บทที่ 26 พี่ชาย สนใจสาวงามสักคนไหม?
บทที่ 26 พี่ชาย สนใจสาวงามสักคนไหม?
วันเวลาผ่านไปราวกับติดปีก เพียงพริบตาเดียวห้าวันก็ล่วงเลยไป
ห้าวันนี้...
เย่ฮันเอาแต่ปรุงยาอยู่ที่บ้าน
ด้วยโบนัสเพิ่มพลังห้าเท่า ความเร็วในการปรุงยาของเขาจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ
ทว่ามีปัญหาหนึ่งเกิดขึ้น
นั่นคือสมุนไพรวิญญาณที่เขาต้องการเริ่มมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
เรื่องนี้ทำให้เขาค่อนข้างจนปัญญา
วันนี้...
เย่ฮันกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ในห้อง
แสงสว่างเจิดจ้าโคจรอยู่รอบกายเขา...
ร่างทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสง ราวกับตุ๊กตาแสงตัวน้อย
“ฟิ้ว...”
ทันใดนั้น เสียงที่ใสกระจ่างดังขึ้นมาจากภายในร่างกายของเขา
วินาทีต่อมา...
เย่ฮันลืมตาขึ้น
“ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่เก้า”
ใบหน้าของเย่ฮันเปี่ยมไปด้วยความยินดี หลังจากผ่านไปนาน ด้วยทรัพยากรและโอสถที่เหลือเฟือ ในที่สุดตบะของเขาก็มาถึงขั้นที่เก้าเสียที
เขาอยู่ห่างจากขอบเขตสร้างรากฐานเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น
“ดูเหมือนข้าต้องเตรียมยาเม็ดสร้างรากฐานแล้ว” เย่ฮันคิดในใจ
แม้ว่าพรสวรรค์ของเขาจะพัฒนาขึ้นมากจากการบำเพ็ญคู่กับหลิงเสวี่ยและหลี่เม่ยเหนียง แต่เขาก็ยังอยู่เพียงระดับกลางเท่านั้น
และด้วยพรสวรรค์ระดับนี้
การจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานไม่ใช่เรื่องง่าย จำเป็นต้องใช้ยาเม็ดสร้างรากฐานจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น
คุณภาพของยาเม็ดสร้างรากฐานก็มีความหลากหลาย
ผลลัพธ์หลังจากสร้างรากฐานสำเร็จย่อมแตกต่างกันไปตามคุณภาพยา
หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่คิดมากขนาดนี้ แค่ไปถึงขอบเขตสร้างรากฐานได้ก็นับว่าดีมากแล้ว
แต่ยามนี้เขาต่างออกไป
ในเมื่อมีหนทาง เขาย่อมต้องการการสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบกว่าเดิม
“สูตรยาเพียงสูตรเดียว!”
เย่ฮันถอนหายใจเบาๆ
ยาเม็ดสร้างรากฐานเป็นยาระดับสาม นอกจากเรื่องราคาแล้ว ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อกันได้ง่ายๆ
แม้เขาจะมีความสัมพันธ์อันดีกับหอชมจันทร์
แต่เขาเพิ่งจะบอกไปว่าอาจารย์ของเขาเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นระดับสอง หากเขาไปขอซื้อสูตรยาเม็ดสร้างรากฐานตอนนี้ ต่อให้เป็นคนโง่ก็คงมองออก...
เขายังไม่อยากเปิดเผยความลับเร็วเกินไป
แต่ว่า...
“เฮ้อ!”
เย่ฮันถอนหายใจอย่างจนใจ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องไป
“พี่เย่...”
