บทที่ 14 เผชิญหน้าหูป้าเซียน ศึกตัดสิน
บทที่ 14 เผชิญหน้าหูป้าเซียน ศึกตัดสิน
บทที่ 14 เผชิญหน้าหูป้าเซียน ศึกตัดสิน
ทุกคนกำลังยกจอกสุราดื่มฉลองกันอย่างสนุกสนาน ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าจะถูกลอบโจมตีอย่างกะทันหันเช่นนี้!
ถึงจะมีผู้บุกรุกจริงๆ ศิษย์ที่เฝ้ายามอยู่ด้านนอกก็ควรจะส่งสัญญาณเตือนมาก่อน พวกเขาจึงไม่ทันตั้งตัวเลยว่าวิกฤตถึงชีวิตจะมาเยือนอย่างฉับพลัน!
กว่าที่คลื่นพลังอันเจิดจ้าจะแผ่กระจายเข้ามา และกว่าที่พวกเขาจะสัมผัสได้ถึงอันตรายที่คืบคลาน มันก็สายเกินไปเสียแล้ว!
ตูม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องกังวาน หมู่บ้านเบื้องหน้าพังทลายลงมาในพริบตา กลายเป็นเพียงกองซากปรักหักพัง!
เลือดเนื้อสาดกระเซ็นไปทั่วทุกสารทิศ พลังทำลายล้างจากแผ่นหยกเช่นนี้ ถือเป็นการโจมตีที่เหนือชั้นจนต้านทานไม่ได้เลยสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นหลอมกายาระดับแปด
หลายคนยังไม่ทันได้ตอบสนองใดๆ ก็ถูกบดขยี้จนกลายเป็นสายฝนโลหิตไปเสียแล้ว!
ทว่าไม่นานนัก ก็มีคนสองสามคนตะเกียกตะกายออกมาจากกองซากปรักหักพัง!
พวกเขาสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด!
"เกิดอะไรขึ้น? ฝีมือใครกัน? ทำไมพวกศิษย์ที่อยู่ข้างนอกถึงไม่ส่งสัญญาณเตือน?"
ใครบางคนคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล!
จากนั้นเขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะเบิกตากว้างยิ่งกว่าเดิม เมื่อพบว่าศิษย์ที่รับหน้าที่เฝ้ายามล้วนตกตายไปหมดสิ้นแล้ว
ด้วยการประสานพลังจากสัมผัสเทวะ การจัดการกับยามรักษาการณ์เหล่านี้โดยไม่ให้ใครรู้ตัวจึงเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
"ไอ้หนู! เจ้าเป็นใคร? นี่เป็นฝีมือเจ้าใช่หรือไม่?" ในตอนนั้นเอง หูป้าเซียนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสวี่ฉางชิง จึงตะคอกถามขึ้นทันที
"คนที่จะมาเอาชีวิตเจ้าอย่างไรเล่า! ส่วนเรื่องอื่น คนใกล้ตายไม่จำเป็นต้องรู้ให้มากความ!"
ท่าร่างเงาพริบตา!
ฉับพลันนั้น ร่างของสวี่ฉางชิงก็ปรากฏตัวขึ้น
"ความเร็วช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!" เมื่อเห็นเช่นนั้น หูป้าเซียนก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก!
เขาไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าสวี่ฉางชิงจะมีความเร็วถึงเพียงนี้
อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดเขาก็คือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นผลัดโลหิต แม้จะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังสามารถตั้งรับได้ในชั่วพริบตา!
ตูม!
หมัดเหล็กปะทะกัน พื้นดินแตกร้าว พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งชนกันอย่างรุนแรง
"ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายาระดับแปดกลับมีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เจ้าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ! น่าเสียดายที่ข้าคือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นผลัดโลหิต ดังนั้นคนที่จะต้องตายอย่างแน่นอนก็คือเจ้า!"
แม้จะประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของสวี่ฉางชิง แต่เขาก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ อีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายาระดับแปด ส่วนตัวเขาคือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นผลัดโลหิต!
"อย่างนั้นหรือ? เจ้าช่างมั่นใจเสียเหลือเกินนะ!"
หมัดทลายภูผา!
ในพริบตาเดียว พลังหมัดอันน่าสะพรึงกลัวก็พวยพุ่งออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า!
หูป้าเซียนราวกับถูกค้อนยักษ์กระแทกเข้าอย่างจัง ร่างกระเด็นถอยหลังไปในทันที
แขนของเขาชาหนึบจนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน!
