บทที่ 280 การปิดล้อมด้วยปราณยุทธ์ (ฟรี)

บทที่ 280: การปิดล้อมด้วยปราณยุทธ์

ลำพังระดับพลังของ ทหารเทพศิลา เองก็นับว่าสูงถึงระดับแปดขั้นหกอยู่แล้ว อีกทั้งพลังต่อสู้ที่แท้จริงยังเหนือล้ำกว่าระดับเดียวกันถึงหนึ่งหรือสองขั้นย่อย ยิ่งในยามนี้ที่ได้รับการเสริมพลังจาก จำแลงกายยักษ์ เข้าไปอีก พลังทำลายล้างของมันจึงพุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล หากจะกล่าวถึงพลังต่อสู้ในยามนี้ มันแทบจะไม่ด้อยไปกว่า เสี่ยวเสวี่ย หรือ เมสสิยาห์ เลยแม้แต่น้อย

เหล่านักผจญภัยที่เฝ้ามองอยู่ต่างยืนนิ่งงันประดุจต้องมนต์สะกด ใบหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ การปรากฏตัวของ เมสสิยาห์ และ เสี่ยวเสวี่ย ก็นับว่าสร้างความตื่นตะลึงให้พวกเขามากพออยู่แล้ว ใครจะคาดคิดว่าจะมีอสูรรับใช้ที่มีพลังทัดเทียมระดับเก้าโผล่ออกมาอีกตน!

จำเป็นต้องแข็งแกร่งเกินเบอร์ขนาดนี้เชียวหรือ? พลังระดับนี้แทบจะก้าวข้ามขีดจำกัดของผู้ใช้อสูรระดับทองไปกว่าเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์แล้ว ชั่วขณะนั้น จวงป๋อและคนอื่นๆ ต่างรู้สึกคอแห้งผาก ภายในใจเต็มไปด้วยความตกตะลึงจนยากจะบรรยาย

ในทางกลับกัน โรเบิร์ต กลับตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้รุกรานหนุ่มคนนี้จะยังซุกซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้อีก

"บัดซบ! สหพันธรัฐตะวันออกมีสัตว์ประหลาดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!?"

โรเบิร์ต ทั้งตกใจ โกรธแค้น และหวาดหวั่น ภายในใจเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยพบเจอใครที่น่าเหลือเชื่อเท่าคนตรงหน้ามาก่อน จริงอยู่ว่าจักรวรรดิโนเกรอสไม่เคยขาดแคลนอัจฉริยะ และมีนักรบที่เลื่อนระดับเป็นอัศวินระดับสูงตั้งแต่อายุยังน้อยนับไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีใครสามารถก้าวขึ้นเป็นอัศวินปฐพีได้ก่อนอายุยี่สิบปีเลยสักคน

ไม่สิ... แม้แต่คนที่เลื่อนระดับเป็นอัศวินปฐพีก่อนอายุสามสิบปีก็มีเพียงหยิบมือเท่านั้น และทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะเลื่องชื่อของจักรวรรดิที่เบื้องบนทะนุถนอม ไม่ยอมส่งไปยังสนามรบต่างมิติอันตรายเช่นนี้เด็ดขาด

ทว่าเจ้าเด็กหนุ่มตรงหน้านี่มันตัวอะไรกัน? ดูอย่างไรอายุอย่างมากก็แค่ยี่สิบปี แต่ความแข็งแกร่งกลับทำให้แม้แต่อัศวินปฐพีอย่างเขายังต้องสั่นสะท้าน ในโลกนี้มีตัวตนที่วิปลาสขนาดนี้ได้อย่างไร?

ชั่วอึดใจนั้น โรเบิร์ต รู้สึกเพียงว่าความเย็นวาบแล่นจับขั้วหัวใจ เดิมทีภายใต้การรุมจู่โจมของ เมสสิยาห์ เสี่ยวเสวี่ย และ มังกรอสูรศิลาผลึก สถานการณ์ของเขาก็ย่ำแย่เต็มทนอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้มี ทหารเทพศิลา ที่มีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าระดับเก้าเพิ่มเข้ามาอีกตน สถานการณ์ของเขาก็เข้าขั้นวิกฤตจนถึงขีดสุด

ถึงตอนนี้ อย่าว่าแต่จะหาจังหวะอ้อมไปลอบสังหาร หลินเจ๋อ เหมือนก่อนหน้านี้เลย ลำพังแค่การต้านทานการโจมตีอันโหมกระหน่ำของเหล่าอสูรรับใช้ ก็ต้องใช้สมาธิและพลังกายพลังใจทั้งหมดที่มีไปจนสิ้นแล้ว ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงตกเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำจนดูน่าเวทนา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ความพ่ายแพ้ย่อยยับก็คงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

"บัดซบเอ๊ย!"

