บทที่ 43 เริ่มงานประมูล มุกทองวิญญาณ!

“น้องชายเย่ ท่านไปทำอะไรมาหรือ”

จ้าวเฉียงเพิ่งกลับมาถึงเช่นกัน เขาเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องส่วนตัว

“อ้อ ข้าแค่เดินเล่นไปทั่วน่ะ” เย่ฮันกล่าว

“อืม”

จ้าวเฉียงพยักหน้า สีหน้าของเขาเริ่มเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

“มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”

“ครั้งนี้มันอาจจะยุ่งยากสักหน่อยนะ”

“ยุ่งยาก?”

“ถูกต้อง สำนักของข้าเตรียมตัวสำหรับงานประมูลครั้งนี้มานานมาก แต่เพิ่งได้รับข่าวว่าสำนักไร้ขอบเขตได้เชิญขุมกำลังที่แข็งแกร่งจากต่างประเทศมาด้วย หากเกิดการปะทะกันขึ้นมา ข้าเกรงว่า...”

“ต่างประเทศงั้นหรือ”

เย่ฮันพยักหน้า

มู่หนิงส่วงไม่ได้โง่ นางรู้ดีว่าสำนักต้นกำเนิดสวรรค์ในยามนี้มิใช่คู่ต่อสู้ของสำนักวิญญาณโลหิต ทางเดียวคือต้องเชิญขุมกำลังจากต่างประเทศมาช่วย

ทว่าการเชิญขุมกำลังอื่นมาย่อมต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สูงลิบลิ่ว

“แล้วท่าน...”

“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็เติบโตมาในสำนักวิญญาณโลหิต ที่นั่นคือบ้านของข้า ดังนั้น...” สีหน้าของจ้าวเฉียงดูหนักใจไม่น้อย

“ทุกอย่างยังไม่แน่นอนหรอก อาจจะมีจุดเปลี่ยนก็ได้” เย่ฮันเอ่ยปลอบ

“อาจจะเป็นเช่นนั้น”

จ้าวเฉียงพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรอีก

จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไปในห้องส่วนตัว

ในขณะเดียวกัน ผู้คนในโถงประมูลก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

ห้องโถงอันกว้างใหญ่ถูกเติมเต็มจนเต็มความจุในเวลาอันรวดเร็ว

ใบหน้าของทุกคนต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ในหมู่ผู้คนเหล่านั้น เย่ฮันยังเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่บ้าง

พวกเขาคือคนที่เขารู้จักสมัยที่ยังเป็นผู้บำเพ็ญพเนจร แต่คนเหล่านี้เห็นได้ชัดว่ามาเพื่อร่วมสนุกเท่านั้น

นอกจากโถงกลางแล้ว ร่างของคนสำคัญก็เริ่มปรากฏในห้องส่วนตัวอื่นๆ

ทว่าด้วยการปิดกั้นของค่ายกล เขาจึงมองไม่เห็นว่าคนอื่นมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร

“ตึก ตึก ตึก...”

ในที่สุด หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที

เสียงฝีเท้าที่ชัดเจนก็ดังขึ้น

สตรีผู้เลอโฉมและเย้ายวนนางหนึ่งค่อยๆ เดินออกมา

“ให้ตายเถอะ นั่นฮูหยินเหยา!”

เมื่อเห็นคนผู้นี้ บรรยากาศในงานประมูลก็คึกคักขึ้นมาทันที แม้แต่จ้าวเฉียงก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ร่างของสตรีผู้นั้น

สายตาแบบนั้นมัน...

“ฮูหยินเหยา?” เย่ฮันรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

“บ้าน่า น้องชายเย่ ท่านไม่รู้จักนางงั้นหรือ” จ้าวเฉียงกล่าวด้วยท่าทางไม่อยากเชื่อ

“เอ่อ ข้าควรจะรู้จักนางหรือ”

“ข้า...”

จ้าวเฉียงพูดไม่ออก

“ฮูหยินเหยาคือผู้นำการประมูลที่มีชื่อเสียงที่สุดในต้าฉู่ทั้งหมด และพลังของนางก็แข็งแกร่งมาก จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีใครเคยเห็นระดับพลังที่แท้จริงของนางเลย แถมรูปร่างหน้าตาแบบนั้น...”

