บทที่ 1 ระบบเสริมทรัพยากรร้อยเท่า
บทที่ 1 ระบบเสริมทรัพยากรร้อยเท่า
บทที่ 1 ระบบเสริมทรัพยากรร้อยเท่า
"ข้าข้ามมิติมาแล้วงั้นรึ!" ซูฉางชิงไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็จำต้องยอมรับความจริงตรงหน้า
นี่คือโลกแฟนตาซีตะวันออก ที่ซึ่งผู้มีอิทธิฤทธิ์สามารถเหาะเหินเดินอากาศ เคลื่อนภูผาถมทะเลได้อย่างง่ายดาย
ในขณะเดียวกัน ชีวิตมนุษย์กลับไร้ค่าดั่งผักปลา กฎแห่งป่าเถื่อนครอบงำ ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ ผู้ทรงพลังคือที่เคารพบูชา
เจ้าของร่างเดิมเคยเป็นถึงเชื้อพระวงศ์แห่งราชวงศ์ต้าเยียน ใช้ชีวิตหรูหราสุขสบาย สวมใส่แพรพรรณเลิศหรู มีเกียรติยศชื่อเสียงไม่สิ้นสุด!
ทว่าการรัฐประหารได้พลิกผันชะตาชีวิต เชื้อพระวงศ์ถูกกวาดล้าง เขาทำได้เพียงกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดในดินแดนชายขอบ และด้วยความบังเอิญจึงได้เข้าร่วมสำนักวิถียุทธ์ กลายเป็นศิษย์คนหนึ่ง
แต่เป็นเพียง 'ศิษย์รับใช้' ระดับล่างสุดเท่านั้น!
เส้นทางแห่งวิทยายุทธ์ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ หากรากวิญญาณต่ำต้อย ก็ทำได้เพียงจมปลักอยู่ที่ก้นบึ้ง!
ที่ใดมีคน ที่นั่นมียุทธภพ ภายในสำนักก็เช่นกัน ย่อมมีทั้งคนดีและคนเลวปะปนกันไป ซูฉางชิงที่ไร้ซึ่งเบื้องหลังและอิทธิพล ในท้ายที่สุดก็ถูกกดขี่ ทุบตี และตรอมใจตาย
"นี่มันเป็นการเริ่มต้นที่เลวร้ายจริงๆ! หากไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง ก็ยากจะขยับตัวไปไหนได้ พรสวรรค์ของร่างเดิมก็ย่ำแย่เหลือเกิน แล้วข้าจะฝืนชะตาลิขิตฟ้าได้อย่างไรกัน?!"
เส้นทางของซูฉางชิงดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ไร้ซึ่งแสงสว่าง แม้จะข้ามมิติมาแล้ว เขาก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์เลวร้ายนี้ได้
"ติ๊ง! ระบบเสริมทรัพยากรร้อยเท่าผูกมัดสำเร็จ!"
"ทรัพยากรใดๆ ที่เป็นของโฮสต์ สามารถได้รับการเสริมประสิทธิภาพ!"
ในฐานะผู้ข้ามมิติ ซูฉางชิงย่อมคุ้นเคยกับ 'ระบบ' เป็นอย่างดี
นี่คือความหวังใหม่โดยแท้!
สิ่งที่เรียกว่าทรัพยากร ก็คือ โอสถ ทักษะยุทธ์ เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร หินวิญญาณ และแดนศักดิ์สิทธิ์!
ทันใดนั้น ซูฉางชิงก็หยิบ 'เคล็ดวิชาขัดเกลากายาพื้นฐาน' ของสำนักวิถียุทธ์ออกมาจากใต้หมอน
นี่คือสิ่งที่มอบให้ศิษย์ทุกคนเมื่อแรกเข้า ย่อมถือเป็นทรัพยากรของซูฉางชิง!
"ระบบ เสริมประสิทธิภาพให้ข้า!" ซูฉางชิงไม่รอช้า ลงมือทันที
แสงสีทองวาบผ่าน เคล็ดวิชาขัดเกลากายาในมือพลันแปรเปลี่ยน!
เนื้อหาภายในเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล วิธีการขัดเกลาร่างกายดีขึ้นร้อยเท่า!
ยิ่งไปกว่านั้น ข้อกำหนดสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ยังลดลงร้อยเท่า!
ระบบนี้ไม่ได้แค่เสริมในทางบวก แต่ยังเสริมในทางลบได้ด้วย!
กล่าวคือ สิ่งใดที่เป็นประโยชน์ต่อเขาจะถูกเสริมให้ดีขึ้นร้อยเท่า และสิ่งใดที่เป็นอุปสรรคจะถูกลดทอนลงร้อยเท่า!
ดังนั้น ซูฉางชิงจึงไม่ต้องกังวลเรื่องขีดจำกัดของพรสวรรค์ที่จะขัดขวางการฝึกฝนเคล็ดวิชาชั้นสูงอีกต่อไป!
