บทที่ 38 บ้าไปแล้วหรือไง?! เอากองกำลังชั้นเลิศมาเป็นรปภ.เฝ้าเหมือง?

เมื่อไม่นานมานี้ ขณะที่เว่ยหมิงและฮีโร่สาว 'อีวา' แยกกันสำรวจแผนที่ จู่ๆ ก็มีข้อความส่งมาจากฮีโร่ของเขา

“ท่านเจ้าเมืองคะ ฉันพบเหมืองเหล็กชั้นดีแห่งที่สองแล้วค่ะ”

ก่อนที่เว่ยหมิงจะทันได้ดีใจ อีวาก็พูดต่อทันที “แต่เหมืองนี้ถูกยึดครองไปแล้วค่ะ”

เว่ยหมิงรีบตามไปดูพิกัดแล้วคำรามด้วยความโกรธ

“เจ้าเมืองหน้าไหนมันไม่รู้กฎ บังอาจข้ามเขตมาขุดเหมืองในสวนหลังบ้านคนอื่นวะ?”

ตามกฎของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ โดยปกติแต่ละคนจะสำรวจจากศูนย์กลางดินแดนตัวเองออกไป เหมืองนี้อยู่ห่างจากดินแดนเขาไม่ถึงสิบกิโลเมตร มันคือการประกาศสงครามชัดๆ! และที่น่าเจ็บใจที่สุดคือ อีกฝ่ายส่งแค่เซนทอร์ตัวเดียวมาเฝ้าเหมืองที่ล้ำค่าขนาดนี้ นี่มันคือการเหยียดหยามกันชัดๆ!

“อีวา ฆ่าไอ้เซนทอร์ตัวนั้นซะ!”

“รับทราบค่ะ!”

อีวาสั่งให้ยูนิตมนุษย์ระดับหายาก ‘กลาดิเอเตอร์’ พุ่งเข้ารุมเซนทอร์ตัวนั้น

ฉึบ

การต่อสู้ยังไม่ทันเริ่ม กลาดิเอเตอร์คนหนึ่งก็ถูกฟันขาดครึ่งในดาบเดียว เว่ยหมิงตาค้าง:

“บ้าไปแล้ว! นี่มันพลังรบของยูนิตชั้นเลิศเลเวล 10 เป็นอย่างน้อยเลยนะ! เอายูนิตโหดขนาดนี้มาเฝ้าเหมืองเนี่ยนะ?”

จู่ๆ เว่ยหมิงก็นึกอะไรบางอย่างได้ เขาอุทานด้วยความหวาดกลัว

“เซนทอร์ระดับชั้นเลิศ? เชี้ย... หรือจะเป็นไอ้สัตว์ประหลาดคนนั้น! หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!”

แต่มันสายไปเสียแล้ว ร่างสีทองอร่ามพุ่งออกมาจากหมอกแห่งสงคราม

ตึง ตึง

ยูนิตหายากที่เขาสุดแสนจะภูมิใจ กลับไร้ทางสู้ต่อหน้าผู้มาใหม่ เว่ยหมิงรีบตะโกนสุดเสียง:

“เข้าใจผิดครับ! ผมเป็นเพื่อนกับเจ้าเมืองเจียงเฉิน!”

ร่างสีทองนั้นหยุดกะทันหัน “เจ้ารู้จักท่านเจ้าเมืองของข้าด้วยรึ?”

เธอคือนักรบหญิงผมบลอนด์หุ่นสะบึม ความงามของเธอทำเอาเว่ยหมิงยืนอึ้ง เทียบกับอีวาที่เขาแอบมองมาหลายวันแล้ว อีวาแทบจะกลายเป็นวัชพืชริมทางไปเลย

เว่ยหมิงนึกในใจ: “เก่งขนาดนี้... หรือจะเป็นจักรพรรดินี ฮีโร่อันดับหนึ่งคนนั้น?”

จิเซลล์ ไม่ตอบ แต่คว้าคอเว่ยหมิงแล้วหายวับไปในหมอกทันที เธอขี้เกียจคิด ในเมื่อไอ้นี่มาตีเหมืองก็ลากไปให้เจียงเฉินลงโทษเองแล้วกัน

เมื่อเห็นหน้าเว่ยหมิง เจียงเฉินก็หัวเราะหึๆ

“อ้าวพี่เว่ย ได้ข่าวว่าพี่มาถล่มจุดทรัพยากรของผมเหรอครับ?”