เมื่อได้ฟังคำพูดของจ้าวเฉียง เย่ฮันก็อดไม่ได้ที่จะมองตามไป

เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะภาพหลอนหรืออะไร

เขารู้สึกว่าฮูหยินเหยากำลังมองมาทางเขา?

“คงเป็นภาพหลอนไปเอง” เย่ฮันคิดในใจ

เขาไม่เคยพบคนผู้นอก่อนเหตุใดนางถึงต้องมองมาที่เขา

“หึ!”

บนเวทีประมูล ริมฝีปากของสตรีผู้เลอโฉมยกยิ้มขึ้น ประกอบกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของนาง ทำให้ทั่วทั้งโรงประมูลยิ่งทวีความเร่าร้อนมากขึ้น

“ทุกท่าน!”

นางยกมือขึ้นข้างหนึ่ง

ทันใดนั้น โถงที่เคยพลุกพล่านก็เงียบกริบลงในทันที

“ผู้หญิงแพศยา”

ในเวลาเดียวกัน

ในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ สตรีผู้เลอโฉมนางหนึ่งแค่นเสียงเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

คนผู้นี้คือฉู่เยว่ที่เย่ฮันเคยเห็นมาก่อนนั่นเอง

ข้างกายของนาง มู่หนิงส่วงมีใบหน้าที่ซีดเผือด และร่างกายสั่นสะท้านอยู่ตลอดเวลา

“หนิงส่วง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ฉู่เยว่ถามด้วยความกังวล

“ข้า... ข้าไม่เป็นไร!”

มู่หนิงส่วงส่ายหน้า แล้วหันไปมองชายหนุ่มที่อยู่อีกด้านหนึ่ง

“พี่โฮ่ว หลังจากนี้ข้าต้องฝากท่านด้วยนะ”

“ศิษย์น้องมู่ ไม่ต้องกังวลไป สำนักวิญญาณโลหิตกระจ้อยร่อยนั่นไม่มีค่าอะไรในสายตาข้า ครั้งนี้ข้าจะชิงยาเม็ดฟื้นฟูวิญญาณมาให้เจ้าแน่นอน และถ้ามีโอกาส ข้าจะจัดการหวังเหยียนให้รู้สำนึกถึงราคาที่กล้าลงมือกับเจ้า” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะ

ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ร่างกายของมู่หนิงส่วงอย่างไม่ลดละ

เรื่องนี้ทำให้ใบหน้าของมู่หนิงส่วงยิ่งซีดขาวลงไปอีก

ทว่าเพื่อยาเม็ดฟื้นฟูวิญญาณ นางจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ

“ทุกท่าน ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานประมูลในครั้งนี้ ข้าจะเป็นผู้ดำเนินรายการในครั้งนี้เอง หากมีข้อผิดพลาดประการใด หวังว่าทุกท่านจะโปรดให้อภัย” ฮูหยินเหยากล่าวขึ้นอีกครั้งจากบนเวทีประมูล

รอยยิ้มที่มีเสน่ห์ของนาง ประกอบกับรูปร่างที่เย้ายวน

ทำให้ทุกคนที่อยู่ในนั้น โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญเพียรชาย ต่างพากันคลุ้มคลั่ง

“สวยเหลือเกิน ให้ตายเถอะ! หากข้าหาคู่บำเพ็ญได้แบบนาง ข้ายินยอมอายุสั้นลงร้อยปีเลย!” ชายร่างกำยำคนหนึ่งอุทานอย่างตื่นเต้น

“ไม่ต้องห่วงหรอก ด้วยตบะขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่สองของเจ้า อีกแปดสิบปีเจ้าก็ตายแล้ว ไม่ถึงร้อยปีหรอก”

“ข้า...”