แววตาของเขาเปลี่ยนไปในทันที พลังรุนแรงปานนี้? ไอ้เด็กขั้นหลอมกายาระดับแปดจะมีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร?
"ลูกพี่!" เหล่าทหารรับจ้างที่อยู่ด้านหลังร้องอุทานขึ้นเมื่อเห็นฉากนี้!
พวกเขาตาฝาดไปหรือเปล่า? หัวหน้าของพวกเขาที่อยู่ขั้นผลัดโลหิต กลับถูกผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายากดข่มด้วยพละกำลังอย่างนั้นหรือ?
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ใครๆ ก็รู้ว่าขั้นผลัดโลหิตและขั้นหลอมกายานั้นอยู่คนละระดับกันโดยสิ้นเชิง เป็นขอบเขตพลังที่สามารถบดขยี้อีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย
มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์ระดับอัจฉริยะที่แท้จริงเท่านั้น ที่อาจจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีระดับการฝึกตนสูงกว่าได้!
พรวด!
ในตอนนั้นเอง ลมปราณและโลหิตของหูป้าเซียนก็พลุ่งพล่าน เขาถึงกับกระอักเลือดสีแดงสดออกมา!
"เจ้าคือ... ศิษย์ของสำนักวิถียุทธ์งั้นรึ?" จากทักษะยุทธ์ที่สวี่ฉางชิงใช้ เขาก็ดูออกถึงตัวตนของคู่ต่อสู้แล้ว!
เขารู้ดีว่าตนเองติดอยู่ในบัญชีดำของสำนักวิถียุทธ์ เพื่อใช้เป็นหินลับมีดให้กับเหล่าศิษย์สายนอก แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะไม่ว่าจะส่งมาสักกี่คน ก็เหมือนส่งมารนหาที่ตายทั้งนั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้วที่ไม่มีใครจากสำนักวิถียุทธ์กล้ามาหาเรื่องเขาอีก
เขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่มาคราวนี้จะรับมือยากลำบากถึงเพียงนี้!
"พวกเจ้าทุกคนช่วยถ่วงเวลาให้ข้าที หลังจากนี้ ข้าจะเด็ดหัวมันเพื่อล้างแค้นให้พี่น้องของเราเอง!"
หูป้าเซียนรู้ดีว่าหากเขาไม่ใช้เคล็ดวิชาลับ เขาจะไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของไอ้เด็กนี่ได้อย่างแน่นอน แต่เขาต้องการคนมาถ่วงเวลาให้!
"ไอ้หนู! เจ้าช่างอวดดีนัก! ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าจะมาทำกร่างได้หรอกนะ!"
หลายคนที่ได้รับคำสั่ง ก็ร่วมมือกันโจมตีจากหลายทิศทางในทันที!
ในเวลาเดียวกัน กลิ่นอายของหูป้าเซียนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว โลหิตในกายเดือดพล่าน
ทุกวิธีการในการเพิ่มความแข็งแกร่งย่อมต้องจ่ายด้วยราคาค่างวดเสมอ โดยเฉพาะเคล็ดวิชาลับเช่นนี้
มันจำเป็นต้องเผาผลาญโลหิตแก่นแท้ของเขา
นี่คือความสมดุลของโลกแห่งวิถียุทธ์ ไม่มีพลังใดที่ได้มาโดยไร้ข้อแลกเปลี่ยน
"อยู่ต่อหน้าพวกข้า เจ้ายังกล้าเสียสมาธิอีก รนหาที่ตายชัดๆ!"
ในตอนนั้น หลายคนได้ประชิดตัวเข้ามาแล้ว และคนที่อยู่ใกล้ที่สุดก็เผยรอยยิ้มอันเหี้ยมเกรียม
กรงเล็บอันแหลมคมของมันพุ่งตรงไปยังจุดตายทันที!
ระดับลี้ลับขั้นสูง วิชาเคลื่อนกระดูก!
ทันใดนั้น สวี่ฉางชิงก็ลงมือรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ คว้าข้อมือของคนผู้นั้นไว้ได้โดยตรง!
กร๊อบ!
เสียงกระดูกหักดังกรอบ ข้อมือของมันถูกหักสะบั้นในทันที!
วินาทีต่อมา ฝ่ามือก็ฟาดลงบนกะโหลกศีรษะของมันโดยตรง เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า!
ทหารรับจ้างขั้นหลอมกายาระดับเจ็ดผู้นี้ ขาดใจตายคาที่
"สามหาวนัก!"
