บทที่ 19 หยวนไคกับเบนซ์

"ฉันพูดจริงนะ ฉันเพิ่งปิดดีลออร์เดอร์มูลค่า 6 ล้านหยวน แค่ค่าคอมมิชชั่นก็ 3 แสนหยวนแล้ว!"

จ้าวเซียงจิ๋นพูดอย่างร่าเริง "เก่งจังเลยนะ! แสดงว่าฉันมีสายตาในการลงทุนจริงๆ เวลาที่นายได้โบนัสมา นอกจากคืนเงินฉันแล้ว ยังต้องเลี้ยงข้าวฉันด้วยนะ!"

เฉินเซียวตอบ "งั้นฉันจัดให้เธอกินฟรีไปเลยทุกมื้อเลยไหม?"

จ้าวเซียงจิ๋นทำตาขวางใส่เขา "นายประหยัดๆ ไว้เถอะ รีบเก็บเงินไว้หาเมียเถอะ ฉันขอแค่มื้อเดียวก็พอ!"

"ได้เลย งั้นเธออยากกินอะไรก็เลือกเลย ฉันจ่ายให้เอง!"

พูดเล่นเหรอ ซูหวู่ยังเลี้ยงเธอไปตั้ง 25,000 เลย จ้าวเซียงจิ๋นจะเอาอะไร ฉันก็ต้องตอบสนองอยู่แล้ว

"ฉันอยากกินบะหมี่เย็น ใส่พริกเยอะๆ!"

เฉินเซียวหัวเราะพลางดุ "เธอไม่มีความทะเยอทะยานกว่านี้หน่อยเหรอ? นั่นมันราคาแค่ไหนกัน?"

จ้าวเซียงจิ๋นตอบ "ชอบก็พอแล้วนี่ ทำไมต้องใช้ราคาเป็นเกณฑ์วัดว่าดีหรือไม่ดีด้วยล่ะ!"

เฉินเซียวพูดไม่ออก โอเค ฉันคงมีระดับความเข้าใจไม่พอ!

ทั้งสองคุยกันเรื่อยเปื่อยอีกสักพัก เฉินเซียวสังเกตว่าภายนอกเธอดูเหมือนคนที่เข้าถึงยาก แต่พอสนิทกันจริงๆ แล้ว เธอก็ซุกซนมากทีเดียว! แถมยังชอบเถียงอีกต่างหาก!

เวลาผ่านไปพอสมควรแล้ว ทั้งสองจึงเดินขึ้นตึกด้วยกัน ระหว่างทางเฉินเซียวขอแอดวีแชทเธออีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ปฏิเสธ แต่บอกว่า "วีแชทฉันมีคนไม่ถึง 30 คนด้วยซ้ำ ส่วนใหญ่ก็ญาติ เพื่อนร่วมชั้นไม่กี่คน กับเพื่อนร่วมงาน!"

เฉินเซียวถามทันที "แล้วฉันล่ะ เป็นอะไร?"

"นายไม่ใช่อะไรทั้งนั้น!"

โอเค ฟังแล้วเหมือนด่า เธอซุกซนอีกแล้ว!

ทั้งสองบอกราตรีสวัสดิ์แล้วแยกย้ายกลับห้องตัวเอง!

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินเซียวหน้าตาสดใส เป็นครั้งแรกที่ได้ขับรถที่ตัวเองชื่นชอบไปทำงาน สัมผัสได้ถึงพลัง 258 แรงม้า แรงบิด 370 นิวตันเมตร และความเร่ง 0-100 ในเวลา 6.5 วินาที เขารู้สึกว่าชีวิตช่างสวยงามอะไรเช่นนี้!

ช่วงนี้บริษัทดร. เฟิง โรโบติกส์ มีพนักงานทยอยมาเริ่มงานกันมากขึ้น ตอนนี้แต่ละแผนกก็เริ่มมีคนครบแล้ว บรรยากาศเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!

ฝ่ายธุรกิจก็มีคนใหม่เข้ามา เป็นสาวสวยดูทันสมัย ชื่อหม่าจิง เป็นผู้ช่วยของฝ่ายธุรกิจ คอยช่วยงานด้านเอกสารและงานธุรการต่างๆ!

หยวนไคในฐานะผู้จัดการฝ่ายธุรกิจพาเธอเดินดูรอบๆ บริษัท แล้วกลับมาที่โซนของฝ่ายธุรกิจ ชี้ไปที่เฉินเซียวและแนะนำ "นี่คือเฉินเซียว พนักงานขายของแผนกเรา เป็นคนใหม่เหมือนกัน เพิ่งมาได้เดือนเดียว!"