เพราะเงื่อนไขด้านพรสวรรค์ลดลงร้อยเท่า และเวลาในการบำเพ็ญเพียรก็สั้นลงร้อยเท่าเช่นกัน!
สุดยอดไปเลย!
"กระทั่งเรื่องแบบนี้ก็ยังเสริมได้? สมกับที่เป็นนิ้วทองคำจริงๆ!"
ไอเทมชิ้นหนึ่งสามารถเสริมได้เพียงครั้งเดียว จะทำซ้ำไม่ได้!
ดูเหมือนว่าซูฉางชิงจะไม่สามารถหาช่องโหว่ของระบบได้ แต่เพียงเท่านี้ก็นับว่าน่าทึ่งมากแล้ว
กร๊อบ!
กร๊อบ!
กร๊อบ!
หลังจากการบำเพ็ญเพียรเพียงชั่วครู่ เสียงกระดูกลั่นดังสนั่นออกมาจากภายในร่างกายของเขา สามครั้งติดต่อกัน!
นี่คือสัญญาณของการเข้าสู่ขั้นขัดเกลากายาระดับสามอย่างชัดเจน!
ขอบเขตแรกแห่งวิทยายุทธ์คือ 'ขอบเขตขัดเกลากายา' ซึ่งถือเป็นรากฐานแห่งวิถียุทธ์!
แม้แต่ผู้ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ กว่าจะก้าวจากระดับเริ่มต้นไปสู่ระดับสามได้ ก็ยังต้องใช้เวลาถึงครึ่งเดือน!
แต่บัดนี้ ด้วยการเสริมประสิทธิภาพร้อยเท่า เขาทำสำเร็จภายในครึ่งชั่วโมงจากการฝึกเพียงครั้งเดียว!
นี่คือสิ่งที่ซูฉางชิงไม่เคยกล้าจินตนาการมาก่อน
ต่อมา ซูฉางชิงงัดกระเบื้องปูพื้นขึ้น เผยให้เห็นห่อผ้าที่บรรจุสมบัติทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิม
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทรัพย์สินส่วนใหญ่ถูกปล้นชิงไปจนเกือบหมด แต่ก็ยังพอมีเหลืออยู่บ้าง และตอนนี้ทั้งหมดตกเป็นของซูฉางชิง
โอสถปราณโลหิตระดับสาม สองเม็ด, หินวิญญาณระดับต่ำ สี่ก้อน และ 'ศรทะลุเมฆา' ระดับลึกลับ หนึ่งดอก!
ศรทะลุเมฆานี้เป็นสมบัติโบราณ มรดกตกทอดเพียงชิ้นเดียวที่เจ้าของร่างเดิมนำติดตัวมาจากราชวงศ์
แม้จะเป็นเพียงระดับลึกลับ แต่ในสำนักวิถียุทธ์ก็นับว่าเป็นของหายากยิ่ง!
เพราะถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด มันจึงปลอดภัยมาตลอดหลายปี จนกระทั่งกลายมาเป็นประโยชน์แก่ซูฉางชิงในวันนี้
สิ่งเหล่านี้ย่อมถือเป็นทรัพยากรของซูฉางชิงเช่นกัน!
"ระบบ เสริมประสิทธิภาพ!"
แสงสีทองสว่างวาบขึ้นทันตา
"ติ๊ง! โอสถปราณโลหิตระดับสาม ได้รับการเสริมเป็นระดับหก!"
"ติ๊ง! หินวิญญาณระดับต่ำ ได้รับการเสริมเป็นระดับกลาง!"
"ติ๊ง! ศรทะลุเมฆาระดับลึกลับ ได้รับการเสริมเป็นระดับปฐพี!"
อย่างอื่นไม่เท่าไหร่ แต่ศรทะลุเมฆาระดับปฐพีนี่สิคือหัวใจสำคัญ แม้แต่เจ้าสำนักวิถียุทธ์ก็ยังยากที่จะหาครอบครองสมบัติระดับปฐพี!
ยิ่งไปกว่านั้น ศรทะลุเมฆานี้ยังเป็นสมบัติโบราณ จึงทรงอานุภาพกว่าสมบัติทั่วไปมากนัก!
นี่คืออาวุธวิเศษ ไพ่ตายที่จะใช้พลิกสถานการณ์ความเป็นความตายได้อย่างแน่นอน!
หลังจากหายตกตะลึง ซูฉางชิงก็ดึงสติกลับมา ด้วยความสำคัญอันยิ่งยวด เขาจะให้ใครล่วงรู้การมีอยู่ของสมบัติโบราณชิ้นนี้ไม่ได้เด็ดขาด เว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ มิฉะนั้นภัยจะมาถึงตัว!
ประสิทธิภาพของโอสถปราณโลหิตระดับหกนั้นแรงกว่าระดับสามถึงร้อยเท่าจริงๆ มีคนเคยพิสูจน์มาแล้ว และในแง่นี้ ระบบถือว่าคำนวณได้มาตรฐานมาก!
