บทที่ 16: ยาสร้างรากฐานวิถีสวรรค์

บทที่ 16: ยาสร้างรากฐานวิถีสวรรค์

หลี่ไหววิ่งตะบึงกลับมายังที่พัก ปิดประตูเรือนอย่างแน่นหนา

รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างที่ไม่อาจเก็บกลั้น

"สำเร็จ! ฮ่าๆๆ"

[คำอธิบายไอเทม: เม็ดยาสร้างรากฐานวิถีสวรรค์ โอสถทิพย์ระดับท้าทายสวรรค์ในตำนานโบราณ ตัวยาก่อเกิดเก้าทวาร กำเนิดลวดลายแห่งเต๋า แฝงไว้ด้วยปราณต้นกำเนิดวิถีสวรรค์]

[หากกินเพื่อสร้างรากฐาน ความสำเร็จ 100%! สามารถหล่อหลอมรากฐานวิถีสวรรค์สูงสุด! พลังปราณบริสุทธิ์ไพศาล เหนือกว่าระดับเดียวกันอย่างเทียบไม่ติด รากฐานมั่นคงดั่งขุนเขา เสริมสร้างศักยภาพให้แกร่งกล้า!]

[วิธีการหลอมโอสถนี้ได้สูญหายไปในธารแห่งกาลเวลาเนิ่นนานแล้ว เป็นเพียงสิ่งของในตำนาน มูลค่ามิอาจประเมินได้!]

"เชี่ยเอ๊ย! โคตรเจ๋ง!!"

แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอเห็นรายการสรรพคุณเหล่านี้ หลี่ไหวก็อดสบถออกมาไม่ได้!

'สร้างรากฐานวิถีสวรรค์สำเร็จ 100%!'

'หล่อหลอมรากฐานวิถีสวรรค์สูงสุด!'

'เสริมสร้างศักยภาพ!!!'

นี่มันจะเป็นแค่ยาสร้างรากฐานธรรมดาได้ยังไง? นี่มันเครื่องมือโกงที่สร้างมาเพื่อคนไร้ค่าที่มีรากวิญญาณห้าธาตุผสมอย่างเขาชัดๆ!

เมื่อเทียบกับยาสร้างรากฐานวิถีสวรรค์เม็ดนี้ ยาสร้างรากฐานคุณภาพต่ำก่อนหน้านั้น มันก็แค่ขี้หมาข้างทาง!

"จิ๋นซีฮ่องเต้จับสายไฟ—ชนะจนชาไปหมดแล้ว!!" หลี่ไหวหมุนตัวด้วยความตื่นเต้นอยู่กลางห้องเงียบๆ สองรอบ ชกหมัดใส่อากาศอย่างสะใจ

หลังจากความประหลาดใจครั้งใหญ่ผ่านพ้นไป ความปรารถนาอันแรงกล้าก็ถาโถมเข้ามา เขากลัวว่าหากไม่รีบกดรับ มันจะส่งผลต่อการตอบแทนในครั้งถัดไป

"รับของ"

ทันทีที่เม็ดยาปรากฏขึ้น พลังปราณในห้องเงียบพลันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ!

ขนาดของมันเท่าผลลำไย สีของเม็ดยาเป็นสีหยกขุ่นมัวที่ยากจะพรรณนา

พื้นผิวไม่เรียบเนียน แต่มีรูพรุนเก้าจุดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

ลวดลายแห่งเต๋าสีม่วงทองอันลึกลับไหลเวียนไม่ขาดสายระหว่างรูพรุนเหล่านั้น ราวกับบรรจุสัจธรรมแห่งการเกิดดับของจักรวาลเอาไว้

กลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งใหญ่ และยากจะบรรยายแผ่ซ่านออกมา ราวกับมาจากยุคแรกเริ่มของการสร้างโลก

เพียงแค่ถือไว้ หลี่ไหวก็รู้สึกว่าดวงวิญญาณสั่นสะท้านเล็กน้อย รากวิญญาณห้าธาตุผสมในกายส่งเสียงฮัมด้วยความโหยหา!

