ตอนที่ 291 เปลวไฟปะทุ

"กองทัพ 1.5 ล้านนี่้เยอะงั้นเหรอ?"

กั๋วเจีย หัวเราะเบา ๆ "ในความเป็นจริง ข้าสามารถจัดการปัญหาได้ด้วยการจุดไฟ!"

"จุดไฟ?"

หลี่ซานอี้ ถึงกับผงะ และ หัวเราะเยาะออกมา"กั๋วเจีย ข้ายอมรับว่าเจ้าวางแผนมาดีจริง ๆ แต่เจ้าคิดว่า ไฟจะสามารถแก้ไขปัญหากองทัพ 1.5 ล้านนายได้เจ้าไม่คิดว่ามันไร้สาระเกินไปงั้นเหรอ?"

"ไร้สาระ?"

กั๋วเจียมองไปที่ทหารของอาณาจักรหงเปาที่เข้าไปในเมืองทางประตูทางใต้และพูดขึ้น"แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าที่ข้าพูดไปแท้จริงแล้วใช่เรื่องไร้สาระหรือไม่"

"ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะจัดการยังไงฮ่าฮ่า!"หลี่ซานอี้ ได้หัวเราะเยาะออกมา

กั๋วเจีย ได้หยุดพูดเรื่องไร้สาระ เขามองไปที่เหลียนป๋อและพูดขึ้น"แม่ทัพเฒ่า กองทัพของพวกเราพร้อมแล้วหรือยัง?"

เหลียนป๋อได้พยักหน้า"กองทัพได้ออกเดินทางจากเมืองตะวันออกไปแล้ว ตราบใดที่ได้รับการสนับสนุนจากภายในข้าเชื่อว่าเราจะสามารถจับพวกมันได้ด้วยความประหลาดใจ!"

"อย่างงี้นี่เอง!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ซานอี้ ก็นึกขึ้นได้"ที่แท้ เจ้าก็มีความคิดที่จะใช้ประโยชน์จากการที่ แม่ทัพผู้บัญชาการค่ายออกมาสู้รบ และ พาทหารส่วนอื่น ๆ ออกไปทำลายค่ายจากทางด้านหลังแต่..."

หลี่ซานอี้ มองไปที่ กั๋วเจีย ด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม"เจ้าคิดว่าจะสามารถทำได้ ในค่ายทหารมีกองทัพมากกว่า 1.7 ล้านนาย เจ้าคิดว่าจะสามารถจัดการพวกเขาได้หรือไม่?"

กั๋วเจีย ได้สั่นศีรษะทันที"ใครบอกว่าข้าจะทำลายค่ายทหารของพวกเจ้า?"

เขามองไปที่ หลี่ซานอี้ และ หัวเราะออกมา"พี่หลี่ ข้าจะสอนให้ท่านรู้จักกลยุทธ์ที่แท้จริง!"

"หึ่ม!"

หลี่ซานอี้ ต้องการจะโต้แย้ง แต่เขาจะพูดอะไรได้ เพราะตอนนี้เขาถูกจับเป็นเชลย

เพียงใช้ไม่กี่ชั่วโมงกองทัพ 1.5 ล้านนายทั้งหมดก็เข้าสู่เมืองผิงกวง ทั้งหมดเป็นเพราะประตูเมืองผิงกวงค่อนข้างมีพื้นที่จำกัดจึงใช้เวลาเยอะ

"ปิดประตู!"

