เทพอสูรทลายดาราจักร บทที่ 262 พลิกฟ้าคว่ำดิน (อ่านฟรี)

บทที่ 262 พลิกฟ้าคว่ำดิน

ผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรตัวน้อยคนหนึ่ง ถูกผู้ฝึกตนเกือบหมื่นไล่ล่าตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืน แถมยังมีขอบเขตวัฏจักรวิญญาณกว่าสิบคนเป็นผู้นำกลุ่ม ผลลัพธ์กลับไม่เพียงจับเขาไม่ได้ ยังถูกเขาสังหารผู้ฝึกตนไปหลายสิบคน อีกทั้งเขายังทิ้งถ้อยคำไว้หนึ่งบรรทัด เตือนผู้ไล่ล่าว่า หากยังกล้าตามล่าอีก อย่าหาว่าเขาจะเปิดฉากสังหารไม่ยั้ง

ข่าวนี้ลุกลามราวก้อนหิมะกลิ้ง เพียงครึ่งชั่วยามก็แพร่ไปทั่วเกาะวั่งเยว่ ทั้งเกาะวั่งเยว่แตกตื่นโกลาหล! ภายในเมืองวั่งเยว่ยิ่งคึกคักผิดปกติ โรงสุรา โรงเตี้ยม หอนางโลม โรงพนัน และสถานที่สาธารณะทั้งหลายแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ตรอกซอกซอยล้วนถกเถียงเรื่องนี้กันอื้ออึง

โรงพนันใหญ่ทั้งหลายเดิมทีไม่ได้ใส่ใจนัก บัดนี้เจ้าของโรงพนันกลับตื่นเต้นกันถ้วนหน้า ต่างพากันเปิดอัตราพนัน ว่าเจียงหานจะยืนหยัดได้นานเพียงใด กระแสร้อนแรงถึงเพียงนี้ เจ้าของโรงพนันหากไม่ใช่คนโง่เขลา ก็ย่อมต้องขอเกาะกระแสสักระลอก

คล้ายกับเมื่อครั้งเจียงหานถูกไล่ล่าในเมืองเจียงเจีย อัตราพนันที่โรงพนันใหญ่ที่สุดเปิดออกมานั้นสูงลิ่ว เจียงหานจะถอนตัวจากเกาะวั่งเยว่ได้อย่างปลอดภัย อัตราต่อรองสูงถึงหนึ่งต่อหนึ่งพัน แม้อัตรานี้จะสูง แต่แทบไม่มีผู้ใดลงเดิมพัน ท้ายที่สุดเกาะวั่งเยว่ถูกปิดตาย เจียงหานต่อให้มีปีกก็ยากจะหนี ถูกจับหรือถูกสังหารเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

สมรภูมิเทพอสูรถูกปิดลงแล้ว ผู้ฝึกตนจากกองกำลังต่างๆ ใต้สังกัดกลับมิได้ถอนกลับ เหตุนี้ทำให้ทุกฝ่ายจับตา ต่างส่งคนเคลื่อนย้ายมาสืบตรวจสถานการณ์ ดังนั้นผู้คนในเมืองวั่งเยว่จึงยิ่งมากขึ้น ยิ่งครึกครื้นขึ้น

เมื่อวานเซินหลงเซี่ยงเพิ่งออกคำสั่ง กำหนดเส้นตายหนึ่งวัน บัดนี้หนึ่งวันหนึ่งคืนผ่านไป เจียงหานยังไร้ร่องรอย ใบหน้าของเซินหลงเซี่ยงถูกตบดังเพียะๆ คาดว่าผู้ใหญ่จากยอดเขาอื่นๆ ของหอวั่งเยว่คงหัวเราะจนฟันหลุดไปแล้ว

แต่เซินหลงเซี่ยงจะทำอย่างไรได้? ศิษย์ยอดเขาเซียนลู่ที่พอส่งออกไปได้ก็ส่งไปหมดแล้ว จะให้พวกผู้ใหญ่ระดับสูงออกโรงเองหรือ?

