บทที่ 69 สังหาร! อุกกาบาตนรก! และม้วนคัมภีร์เลื่อนระดับดินแดนระดับ A!

“นี่มัน... มหาเวทระดับตำนาน อุกกาบาตนรก!”

รูม่านตาของเจียงเฉินหดตัวลง เขาผุดลุกขึ้นยืนทันทีแล้วคำรามลั่น:

“ป้องกันดินแดนเดี๋ยวนี้!”

สิ้นเสียงของเขา อุกกาบาตนับร้อยลูกก็พุ่งทะยานลงมาจากหมู่เมฆ ทิ้งหางเพลิงสีดำยาวกว่าสิบเมตรไว้เบื้องหลังขณะพุ่งเข้าใส่ดินแดนของเจียงเฉิน หากดูจากอานุภาพของมัน ถ้ามันตกลงมาใส่ดินแดนจริงๆ ทุกอย่างยกเว้นสิ่งปลูกสร้างระดับมหากาพย์คงจะพินาศสิ้น

เหล่าพละกำลังในดินแดนตอบสนองอย่างว่องไว

เทวทูตเหยียนเปิดใช้งาน [บาเรียรูหนอน] ร่างของเธอทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

จักรพรรดินีเปิดใช้งานวงแหวนเมฆา ขยายร่างยักษ์เมฆาจนถึงขีดสุดที่ 40 เมตร แล้วใช้ฝ่ามือขนาดยักษ์ตบอุกกาบาตให้กระเด็นออกไป

ลี้หานอีเอ่ยเบาๆ “ราตรีจันทร์เพ็ญมวลผกา” ทะเลพลังวิญญาณที่ไร้ก้นบึ้งเปลี่ยนเป็นตาข่ายปกป้องเหนือดินแดน

มังกร เทพธิดานักรบ และเก้าธิดาเทพ ต่างก็สำแดงฤทธิ์เดชของตนเองเช่นกัน!

ตูม— ตูม— ตูม—

อุกกาบาตส่วนน้อยถูกทำลายแตกกระจาย ส่วนใหญ่ถูกเบี่ยงเบนทิศทางไปตกลงนอกดินแดน เจียงเฉินถอนหายใจอย่างโล่งอก:

“ระวังด้วย อุกกาบาตนรกเป็นเวทมนตร์ผสมผสานระหว่างธาตุไฟ ดิน และการอัญเชิญ!”

เป็นอย่างที่เขาคาด อุกกาบาตที่ตกสู่พื้นเปลี่ยนสภาพเป็นยักษ์เฮลไฟร์สูง 5 เมตรทันที อย่างไรก็ตาม มอนสเตอร์ระดับชั้นยอดนับร้อยตัวเหล่านี้ไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับดินแดนอีกต่อไป

เสียงกัมปนาทของโอบิสโตดังขึ้น: “น่าสนใจ!”

เปลวเพลิงสีดำแดงพวยพุ่งออกจากร่างของมัน มันชี้กระบี่ยักษ์ไปข้างหน้า ทันใดนั้นกองทัพปีศาจนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากหมอกราวกับคลื่นยักษ์สีดำ มุ่งหน้าสู่ดินแดนที่ห่างออกไปหนึ่งพันเมตร

ภายใต้การบัญชาของโอบิสโต พลังของกองทัพปีศาจเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เช่น ปีศาจเบอร์เซิร์กที่มีพลังรบเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองดาว จนทำให้หลังจากการระดมยิงจรวด RPG ของคนแคระ กองทัพปีศาจสูญเสียไปเพียงหนึ่งพันนายเท่านั้น หนึ่งนาทีต่อมากองทัพปีศาจก็ประชิดประตูเมือง

“พินาศไปซะ!”

กระบี่ยักษ์ของโอบิสโตที่ห่อหุ้มด้วยเพลิงนรกฟันลงมาใส่ดินแดน

“พลังอัสนี!” “บาเรียรูหนอน!”