กั๋วเจีย ได้ออกคำสั่งให้ ทหารตันหยาง ปิดประตูเมืองทันที

ทหารที่วิ่งเข้ามาพบว่าประตูเมืองด้านหลังปิดลงพวกเขารู้สึกงุนงงและได้ส่งคนไปรายงานฟู่หลี่หยวน

แต่ในเวลานี้ ฟู่หลี่หยวน ได้นำทัพหน้าจำนวน 1.5 ล้านนาย เข้าจากประตูทางใต้มุ่งหน้าเข้าสู่ประตูเมืองทางเหนือ

"ท่านแม่ทัพ ข้างหน้าถูกปิดกั้นด้วยโขดหินขนาดใหญ่พวกเราไม่สามารถผ่านไปได้อีกทั้งยังไม่สามารถมองเห็นอีกด้านหนึ่งด้วย"ทหารของ ฟู่หลี่หยาน ได้กล่าวรายงาน

ฟู่หลี่หยวน ขมวดคิ้วแน่น มีโขดหินขนาดใหญ่ในเมือง?

มันไม่น่าจะเป็นไปได้

ในเมืองผิงกวง มีคนของเหลียนป๋อ อยู่จำนวนมาก พวกเขาจะใช้โขดหินปิดเส้นถนนไปทำไม?

เขารู้สึกว่ามันมีอะไรผิดแปลก

แต่ความร่วมมือระหว่าง เหลียนป๋อ และ กั๋วเจีย มีหรือที่เขาจะรู้ได้

"นั่นมันอะไร?"

สักพักทหารคนหนึ่งก็ชี้ไปที่รอยน้ำที่พื้น

ทางน้ำได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน

"นี่มันอะไร?"

ฟู่หลี่หยวน มองไปที่ มันและขมวดคิ้วแน่น เขาได้เคลื่อนไหวและใช้มือปาดเพื่อลองทดสอบมองดูก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมาก"นี่มันน้ำมันเพลิงพิเศษของอาณาจักรหนานหยาน!"

น้ำมันเพลิงพิเศษของอาณษจักรหนานหยานไร้กลิ่นฉุนยากที่จะแยกแยะออกได้

ทำไมมันถึงปรากฏขึ้นในเมืองผิงกวงเวลานี้

"ไม่ดีแล้ว!"

ฟู่หลี่หยวน นึกถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ไฟ!

พวกมันต้องการเผาเมืองทางใต้!

"ถอยเร็วเข้า!"

ฟู่หลี่หยวน ได้ใช้ปราณแท้จริงในร่างกายเพื่อส่งเสียงให้กับทหารชั้นยอด 1.5 ล้านคนของเขา

เมื่อกองทัพได้ยินพวกเขาก็ผงะเล็กน้อยและไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตาม กองทัพของอาณาจักรหงเป่ามีความรู้ด้านการรบสูงมาก แม้พวกเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่้เกิดขึ้นแต่พวกเขาก็หันหลังกลับและถอยทันที

"คิดจะถอยทัพ ? สายเกินไปแล้ว!"

กั๋วเจีย ที่ได้ยิน ฟู่หลี่หยวน ตะโกน ด้วยปราณแท้จริงของเขา เขาได้สั่นศีรษะและส่งสัญญาณมือพร้อมกับพูดขึ้น"ปล่อย!"

ทหารตันหยางหนึ่งแสนนายทั้งหมดได้ถือคันศร

พวกเขาได้ยิงลูกศรไฟลงไป

ฟุ่บ!

เสียงของลูกศรไฟแหวกทะลุอากาศพุ่งลงไปด้านล่าง

ท่ามกลางความมืดมิดเปลวไฟที่ติดบนปลายลูกศรหากมองดูแบบปลาย ๆ ก็พบว่ามันคล้ายกับภาพที่สวยงาม

แต่แล้วภาพที่สวยงามเหล่านั้นก็กลายเป็นฝันร้ายทันที

เพียงพริบตาเดียว ไฟก็ลุกท่วมจากน้ำมันพิเศษที่จินยี่เหว่ยรอบวางเอาไว้

ทหารที่อยู่ใกล้กับกระแสน้ำมันเพลิงก็ถูกเปลวไฟกลืนกินเข้าไปทันที

แม้แต่ทหารที่อยู่ห่างไกลก็บังเกิดอาการจิตหลอน

เขาได้ส่งเสียงกรีดร้องไปทั่ว

ทหารนับไม่ถ้วนพยายามถอยไปทางประตูเมืองทางใต้

แต่ประตูเมืองทางใต้นอกจากน้ำมันเพลิงพิเศษแล้วยังมีพลธนูอยู่นับแสนนาย

ทหารตันหยางแสนนายได้กวาดยิงลูกศรอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย!