ยอดเขาเซียนลู่นอกจากเซินเทียนเป้า ยังมีประมุขยอดเขาอีกสามคน ล้วนเป็นขอบเขตจิตวิญญาณสวรรค์พิภพทั้งสิ้น ให้ขอบเขตจิตวิญญาณสวรรค์พิภพสามคนไปไล่ล่าผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรคนเดียว? เซินหลงเซี่ยงกลืนศักดิ์ศรีไม่ลง ทำเรื่องเช่นนั้นไม่ได้ หากพวกผู้เฒ่าทั้งหลายลงมือเอง ก็จะกลายเป็นตัวตลกโดยสิ้นเชิง

เซินหลงเซี่ยงจึงทำได้เพียงส่งสารถึงเซินโม่ เซินซวี และคนอื่นๆ ดุด่าว่าพวกเขาทำงานไร้ประสิทธิภาพ สั่งให้หาทางรีบจับกุมเจียงหานให้ได้โดยเร็ว

เซินโม่กับเซินซวีรวบรวมผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณทั้งหมดเข้าด้วยกัน จัดเรือเหาะให้ผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณทุกคนคนละหนึ่งลำ ให้แต่ละคนพาหน่วยย่อยออกตรวจตราทั่วเกาะวั่งเยว่ พร้อมกันนั้นยังจัดผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรของยอดเขาเซียนลู่ แบ่งผู้ฝึกตนเกือบหมื่นคนนั้นออกเป็นหลายร้อยหน่วยย่อย กระจายตัวแบบหว่านแห ค้นหาไขว้กันไปมา

เมื่อเป็นเช่นนี้ เกาะวั่งเยว่ก็ถูกคลุมด้วยตาข่ายยักษ์ ผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณกว่าสิบคนลาดตระเวนตามจุดต่างๆ หากเจียงหานโผล่หัวที่ใด ก็จะมีผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณเข้าหนุนช่วยอย่างรวดเร็ว

อีกทั้งเซินซวีกับเซินโม่ยังแจกพลุสัญญาณจำนวนมาก และถ่ายทอดคำสั่งลงไปว่า เพียงพบเจียงหาน ให้ปล่อยพลุสัญญาณเป็นอันดับแรก จากนั้นให้กัดไม่ปล่อยสุดกำลัง ขอเพียงจับกุมหรือสังหารเจียงหานได้ จะมีรางวัลหนัก

ในสายตาเซินโม่และเซินซวี การที่เจียงหานถูกพบถึงสองครั้งแล้ว ย่อมชี้ให้เห็นปัญหาหนึ่งข้อ เจียงหานแม้มีพลังสายเลือดด้านหลบหนีที่แข็งแกร่ง แต่ย่อมไม่อาจใช้อย่างต่อเนื่องได้ ทุกครั้งที่เจียงหานใช้วิชาหลบหนี ย่อมต้องซ่อนตัวพักฟื้นอยู่แห่งหนึ่ง เมื่อพบได้สองครั้ง ก็ย่อมพบได้สิบครั้ง ยี่สิบครั้ง จับไม่ได้หนึ่งสองครั้ง แล้วสิบครั้งยี่สิบครั้งยังจะจับไม่ได้อีกหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหานอยู่ในสภาพตื่นตัวสูงตลอดเวลา พลังจิตและกำลังใจสิ้นเปลืองมหาศาล เขาแทบไม่มีทางหลับพักผ่อนได้ เขาจะทนได้กี่วันกัน?