หินวิญญาณก็เช่นกัน! ความแตกต่างระหว่างระดับต่ำกับระดับกลางนั้นห่างกันร้อยเท่าจริงๆ!
หลังจากกลืนโอสถปราณโลหิตลงไป ร่างกายของเขาก็เริ่มร้อนรุ่ม พลังยาที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มขัดเกลาปราณและโลหิต!
ซูฉางชิงรู้สึกราวกับตนเองกลายเป็นมนุษย์เพลิง อุณหภูมิร่างกายสูงจนน่ากลัว
ในที่สุด หลังจากผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ พร้อมกับเสียงกระดูกลั่นดังสนั่น!
ซูฉางชิงทะลวงระดับได้สำเร็จ!
ขอบเขตขัดเกลากายาระดับสี่!
บัดนี้เขาครอบครองพละกำลังมหาศาลดั่งพญาคชสาร
นี่คือผลรวมจากระดับพลังและการขัดเกลาปราณโลหิต
ด้วยพละกำลังระดับนี้ เขาไม่จำเป็นต้องเป็นศิษย์รับใช้อีกต่อไป การเลื่อนขั้นเข้าสู่ 'ศิษย์ฝ่ายนอก' นั้นเกินพอ!
หลังจากถูกกดขี่ข่มเหงในสำนักมาหลายปี ในที่สุดก็ถึงเวลาผงาดเสียที!
"วางใจเถอะ! สิ่งที่เจ้าสูญเสียไป ข้าจะทวงคืนกลับมาให้ทั้งหมด!"
...
"ข้าสงสัยจังว่าไอ้สารเลวนั่นตายหรือยัง?"
"หลังจากพวกเราซ้อมมันจมน่วมขนาดนั้น มันก็แทบจะสิ้นใจอยู่รอมร่อ ป่านนี้คงไปเฝ้ายมบาลแล้วมั้ง!"
"สำนักมีกฎห้ามต่อสู้กันเองนะ! เจ้าลงมือหนักเกินไป เกิดมีคนตายขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไง!"
"จะตื่นตระหนกไปทำไม? เรื่องนี้เบื้องบนจัดการเคลียร์เรียบร้อยแล้ว ต่อให้เกิดเรื่องขึ้นจริง ก็ไม่มีใครตามสืบหรอก ไม่ต้องกังวล! ออกมาใช้ชีวิตข้างนอกต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งและเส้นสาย ตามข้ามาไม่มีทางเสียเปรียบ!"
"แน่นอน อิทธิพลของลูกพี่นั้นยิ่งใหญ่จริงๆ นับเป็นวาสนาของพวกเราที่ได้ติดตามท่าน!"
ขณะที่ซูฉางชิงกำลังครุ่นคิดถึงอนาคต เสียงที่คุ้นเคยก็ดังแว่วมาจากด้านนอก!
พวกมันคือตัวการที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องตกระกำลำบาก คอยกดขี่ข่มเหงมานานหลายปี
เขายังไม่ทันไปตามหา พวกมันกลับมาหาถึงที่!
ดีล่ะ สิ่งที่เสียไปก่อนหน้านี้ ข้าจะทวงคืนจากพวกเจ้าเป็นรายแรก
ประกายตาเย็นยะเยือกวาบผ่านดวงตาของซูฉางชิง
ปัง!
ทันใดนั้น ประตูถูกผลักเปิดอย่างรุนแรง ชายหน้าถมึงทึงสามคนเดินเข้ามา!
เมื่อเห็นซูฉางชิงยืนอยู่อย่างไร้รอยขีดข่วน แววตาของพวกมันก็ฉายแววประหลาดใจ!
"คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะหนังเหนียวขนาดนี้ ยังลุกขึ้นมาได้อีก!"
พวกมันนึกว่าซูฉางชิงใกล้ตายแล้ว ไม่คิดว่าจะมายืนอยู่ตรงหน้าได้สบายดีเช่นนี้
"ก็ดี จะได้ไม่ยุ่งยาก! ในเมื่อฟื้นแล้ว ก็ตามที่ตกลงกันไว้ ส่งหินวิญญาณมาสิบก้อน แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป ไม่งั้นเจ้าคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น!"
ศิษย์รับใช้ทำงานแทบตายทั้งเดือน อาจหาหินวิญญาณได้ไม่ถึงห้าก้อน แต่พวกมันกลับอ้าปากเรียกถึงสิบก้อน ช่างหน้าเลือดสิ้นดี
นี่คือการรีดไถชัดๆ เพียงเพราะซูฉางชิงไร้รากฐานและเบื้องหลังในสำนัก การถูกเหยียบย่ำจึงกลายเป็นเรื่องปกติ
"เป็นใบ้รึไง? ลูกพี่ข้าคุยด้วยไม่ได้ยินเหรอ!" เมื่อเห็นซูฉางชิงยังคงนิ่งเงียบ สมุนที่อยู่ข้างๆ ก็เดือดดาล ตวาดลั่นด้วยความโมโห