เทวทูตเหยียนปลดปล่อยพลังเต็มสูบเข้าปะทะกับโอบิสโตอย่างรุนแรง

ตูม

ใบหน้าของเหยียนซีดเผือด เธอถูกซัดกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรก่อนจะทรงตัวได้ โอบิสโตเพียงแค่ชะงักไปเล็กน้อยและเอ่ยอย่างประหลาดใจ:

“เทวทูตงั้นเหรอ? เทวทูตที่ใช้พลังสายฟ้าได้น่ะหาได้ยาก แต่เธอต้านการโจมตีของข้าได้ก็เพราะทักษะป้องกันที่แข็งแกร่งนั่นล่ะสิ?”

ในจังหวะนั้น จักรพรรดินีควบคุมยักษ์เมฆาที่ควบแน่นจนถึงขีดสุด แทงกระบี่เข้าที่อกของโอบิสโต แต่มันไม่แม้แต่จะหลบ

ฉึก—

[กระบี่เมฆา] ที่รุนแรงเท่าทักษะระดับ A สร้างบาดแผลลึกเพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น และมันก็สมานตัวอย่างรวดเร็วภายใต้ความร้อนแรงของเพลิงนรก จักรพรรดินีอุทาน: “เจ้านี่มันถึกเกินไปแล้ว!”

เหยียนเอ่ยเร็วๆ: “เกรงว่าจะมีแค่ดาบสวรรค์ของฉันกับกระบี่ไร้ชีวิตของหานอีเท่านั้นที่จะทำร้ายมันได้ เรามาช่วยกันถ่วงเวลามันไว้!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตลกสิ้นดี! พวกเธอใช้ทักษะป้องกันที่รุนแรงขนาดนั้น พลังวิญญาณต้องลดฮวบแน่ จะมาถ่วงเวลาข้าได้ยังไง?”

โอบิสโตผ่อนคลายอย่างมาก เพลิงปีศาจรอบตัวมันใช้พลังวิญญาณน้อยมาก มันมีหรือจะกลัวว่าสู้ความอึดของฮีโร่เลเวล 20 สองคนไม่ได้?

ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา... เมื่อบาเรียรูหนอนของเหยียนกำลังจะพัง จู่ๆ เธอก็หยิบขวดน้ำแห่งชีวิตออกมาดื่มรวดเดียว พลังของเธอก็พุ่งกลับมาจุดสูงสุดอีกครั้ง โอบิสโตตะลึงงัน

ตามมาด้วยจักรพรรดินีที่ทำแบบเดียวกัน โอบิสโตทนไม่ไหวคำรามลั่น:

“หน้าด้าน! พวกเจ้าโกงนี่หว่า!”

โชคไม่ดีที่ทักษะที่เก่งที่สุดของมันอย่าง [อุกกาบาตนรก] เป็นการโจมตีแบบกลุ่ม ซึ่งไร้ผลต่อยอดฝีมือระดับจักรพรรดินี การต่อสู้สามทางเข้าสู่ภาวะคุมเชิงกัน

“คงที่แล้ว!”

เจียงเฉินถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วมองไปที่สนามรบอื่น

“ปราณกระบี่ไร้สำเนียง!”

ปราณกระบี่สีเทาที่แหลมคมที่สุดกวาดผ่านความว่างเปล่า อสูรเพลิงระดับมหากาพย์เลเวล 35 แข็งทื่ออยู่กับที่ ก่อนที่ร่างมหึมาจะแยกเป็นสองซีก ล้มลงเผยให้เห็นร่างของลี้หานอีที่อยู่เบื้องหลัง ตามมาด้วยพายุคมดาบที่ปลิดหัวอสูรคนคาบงูหกแขนได้อย่างแม่นยำ

เจียงเฉินชมเชย: “ควบคุมปราณกระบี่ได้ขนาดนี้ สมกับเป็นเซียนกระบี่!”