เฉินเซียวทักทายอย่างสุภาพและแสดงความยินดีต้อนรับ หม่าจิงมีความรู้สึกดีกับเฉินเซียว เขาดูหนุ่ม หล่อ และมีความสดใสร่าเริง แต่ที่สำคัญคือทั้งคู่เป็นพนักงานด้วยกัน จึงไม่มีความรู้สึกห่างเหิน!

"หม่าจิง เธอเพิ่งมาใหม่ งานหลายๆ อย่างเธอสามารถเรียนรู้จากฉันหรือเฉินเซียวได้!"

หม่าจิงคิดสักครู่แล้วตอบ "คุณผู้จัดการคะ ขอฉันติดตามเฉินเซียวก่อนได้ไหม? คุณเก่งเกินไป ตอนนี้ฉันคงตามไม่ทัน ขอเรียนรู้จากเฉินเซียวก่อน พอมีประสบการณ์บ้างแล้วค่อยมาเรียนรู้จากคุณนะคะ!"

หยวนไคดูไม่ค่อยพอใจนัก เขาอยากพาผู้ช่วยสาวสวยออกไปให้ดูมีหน้ามีตา ไม่มีผู้ชายคนไหนที่จะรังเกียจการมีผู้ช่วยสาวสวยไปเจรจาธุรกิจด้วยหรอก!

แต่คำพูดของหม่าจิงก็ทำให้เขาโต้แย้งไม่ได้ สุดท้ายจึงพูดว่า "ฉันมีรถ ส่วนเขาใช้รถบัสสาย 11 อากาศร้อนขนาดนี้ เธอแน่ใจเหรอ?"

หม่าจิงตอบ "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ใช่คนเอาแต่ใจตัวเอง! อีกอย่าง ฉันมาทำงาน ไม่ได้มาหาความสุขสบาย!"

หยวนไคพยักหน้า แล้วหันไปบอกเฉินเซียว "งั้นเฉินเซียว วันนี้นายพาหม่าจิงไปด้วย แต่ก็ต้องมีน้ำใจหน่อย ออกไปข้างนอกก็เรียกแท็กซี่ด้วย เธอไม่ว่าอะไร แต่นายก็ควรมีมารยาทนะ"

เฉินเซียวไม่สนใจเขา แต่หันไปบอกหม่าจิงว่า "รอฉันสักครู่นะ เดี๋ยวเกมนี้จบแล้วเราค่อยไป!"

เกมอะไร? หม่าจิงงุนงง เห็นเขาก้มหน้าทำงานต่อ เธอจึงนั่งรออยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

ในเวลาเดียวกัน หยวนไคกำลังเตรียมเอกสารเพื่อออกไปข้างนอก ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ เขาหยิบกุญแจรถออกมาหมุนเล่นที่นิ้วชี้ หม่าจิงเห็นชัดแจ้ง!

"ว้าว คุณผู้จัดการเจ๋งจัง ขับเบนซ์ด้วย!" หม่าจิงทำหน้าทึ่ง!

หยวนไคยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ขอแค่ตั้งใจทำงาน สักวันก็มีได้!"

พูดว่าไม่เห็นเป็นอะไร แต่ความภาคภูมิใจฉายชัดบนใบหน้า

"คุณผู้จัดการ เป็นรุ่นอะไรคะ?" หม่าจิงถามต่อ

หยวนไคลดเสียงลง พูดอึกๆ อักๆ "เบนซ์ A-Class รุ่นเริ่มต้น ก็แค่รถใช้งานเท่านั้นแหละ!"

หม่าจิงบอก "โอ้ ก่อนหน้านี้ฉันก็อยากได้รถคันนี้เหมือนกัน แต่พ่อฉันไม่ยอมซื้อให้!"

ตอนนี้หยวนไคทำตัวเหมือนรุ่นพี่ใหญ่ "เธอเป็นเด็กสาว ขับเบนซ์มันดูเหมือนอวดรวยไปหน่อย ที่บ้านไม่ซื้อให้ก็เข้าใจได้!"

หม่าจิงส่ายหน้า "พ่อฉันบอกว่ารถคันนี้ทั้งไม่สวยและไม่น่าขับ เลยซื้อคันอื่นให้ฉันแทน!"

หยวนไคหน้าดำ รู้สึกไม่พอใจ นี่มันเสียดสีเขาชัดๆ เลยนี่นา จึงพูดด้วยอารมณ์ "แล้วพ่อเธอซื้ออะไรให้ล่ะ? โฟล์คสวาเกน โปโล? เหมาะกับเด็กผู้หญิงดี!"