วิธีของเซินโม่และเซินซวีนั้นถูกต้อง! พลังสายเลือดของเจียงหานย่อมไม่อาจคงอยู่ตลอดไป พันเปลี่ยนแปลงก็รักษาได้เพียงช่วงหนึ่ง อีกทั้งการคงสภาพพันเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องจะทำให้เจียงหานอ่อนล้าทั้งกายและใจ

เวลานี้เจียงหานซ่อนตัวอยู่บนผนังด้านข้างของหุบเขาแห่งหนึ่ง เขาขุดหลุมเล็กๆ ในจุดอับบนผนังนั้น แล้วขดตัวซุกอยู่ข้างใน เพียงครึ่งชั่วยาม หุบเขาสายนี้ก็มีหน่วยย่อยเข้ามาถึงสี่ห้าชุด หากไม่ใช่เพราะที่ซ่อนของเขาลับพอ คงถูกพบไปนานแล้ว

แต่ปัญหาคือ! ทุกๆ หนึ่งก้านธูปจะมีหน่วยย่อยออกลาดตระเวนค้นหาอยู่แถวนี้ เจียงหานจะหลับได้อย่างไร? จะฟื้นฟูเรี่ยวแรงกำลังวังชาได้อย่างไร? หากเขากล้าหลับลึก แล้วบังเอิญถูกพบเข้า ผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณนับสิบกรูกันมาฆ่า ถึงตอนนั้นเขาจะตายยังไงก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ เขาฝืนได้วันสองวันสามวัน แล้วจะฝืนได้สิบวันยี่สิบวันหรือ?

แววตาเจียงหานค่อยๆ เย็นเยียบลง เขาทิ้งข้อความไว้หนึ่งบรรทัด เซินเทียนเป้าดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจ กลับยิ่งไล่ล่าดุเดือดกว่าเดิม “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าหาว่าข้าใจดำมือหนัก!”

ประกายสังหารวาบผ่านดวงตาเจียงหาน ผู้ฝึกตนที่ไล่ล่ามีมากเกินไป เกาะวั่งเยว่ก็มีเท่านี้ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ใช่ทางออก สุดท้ายเขาต้องถูกพบ ต้องถูกฆ่าแน่ เขาไม่มีทางหนีแล้ว เหลือเพียงวิธีเดียว เปิดฉากสังหาร ล้มผู้ฝึกตนระดับต่ำที่ออกค้นหาให้มากที่สุด

เมื่อผู้ฝึกตนที่ออกค้นหาลดลง ต่อให้เหลือแต่พวกวัฏจักรวิญญาณไม่กี่คน จะตามหาเขาก็ยากขึ้น เขาก็จะมีเวลาซ่อนตัวหลับพักฟื้นได้ อีกอย่าง…

ครั้งนี้จะหนีรอดได้หรือไม่ เจียงหานไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อย เขาอาจตายได้ทุกเมื่อ เช่นนั้นก็ฆ่าให้สะใจไปเลย!

“ฆ่า!”

เจียงหานคำรามต่ำ ตัดสินใจเด็ดขาด นิสัยของเขาเมื่อปักใจแล้วก็ไม่คิดซ้ำ ฆ่าให้ฟ้าพลิกดินคว่ำค่อยว่ากัน เขากลืนเม็ดยาหลายเม็ด กินเสบียงแห้งเล็กน้อย ดื่มน้ำใสสองสามอึก จากนั้นหลับตางีบให้ลมหายใจและจิตวิญญาณฟื้นคืนขึ้นมาบ้าง

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม!

โพรงเล็กที่เจียงหานซ่อนตัวถูกพบ หน่วยย่อยกว่าสิบคนเดินผ่าน มีผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรคนหนึ่งค้นอย่างละเอียด จนเจอโพรงลับแห่งนี้ เจียงหานได้ยินเสียงเข้าใกล้ก็ลืมตาขึ้น ในมือปรากฏดาบ ร่างกายพุ่งออกจากโพรงราวภูตผี

“ฟิ้ว!”

ผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรที่เข้ามาใกล้มีเพียงแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรขั้นสี่ เจียงหานแทบไม่ต้องใช้พลังสายเลือด ดาบพุ่งลงพร้อมเงาซ้อนทับฟันซ้ำซ้อน เขาเป็นผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรขั้นเก้า ทั้งกายเนื้อ ความเร็ว และพละกำลังล้วนเหนือกว่าผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรขั้นเก้าทั่วไป แล้วแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรขั้นสี่จะต้านได้อย่างไร?

“ปัง!”

ดาบของเจียงหานฟันลงกลางใบหน้าคนนั้น ร่างถูกผ่าตายฉับพลัน กระเด็นปลิวถอยหลังไป

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!

ผู้ฝึกตนแถวนั้นถูกทำให้ตื่นตกใจ ทุกคนแรกเริ่มดีใจ ก่อนจะตะลึงพรึงเพริด หลายคนชักพลุสัญญาณออกมาในทันที โยนขึ้นสู่ฟ้า

“ฟู่”

เจียงหานปล่อยเสียงคำรามของมังกร ในสิบกว่าคนมีผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรเพียงสอง อีกคนก็แค่แก่นวิญญาณภูผามหาสมุทรขั้นหก ทุกคนล้วนโดนเข้าเต็มๆ ทว่าในอากาศมีพลุสัญญาณหลายดอกพุ่งขึ้นไปแล้ว

เจียงหานไม่สนใจ ร่างเคลื่อนไหวราวพายุกรรโชก ดาบส่องประกายวูบวาบ ทุกครั้งที่ฟันย่อมพรากหนึ่งชีวิต สิบกว่าคนถูกสังหารเกลี้ยงในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ไกลออกไปมีเสียงเรือเหาะฉีกอากาศดังมา เจียงหานยิ้มเยาะ ใช้ทักษะเงาวายุ แปรเป็นสายลมใสลอยจากไป

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”

ไม่นานหน่วยย่อยละแวกใกล้เคียงก็กรูมาสมทบ เรือเหาะสองลำพุ่งฉีกอากาศมา ผู้ฝึกตนวัฏจักรวิญญาณสองคนพุ่งลงราวเหยี่ยวฟ้า บริเวณนั้นถูกล้อมแน่นหนา ยังมีผู้ฝึกตนอีกมากกำลังรวมตัวเข้ามา

ทว่า…พวกเขาค้นไปรอบหนึ่งกลับไม่พบร่องรอยของเจียงหานเลย

สามก้านธูปให้หลัง!

ห่างจากที่นี่ออกไปยี่สิบลี้ ในหุบเขาเล็กแห่งหนึ่ง เจียงหานโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน เสียงคำรามเสือผสานเสียงคำรามของมังกรดังสนั่น เขาทำให้หน่วยย่อยที่กำลังค้นหาในหุบเขาสลบไปทั้งชุด จากนั้นเปิดฉากสังหาร อีกสิบกว่าคนถูกฆ่าตาย

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม ห่างจากนอกหุบเขาเล็กออกไปยี่สิบลี้ บนภูเขาลูกเล็ก เจียงหานปรากฏตัว เขาฆ่าล้างผู้ฝึกตนกว่ายี่สิบคนที่นี่จนหมดสิ้น แล้วหายตัวไปอีกครั้ง

หนึ่งชั่วยามให้หลัง…

สามชั่วยามให้หลัง…

ห้าชั่วยามให้หลัง…

เจียงหานจะโผล่มาครั้งหนึ่งทุกระยะเวลา ภายในห้าชั่วยามเขาปรากฏตัวถึงสิบหกครั้ง เขาสังหารหน่วยย่อยสิบหกชุด รวมแล้วฟันตายเกือบสามร้อยคน เลือดสดย้อมแดงพื้นที่กว่าครึ่งเสี้ยวของเกาะวั่งเยว่ ข่าวสารถูกส่งกลับไปเป็นระลอก เมืองวั่งเยว่เดือดพล่านขึ้นทันที