โรเบิร์ต สบถคำรามอย่างขัดใจ ทว่าภายในใจกลับเริ่มคิดหาทางถอยหนี เขาไม่ใช่อัศวินหนุ่มเลือดร้อนที่เพิ่งเข้าวงการจนมองไม่ออกว่าสถานการณ์เสียเปรียบ ในสภาวะเช่นนี้ การรักษาชีวิตรอดถือเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก ตราบใดที่ลมหายใจยังอยู่ ย่อมมีโอกาสกลับมาล้างแค้นได้เสมอ

"เติ้งปา กับ อู๋เต๋อลั่ว อยู่ห่างออกไปเพียงยี่สิบลี้ ตราบใดที่ข้าสลัดหลุดจากที่นี่ไปได้ ไม่นานข้าก็สามารถนำกำลังเสริมกลับมาบดขยี้มันได้ ถึงตอนนั้นข้าจะจัดการเจ้าเด็กนี่ให้สาสม!"

โรเบิร์ต ลอบมองไปยัง หลินเจ๋อ ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความอำมหิตอย่างรุนแรง อายุเพียงยี่สิบปีแต่กลับกดดันอัศวินปฐพีอย่างเขาจนหนีหัวซุกหัวซุนได้ขนาดนี้ หากปล่อยให้มีเวลาเติบโตต่อไป ความแข็งแกร่งจะไปถึงระดับไหนกัน?

พรสวรรค์เช่นนี้ ลำพังคำว่า 'โดดเด่น' หรือ 'น่าทึ่ง' ยังไม่อาจบรรยายได้ครบถ้วน หากเจ้าเด็กนี่เติบโตขึ้นมาได้อย่างราบรื่น ในอนาคตย่อมกลายเป็นมหันตภัยร้ายแรงของจักรวรรดิโนเกรอสอย่างไม่ต้องสงสัย ภัยคุกคามของเขายิ่งใหญ่กว่าพวกผู้ใช้อสูรระดับตำนานเหล่านั้นเสียอีก!

อัจฉริยะเช่นนี้จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด ต้องกำจัดทิ้งก่อนที่เขาจะปีกกล้าขาแข็งไปมากกว่านี้

สีหน้าของ โรเบิร์ต แปรเปลี่ยนไปมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะฉายประกายเด็ดเดี่ยว เขาขบกรามแน่นและตัดสินใจในพริบตา เมื่อเห็นว่าการโจมตีของคู่ต่อสู้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เขาจึงไม่กล้าลังเลอีกต่อไป โรเบิร์ต แผดเสียงคำรามลั่น ทันใดนั้นปราณยุทธ์ที่มองไม่เห็นก็ระเบิดออกรอบกาย กลายเป็นคลื่นกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าใส่ศัตรูรอบด้าน

ด้วยความไม่ทันตั้งตัว เมสสิยาห์ เสี่ยวเสวี่ย ทหารเทพศิลา และ มังกรอสูรศิลาผลึก ต่างถูกแรงกระแทกนั้นซัดจนกระเด็นถอยร่นไปตามๆ กัน

อาศัยจังหวะนี้ โรเบิร์ตพลันพุ่งตัวทะยานออกจากวงล้อม หลบหนีออกไปไกลด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าฟาด

"พลังงานประหลาดแบบนี้อีกแล้วหรือ..." หลินเจ๋อหรี่ตาลงเล็กน้อย

คลื่นพลังอันไร้รูปที่แผ่ซ่านออกมานั้น เขาเคยเห็นจากอัศวินระดับสูงหลายคนก่อนหน้านี้

มันคล้ายคลึงกับ 'ปราณยุทธ์' ในตำนาน หากไม่ผิดพลาด นี่คงเป็นพลังฝึกปรือของชาวโนเกรอส เช่นเดียวกับพลังวิญญาณของผู้ใช้อสูร

"ในเมื่อเป็นพลังงานเหมือนกัน..." มุมปากของหลินเจ๋อกระตุกเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ

วินาทีต่อมา พลังวิญญาณในร่างของเขาก็พรั่งพรูออกมา ก่อตัวเป็นรูปกางเขนสีเงินขนาดประมาณยี่สิบเซนติเมตร พุ่งเข้าหาโรเบิร์ตอย่างรวดเร็วประดุจลูกศรที่หลุดจากคันธนู กางเขนใบ้!

เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงแหวกอากาศที่ดังมาจากเบื้องหลัง โรเบิร์ตก็หน้าถอดสี เขาเหวี่ยงดาบยักษ์ฟันกลับหลังอย่างรุนแรงโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด เพื่อสกัดกั้นการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงก็คือ คมดาบยักษ์กลับฟันทะลวงผ่านกางเขนสีเงินไปราวกับฟันถูกอากาศธาตุ

ท่ามกลางสายตาอันตกตะลึง กางเขนสีเงินพุ่งเข้าใส่ร่างของโรเบิร์ตโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดชะงัก มันจมหายเข้าไปในร่างของเขาและเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เกิดอะไรขึ้น? เหล่านักผจญภัยต่างมองดูเหตุการณ์ด้วยความงุนงง

แม้แต่ตัวโรเบิร์ตเองก็ยังชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าเพียงครู่เดียวเขาก็เริ่มตระหนักถึงความผิดปกติบางอย่าง เขาพยายามสัมผัสพลังภายในกาย ก่อนจะพบด้วยความตื่นตระหนกว่า ตนเองขาดการเชื่อมต่อกับปราณยุทธ์ในร่างกายโดยสิ้นเชิง ไม่อาจสัมผัสถึงการมีอยู่ของมันได้เลยแม้แต่น้อย!

เรื่องนี้ทำให้โรเบิร์ตตกใจจนแทบสิ้นสติ สีหน้าของเขาประหนึ่งเห็นภูตผีกลางวันแสกๆ

ปราณยุทธ์เปรียบเสมือนเครื่องพิสูจน์ศักดิ์ศรีของอัศวิน การจะเลื่อนระดับเป็นอัศวินเต็มตัวได้นั้น จำเป็นต้องปลุกพลังปราณยุทธ์ให้ตื่นขึ้นเสียก่อน ความแข็งแกร่งส่วนใหญ่ของอัศวินล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานของพลังนี้ หากขาดปราณยุทธ์ไป พลังต่อสู้ของอัศวินจะลดฮวบลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง!

ภายใต้สายตาของทุกคน คลื่นพลังที่ห่อหุ้มรอบกายโรเบิร์ตมลายหายไปจนสิ้น ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลงอย่างฮวบฮาบ เพียงพริบตาเดียวเขาก็ถูกเหล่าอสูรรับใช้ตามมาทันและตกอยู่ในวงล้อมอีกครั้ง

เมื่อปราศจากการเสริมพลังจากปราณยุทธ์ โรเบิร์ตก็เกือบจะถูกเมสสิยาห์ฟันขาดเป็นสองท่อนในชั่วพริบตา โชคดีที่ในวินาทีถัดมา การเชื่อมต่อกับปราณยุทธ์กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เขาจึงรอดพ้นจากความตายมาได้หวุดหวิด

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!" โรเบิร์ตหวาดหวั่นพรั่นพรึงถึงขีดสุด

ทักษะที่สามารถสยบปราณยุทธ์ได้—แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม—เขาไม่เคยได้ยินเรื่องพรรค์นี้มาก่อน ความสามารถที่เหนือชั้นกว่าสามัญสำนึกเช่นนี้ทำให้หัวใจของเขาสั่นระรัว

เมื่อเห็นว่าตนติดอยู่ในวงล้อมอีกครั้ง โรเบิร์ตก็ร้อนรนจนทนไม่ไหว คิดจะใช้แผนเดิมเพื่อหลบหนีอีกครา ทว่าทันทีที่คลื่นปราณระเบิดออกมา กางเขนใบ้ของหลินเจ๋อก็พุ่งตามมาติดๆ ปิดผนึกปราณยุทธ์ของเขาลงทันควัน

ใบหน้าของโรเบิร์ตพลันซีดเผือดลงทันตา

การใช้กระบวนท่ากระตุ้นปราณยุทธ์อย่างฉับพลันเช่นนี้สร้างภาระต่อร่างกายอย่างหนักหน่วงยิ่งนัก เมื่อถูกขัดจังหวะกลางคัน ผลสะท้อนกลับที่เกิดขึ้นจึงรุนแรงไม่ใช่น้อย ทว่าในยามนี้โรเบิร์ตไม่มีเวลามาใส่ใจอาการบาดเจ็บแล้ว เมื่อเห็นหนทางรอดเพียงหนึ่งเดียวถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง ใบหน้าของเขาก็พลันฉายแววแห่งความสิ้นหวังออกมา

อีกด้านหนึ่ง ในที่สุดจวงป๋อก็ได้สติ เขามีสีหน้าเหลือเชื่อพลางอุทานว่า "นี่... นี่มันคือการปิดผนึกปราณยุทธ์ของศัตรูงั้นหรือ?!"

คนอื่นๆ ต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความอัศจรรย์ใจ เมื่อตอนที่หลินเจ๋อใช้กางเขนใบ้ครั้งแรก พวกเขายังคงมองด้วยความงุนงง ทว่าเมื่อได้เห็นการใช้งานเป็นครั้งที่สอง ต่อให้เป็นคนเบาปัญญาก็ย่อมดูออก

กางเขนสีเงินนั่นสามารถปิดผนึกปราณยุทธ์ของโรเบิร์ตได้จริงๆ!