บทที่ 29 เป็นนางแบบ

สองคนดูเหมือนจะมีความคิดเดียวกัน เฉินเซียวตอนนี้ก็กำลังเดินห้างอยู่เช่นกัน แต่ไม่ได้อยู่ที่วั่นเซิ่งพลาซ่า แต่อยู่ที่ฮ่องกงลองอินเตอร์เนชั่นแนล

ห้างสรรพสินค้าฮ่องกงลองอินเตอร์เนชั่นแนลเป็นห้างระดับไฮเอนด์ มีแบรนด์หรูระดับสูง ส่วนวั่นเซิ่งพลาซ่าเน้นกลุ่มตลาดทั่วไป แบรนด์ที่ดีที่สุดในนั้นก็เป็นเพียงแบรนด์นานาชาติเซกันด์ไลน์

เขามาที่นี่เพราะนัดกับซูหวู่ เจ้าหล่อนไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงกับอุตส่าห์ชวนเขามาดื่มกาแฟ!

เมื่อมาถึงจุดนัดหมาย นั่งได้ไม่นาน ก็ได้กลิ่นหอมลอยมาตรงปลายจมูก เงยหน้าขึ้นก็เห็นซูหวู่ในชุดลำลองที่ยังคงปกปิดรูปร่างอันเย้ายวนไม่มิด!

"อืม ไม่เลว!"

เขาโพล่งออกมา ทำให้ซูหวู่งุนงง "อะไรไม่เลว!"

"แน่นอน 35C!"

หน้าเธอแดงขึ้นมา ตอนที่เธอเพิ่งก้มลงนั่ง หน้าอกที่นูนเหมือนลูกวอลเลย์บอลสองลูก เห็นได้ชัดว่าเขากำลังล้อเลียนเธออยู่!

"เฉินเซียว ถ้านายอยากตาย วันนี้ฉันจะจัดให้!"

เธอทำหน้า "ดุร้าย" พร้อมยกกระเป๋าขึ้นมา!

"อาวุธอันตรายจริงๆ!"

เธอจ้องเขาด้วยความโกรธ ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงอาวุธหรืออกของเธอ

เฉินเซียวเอนหลังพิงเก้าอี้ หลังจากล้อเล่นแล้วก็พูดว่า: "คุณซูมีธุระอะไรกับผม?"

เธอแค่นเสียงแล้วพูดว่า: "ออร์เดอร์ของจงเจี่ยนเกิดอะไรขึ้น วันก่อนยังไม่เห็นหัวนาย แล้วทำไมอยู่ๆ ก็ให้ออร์เดอร์ 9 ล้านกับพวกนาย!"

"ความลับทางธุรกิจ ขออภัยที่บอกไม่ได้!"

"เฉินเซียว นายเป็นคนหรือเปล่า? วันนั้นเอาเปรียบฉัน ฉันยังไม่ได้เอาเรื่อง มาถามอะไรนิดหน่อย นายยังมัวชักช้า เป็นผู้ชายหรือเปล่า?"

ชักช้า? ช่างมีภาพ ฉันกับเธอเหรอ? เฉินเซียวคิดเลยเถิด!

"ไม่ชักช้า เธอชอบ 'เข้าประเด็นทันที' ใช่ไหม?"

เธอกลอกตาแล้วพูดว่า: "แน่นอน ฉะฉับเลย ฉันหวังว่านายจะบอกให้หมดไม่มีกั๊ก!"

ไม่กั๊กแล้วไม่หมด? พี่สาว เชื่อไหมว่าผมสามารถแจ้งความคุณฐานขับรถเร็ว เขาคิดอย่างสนุก

ก็ได้ ไม่ล้อเล่นแล้ว เฉินเซียวพูดว่า: "การกลับตาลปัตรเร็วขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องมีเหตุผลพิเศษ สิ่งที่ผมบอกคุณได้ก็คือ ปัจจัยสำคัญของออร์เดอร์นี้ไม่สามารถทำซ้ำได้ อย่างน้อยคุณก็ไม่มีทางทำแบบนี้ได้!"

"ฉันรู้แน่นอน ดังนั้นฉันถึงนัดนายออกมาวันนี้ อยากทำธุรกิจกับนาย จงเจี่ยน อีควิปเมนต์ยังมีอีกบางส่วนที่พวกนายทำไม่ได้ แต่พวกเราทำได้ ยังมีออร์เดอร์อีกประมาณ 3 ล้าน!"

