นของเธอ เธอได้รู้สึกถึงการมีคนขับรถให้บ้างแล้ว!

ตอนนี้โทรศัพท์ของจางซีชินดังขึ้น!

"พี่เหยียน?"

จางซีชินตกใจ นึกว่าเจ้านายมีธุระกับเธอ แต่เวลานี้เธอไม่อยู่!

"ซีชิน เจ้านายจัดรถมารับเธอแล้ว เมื่อไหร่เสร็จก็ส่งข้อความบอก คนขับจะเอารถมาที่หน้าประตู!"

เจ้านายดีกับฉันจัง! จางซีชินยิ้มน้อยๆ การเป็นผู้ช่วยแบบนี้ ให้เป็นผู้ช่วยประธานาธิบดีเกาหลีก็ไม่แลก!

วางสาย พูดกับกู่เหวิน: "คืนนี้ไม่ต้องส่งฉันแล้ว เจ้านายจัดรถมาแล้ว!"

กู่เหวินไม่กล้าแข่งกับเฉินเซียวแน่นอน แต่ในใจคิดว่า ดูเหมือนเพื่อนสนิทจะมีความสำคัญกับเจ้านายไม่ธรรมดา!

กลางดึกแบบนี้ยังกลัวว่าเธอจะอยู่ข้างนอกคนเดียว ถึงกับส่งรถมารับโดยเฉพาะ!

เสี่ยวอวี๋ถิงคุยกับทั้งสองสักพัก แล้วลากลับ ก้าวขาเรียวยาวเดินออกไป!

มองร่างงามที่ห่างออกไป กู่เหวินสงสัยอย่างมาก: "เธอกับเจ้านาย...?"

จางซีชินส่ายหน้า: "อย่าพูดถึงเรื่องส่วนตัวของเจ้านายลับหลัง!"

เธอรักษาระยะห่างได้ดีมาก แม้ว่าในใจจะสงสัยเช่นกัน แต่เธอไม่เคยพูดถึงชีวิตส่วนตัวของเจ้านายกับใคร แม้แต่กับหม่าจิง!

กู่เหวินยืนที่ประตู มองจางซีชินขึ้นรถกวางฮุย 009 และขับออกไป!

เธอขึ้นรถบิวอิค GL8 ของตัวเอง การมาเซี่ยงไฮ้ครั้งนี้ถือเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ท้องฟ้ากว้างใหญ่รอให้เธอลุย!

เธอกำมือแน่นให้กำลังใจตัวเอง!

ตราบใดที่เธอพยายาม มีความสัมพันธ์กับซีชิน เส้นทางอาชีพในอนาคตจะราบรื่น!

-------------------------------------------

โรงแรมเบิร์จอัลอาหรับ ดูไบ!

เกาหยวนพาฮันเสวี่ยเสร็จสิ้นการเดินทางไปดูไบครั้งนี้!

บ่ายนี้จะกลับประเทศจีน!

"ฮันเสวี่ย เธอยังไม่ได้สัมผัสประสบการณ์โรงแรมเบิร์จอัลอาหรับอย่างเต็มที่ ก็ต้องกลับแล้ว รู้สึกเสียดายไหม?"

ฮันเสวี่ยติดตามเกาหยวนจัดการงานต่างๆ ตั้งแต่ลงเครื่อง!

การมาครั้งนี้มีภารกิจสำคัญมากมาย ไม่ใช่มาเที่ยว!

"ไม่เลยค่ะ คุณเกา นี่เป็นโรงแรมของเรา โอกาสยังมีอีกมาก!"

เกาหยวนยิ้มและพูด: "เธอพูดถูก นี่เป็นโรงแรมของเรา คราวหน้าลาพักร้อนมาเที่ยวสักสองสามวัน ตอนนี้งานยุ่งมาก เธอก็เหนื่อยแล้ว!"

ในฐานะผู้ช่วยพิเศษ เธอติดตามเกาหยวนตลอดเวลาที่เขาทำงาน ไม่ได้ทำงานแค่ 5 วันต่อสัปดาห์ 9 โมงถึง 5 โมงเย็น!

ตอนนี้ฮันเสวี่ยอยู่กับเกาหยวนในห้องรอยัลสวีท รอลูกค้าคนสุดท้ายที่ต้องพบในดูไบ!

ประธานกรรมการและ CEO ของบริษัทรักษาความปลอดภัย "บลูสตาร์การ์ด" อินเตอร์เนชั่นแนล ฮาซัน!

การมาดูไบครั้งนี้ การรักษาความปลอดภัยทั้งหมดดูแลโดยบริษัทนี้ เกาหยวนถึงกับเปลี่ยนทีมรักษาความปลอดภัยของโรงแรมให้เป็น "บลูสตาร์การ์ด"!

การมาของฮาซันครั้งนี้ จะเป็นการเจรจากับเกาหยวนเพื่อรับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยทั้งหมดของกลุ่มโรงแรมจุนเซียว!

ฮันเสวี่ยเมื่อแรกเห็นชายหนุ่มชาวอาหรับที่หน้าตาดีคนนี้ พบว่าเขาเคารพเกาหยวนเหมือนกับประเทศเล็กๆ ที่เคารพประเทศใหญ่!

เธอคิดว่านี่เป็นเพราะชื่อเสียงของจุนเซียวกรุ๊ป!

แต่เธอไม่รู้ว่านั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น!

(จบบท)