บทที่ 7 ความสุขของการทำงานล่วงเวลา

หยวนไคยังไม่ทันได้ตั้งตัว พูดตะกุกตะกักถามว่า "เขา...เขาได้ออร์เดอร์ 5 ล้านหรือ?"

เฟิงเฟยเฟยตอบ "ใช่สิ ไม่ใช่คุณให้ข้อมูลลูกค้ากับเขาหรอกเหรอ?"

หยวนไคคิดในใจ "ให้ตายสิ ข้อมูลที่ฉันให้เขาไปล้วนแต่เป็นลูกค้าที่แทบไม่มีโอกาสปิดการขายได้ทั้งนั้น เขาไปเจอโชคดีอะไรมา เพิ่งออกไปก็เจอออร์เดอร์แล้ว ฉันวิ่งตามเลียก้นลูกค้ามาทั้งวัน ก็แค่ได้โอกาสไปกินข้าวกับพวกเขาเท่านั้น!"

"คุณเฟิง ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ กับความสามารถของเขาไม่น่าจะเป็นไปได้เลย นี่มันโชคดีชัดๆ เลย!"

เฟิงเฟยเฟยดูผิดหวังเล็กน้อย ตอบเรียบๆ ว่า "โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของความสามารถนะ ผู้จัดการหยวน เคสนี้เป็นงานสำคัญอันดับหนึ่งของบริษัทตอนนี้ ขอให้ทุ่มเทอย่างเต็มที่ด้วย!"

หยวนไคพยายามพูด "ผมเข้าใจครับ ผมแค่กังวลว่าความสามารถทางธุรกิจของเฉินเซียวอ่อนเกินไป เคสนี้จะหลุดมือไป จะให้ผมเข้าไปดูแลต่อเองดีไหมครับ?"

"ต้องเชื่อใจเพื่อนร่วมงานนะคะ ผู้จัดการหยวน กลับไปทำแผนงานเถอะ อ้อ ทำเสร็จแล้วให้เฉินเซียวดูด้วยนะ เขาเป็นคนติดต่อกับลูกค้า เขาจะรู้ความต้องการของลูกค้า ให้เขาดูว่ามีอะไรต้องแก้ไขไหม!"

รู้สึกได้ว่าเฟิงเฟยเฟยเริ่มหงุดหงิด หยวนไคได้แต่จำใจจากไป!

ให้ตายสิ ไอ้บ้านี่โชคดีจริงๆ ถ้ารู้อย่างนี้ฉันควรไปเอง เฉินเซียวทำได้ ฉันก็ต้องทำได้สิ! 5 ล้านนะ นั่นมันค่าคอมมิชชั่น 250,000 เลยนะ !

หยวนไคเดินหน้าบึ้งมาที่โต๊ะของเฉินเซียว "เฉินเซียว เฟิงบอกว่ามีเคสให้ฉันช่วยแนะนำนายทำแผนโปรเจกต์กับรายละเอียดราคา...เฮ้ย ไอ้เฉินเซียว แกเล่นเกมตอนทำงานเหรอ?"

แย่แล้ว ในบริษัทไม่มีใครอยู่แล้ว เฉินเซียวเลยปล่อยตัวไปหน่อย หยวนไคมันผีหรือไง เดินเงียบกริบ ทำให้เฉินเซียวไม่ทันได้เปลี่ยนหน้าจอ

ตายแล้ว เขาจะโดนเพื่อนร่วมทีมด่าเพราะหนีเกมแน่เลย

เขาปิดเกม แล้วหันไปพูด "ผู้จัดการหยวน คุณคงเห็นผิดไปนะครับ ผมกำลังศึกษาข้อมูลผลิตภัณฑ์อยู่ ดูนี่สิครับ!"

เขาชี้ที่เอกสารการเรียนรู้บนหน้าจอแล้วพูดกับหยวนไค

"นายนี่!" หยวนไคเห็นเขายโสโอหังแบบนี้ โกรธจนแทบระเบิด! เสียดายจริงๆ ที่ไม่ได้ถ่ายรูปเก็บหลักฐานไว้ก่อน ตอนนี้เฉินเซียวทำให้ไม่มีหลักฐาน เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย!

"แล้วก็ ผู้จัดการหยวน ผมขอแก้ไขนิดนึงนะครับ เรื่องแผนโปรเจกต์กับราคาต้องรบกวนคุณช่วยหน่อย ผมไม่เข้าไปยุ่งละ ผมรับผิดชอบแค่การเจรจา งานเอกสารไม่ใช่จุดแข็งของผม! งานใครงานมันนะครับ!"