"ผมรู้ ผมดูรายการจัดซื้อของพวกเขาแล้ว ดีนี่ คุณยังมีโอกาส ทำไมไม่รีบไปหาลูกค้า มาหาผมทำไม?"

"ฉันเห็นหน้าหยางหมิงอ้วนตายนั่นก็หงุดหงิดแล้ว หัวล้านเป็นมันแล้วยังจะชวนฉันไปกินข้าว ฉันเห็นหน้าเขาแล้วคลื่นไส้ จะกินอะไรลงคอ!"

"ดังนั้น ถามนายว่าช่วยฉันเจรจาได้ไหม เมื่อทำสัญญาได้ คอมมิชชั่น 3% ฉันจะให้นายทั้งหมด!"

ตลกแล้ว เงินน้อยแค่นี้ ฉันจะสนเหรอ?

เอ๊ะ? ไม่ถูก ไม่รู้ว่าโบนัสแบบนี้ ระบบจะมีโบนัสผลตอบแทนความขยันไหม ให้รางวัลตามเกณฑ์อะไร เขาอยากทดสอบดูกะทันหัน!

"ผมโทรหน่อย!"

ซูหวู่ไม่ได้ถามว่าเขาโทรหาใคร แค่จิบกาแฟเงียบๆ!

"คุณหลี่ครับ! ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง ก็คือซีอีโอซูของบริษัทอินโน ความต้องการจัดซื้อบางส่วนของคุณครั้งนี้พอดีที่พวกเขาสามารถตอบโจทย์ได้ คุณคิดว่ามีโอกาสร่วมมือกันไหม?"

"อืม จัดการให้เสี่ยวหยาง ได้! ให้เสี่ยวหยางโทรติดต่อซีอีโอซูนะ!"

"ได้ ได้! ขอบคุณ มีเวลาทานข้าวด้วยกัน ลาก่อน!"

ใช้เงินเดินเรื่องได้จริงๆ ซูหวู่คิดในใจ! แต่ฟังจากโทรศัพท์ ดูเหมือนจะสำเร็จ ธุรกิจง่ายขนาดนี้เลย?

"เรียบร้อย! เดี๋ยวเสี่ยวหยางจะติดต่อคุณ"

วางสายแล้ว เฉินเซียวพูดกับเธออย่างไม่ใส่ใจ

"เสี่ยวหยางเป็นใคร?"

"ก็หยางหมิงไง อืม พูดติดปากไปหน่อย ผมน่าจะเรียกเขาว่าเหลาหยาง!"

ซูหวู่กลอกตา นายอายุเท่าไหร่กัน เรียกเขาว่าเสี่ยวหยาง และอีกอย่าง ธุรกิจง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

เธอพูดข้อสงสัยออกมา ทำให้เฉินเซียวร้องโวยวายว่า: "เฮ้! เธอไม่เชื่อฉัน แล้วทำไมมาหาฉัน เจรจาธุรกิจเป็นแค่ข้ออ้าง ที่แท้อยากเจอฉันชัดๆ!"

ไปให้พ้น ฉันมีเวลาว่างขนาดนั้นเชียว ไม่มีอะไรทำมานั่งให้นายล้อเล่น ซูหวู่ดื่มกาแฟอย่างขุ่นเคือง ขี้เกียจเถียงกับเขา แต่ยังสงสัยว่าเขาบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่การทำธุรกิจง่ายขนาดนี้

ตอนนั้นมือถือของเธอดังขึ้น ดูชื่อผู้โทรเข้า ก็คือหยางหมิงจากบริษัท จงเจี่ยน อีควิปเมนต์ จำกัด!

รับสาย!

"ซีอีโอซู ผมหยางหมิงครับ เรื่องความร่วมมือ คุณสะดวกเมื่อไหร่ เราคุยรายละเอียดกันหน่อย"

ซูหวู่มองเฉินเซียวอย่างมีนัยสำคัญ แล้วพูดว่า: "ซีอีโอหยาง ฉันว่างตลอด คุณสะดวกเมื่อไหร่ ฉันจะพาทีมไปหา!"

"ดี ดี ซีอีโอหยาง ร่วมมือกันอย่างราบรื่น!"

"เฉินเซียว นายทำให้ฉันต้องมองนายใหม่!"

ไม่เจอกันสามวันต้องมองใหม่อยู่แล้ว เฉินเซียวทำตัวตามสบาย ราวกับเพิ่งทำเรื่องเล็กน้อย!

