บทที่ 75 การเลื่อนขั้นสู่เลเวล 4! การทลายขอบเขตทั่วสารทิศ! และการมาเยือนของซากุระ!

หลังจากความตื่นเต้นในตอนแรก เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำ

“ดวงของตระกูลอันนี่มันสุดยอดจริงๆ ขนาดผ่านประตูวาร์ปมาดวงยังส่งผลถึงที่นี่เลย...”

ทองแดงสกัดเป็นทรัพยากรจำเป็นในการอัปเกรดดินแดนสู่เลเวล 4 และเป็นทรัพยากรเพียงอย่างเดียวที่เจียงเฉินยังขาดอยู่ ภายใต้สถานการณ์ปกติ มันยากมากที่จะขุดพบทองแดงสกัดในแผนที่เมืองเล็กๆ เว้นแต่จะได้รับพรจากโชคลาภ พูดง่ายๆ คือถ้าเมืองไม่ทลายขอบเขต ดินแดนก็ยากจะเลื่อนสู่เลเวล 4

ช่างเป็นการเริ่มต้นที่สวยงาม! ดูเหมือนฉันต้องหาเวลาอยู่กับอันฉู่เซี่ยให้มากขึ้นซะแล้ว

“ฉันกำลังไปเดี๋ยวนี้” เจียงเฉินสั่งการ แล้วเรียกจักรพรรดินีและคนอื่นๆ

“เริ่มกันเลย!”

สิบนาทีต่อมา

ตูม

เจียงเฉินชกหมัดออกไป หมาป่าหลังเหล็กสูง 3 เมตรกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร เมื่อมันตกถึงพื้น กะโหลกส่วนใหญ่ยุบลงไป มันชักกระตุกสองสามครั้งก่อนจะแน่นิ่งไป

“ฮ่าฮ่า สะใจชะมัด!” เจียงเฉินหัวเราะร่า “ด้วยความแข็งแกร่งขนาดนี้ น่าเสียดายจริงๆ ที่ฉันไม่ใช่เจ้าเมืองสายยุทธ!”

อย่างไรก็ตาม เจียงเฉินฆ่ามอนสเตอร์เพียงไม่กี่ตัวก็หยุดมือ มีคำกล่าวว่าการต่อสู้นั้นทำให้เสพติด และเขาไม่อยากกลายเป็นพวกบ้าสงคราม เพราะถ้าเดินริมน้ำบ่อยๆ รองเท้าก็ย่อมต้องเปียกเข้าสักวัน เหมือนอย่างเทพสงครามต้าหมิงแห่งสวรรค์ชั้นที่หกนั่นไง

ไม่นานนัก ทั้งฝูงหมาป่ารวมถึงราชาหมาป่าหลังเหล็กก็ถูกกวาดล้างจนสิ้น เขาได้รับพลังงาน 360,000 แต้มและไอเทมกว่า 200 ชิ้น ทั้งกล่องสมบัติและอุปกรณ์ ซึ่งเขาโยนเข้าคลังสินค้าทันที จากนั้นเจียงเฉินก็เปิดประตูวาร์ปส่วนตัวโยนศพหมาป่าคุณภาพสูงกลับเข้าดินแดน และสั่งการผ่านประตู:

“หนงอีถึงหนงสี่ พวกเจ้าเริ่มขุดเหมืองทองแดงสกัดที่นี่ได้ทันที!”

ชายทั้งสี่ตอบรับอย่างนอบน้อม: “รับทราบครับนายท่าน!”

...

ภายในเมืองหลงหยวน ไม่มีเจ้าเมืองคนไหนนอกจากเจียงเฉินที่กล้าออกไปไกลถึง 300 กิโลเมตรในดินแดนนอกขอบเขต อิ๋งอินม่านอาจจะพอทำได้ แต่ด้วยกำลังของเธอ การเข้าสู่แผนที่มอนสเตอร์เลเวล 40 ไม่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการเก็บเลเวล แถมยังเสี่ยงเสียทหารอีกด้วย ดังนั้นในช่วงสองวันที่ผ่านมา เจียงเฉินจึงครองแผนที่เพียงผู้เดียวอย่างสนุกสนาน!