"ของดี! ของดีจริงๆ!" หลี่ไหวพินิจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า แทบไม่อยากวางมือ น้ำลายแทบไหล

เขาข่มใจต้านทานความเย้ายวนมหาศาล บรรจุโอสถทิพย์นี้ลงในขวดหยกที่ดีที่สุดที่มีอยู่

เขาร่ายคาถาปิดผนึกง่ายๆ ไม่กี่ชั้น แล้วเก็บมันลงในถุงมิติด้วยความระมัดระวัง

"ฟู่ว..." หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาถอนหายใจยาวราวกับเพิ่งผ่านศึกหนัก

เมื่อความตื่นเต้นจางหาย ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามา

แต่เขาไม่ได้พักผ่อน สายตาเบนไปยังเตาหลอมยาที่มุมห้องและวัตถุดิบสำหรับปรุงยาเผยหยวนอีก 10 ชุด

แววตาของหลี่ไหวพลันคมกริบ "หลอมยา! หาเงิน! อัปเลเวล!"

จุดไฟ อุ่นเตา เตรียมวัตถุดิบ... ภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของจิตสัมผัส ทุกขั้นตอนลื่นไหลและมีประสิทธิภาพ

การหลอมรวมของเหลวโอสถ การคุมไฟ และการสั่นสะเทือนพลังปราณด้วย "เคล็ดวิชาฟื้นฟู"... จิตสัมผัสเปรียบเสมือนผู้คุมกฎที่เชี่ยวชาญที่สุด รับรู้ทุกการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยภายในเตาหลอม และควบคุมความผิดพลาดให้อยู่ในวงจำกัดที่สุด

เตาแรก ได้ยา 6 เม็ด! ทุกเม็ดกลมเกลี้ยง ลวดลายยาชัดเจน!

เตาที่สอง 7 เม็ด!

เตาที่สาม 8 เม็ด!

...จนถึงเตาที่สิบ! หลี่ไหวจดจ่อสมาธิถึงขีดสุด เร่งพลังจิตสัมผัสและการปล่อยพลังปราณอย่างประณีตบรรจง!

ทันทีที่เปิดเตา กลิ่นหอมของยาที่เข้มข้นจนไม่จางหายก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!

ยาเผยหยวนไร้ตำหนิจำนวน 10 เม็ดนอนสงบนิ่งอยู่ที่ก้นเตา เปล่งประกายแวววาวและอัดแน่นด้วยฤทธิ์ยา!

จากวัตถุดิบ 10 ชุด เขาหลอมยาได้ทั้งหมด 80 เม็ด! อัตราความสำเร็จสูงถึง 80%! เตาปิลท้ายทำได้สมบูรณ์แบบ 10 เม็ดรวด!

มองดูกองภูเขายาเผยหยวนขนาดย่อมตรงหน้า ที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ

หลี่ไหวเหนื่อยจนแทบขาดใจ แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ!

เขาคว้ายาเผยหยวนยัดเข้าปากราวกับกินลูกกวาดโดยไม่ลังเล

หนึ่ง... สอง... สาม... พลังปราณในกายเพิ่มพูนขึ้นอย่างมั่นคง

ห้า... หก... เจ็ด... กำแพงพลังของขอบเขตกลั่นลมปราณขั้น 6 สมบูรณ์เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

เม็ดที่แปด! เม็ดที่เก้า! เม็ดที่สิบ!

ตูม!

ราวกับเขื่อนกักเก็บน้ำที่สะสมมานานพังทลายลง!

กำแพงสู่ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้น 7 แตกสลายในพริบตา!

กระแสธารพลังปราณที่แข็งแกร่งและหนาแน่นกว่าขั้น 6 หลายเท่า ไหลเวียนไปทั่วร่างทันที!