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้อง เขาเห็นหญิงงามสี่นางนั่งล้อมวงพูดคุยหัวเราะร่าเริงกันอยู่
พวกนางคือหลี่เม่ยเหนียง หลิงเสวี่ย รวมถึงหลิวยวี่และหลิวอี้อี้จากสำนักไร้ขอบเขต
ช่วงหลายวันที่ผ่านมาพวกนางเข้ากันได้ดีมาก
ทว่าเสียงที่แว่วมาในยามค่ำคืนบางครั้งก็ทำให้หญิงสาวทั้งสองจากสำนักใหญ่รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง
“อืม”
เย่ฮันพยักหน้า แล้วมองไปที่หลิวยวี่และหลิวอี้อี้ “บาดแผลของพวกท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ขอบคุณพี่เย่ ตอนนี้พวกเราหายดีหมดแล้ว” หลิวยวี่กล่าวอย่างซาบซึ้ง
“ดีแล้ว ข้าต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย พวกท่านพักอยู่ที่นี่ หากมีเรื่องอะไรก็ส่งข้อความมาหาข้าได้เลย” พูดจบเย่ฮันก็จากไป
เขาเดินทางครู่หนึ่งก็มาถึงเมืองว่านเซี่ยง
ณ สถานที่ที่คุ้นเคย เขาได้พบกับจ้าวเฉียง
“พี่จ้าว!”
เย่ฮันเรียก
“พี่เย่ ท่านมาแล้ว” จ้าวเฉียงยิ้มบางๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจ
“พี่จ้าว ตบะของท่าน...”
“ทั้งหมดต้องขอบคุณท่านจริงๆ หากไม่ได้ท่าน ข้าคงมิอาจทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ในคราวเดียว วันนี้ข้ามีความสุขนัก ท่านอยากสั่งอะไรสั่งได้เลย ข้าเลี้ยงเอง!”
“โอ้ เรื่องนั้นเล็กน้อย เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว แต่ในเมื่อพี่จ้าวทะลวงระดับได้แล้ว ข้าคาดว่าฐานะในสำนักของท่านคง...”
“อะแฮ่ม เบาๆ หน่อย เบาๆ หน่อย แต่ข้าก็ก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อยจริงๆ น้องชาย ตอนนี้ข้าเป็นหัวหน้ากองแล้วนะ! ท่านไม่รู้หรอก ตอนประกาศแต่งตั้ง หน้าของหลี่ม่อนี่เขียวปั้ดราวกับน้ำแข็งเลยทีเดียว! ฮ่าๆๆ สะใจชะมัด!” จ้าวเฉียงกล่าวอย่างตื่นเต้น
เห็นได้ชัดว่าเขามีความสุขมากจริงๆ
“เช่นนั้นก็ยินดีกับพี่จ้าวด้วย! อ้อ จริงสิ เรื่องที่ข้าฝากท่านไว้ก่อนหน้านี้ล่ะ?”
“อ้อ ข้าเกือบลืมไปเลย จัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ แต่มันอาจจะยุ่งยากนิดหน่อยนะ”
“ยุ่งยากงั้นหรือ?”
“ใช่แล้ว พวกกบฏจากสำนักไร้ขอบเขตและสำนักต้นกำเนิดสวรรค์คอยก่อกวนพวกเราไม่หยุด ศิษย์ในสำนักหลายคนตกอยู่ในอันตรายไปแล้ว ดังนั้นการเดินทางออกไปครั้งนี้อาจจะเสี่ยงสักหน่อย แต่ไม่ต้องกังวลไป ข้าจะขอให้ผู้อาวุโสในสำนักมาช่วย ต่อให้คนพวกนั้นโผล่มา พวกเราก็ไม่กลัว”
“ผู้อาวุโสในสำนัก!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่ฮันก็ขมวดคิ้ว
“มีอะไรหรือ?” จ้าวเฉียงมองเขาด้วยความสงสัย
“อ้อ เปล่าหรอก แค่เรื่องเล็กน้อย ข้าเกรงว่าจะรบกวนผู้อาวุโสเกินไป อีกอย่าง มีหอชมจันทร์อยู่ด้วย พวกเขาคงไม่กล้าลงมือกับข้าหรอก ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้”
“เป็นเช่นนั้นรึ?”
จ้าวเฉียงพยักหน้า “ตกลง แต่ก็ระวังตัวด้วยล่ะ อ้อ จริงสิ มีอีกเรื่องหนึ่ง”
ตอนนั้นเอง จ้าวเฉียงตบหน้าผากตัวเอง พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“หืม? เรื่องอะไรหรือ?”