เขากวาดล้างฝูงมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ในรัศมีหลายร้อยกิโลเมตรอย่างต่อเนื่อง ฆ่ามอนสเตอร์ระดับดีเยี่ยมไปถึง 11 ตัว ในขณะเดียวกัน มังกรเก้าก็ฆ่าราชาสิงโตทองคำระดับมหากาพย์ใกล้ๆ ดินแดนของอันฉู่เซี่ยได้อีกตัว ทำให้เจียงเฉินทึ่งในความมองการณ์ไกลของตัวเอง

ในช่วงสองวันนี้ มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นสองเรื่อง:

เมืองหมายเลข 10000 ทลายขอบเขตสำเร็จ อิ๋งอินม่านโบกมือลาทุกคนแล้วใช้ยันต์ย้ายเมืองระดับสูงบินไปเป็นเจ้าเมืองใหญ่ที่นั่น

มีเมืองอาณาจักรซากุระอีกแห่งทลายขอบเขตสำเร็จ ซึ่งเดิมทีก็เป็นเรื่องปกติ แต่ไม่นานเจ้าเมืองซากุระคนนั้นก็โพสต์ข้อความในช่องอำเภอ

ฟูจิวาระ ทัตสึยะ

“สวัสดีครับคุณเจียงเฉิน จักรวรรดิซากุระที่ยิ่งใหญ่ให้ค่ากับผู้มีพรสวรรค์เสมอ และหวังว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกับคุณ เงินทอง สาวงาม สถานะไม่ว่าเงื่อนไขอะไรคุณบอกมาได้เลย”

เจียงเฉินเห็นข้อความส่วนตัวที่หมอนี่รัวส่งมาแต่เขาไม่เคยอ่านข้อความจากคนแปลกหน้า เขาเลยตอบไปนิ่มๆ ว่า

“มดปลวกจะริเป็นเพื่อนกับมังกรได้ด้วยเหรอ?”

เซี่ยโหวซวง: “ฮ่าฮ่าฮ่า เจียงเฉิน นายพูดถูก!”

ฟูจิวาระคงไม่นึกว่าเจียงเฉินจะใจดำขนาดไม่ไว้หน้ากันเลย เขาจึงทิ้งท้ายด้วยความโกรธว่า: “โอหัง!”

อย่างไรก็ตาม หลังจากเหตุการณ์นี้ เจียงเฉินก็เริ่มระวังตัวมากขึ้น เพราะถึงจะดูถูกศัตรูในเชิงกลยุทธ์ แต่ในเชิงยุทธวิธีต้องจริงจัง!

...

ไม่นาน วันที่ทางผ่านบลูสตาร์เปิดก็มาถึงอีกครั้ง ยุทธการฟาร์มมอนสเตอร์นอกเขตกลายเป็นกิจวัตร แม้แต่ศิษย์เสียงสวรรค์ทั่วไปก็ออกไปฟาร์มในเขตเลเวล 30 ได้แล้ว เจียงเฉินจึงมอบอำนาจประตูสารพัดนึกให้จักรพรรดินีคุม แล้วตัวเองก็กลับมาพักผ่อนในดินแดน

ยามโพล้เพล้ เจียงเฉินกำลังฝึกเคล็ดวิชาแปดเก้าประณีตอย่างขะมักเขม้น ขณะกำลังจะเคลิ้มหลับ แจ้งเตือนจากวิถีสวรรค์ก็ดังขึ้น

[แจ้งเตือน: ท่านได้อัปเกรดคฤหาสน์เจ้าเมืองเป็นเลเวล 4 ปลดล็อกสิ่งปลูกสร้าง “โถงจอมยุทธ์” พื้นที่ดินแดนขยายเป็น 70,000 ตารางเมตร]

