บทที่ 401 เรือดำน้ำต้มสุก

บทที่ 401 เรือดำน้ำต้มสุก

รูปทรงไดมอนด์แบบเดิม การปิดทางจ่ายแบบเดิม

รูลลีตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอีกครั้ง

จ่ายสั้น เสี่ยงโดนฉก วางยาว เสียการครองบอล

เขาเลือกวางยาว

คราวนี้เขาเปิดไปทางซ้ายหา เปดราซา แต่บอลลอยอยู่นานเกินไป ลิฟราเมนโตถอยกลับมาตั้งหลักเรียบร้อยแล้ว

เปดราซาเพิ่งแตะบอลได้ ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกลิฟราเมนโตกับเกาหนิงที่วิ่งไล่กลับมาประกบสองด้านทันที

เสียบอล!

เกาหนิงฉกบอลได้แล้วแทงทะลุช่องตรงไปข้างหน้าทันที หา หยู เหลียง

หยู เหลียง รับบอลโดยหันหลังให้ประตู เปา ตอร์เรสเบียดติดด้านหลัง แขนค้ำเอวไว้แน่น

เขาไม่ฝืนหมุนตัว

แต่ไหลบอลคืนให้ หลี่เว่ย ที่เติมขึ้นมา

หลี่เว่ยรับบอลบริเวณหัวกะโหลกเขตโทษ แตะปรับหนึ่งจังหวะ

ซัดไกล!

ลูกพุ่งโค้งกลางอากาศ ตรงสู่มุมขวาบนของประตู!

รูลลีพุ่งปัด ปลายนิ้วเฉียดโดนเพียงเสี้ยววินาที บอลเปลี่ยนทิศ เช็ดคานบน กระดอนออกหลังไป

เตะมุม!

น. 5 โอกาสยิงครั้งแรกของเรดดิงตัน ยูไนเต็ด บังคับให้ผู้รักษาประตูต้องออกแรงเซฟ

อัฒจันทร์ระเบิดเสียงเฮ!!

หลิน ฟ่านยังล้วงมืออยู่ในกระเป๋า แต่ลำตัวโน้มมาข้างหน้าเล็กน้อย

เอเมรีเริ่มเดินไปมาอยู่ข้างเส้นข้างสนาม

น. 7 ของการแข่งขัน

เรือดำน้ำสีเหลืองยังคงถ่ายบอลอยู่ในแดนตัวเอง

ผ่านแรงกดดันช่วงต้นเกมมาได้ การจ่ายบอลของพวกเขากลับเริ่มระวังตัว

ระวัง…จนเกินไป

เปา ตอร์เรสครองบอล เงยหน้าขึ้น เห็นปาเรโฆยกมือเรียก

นี่คือจังหวะที่พวกเขาซ้อมกันนับหมื่นครั้ง เซ็นเตอร์แบ็กจ่ายให้มิดฟิลด์ที่ถอยต่ำลงมา รับแล้วหมุนควบคุมเกม

เปา ตอร์เรสจ่ายเรียด น้ำหนักพอดี แม่นยำไร้ที่ติ

บอลกลิ้งสู่ปาเรโฆ

ปาเรโฆวางแผนจังหวะต่อไปไว้แล้ว

แตะ หมุน กระจายออกซ้ายหาอัลบิโอล แล้วเติมทะยานขึ้นหน้า

แต่ระหว่างที่บอลกำลังกลิ้ง

เงาเสื้อแดงสายหนึ่งพุ่งแทรกเข้าสายตาเขา

หยู เหลียง!

เขาไม่ได้พุ่งใส่ปาเรโฆ

เขาพุ่งใส่ “เส้นทางบอล”

ละทิ้งเปา ตอร์เรส ระเบิดความเร็วจากตำแหน่งกองหน้า

ดั่งนักล่าที่กระโจนใส่จุดรับบอลของเหยื่อ

เร่งสปีด สไลด์เสียบ!