"ฉันอยากรู้มากว่านายทำได้ยังไง?" ตาของซูหวู่ไม่กะพริบเลย เป็นประกายวาววับเหมือนดวงดาว

"อยากรู้อยากเห็นทำให้แมวตาย เธอน่าจะเก็บความอยากรู้ของเธอไว้ แล้วคิดดีกว่าว่าจะตอบแทนฉันยังไง"

"นายไม่ใช่คนที่จะเอาคุณมาขู่!" ซูหวู่พูดปิดปากเขาไปเลย

"ถ้าเธอทำตัวเนรคุณแบบนี้ ก็จะไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ!"

ซูหวู่ห่อปากพูดว่า: "ได้ นายบอกมาว่าจะให้ตอบแทนยังไง เลี้ยงข้าวได้ไหม?"

"แค่มื้อเดียวก็หวังจะตัดรำคาญ?"

"แล้วนายอยากให้ทำยังไง?"

"ไป มาเป็นนางแบบให้ฉันหน่อย!"

หา? ซูหวู่งงไปชั่วขณะว่าหมายความว่าอะไร แต่เห็นเฉินเซียวลุกขึ้นแล้ว จึงต้องตามไป!

เฉินเซียวเดินไปที่ชั้นสองของฮ่องกงลอง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแบรนด์หรูระดับกลางสำหรับผู้หญิง เขาวางแผนซื้อเสื้อผ้าสองสามชุดให้จ้าวเซียงจิ๋น

เขาไม่ค่อยชอบใจที่เห็นเธอใส่เสื้อผ้าช้อปออนไลน์ทุกวัน ไม่ใช่ว่าเขาอวดร้าย แต่เขาคิดว่าจ้าวเซียงจิ๋นสมควรได้ใช้ของดี เสื้อผ้าพวกนั้นไม่เหมาะกับเธอจริงๆ ถึงแม้เธอจะไม่ใส่ใจก็ตาม

เดินเข้าไปในร้านแบรนด์กีฬากลางแจ้ง เดแซนต์ ซึ่งเป็นแบรนด์เสื้อผ้าสกีโดยเฉพาะ เฉินเซียวค่อนข้างชอบฝีมือและวัสดุของพวกเขา ใส่สบายมาก!

พนักงานขายรีบเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น เฉินเซียวพูดว่า: "ช่วยเลือกเสื้อผ้าสักสองสามชุดให้ผมหน่อย จะเอาไปให้คนอื่น"

พนักงานสาวพอได้ยิน ตาก็เป็นประกายขึ้นมา สองสามชุดให้คนอื่น ต้องรู้ว่าเสื้อผ้าของเดแซนต์ชิ้นหนึ่งก็เริ่มต้นที่เกิน 1,000 หยวนแล้ว สั่งสองสามชุดก็เป็นหมื่นแน่นอน!

คุณจะดูเองหรือให้ฉันช่วยเลือก คนที่คุณจะให้มีส่วนสูงรูปร่างยังไง บอกได้ไหมคะ เราสามารถช่วยลองดูให้ได้

"นั่นไง สูงกว่าเธอ ประมาณ 178 เซนติเมตร สัดส่วนก็สมบูรณ์แบบกว่าเธอนิดหน่อย!"

พนักงานขายมองตามที่เขาชี้ เห็นซูหวู่ ในใจก็อุทานว่า ว้าว สาวสวยคนนี้ทั้งสวยและมีออร่า!

แต่ฟังจากที่หนุ่มหล่อพูด คนที่เขาจะให้มีรูปร่างสมบูรณ์แบบกว่านี้ จริงๆ แล้วมีผู้หญิงแบบนั้นด้วยเหรอ? ต้องสวยขนาดไหน?

ซูหวู่แค่นเสียงเบาๆ คิดว่าเฉินเซียวตั้งใจพูดแบบนี้ ตั้งแต่เด็กจนโต เธอเดินไปไหนก็เป็นจุดสนใจ ไม่เคยมีใครบอกว่ามีคนสามารถเหนือกว่าเธอในด้านความงามได้

แต่จากคำอธิบายของเฉินเซียว อย่างน้อยรูปร่างของสาวที่เขาจะให้ของก็ดีสุดๆ!

พนักงานแนะนำชุดคลาสสิกหลายชุดของร้าน เฉินเซียวให้เธอเอาทั้งหมดให้ซูหวู่ลอง

ซูหวู่ตกใจเล็กน้อย ตอนนี้ถึงเข้าใจว่าทำไมบอกให้เธอเป็นนางแบบ ที่แท้เป็นการลองเสื้อผ้าเพื่อให้คนอื่น

(จบบท)