[แจ้งเตือน: พื้นที่มิติส่วนลึกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ขยายเป็น 70,000 ตารางเมตร]

ในที่สุดก็เลเวล 4! พื้นที่มิติส่วนลึกนั้นเท่ากับพื้นที่ภายนอก เท่ากับว่าเจียงเฉินมีที่ดินรวมถึง 140,000 ตารางเมตร ช่วยลดความแออัดจากสิ่งปลูกสร้างมหากาพย์ได้มาก ส่วน [โถงจอมยุทธ์] ทำให้เขารับสมัครจอมยุทธ์มนุษย์ซึ่งเป็นยูนิตชั้นยอดได้ แต่สำหรับเจียงเฉินมันก็แค่เรื่องขี้ผง

จู่ๆ ข้อความในช่องอำเภอก็สะดุดตาเขา:

[ประกาศ: เมือง 10222 ทลายขอบเขตสำเร็จและเข้าสู่ช่องอำเภอ]

10222? เจียงเฉินจำได้ทันที หมอนี่คือทายาทจักรพรรดิชินมูที่รวบรวมเจ้าเมืองสายสงครามไว้เพียบเพื่อชิงที่หนึ่งอำเภอ

ตามมาด้วยเมือง 10010 ของจูเย่ชิงทายาทราชวงศ์หมิงที่ประกาศร่วมเป็นร่วมตายกับคนในอาณาจักรมังกร

ไม่ถึง 2 ชั่วโมง มีเมืองทลายขอบเขตเพิ่มขึ้นกว่า 20 เมือง ดูเหมือนเมืองที่หวังผลจัดอันดับจะเริ่มลงมือกันแล้ว เพราะถ้าช้ากว่านี้จะหลุดท็อป 100 และหมดสิทธิ์ได้รางวัล ซึ่งหมายความว่าผลการจัดอันดับอำเภอจะประกาศออกมาอย่างเร็วคืนนี้ หรืออย่างช้าก็พรุ่งนี้

เจียงเฉินกำลังคิดว่าจะเอาเงินรางวัลไปใช้อะไรดี ข้อความจาก ชินปาจิ ยูอิจิ ก็เด้งขึ้นมา:

“คุณเจียงเฉิน ได้ยินว่าคุณปฏิเสธข้อเสนอของผม ถึงจะเป็นการตัดสินใจที่โง่เขลา แต่ผมก็ใจกว้างพอจะให้โอกาสคุณอีกครั้งนะ!”

เจียงเฉินหัวเราะหึๆ เยี่ยอี๋เหรินสวนกลับทันควันว่าพวกซากุระเป็นหมาขี้เรื้อนที่ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง จนเกิดการโต้เถียงกันในช่องอำเภอ ชินปาจิเห็นเจียงเฉินเงียบไปเลยพูดข่มขวัญว่า: “ถ้าเป็นฉัน ฉันจะรีบหดหัวหนีไปจากอำเภอชิงหยางเดี๋ยวนี้เลย”

‘หือ? หมอนี่ใช้จิตวิทยาผกผันเพื่อกดดันให้ฉันอยู่ที่นี่ต่อเหรอ? กำลังจะลงมือสินะ’ เจียงเฉินเริ่มสนใจขึ้นมา

ในกลุ่มบริหารเมืองหลงหยวน อันฉู่เซี่ยถามด้วยความกังวล ส่วนเว่ยหมิงก็บอกให้แจ้งทันทีถ้าโดน "ยันต์ลงทัณฑ์" แม้พวกเขาจะไม่เก่งเท่าแต่ก็พร้อมจะช่วย มู่ฉิงส่วงบอกว่าผู้บัญชาการทหารเรียกเธอไปพบและฝากยันต์ย้ายเมืองระดับสูงมาให้เจียงเฉิน เพราะเขามีค่าเกินกว่าจะมาตายที่นี่

เจียงเฉินหัวเราะ: “ไม่ต้องกังวลครับ ต่อให้พวกซากุระจะลงมือจริงๆ มันก็ต้องหลังจากประกาศอันดับอำเภอเสร็จแล้ว และเมื่อนั้น...”