“อะแฮ่ม นี่เป็นข่าวดีนะ! เมื่อก่อนข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าด้วยฐานะอย่างท่าน ศิษย์หญิงสำนักธรรมดาจะไปมีค่าอะไร? เมื่อวานนี้เอง พวกเราเพิ่งจับศิษย์สำนักต้นกำเนิดสวรรค์มาได้หลายคน มีสาวงามไม่น้อยเลยล่ะ เป็นไง? สนใจไหม? แค่บอกมาคำเดียว ข้าจะส่งไปให้ท่านสักสองคน รับประกันว่ายังบริสุทธิ์ผุดผ่อง”
“ศิษย์สำนักต้นกำเนิดสวรรค์”
สีหน้าของเย่ฮันฉายแววประหลาดใจ
เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงมู่หนิงส่วง
“พวกท่านจับมู่หนิงส่วงได้ด้วยหรือ?”
“เอ่อ... เปล่าหรอก ยังจับไม่ได้ แต่คงอีกไม่นานหรอก ทำไม น้องชาย ท่านต้องการมู่หนิงส่วงจริงๆ หรือ?”
“แค่กๆ เปล่าหรอก แค่สงสัยนิดหน่อย” เย่ฮันส่ายหน้าเป็นพัลวัน
ล้อเล่นน่า
เขายังอยู่แค่ขอบเขตกลั่นลมปราณ จะไปเอามู่หนิงส่วง?
ไม่โดนนางตบตายรึไง?
อีกอย่าง มู่หนิงส่วงเป็นเป้าหมายหลักของสำนักวิญญาณโลหิต การอยากได้นางก็เท่ากับเป็นศัตรูกับคนทั้งสำนัก!
เขายังไม่มีพลังขนาดนั้น
“อ้อ เป็นอย่างนั้นเองรึ”
จ้าวเฉียงพยักหน้า “ก็ดีแล้ว มู่หนิงส่วงเป็นคนที่ศิษย์พี่หวังเหยียนจองตัวไว้โดยเฉพาะ การไปล่วงเกินเขาไม่ใช่เรื่องดีแน่”
จากนั้นทั้งคู่ก็ร่วมทานอาหารมื้อใหญ่ด้วยกัน
“พี่เย่ ท่านจะไม่เอาจริงๆ หรือ? แม่นางพวกนั้นสวยมากนะ พลาดไปก็น่าเสียดายแย่” หลังทานเสร็จ จ้าวเฉียงถามซ้ำอีกครั้ง
“เอ่อ... ไม่จำเป็นหรอก”
เย่ฮันส่ายหน้า
การรับศิษย์สำนักไร้ขอบเขตมาสองคนก็น่ากลัวพอแล้ว หากพาศิษย์หญิงสำนักต้นกำเนิดสวรรค์มาเพิ่มอีกละก็...
“เอาล่ะ เช่นนั้นข้าจะจัดการเรื่องการเดินทางในอีกสามวันให้ ท่านมารอพบข้าได้เลย”
“ขอบคุณพี่จ้าวมาก”
พูดจบ เย่ฮันก็ลอบหยิบยาเม็ดออกมาสองเม็ดแล้วยื่นให้จ้าวเฉียง
“เฮ้ย เรื่องเล็กน้อย พวกเราพี่น้องกัน พูดอะไรอย่างนั้น” ใบหน้าของจ้าวเฉียงเบิกบานด้วยความยินดี พลางกล่าวขอบใจซ้ำๆ
จากนั้นจ้าวเฉียงก็จากไป
เย่ฮันเดินไปตามถนน
“ข้าจะหาซื้อสูตรยาเม็ดสร้างรากฐานได้อย่างไร?”
เย่ฮันเดินทอดน่องไปตามทาง ในหัวคิดแต่เรื่องวิธีหาซื้อสูตรยา
“ฟึ่บ!”
ทันใดนั้น ลมพัดวูบหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่
วินาทีต่อมา
เย่ฮันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบมืดดับลง
“บัดซบ...”
เย่ฮันสบถลั่น พร้อมสั่งให้จิ้งจอกวิญญาณม่วงโจมตีทันที
“ข้าเอง!”
ตอนนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น ร่างหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยผ้าดำมิดชิดปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมู่หนิงส่วง