เวลานี้ ภายนอกเป็นช่วงบ่ายของวันถัดไปแล้ว แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นเงากระดำกระด่าง

หลี่ไหวสัมผัสถึงพลังที่พลุ่งพล่านในกาย

แม้จะยังบ่นเรื่อง "หลุมดำดูดพลัง" ของรากวิญญาณห้าธาตุผสม แต่แววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

เขารีบเก็บยาเผยหยวนที่เหลือ เตรียมมุ่งหน้าสู่ตลาดเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรเพิ่มเติม

จวนตระกูลซู ลานหลัก ห้องลับ

ซูเจิ้งหยางนั่งขัดสมาธิ กลิ่นอายสงบนิ่งแต่ทรงพลัง อาการบาดเจ็บหายสนิทแล้ว

ตบะระดับครึ่งก้าวสู่การสร้างรากฐานของเขามั่นคงอย่างสมบูรณ์ และเขายังสัมผัสได้ถึงกำแพงที่แท้จริงของระดับถัดไปอย่างลางๆ

เขามองเม็ดยาสีหยกในมือของบุตรสาว ซูหว่าน สัมผัสถึงกลิ่นอายบริสุทธิ์ไพศาลที่ทำให้แม้แต่ดวงวิญญาณของเขายังสั่นสะท้าน

ด้วยความสุขุมของเขา เขายังตกตะลึงจนพูดไม่ออกอยู่นาน!

"หว่าน... หว่านเอ๋อ... นี่... สหายน้อยหลี่ไหวเป็นคนให้เจ้ามาจริงๆ รึ?!" น้ำเสียงของซูเจิ้งหยางเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ใบหน้าเย็นชาของซูหว่านฉายแววซับซ้อนขณะพยักหน้า

"..." ซูเจิ้งหยางเงียบไปนาน ก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความซาบซึ้งใจอย่างที่สุด

"เด็กคนนี้... บุญคุณที่เขามีต่อตระกูลซูของเรา เปรียบเสมือนการให้ชีวิตใหม่!

ครั้งแรก ผลมายาช่วยชีวิตข้าและช่วยให้ข้าทะลวงคอขวด ครั้งนี้ยังส่งยาสร้างรากฐานที่ช่วยชีวิตตระกูลมาให้อีก!

นี่... นี่ไม่ใช่ความเมตตาธรรมดาแล้ว!"

ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น และด้วยความมุ่งมั่นระคนบ้าบิ่น เขาพูดทีเล่นทีจริงกับซูหว่าน:

"หว่านเอ๋อ! พ่อดูแล้วสหายน้อยหลี่มีจิตใจบริสุทธิ์ พรสวรรค์... เอ่อ วาสนาของเขาก็ไม่ธรรมดา! ที่สำคัญ เขาจริงใจต่อตระกูลซูของเราอย่างแท้จริง!"

"เอาอย่างนี้ไหม... พอเรื่องนี้จบลง พ่อจะเป็นธุระจัดการหมั้นหมายเจ้ากับเขาให้?"

"บุญคุณใหญ่หลวงเช่นนี้ ไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนนอกจาก... แค่ก แค่ก..." เขาไม่กล้าพูดประโยคสุดท้ายจนจบ แต่ความหมายนั้นชัดเจนแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีแดงระเรื่อก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยงามหยดย้อยของซูหว่าน

เธอมองค้อนบิดา น้ำเสียงเจือความขัดเขินและหงุดหงิด:

"ท่านพ่อ! เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ท่านยังมาล้อเล่นอีก!"

ซูเจิ้งหยางมองปฏิกิริยาของบุตรสาวแล้วหัวเราะร่า

เขาไม่พูดอะไรอีก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมอย่างที่สุดขณะรับยาสร้างรากฐานมาถือไว้อย่างทะนุถนอม

"เวลาไม่คอยท่า! ตระกูลจ้าวและตระกูลเฉินคงอดทนรอไม่ไหวแล้ว!"

"หว่านเอ๋อ วันนี้พ่อจะใช้ยาสร้างรากฐานเม็ดนี้เคาะประตูสวรรค์! พ่อจะสู้เพื่ออนาคตของตระกูลซู!"

เขานั่งขัดสมาธิ ปรับลมหายใจ ยกระดับสภาพร่างกายสู่จุดสูงสุด

จากนั้น โดยไม่ลังเล เขาประคองยาสร้างรากฐานที่แบกรับความหวังของตระกูลซูใส่ปากแล้วกลืนลงไป!