ทว่าเจียงเฉินยังพูดไม่ทันจบ ศิษย์เสียงสวรรค์ที่เฝ้ายามก็วิ่งมารายงาน:

“นายท่าน พบยูนิตล่องหนคล้ายมนุษย์ปรากฏตัวนอกดินแดน และถูกประภาคารทำเครื่องหมายไว้แล้วเจ้าค่ะ!”

“ยูนิตล่องหนงั้นเหรอ?” เจียงเฉินตื่นตัวทันที: “สั่งการออกไป: อย่าเพิ่งให้ศัตรูไหวตัวทัน!”

เจียงเฉินขึ้นไปบนระเบียงหอสุราอมตะแล้วมองไปตามทิศที่บอก นี่คือฟังก์ชันของดินแดนศักดิ์สิทธิ์คนข้างในมองเห็นข้างนอก แต่ข้างนอกมองไม่เห็นข้างใน เห็นชัดเลยว่ามีเงารางๆ หลายเงากำลังสำรวจรอบดินแดน และบนหัวของพวกมันมี "โคมไฟดวงใหญ่" ลอยอยู่นั่นคือเครื่องหมายจากประภาคารนั่นเอง แน่นอนว่าพวกมันไม่รู้ตัวเลยสักนิด

ไม่กี่นาทีต่อมา เงาพวกนั้นก็ถอยไป จากนั้นที่ชายป่าหมอกห่างออกไป 1,300 เมตร ก็มีร่างนับร้อยปรากฏออกมา

“หน่วยดาบสั้น... ซามูไรคามาคุระ... นักฆ่าดารา... และหน่วยปรมาจารย์ดาบ!”

เมื่อเห็นยูนิตสไตล์ญี่ปุ่นชัดเจน เจียงเฉินหน้าเปลี่ยนสีทันที:

“ไม่มีแจ้งเตือนว่ามีดินแดนต่างชาติย้ายเข้ามาในเมือง แสดงว่ามีทางเดียว... พวกมันเข้ามาในเมืองหลงหยวนผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายของเจ้าเมืองคนใดคนหนึ่งในเมืองนี้!”

...

ห่างจากดินแดนเจียงเฉินหนึ่งกิโลเมตร เจ้าเมืองญี่ปุ่นคนหนึ่งหัวเราะหึๆ:

“เป็นอย่างที่ท่านชินปาจิคาดไว้ ดินแดนของเจียงเฉินมียูนิตเฝ้าบ้านแค่ไม่กี่ตัว ยูนิตชั้นยอดที่เขาสร้างเองยังเก็บเลเวลอยู่นอกเขตโน่น!”

“คุณวาตานาเบะ พอถึงระยะ 300 เมตร ให้ใช้ม้วนคัมภีร์ผนึกมิติขวางทางวาร์ปทันที... ใครจะนึกว่าเจียงเฉินไม่มีแม้แต่หอคอยเฝ้าระวัง!”

วาตานาเบะตอบด้วยความตื่นเต้น:

“มันดียิ่งกว่าที่คิดอีก! ตอนแรกกะแค่จะถล่มบ้านสั่งสอน แต่ไม่นึกว่าตัวเจียงเฉินจะอยู่ที่นี่พอดี!”

“คุณมัตสึชิตะ ถ้าเราฆ่าเจียงเฉินได้ หรือจับเป็นเขากลับญี่ปุ่นได้ เราต้องได้รับคำชมจากท่านชินปาจิแน่ๆ!”

มัตสึชิตะพยักหน้า:

“แต่ไฟถนนในบ้านเจียงเฉินนี่สวยดีนะเนี่ย ถ้าพังบ้านเสร็จแล้วจะดรอปพิมพ์เขียวมาให้เราไหมนะ?”