ฝนลูกศรได้เข้าปกคลุมเมืองผิงกวงทางตอนใต้ ทหารที่หลบหนีไปทางประตูเมืองทางใต้ต่างก็ตกตายด้วยฝนลูกศรจนไม่มีใครหนีรอดไปได้

"แม่ทัพเฒ่า เปลวไฟในเมืองผิงกวงได้ปะทุขึ้นมาแล้ว ถ้าเกิดกองทัพของอาณาจักรหงเป่า เข้ามาสนับสนุน ถึงตอนนั้น หน้าที่นี้คงต้องยกให้ท่านจัดการแล้ว!"กั๋วเจีย ได้มองไปที่เหลียนป๋อและพูดขึ้น

"เจ้าไม่ต้องกังวล แม้ว่าข้าจะอายุมากแล้ว แต่เรื่องการสู้รบจัดการกองทัพ ข้าสามารถพูดได้เต็มปากว่าไม่เป็นสองรองใคร หากใครคนใดของอาณาจักรหงเป่ามันกล้ามาข้าจะสังหารมันซะ!"เหลียนป๋อ ได้กล่าวตอบกลับทันที

"ถ้าแม่ทัพเฒ่าพูดเช่นนั้นข้าก็สบายใจ!"กั๋วเจียยิ้มออกมา

เหลียนป๋อ ไม่ได้พูดอะไร ร่างของเขาวูบไหวและออกจากกำแพงเมืองทางตอนใต้อย่างรวดเร็ว

ในเมืองผิงกวง นอกเหนือจากทหารตันหยาง 100,000 นาย และ ทหารชั้นยอด 100,000 นาย ที่เหลียนป๋อวางเอาไว้สนับสนุนเมืองทางเหนือแล้ว กองกำลังอื่น ๆ ทั้งหมดได้ถูกส่งไปยังเมืองทางใต้เพื่อสังหารกองทัพของอาณาจักรหงเป่าที่เข้ามาสนับสนุน

ในเวลานี้ ภายใต้การปะทุของเปลวไฟ ใบหน้าของ ฟู่หลี่หยวน ดูซีดเซียวอย่างมาก

ทั้งเขาและทหารรอบตัวเขาไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะทุกคนต่างก็เป็นยอดฝีมือ แต่ทว่า ทหารธรรมดาคนอื่น ๆ ไม่ได้โชคดีเหมือนพวกเขา

จิตวิญญาณต่อสู้ของทหารหลายคนถูกเผาไปด้วยเปลวไฟเหล่านี้

เขาคิดไม่ออกว่าทำไมพวกเขาถึงตกอยู่ในการคำนวณของ กั๋วเจีย ทั้งหมด!

เห็นได้ชัดว่า พวกเขาตกหลุมพลางของศัตรูและถูกเล่นงาน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองทัพ 1.5 ล้าน

นี่คือกองทัพชั้นยอด 1.5 ล้านนาย!

ในหมู่พวกเขายังมีกองทัพพยัคฆ์ลายที่ยอดเยี่ยมที่สุด 200,000 นาย ที่มีประสิทธิภาพการรบไม่ได้ด้อยไปกว่าทหารราบชั้นยอด 500,000 นาย

แต่ตอนนี้พวกเขากำลังจะถูกฝังใต้กองไฟ!

"ท่านแม่ทัพ รีบคิดหาหนทางเร็วเข้า! หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่เพียงแต่เราจะสูญเสียกองทัพกว่า 1.5 ล้าน พวกเราจะจบสิ้นกันไปด้วย!"