ร่างทั้งร่างครูดไปกับพื้นหญ้า ขาซ้ายเหยียดสุด ปุ่มสตั๊ดสะท้อนแสงไฟสนาม

ดวงตาปาเรโฆหดเกร็ง เขาพยายามยื่นปลายเท้าแตะก่อน แต่ความเร็วของหยู เหลียงเกินคาด

ก่อนปลายเท้าปาเรโฆจะสัมผัสบอล ขาซ้ายของหยู เหลียงปิดทางไว้แล้ว!

สกัดได้!

บอลกระแท้งหน้าแข้งหยู เหลียง แล้วเด้งออกสู่กลางสนาม ตรงนั้น ไกเซโดรออยู่ก่อนแล้ว

วงกลมสีแดงที่หลิน ฟ่านขีดไว้บนกระดาน กลายเป็นภาพจริงในวินาทีนี้

ไกเซโดราวกับคาดการณ์การสกัดนี้มานาน

จังหวะของเขา สมบูรณ์แบบ ทันทีที่บอลเด้งมา เขาอยู่ตรงตำแหน่งพอดิบพอดี

ไม่พักบอล แทงทะลุออกซ้ายหน้าในจังหวะเดียว

ตรงนั้น มูเซียลากำลังหุบตัดเข้าใน แนวรับเรือดำน้ำสีเหลืองสับสนชั่วขณะ

ปาเรโฆล้มจากจังหวะปะทะ เปา ตอร์เรสดันสูงขึ้นมาสนับสนุน อัลบิโอลที่ยืนเซ็นเตอร์ฝั่งขวาถูกฮาคิมีดึงไว้ด้านนอก

มูเซียลารับบอล เผชิญหน้าฟอยธ์ที่เข้ามาปิด

เขาไม่เลี้ยง แต่สะกิดด้วยนอกเท้าขวาเบา ๆ

บอลวาดโค้งต่ำ ข้ามแนวรับทั้งหมด ตกสู่ช่องว่างด้านขวาในเขตโทษ

ช่องนั้น คือพื้นที่ที่เปา ตอร์เรสทิ้งไว้จากการดันสูง และคือจุดที่เกาหนิงกำลังสปีดสุดชีวิต

ตั้งแต่หยู เหลียงสกัด ถึงไกเซโดแทง ถึงมูเซียลาชิพ

ทั้งกระบวนการไม่ถึงสามวินาที สามจังหวะ สัมผัสเดียวทั้งหมด ตอนนี้เกาหนิงเร่งเต็มพิกัด!

ความเร็วแตะขีดสุด อัลบิโอลวิ่งไล่ แต่ระยะห่างยิ่งถ่างออกอย่างเห็นได้ชัด

เกาหนิงถึงจุดตกก่อน บอลกระดอนครั้งที่สอง เขาปรับฝีเท้าเรียบร้อย

รูลลีออกจากเส้น การตัดสินใจของผู้รักษาประตูถูกต้อง

ปิดเสาแรก ขยายมุมป้องกัน

เกาหนิงไม่ชิพ มุมแคบ ความเร็วสูง

เขากดด้วยด้านในเท้าซ้าย เรียดต่ำ!

ไม่ใช่ลูกระเบิดพลัง แต่เป็นการวางตำแหน่งแม่นยำ

บอลไถพื้น เบียดช่องว่างระหว่างขาซ้ายที่รูลลียื่นออกกับเสาแรก

ช่องนั้นกว้างไม่ถึงยี่สิบเซนติเมตร บอลลอดผ่าน ซู่ม!

ตาข่ายขาวสะบัด เวลาหยุดนิ่งเสี้ยววินาที

จากนั้น สนามกดัญสก์ระเบิดเสียงสนั่น!!