ในเสี้ยววินาทีนั้น สายลมกระโชกแรงก็กดทับลงมาจากเบื้องบน มีคนฉวยโอกาสนี้เพื่อที่จะสะกดสวี่ฉางชิงเอาไว้ตรงนี้
"มีดีแค่เปลือก!"
หมัดหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สายลมจากหมัดอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมทั่วบริเวณในทันที
ร่างของคนผู้นั้นเกิดเสียงดังเป๊าะแป๊ะขึ้นมาทันที กระดูกทุกชิ้นในร่างแหลกละเอียด!
หมัดทลายภูผา พลังแปดทบ!
ภายใต้พลังทำลายล้างเต็มพิกัด มันย่อมไม่มีทางรับมือได้เลย!
มันกลายสภาพราวกับกองเนื้อเละๆ ตายสนิทไม่อาจฟื้นคืนได้อีก
"ปีศาจ! มันเป็นปีศาจชัดๆ!"
"มันจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? นี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว!"
ผู้ที่รอดชีวิตต่างหวาดผวา ไม่กล้าบุกเข้าไปอีก บุคคลตรงหน้าพวกเขาราวกับอสูรร้ายในร่างมนุษย์ ใครก็ตามที่เข้าใกล้มีแต่จะถูกกลืนกินจนไม่เหลือซาก!
"ไม่! อย่าฆ่าข้าเลย! ข้าก็แค่ทำตามคำสั่ง..."
บางคนถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่าอ้อนวอนอยู่กับที่!
พวกเขาติดตามหูป้าเซียนก็เพียงเพื่อหาเลี้ยงชีพเท่านั้น เมื่อต้องเผชิญกับความเป็นความตาย พวกเขาย่อมไม่มีความภักดีที่แท้จริง
เมื่อเห็นความแข็งแกร่งอันน่าครั่นคร้ามของสวี่ฉางชิงในตอนนี้ พวกเขาก็หวาดกลัวขึ้นมาจับใจ
ทว่า การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว มันไม่ใช่สิ่งที่จะหยุดได้เพียงแค่ใจนึก!
ในลมหายใจต่อมา ร่างของสวี่ฉางชิงก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้ามัน พร้อมกับปล่อยหมัดซัดเข้าใส่!
กะโหลกศีรษะทั้งใบถูกทุบจนแหลกละเอียด ละอองเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
ฟุ่บ!
เสียงของบางสิ่งแหวกอากาศพุ่งเข้ามาในทันที!
เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายคนหนึ่งจึงกัดฟันแน่นและซัดอาวุธลับออกไปโดยตรง หมายจะปลิดชีพสวี่ฉางชิง
เดิมทีเขาคิดว่าในสถานการณ์เช่นนี้ เขาจะสามารถจัดการอีกฝ่ายได้ในดาบเดียว
"เก่งนักไม่ใช่รึ! แต่มึงก็ต้องตายอยู่ดี! ลองอวดดีอีกสิวะ ข้าอยากจะเห็นนัก!"
ชายผู้นั้นคิดว่าชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว จึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที!
แต่ในตอนนั้นเอง อาวุธลับเหล่านั้นกลับหยุดชะงักกลางอากาศ แล้วร่วงหล่นลงมาทีละชิ้น!
สัมผัสเทวะ!
ภายในรัศมี 10 เมตร ไม่มีสิ่งใดเล็ดลอดการรับรู้ของสวี่ฉางชิงไปได้ และเขายังสามารถใช้สัมผัสเทวะควบคุมสิ่งของได้เล็กน้อยอีกด้วย
ดังนั้น อาวุธลับพวกนี้จึงกลายเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่า
"เป็นไปได้อย่างไร? ไม่... ไม่มีทาง! นี่มันภาพลวงตาใช่หรือไม่?"
ไม่อยากจะเชื่อ! ทุกอย่างมันเหนือความเข้าใจของเขาไปหมดแล้ว
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็คือ ร่างของสวี่ฉางชิงได้เดินเข้ามาหาแล้ว!
ในชั่วพริบตา เขาก็มาอยู่ตรงหน้า ภายใต้กลิ่นอายอันน่าครั่นคร้าม ขาของมันก็อ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนฉี่ราดรดกางเกงทันที!
"ตายซะ!"
โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใด ฝ่ามือก็ตบฉาดลงมา ศีรษะของมันระเบิดกระจุยโดยตรง!