เมื่อมองภาพนี้ หัวใจของเย่ฮันก็สั่นไหวเล็กน้อยเช่นกัน

เขาต้องยอมรับว่าคนผู้นี้น่าดึงดูดใจมากจริงๆ

ทว่าเมื่อเทียบกับรูปร่างหน้าตาแล้ว เขาให้คุณค่ากับสง่าราศีของนางมากกว่า

“เช่นนั้น ข้าจะไม่พูดพล่ามทำเพลงอีกต่อไป พวกเราจะเริ่มประมูลสินค้าชิ้นแรกกันเดี๋ยวนี้” สตรีผู้เลอโฉมปรบมือเบาๆ

ทันใดนั้น สาวใช้คนหนึ่งเดินขึ้นมาพร้อมกับถือกล่องใบหนึ่ง

“วิ้ง!”

ทันทีที่เปิดกล่อง แสงเจิดจ้าก็ปะทุออกมา

ภายในกล่อง มีมุกสีทองเข้มเม็ดหนึ่งวางอยู่

“นี่... นี่คือมุกทองวิญญาณ? แถมยังเป็นมุกทองวิญญาณระดับสี่ด้วยรึ?!” ชายคนหนึ่งอุทานอย่างตื่นเต้น

พริบตาเดียว สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่นั่น

“มุกทองวิญญาณ!”

เย่ฮันเองก็ประหลาดใจมาก

มุกทองวิญญาณ ก็เหมือนกับมุกวารีวิญญาณที่เขาเคยซื้อในตลาดมืดของต้าซางก่อนหน้านี้ มันคือสมบัติประเภทพิเศษ

ทว่ามุกทองวิญญาณนั้นล้ำค่ายิ่งกว่าสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่ฝึกเคล็ดวิชาธาตุทอง

ยิ่งไปกว่านั้น มุกเม็ดนี้ยังมีขนาดใหญ่กว่ามุกวารีวิญญาณที่เขาเคยซื้อเกือบครึ่งเท่า

“มุกทองวิญญาณระดับสี่ ข้ามั่นใจว่าทุกท่านคงรู้จักมันดี โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญเพียรธาตุทอง นี่คือสมบัติที่หาได้ยากยิ่ง ดังนั้น เพื่อไม่ให้เสียเวลา พวกเรามาเริ่มการประมูลกันเถอะ ราคาเริ่มต้นที่สองแสนหินวิญญาณระดับต่ำ และการเสนอราคาแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่น”

“สามแสน!”

ทันทีที่เสียงของสตรีผู้เลอโฉมสิ้นสุดลง ชายชราคนหนึ่งก็โพล่งราคาออกมาทันที

“เจ้าคิดว่าจะได้มุกทองวิญญาณไปด้วยราคาแค่สามแสนงั้นหรือ? ข้าให้ห้าแสน” ชายอีกคนหนึ่งเสนอราคาโดยไม่ลังเล

“ห้าแสนมันเยอะนักรึ? ข้าให้เจ็ดแสน”

“แปดแสน...”

ราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทะลุหนึ่งล้านในพริบตา

ในวินาทีนี้ เย่ฮันเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าการใช้หินวิญญาณราวกับเป็นเศษกระดาษนั้นเป็นอย่างไร

“ดูเหมือนว่าจะมีคนรวยอยู่เยอะจริงๆ” เย่ฮันคิดในใจ

แม้เขาจะหาหินวิญญาณได้บ้างในช่วงที่ผ่านมา แต่เมื่อเทียบกับคนเหล่านี้ เขายังห่างไกลนัก

ทว่าเขาไม่ได้ท้อแท้

เขาเชื่อว่าวันหนึ่ง ทรัพย์สินของเขาจะเหนือกว่าคนเหล่านี้

อย่างไรเสีย นักปรุงยา นักปรุงยาที่สามารถเลื่อนระดับได้อย่างรวดเร็ว ย่อมมีความมั่นใจเช่นนั้น

ในที่สุด ด้วยการแข่งขันเสนอราคาอย่างต่อเนื่อง

ราคามุกทองวิญญาณก็พุ่งขึ้นไปถึง 1.6 ล้าน และถูกครอบครองโดยชายชราคนหนึ่ง

เรื่องนี้ทำให้สตรีผู้เลอโฉมยิ้มกริ่มด้วยความยินดี

“เช่นนั้น ต่อไปคือสินค้าชิ้นที่สองของงานประมูลในครั้งนี้”