อัฒจันทร์สีแดงดุจภูเขาไฟปะทุ คำรามสะเทือนแก้วหู เกาหนิงหันหลังวิ่งสู่ธงมุมสนาม

หยู เหลียง กับมูเซียลาพุ่งเข้าชนจากสองด้าน ทั้งสามล้มกลิ้งบนพื้นหญ้าข้างธงมุม

ม้านั่งสำรองเรดดิงตัน ยูไนเต็ดลุกพรวดกรูออกมา แต่หลิน ฟ่านไม่ฉลอง

เขาเรียกฮาคิมีกับลิฟราเมนโตเข้ามา มือวางบนบ่าของทั้งคู่ ดึงเข้ามาใกล้

เสียงเขาแผ่วต่ำ รวดเร็ว แทบขยับริมฝีปาก

“ต่อไป พวกเขาอาจโต้กลับบ้าคลั่งทางซ้าย”

“ฮาคิมี ถอยต่ำลง อย่าเปิดพื้นที่ด้านหลัง ลิฟราเมนโต นายดันสูง กดฝั่งขวาพวกเขา อย่าให้ขึ้นเกมสองปีกพร้อมกัน”

เขาหยุด มองลึกเข้าไปในดวงตาทั้งสอง

“เข้าใจไหม?”

ทั้งคู่พยักหน้าอย่างหนักแน่น

หลิน ฟ่านปล่อยมือ ตบหลัง แล้วผลักกลับสู่สนาม เขาจึงหันมองสนามอีกครั้ง

เกาหนิงและเพื่อน ๆ เพิ่งลุกขึ้น รับอ้อมกอดจากเพื่อนร่วมทีม

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าหลิน ฟ่าน แต่แววตายังเย็นเฉียบ เพราะเกม เพิ่งเริ่มต้น

อีกฝั่งหนึ่ง สีหน้าเอเมรีเปลี่ยนไปแล้ว เขายืนขอบเขตเทคนิค แขนกอดอก ริมฝีปากเม้มแน่น

ผู้ช่วยโค้ชกระซิบข้างหู เอเมรีไม่ตอบ สายตาจับจ้องสนาม จ้องบาดแผลที่เพิ่งถูกฉีกเปิด

น. 8

1–0

ผู้เล่นบียาร์เรอัลยืนรอเขี่ยเริ่ม ปาเรโฆเท้าสะเอว มองพื้นหญ้า

เปา ตอร์เรสดึงถุงเท้า ท่าทางกระสับกระส่าย

รูลลีหยิบบอลจากตาข่าย เตะส่งไปวงกลมกลาง สีหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

เสียงเชียร์สีเหลืองบนอัฒจันทร์สะดุด

ขณะที่เสียงตะโกนสีแดงหลอมรวมเป็นคลื่นคำรามลึกหนัก

“เรด ดิง ตัน !”

“เรด ดิง ตัน !”

จังหวะแล้วจังหวะเล่า ดุจกลองศึกทุบหัวใจทุกคน จากห้องบรรยาย เสียงจ้าน จุนถ่ายทอดผ่านสัญญาณดาวเทียมสู่จอนับล้าน

“โกล! เกาหนิง! นาทีที่ 8! เรดดิงตัน ยูไนเต็ดออกสตาร์ตได้ดั่งฝัน!”

“เอเมรีต้องคิดแล้ว ระบบขึ้นเกมที่เขาภูมิใจที่สุด ถูกแทงทะลุจุดตายในแปดนาทีแรก!”

ในสนาม ผู้ตัดสินเป่านกหวีด เกมเริ่มใหม่

บียาร์เรอัลเขี่ยบอล

ปาเรโฆจ่ายคืนเปา ตอร์เรส แล้วยกมือขอบอลทันที

เขาต้องการพิสูจน์ว่าเมื่อครู่เป็นเพียงอุบัติเหตุ แต่เปา ตอร์เรสลังเล

เขาเหลือบมองตำแหน่งหยู เหลียง

หยู เหลียงไม่ได้เพรสสูง ยืนใกล้เส้นครึ่งสนาม สายตาจับจ้อง

ในดวงตานั้น ไม่มีความปีติจากการทำประตู มีเพียงความเยือกเย็น เหมือนนักล่าที่รอโอกาสครั้งที่สอง

สุดท้าย เปา ตอร์เรสเลือกทางปลอดภัย จ่ายขวางไปให้อัลบิโอล

ขณะเดียวกัน ผู้เล่นเรดดิงตัน ยูไนเต็ดเริ่มวงเพรสซิ่งรอบใหม่แล้ว อุณหภูมิของเกมยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ

โปรดติดตามตอนต่อไป