"ซื้อ C260 ให้ค่ะ พ่อฉันบอกว่านี่ถือเป็นรถระดับเริ่มต้นของเบนซ์ เหมาะกับผู้หญิงขับ!"

บ้าเอ๊ย นี่เธอแน่ใจว่าไม่ได้กำลังอวดรวยใช่ไหม? หยวนไคโกรธจนแทบระเบิด ที่ทำหน้าทึ่งเมื่อกี้นี่คืออะไร ที่บอกว่า "คุณเจ๋งจัง" นี่แสดงมาหรือไง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอยังเด็กและสวย ฉันจะไม่ยกโทษให้เด็ดขาด!

หยวนไคโกรธจนปวดท้อง พูดไม่ออก!

หม่าจิงกลอกตาไปมาแล้วพูด "อืม ฉันยังต้องพึ่งพ่อแม่ คุณผู้จัดการเก่งกว่า สามารถพึ่งตัวเองซื้อรถที่ตัวเองชอบได้!"

ฉันไม่อยากคุยกับเธอแล้ว! หยวนไคยัดเอกสารใส่กระเป๋า เดินออกไปโดยไม่หันกลับมามอง ใครมันไม่อยากมีพ่อแม่ที่ดีวะ!

พนักงานรุ่นนี้ยากจะจัดการจริงๆ ล้วนแต่เป็นพวกหัวแข็ง! หยวนไคคิดถึงหวังจิงอย่างบอกไม่ถูก

"นี่ พี่เฉิน ฉันทำให้ผู้จัดการโกรธหรือเปล่า?"

เฉินเซียวกลั้นหัวเราะ "ไม่เป็นไร ใครจะไปถือสาผู้หญิงล่ะ!"

หม่าจิงทำปากยื่น "ฉันก็แค่กลัวเขาจะหลงใหลในเสน่ห์ของฉัน แล้วมีความคิดอื่นๆ เลยต้องทำให้เขาเกลียดฉันไว้ก่อน!"

เฉินเซียวมองเธอ เสน่ห์? หม่าจิงมีความรู้สึกเหมือนน้องสาวข้างบ้าน ดูทันสมัยและสดใส แต่ก็ไม่ได้สวยถึงระดับที่จะทำให้โลกสั่นสะเทือน ช่วงนี้เฉินเซียวได้มีโอกาสใกล้ชิดกับจ้าวเซียงจิ๋น นั่นถึงจะเรียกว่าความงามที่ทำให้บ้านเมืองล่มจม เมื่อเทียบกันแล้ว หม่าจิงยังเป็นแค่ต้นถั่วงอกเท่านั้น!

ซีอีโอของบริษัท เฟิงเฟยเฟยก็เป็นสาวสวย เมื่อมีตัวเปรียบเทียบระดับนี้ หม่าจิงคงกังวลเกินไป!

ก่อนที่จะได้ตอบเธอ เฉินเซียวได้รับโทรศัพท์จากฝ่ายบริหารอาคารหยุนเฟิง ถามว่าเขามีเวลาไหม เอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ชั้น 22 เสร็จเรียบร้อยแล้ว สามารถไปรับเอกสารโฉนดได้ที่ฝ่ายบริหารอาคารได้เลย!

ในเวลาเดียวกัน ผู้จัดการฝ่ายบริหารอาคารบอกเฉินเซียวว่า บริษัท จงเจี่ยน อีควิปเมนต์ จำกัด ที่ชั้น 22 ยังค้างชำระค่าเช่าอีกหนึ่งปี เจ้าของเดิมอยู่ต่างประเทศตลอด ตอนนี้หลังจากโอนกรรมสิทธิ์แล้ว ค่าเช่าที่ค้างอยู่ก็จะต้องจ่ายให้เฉินเซียว!

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้รับผิดชอบของบริษัท จงเจี่ยน อีควิปเมนต์ จำกัด ก็ร้อนใจ เพราะเปลี่ยนเจ้าของใหม่แล้ว อาจจะถูกไล่ออกเพราะค้างค่าเช่า หรืออาจถูกฟ้องต่อศาลได้ทุกเมื่อ ดังนั้นจึงพยายามทุกวิถีทางขอให้ฝ่ายบริหารอาคารติดต่อเจ้าของใหม่ เพื่อเจรจาเรื่องแผนการชำระค่าเช่า

"หม่าจิง เตรียมตัวหน่อย พวกเราต้องออกไปข้างนอกแล้ว!"

เฉินเซียวจัดเอกสารให้เรียบร้อย ใส่ลงในกระเป๋าเอกสาร แล้วพาหม่าจิงลงไปข้างล่าง!

(จบบท)