นอกเหนือจากตัวการใหญ่อย่างหูป้าเซียนแล้ว กองกำลังทหารรับจ้างทั้งหมดก็ไม่มีใครรอดชีวิต ล้วนกลายเป็นวิญญาณใต้เงื้อมมือของสวี่ฉางชิง
ตูม!
วินาทีนั้นเอง กลิ่นอายอันทรงพลังก็ปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
เพียงแค่ก้าวเดิน ก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดิน!
ร่างกำยำลุกขึ้นยืน ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
ภายใต้การกระตุ้นจากเคล็ดวิชาลับ หูป้าเซียนได้ฝืนยกระดับความแข็งแกร่งของตนไปจนถึงขั้นผลัดโลหิตระดับสามได้สำเร็จ!
"วิเศษ! มันช่างวิเศษเกินไปแล้ว! นี่คือความรู้สึกของการมีพลังอำนาจสินะ?"
ในเวลานี้ หูป้าเซียนรู้สึกปลาบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง!
เขาไม่เคยรู้สึกเบาสบายเช่นนี้มาก่อน สักวันหนึ่ง เขาจะต้องบรรลุถึงขอบเขตนี้ด้วยพลังของตนเองให้ได้ แล้วจากนั้นก็จะใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีบนโลกใบนี้!
"ช่างเป็นพวกสวะที่อ่อนแอเสียจริง! แต่ช่างเถอะ พวกมันช่วยซื้อเวลาให้ข้าได้แล้ว ถือว่าตายอย่างมีคุณค่า แค่นี้ก็เพียงพอให้ข้าสังหารเจ้าได้แล้ว!"
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่คาดคิดเลยว่าคนพวกนี้จะไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้ ล้วนตกตายด้วยน้ำมือของสวี่ฉางชิงทั้งหมด
พวกมันเป็นเพียงทหารรับจ้างที่เขาเกณฑ์มาเพื่อสะสมกองกำลัง มีไว้เพื่อใช้งานแล้วทิ้ง ต่อให้พวกมันตายหมด เขาก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไร
ตราบใดที่พวกมันทำหน้าที่ของตนลุล่วง แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!
"เจ้านับเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งจริงๆ! แต่หากข้าไม่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ข้าก็คงไม่มาจัดการกับเจ้าหรอก! ตอนนี้ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของข้า!"
เมื่อความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น สวี่ฉางชิงก็ไม่รู้เลยว่าขีดจำกัดของตนอยู่ที่ใด นี่จึงเป็นโอกาสอันดี!
"ช่างอวดดีนัก! กล้าใช้ข้าเป็นหินลองวิชา เจ้าเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนแล้ว!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หูป้าเซียนก็เดือดดาลเช่นกัน ไม่คาดคิดเลยว่าไอ้เด็กนี่จะกล้าดูแคลนเขาถึงเพียงนี้!
เขาสาบานว่าจะบดกระดูกของไอ้เด็กนี่ให้เป็นผุยผงเพื่อระบายความแค้น
ตูม!
ในพริบตา ร่างทั้งสองก็พุ่งเข้าปะทะกัน หมัดทลายภูผาผสานเข้ากับท่าร่างเงาพริบตา ทุ่มสุดตัวไม่มีออมรั้ง!
คลื่นลมปราณซัดสาดออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง!
กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวจนราบเป็นหน้ากลอง!
การแลกหมัดกันแต่ละครั้งสร้างความตกตะลึงให้กับหูป้าเซียนอย่างมหาศาล!
เขาใช้เคล็ดวิชาลับเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นมาจนถึงขั้นผลัดโลหิตระดับสามแล้ว แต่เขากลับทำได้แค่สู้อย่างสูสีกับไอ้เด็กขั้นหลอมกายาระดับแปดตรงหน้าเนี่ยนะ?
นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน? มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป เคล็ดวิชาลับก็เริ่มส่งผลสะท้อนกลับ หากการต่อสู้ยืดเยื้อ เขาจะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัยเลย!
"ไอ้หนู! ตายซะ!" ด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มี หวังจะตัดสินแพ้ชนะในกระบวนท่าเดียว!
ระดับลี้ลับขั้นสูง วิชาเคลื่อนกระดูก!
เพื่อตอบโต้ สวี่ฉางชิงก็เข้าปะทะด้วยทักษะยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาเช่นกัน!
ตูม!
สิ้นเสียงระเบิดดังกึกก้อง หลุมลึกก็ปรากฏขึ้นตรงจุดที่ปะทะกันในทันที ก่อนที่ร่างของทั้งสองจะกระเด็นถอยหลังไป!