ตูม!

เม็ดยาละลายทันทีที่เข้าปาก ฤทธิ์ยาที่บริสุทธิ์และมหาศาลระเบิดออกในพริบตา!

กลิ่นอายของซูเจิ้งหยางพุ่งทะยานอย่างรุนแรง ราวกับมังกรหลับที่ตื่นจากการจำศีล!

พลังปราณทั่วทั้งห้องลับถูกดูดกลืนเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ก่อตัวเป็นพายุหมุนพลังปราณขนาดใหญ่เหนือศีรษะของเขา!

ห้องลับตระกูลจ้าว

"ไอ้เฒ่าซูเจิ้งหยางมันรอดมาได้จริงๆ อาศัยผลไม้บางอย่างที่ไอ้คนขุดเหมืองชื่อหลี่ไหวนั่นเอามาให้!

แม้สายข่าวจะบอกว่ากลิ่นอายมันยังอ่อนแอ ยังห่างไกลจากการฟื้นตัวเต็มที่ แต่การที่มันตื่นขึ้นมาได้ก็นับเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวง!"

ดวงตาของเฉินเทียนป้าฉายแววอำมหิต พลางเสริมว่า "บรรพบุรุษระดับสร้างรากฐานของตระกูลซูยังคงปิดด่านฝึกตน ส่วนซูเจิ้งหยางเพิ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บสาหัส พลังฝีมือคงเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ!

นี่คือช่วงเวลาที่ตระกูลซูอ่อนแอที่สุด! เราจะให้เวลามันฟื้นตัวไม่ได้เด็ดขาด! มิฉะนั้นผลที่ตามมาจะไม่มีวันจบสิ้น!"

"ถูกต้อง!" จ้าวอู๋จี้ยืนขึ้น

"ตีงูต้องตีให้ตายตอนมันอ่อนแอ! ยิ่งช้ายิ่งยุ่งยาก! ถ่ายทอดคำสั่ง แผนการถูกเลื่อนเข้ามา! คืนนี้ตอนเที่ยงคืน ลงมือทันที!"

"ท่านพ่อ!" จ้าวฮ่าวกระโดดขึ้นทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความโลภ "นังหนูซูหว่าน! ข้าจะเอาแบบเป็นๆ!"

ประกายโหดเหี้ยมวาบผ่านดวงตาของจ้าวอู๋จี้ เขาพูดเสียงเฉียบขาด "ได้!"

"คนตระกูลซูทุกคน ยกเว้นซูหว่านที่เก็บไว้ให้เจ้า ที่เหลือฆ่าให้หมด! อย่าให้เหลือแม้แต่ไก่หรือสุนัข! ไข่ต้องเขย่าให้เละ! ไส้เดือนต้องฟันให้ขาด! สังหารให้สิ้นซาก!"

"โดยเฉพาะไอ้หลี่ไหวนั่น ลากตัวมันออกมาให้ได้! ข้าจะบดกระดูกมันให้เป็นผุยผง! ส่วนไอ้เฒ่าตระกูลซู..." เขามองไปทางเฉินเทียนป้า

เฉินเทียนป้าเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม:

"ไม่ต้องห่วง บรรพบุรุษของสองตระกูลเราเตรียมพร้อมมานานแล้ว! ขอแค่ไอ้แก่ตระกูลซูมันกล้าโผล่หัวออกมา เราจะทำให้มันตายไร้ที่ฝัง!"

กองกำลังชั้นยอดของสองตระกูลที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว พุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่จวนตระกูลซูราวกับฝูงหมาป่าหิวโหยที่หลุดจากกรงขัง เต็มเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร!

ในขณะเดียวกัน ณ หลังเขาตระกูลจ้าว ร่างเหี่ยวแห้งที่แฝงแรงกดดันน่าหวาดหวั่นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับภูตผี

ห่อหุ้มด้วยเจตนาฆ่าอันเยือกเย็น ร่างนั้นมุ่งตรงไปยังน่านฟ้าเหนือจวนตระกูลซู!