แม้ระลอกนี้จะแข็งแกร่งและมีมอนสเตอร์มหากาพย์ถึง 8 ตัว แต่ด้วยความเก่งกาจของลี้หานอีบวกกับการชุบชีวิตของน้ำพุแห่งชีวิต ทำให้พวกเขายืนหยัดอยู่ได้ แม้ศิษย์เสียงสวรรค์จะล้มตายลงเรื่อยๆ หรือแม้แต่จิเซลล์ที่ยอมระเบิดพลีชีพไปพร้อมกับมอนสเตอร์มหากาพย์ เจียงเฉินก็กด “ชุบชีวิตเต็มรูปแบบ!” ทันที

พลังงาน 100,000 แต้มหายไป ร่างของจิเซลล์เดินออกมาจากน้ำพุแห่งชีวิตในพริบตา ศพเดิมสลายไปเป็นละอองแสง เธอโค้งคำนับไปทางหอสุราอมตะแล้วกลับเข้าสู่การรบใหม่

ปีศาจลดลงเรื่อยๆ แต่กองทัพของดินแดนยังมีจำนวนเท่าเดิม ตาชั่งแห่งชัยชนะเอียงมาทางเจียงเฉินแล้ว

สิบนาทีต่อมา ลี้หานอีจัดการมอนสเตอร์มหากาพย์ตัวสุดท้าย เธออึกน้ำแห่งชีวิตขวดสุดท้ายแล้วพุ่งเข้าใส่โอบิสโต

โอบิสโตเพิ่งจะสำนึกได้: “อ๊ากกก! น้ำพุแห่งชีวิต! นั่นต้องเป็นน้ำพุแห่งชีวิตในตำนานที่หล่อเลี้ยงพฤกษาโลกแน่ๆ!!! เจ้าเมืองหน้าใหม่ที่เพิ่งมาจากโลกจะสร้างสิ่งปลูกสร้างระดับตำนานแบบนี้ได้ยังไง!”

แต่มันสายไปแล้ว

“ปราณกระบี่ไร้ชีวิต!”

ฉึก!

ปราณสีเทาเรียบง่ายเฉือนเข้าที่เอวของโอบิสโตจนเห็นกระดูก เลือดปีศาจราดรดพื้นส่งเสียงฉ่า โอบิสโตไม่อยากจะเชื่อว่ามนุษย์เลเวล 20 จะทำร้ายมันได้ขนาดนี้ แผลของมันไม่สมานตัวเพราะมีไอสีเทาเกาะติดอยู่ และที่สิ้นหวังที่สุดคือ... เพลิงนรกบนตัวมันเริ่มมอดดับลง พลังวิญญาณของมันหมดเกลี้ยงแล้ว!

สองนาทีต่อมา

“ดาบสวรรค์สังหาร!”

“ข้าไม่ยอมมม...”

โอบิสโตที่บาดเจ็บสาหัสคำรามครั้งสุดท้ายก่อนจะถูกดาบสวรรค์ของเหยียนปิดฉากลง!

จักรพรรดินีกะพริบตา: “นี่นับเป็นการแย่งคิลหรือเปล่าเพคะ?”

เหยียนตอบ: “ก็เหมือนๆ กันนั่นแหละค่ะ!”

[ฮีโร่จักรพรรดินีสังหารราชาปีศาจโอบิสโต (ตำนาน☆) สำเร็จ]

[คุณได้รับ พลังงาน 7,000,000 แต้ม, 1,000,000 หินวิญญาณ, คัมภีร์การแบกรับระดับสูง 1 เล่ม, คัมภีร์ทักษะ: อุกกาบาตนรก 1 เล่ม และ ม้วนคัมภีร์เลื่อนระดับดินแดนระดับ A 1 ม้วน]

เจียงเฉินตะลึงไปชั่วครู่ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะ: “ฮ่าฮ่าฮ่า... ม้วนคัมภีร์เลื่อนระดับดินแดนระดับ A!”

พรสวรรค์ระดับ A เทียบเท่ากับหัวใจเจ้าเมืองระดับตำนาน! ถ้าจะสร้างเองต้องใช้เงิน 100 ล้านหินวิญญาณ แต่อันนี้ได้มาฟรีๆ! [เขียวขจีขุนเขาและพงไพร] ตอนเป็นระดับ C ก็มีหมอกวิญญาณหนาแน่นกว่าเดิม 10 เท่าแล้ว ถ้าเลื่อนขั้นอีกสองระดับเป็นระดับ A มันจะขนาดไหนกันนะ!