บ้าเอ๊ย งานใครงานมัน แสดงว่าฉันเป็นผู้ช่วยนายงั้นสิ? หยวนไคคิดในใจพร้อมสบถเป็นพันคำ

ช่างมันเถอะ ฉันอดทนไว้ ถือว่าถ้าเคสนี้สำเร็จ ในฐานะหัวหน้าแผนก ฉันก็ได้ส่วนแบ่ง 0.5% เหมือนกัน ถือว่าทำตามงานที่เฟิงมอบหมาย!

เห็นหยวนไคก้มหน้าทำแผนงาน เฉินเซียวก็เปิดเกมอีกครั้ง

ราวกับมีลางสังหรณ์ หยวนไคเงยหน้ามองเขา เฉินเซียวก็เตรียมพร้อมทันที เปลี่ยนหน้าจออย่างรวดเร็ว!

"ผู้จัดการหยวน คุณต้องทำแผนงานให้ละเอียดนะครับ มัวมองผมทำไม เดี๋ยวมีปัญหาต้องกลับไปทำใหม่จะไม่ดีนะครับ!"

หยวนไคคอยเงยหน้ามองเขาทุกๆ สองสามนาที ทำให้เฉินเซียวตายในเกมไปหลายครั้งแล้ว บ้าเอ๊ย จะเล่นเกมดีๆ ก็ไม่ได้ นี่มันชีวิตคนทำงาน! หาเงินนี่ยากจริงๆ!

หยวนไคไม่สนใจเขา รู้ว่าไอ้หมอนี่ต้องกำลังเล่นเกมแน่ ฉันจะรอดูว่าแกจะอยู่ได้นานแค่ไหน เขาลุกขึ้นเดินไปมาเป็นระยะ ทำให้ตัวละครของเฉินเซียวตายอีกหลายครั้ง!

"เอ๊ะ! ผู้จัดการหยวน คุณทำแผนงานเสร็จแล้วหรือยัง?"

หยวนไคลุกขึ้นเดินไปมาตามปกติ พอดีเฟิงเฟยเฟยเดินออกมาเห็น คิดว่าเขาทำแผนงานเสร็จแล้ว จึงถามแบบนั้น!

"อ๊ะ ยังเลยครับ ผมกำลังทำอยู่!"

เฉินเซียวรีบพูดแทรกทันที "ผู้จัดการหยวน ลูกค้าทวงถามมาหลายครั้งแล้วนะครับ ช่วยเร่งหน่อยนะครับ ผมกำลังดูข้อมูลอยู่ คุณไม่ต้องมาตรวจความก้าวหน้าการเรียนรู้ของผมบ่อยๆ หรอกครับ!"

เฟิงเฟยเฟยมองหยวนไคอย่างสงสัย "ผู้จัดการหยวน งานสำคัญแบบนี้ ต้องมีสมาธิเต็มที่นะคะ จะได้ไม่เกิดข้อผิดพลาด! ส่วนเฉินเซียวก็ปล่อยให้เขาจัดการเองเถอะ! วันนี้ทำแผนงานนี้ คุณทั้งสองคนเหนื่อยแล้วนะคะ!"

หยวนไคมองเฟิงเฟยเฟยอย่างน้อยใจ นี่มันพูดแบบคนหรือเปล่า ฉันนั่งบีบสมองทำแผนงาน แต่เขานั่งเล่นเกม แล้วบอกว่าเขาเหนื่อยเท่าฉัน เจ้านายเนี่ย ทำไมบิดเบือนความจริงแบบนี้

เฟิงเฟยเฟยไม่สนใจเขา พูดจบก็กลับเข้าออฟฟิศตัวเอง!

หลังจากนั้น เฉินเซียวก็ได้เล่นเกมอย่างสบายใจสองเกม ทำให้ลืมความไม่สบายใจก่อนหน้านี้ เพื่อนร่วมทีมชื่นชมการกลับตัวของเขา!

มองเวลา เกือบ 17:30 แล้ว ใกล้เลิกงานแล้ว แต่หยวนไคยังคงพิมพ์งานไม่หยุด ยังทำไม่เสร็จ!

บ้าเอ๊ย ไม่ใช่จะให้ฉันอยู่ทำงานล่วงเวลากับนายหรอกนะ นี่มันเหมือนให้ฉันทำงานฟรีๆ ชัดๆ

[ติ๊ง~! ระบบสนับสนุนให้โฮสต์ทำงาน แต่ไม่สนับสนุนการทำงานโดยไม่ได้ค่าตอบแทน! ปล่อยภารกิจพิเศษดังนี้:

ภารกิจสุ่ม: ตามระยะเวลาการทำงานล่วงเวลาของโฮสต์วันนี้ จะมอบกล่องของขวัญสุ่ม 1 กล่อง ยิ่งทำงานล่วงเวลานาน รางวัลยิ่งมีค่า]

เอาอีก ฉันจะขึ้นแรงค์คิง ฉันจะเล่นถึงเที่ยงคืน เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ฉันจะทำงานถึงเที่ยงคืน!

หยวนไคถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดก็ทำเสร็จก่อนเลิกงาน ส่งแผนงานให้เฉินเซียว "แผนงานเสร็จแล้ว ส่งให้ลูกค้าได้เลย!"

เร็วจัง? เฉินเซียวเปิดดู ทำได้ดีกว่าที่ตัวเองคิดไว้จริงๆ!

"ไม่ได้นะครับผู้จัดการหยวน แผนงานนี้ไม่ตรงกับความต้องการของลูกค้าเลย ลูกค้าต้องการให้เราเปรียบเทียบพารามิเตอร์ของอุปกรณ์ต่างๆ ของเรากับอุปกรณ์ที่มีอยู่ในตลาด และยัง..."

"โว้ย ทำไมไม่บอกแต่แรก ฉันทำทั้งบ่ายกว่าจะเสร็จ แล้วนายจะให้ฉันทำใหม่หมด!"

พอดีเฟิงเฟยเฟยกำลังจะกลับบ้าน ได้ยินเสียงดังจากฝั่งนี้จึงถามว่า "เกิดอะไรขึ้น แผนงานเสร็จแล้วหรือ?"

เฉินเซียวฟ้องก่อน "คุณเฟิง ผมดูแผนงานของผู้จัดการหยวนแล้ว ไม่ได้ทำตามที่ลูกค้าต้องการเลย ผู้จัดการหยวนบอกว่าผมไม่บอกเขาแต่แรก แต่ผมก็ไม่รู้นี่ครับ ลูกค้าบอกว่านี่เป็นพื้นฐานทั่วไป ทุกบริษัททำแผนงานแบบนี้กันหมด ผมคิดว่าด้วยความเชี่ยวชาญของผู้จัดการหยวน คงไม่พลาดเรื่องแบบนี้ ใครจะรู้...เฮ้อ นี่ก็เป็นความผิดผมด้วย!"

เฟิงเฟยเฟยโบกมือ "เฉินเซียว อย่าโทษตัวเองเลย คุณเป็นคนใหม่ ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา!"

"ผู้จัดการหยวน ฉันดูแผนงานของคุณแล้ว เยี่ยมมาก! แต่ความต้องการของลูกค้าก็สมเหตุสมผล เพื่อไม่ให้เคสนี้มีปัญหา เราควรทำตามที่ลูกค้าต้องการ คุณว่าไงคะ?"

ฉันว่ายังไง? ฉันจะว่าอะไรได้ คุณสองคนพูดจบหมดแล้ว!

บ้าเอ๊ย ไอ้เฉินเซียวนี่ ได้ใจเจ้านายแล้วนะ ได้ออร์เดอร์ 5 ล้าน ได้เปรียบกว่า คราวนี้ฉันจะอดทนกับนาย แต่ดูสิว่านายจะเก่งได้นานแค่ไหน สักวันนายต้องพลาดมาอยู่ในมือฉัน ตอนนั้นฉันจะให้นายรู้ว่าอะไรเรียกทรมานแทบตาย!

หยวนไคแช่งในใจสุดๆ แต่ก็ทำงานหนักสุดๆ!

เฉินเซียวก็เหนื่อยไม่แพ้กัน ใครจะไปนั่งเล่นเกมทั้งบ่ายแล้วไม่เหนื่อย คิดว่าจะออกไปกินอะไรก่อนแล้วค่อยกลับมาเล่นต่อ เอ๊ย ไม่ใช่ มาทำงานต่อ!

เฟิงเฟยเฟยพูดขึ้น "เฉินเซียว ผู้จัดการหยวนกำลังยุ่งต้องทำงานล่วงเวลา คุณไม่มีธุระอะไรก็กลับก่อนเถอะ"

หา? ทำไมล่ะ หยวนไคกับเฉินเซียวประท้วงพร้อมกัน!

"คุณเฟิง เฉินเซียวต้องอยู่ช่วยผมดูว่ามีอะไรที่ไม่ตรงกับความต้องการของลูกค้าอีกไหม"

"คุณเฟิง ผมจะปล่อยให้ผู้จัดการหยวนทำงานล่วงเวลาคนเดียวได้ยังไง ผมต้องอยู่เป็นเพื่อนเขาสิครับ!"

(จบบท)