“เข้าใจผิดร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับ!” เว่ยหมิงฝืนยิ้มแต่ขาสั่นพั่บๆ “ฮีโร่ผมมันวู่วามไปเอง ผมไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ ขอโทษด้วยนะอีวา”

เจียงเฉินขมวดคิ้วเงียบไปครู่หนึ่ง บรรยากาศรอบตัวเย็นเฉียบจนเหงื่อเว่ยหมิงไหลโชก เจียงเฉินไม่ใช่พระเอกสายบุญ เขาคือฆาตกรที่ฆ่าเจ้าเมืองไป 41 คนในพริบตา เว่ยหมิงรีบชวนคุยแก้เขิน:

“นี่คงเป็นจักรพรรดินี ฮีโร่อันดับหนึ่งสินะครับ พลังช่างน่าเกรงขามจริงๆ”

เจียงเฉินมองจิเซลล์ข้างกายแล้วรู้ว่าเว่ยหมิงเข้าใจผิด ยังไม่ทันที่เขาจะตอบ อแมนด้าก็วิ่งมาดึงแขนจิเซลล์:

“พี่จิเซลล์ ไปเร็ว! เมื่อเช้าท่านเจ้าเมืองทำของอร่อยไว้อีกเพียบเลย!”

เว่ยหมิงถึงกับวิงเวียนศีรษะเมื่อได้ยินคำว่า ‘พี่’ และเห็นเกราะที่เหมือนกันเป๊ะ

“ไม่ใช่จักรพรรดินี! ไม่ใช่แม้แต่ฮีโร่! แต่เป็นแค่... ยูนิตทหาร!”

ทหารคนเดียวถล่มกองทัพเขาเละเทะ? นี่มันทหารระดับไหนกัน? แล้วเขามีกี่คน? มิน่าล่ะ พวกหัวหน้าเซนทอร์ชั้นเลิศถึงได้เป็นแค่ รปภ. เฝ้าเหมือง!

โชคดีที่เจียงเฉินยิ้มออกมา: “ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด งั้นเรื่องเหมืองเหล็กนั่น...”

เว่ยหมิงตบอกรับประกัน: “เชิญขุดตามสบายเลยครับพี่เจียง เหมืองนั่นอยู่ใกล้ผม เดี๋ยวผมส่งทหารมาช่วยเฝ้าให้เอง!”

เจียงเฉินยิ้มกว้างกว่าเดิม “ถ้าพี่เว่ยเจอบอสโหดๆ หรือเหมืองคริสตัล บอกผมได้เลยนะ ผมรับซื้อไม่อั้น”

เว่ยหมิงรีบประจบ: “แหมพี่ เรื่องเงินทองมันของนอกกาย ของพี่ก็เหมือนของผม ของผมก็เหมือนของพี่นั่นแหละ!”

เจียงเฉินเห็นท่าทีประจบเลยแถม “กับข้าว” ที่เหลือจากการกินโจ๊กข้าวเขี้ยวมังกรให้เว่ยหมิงไปลองชิม เว่ยหมิงเห็นสรรพคุณเพิ่มค่าความสัมพันธ์ทางวิญญาณ 50% ก็ถึงกับซี้ดปาก เพราะสำหรับเจียงเฉินมันคือของเหลือ แต่สำหรับคนอื่นมันคือสมบัติล้ำค่า!

27 กิโลเมตรทางตะวันออกของดินแดนเจียงเฉิน

เทพธิดานักรบหกนางพุ่งทะยานผ่านป่าดงดิบ จิเซลล์ใช้หอกระเบิดหัวสัตว์ร้ายจนกระจาย

อแมนด้ากำลังฟัดอยู่กับ [นักฆ่าแห่งพงไพร] บอสระดับชั้นเลิศเลเวล 18

ตูม

อแมนด้าซัดหอกเข้ากรามงูยักษ์จนกระดูกแตกกระจาย ร่างมหึมาปลิวไปไกลสิบเมตรก่อนจะนิ่งสนิท

จิเซลล์สั่งการอาบิเกล (เทพธิดานักรบสายสุขุม) ให้ลากศพงูยักษ์หนักหลายสิบตันกลับดินแดนไปให้เจียงเฉิน ส่วนอแมนด้าให้เฝ้าเหมืองคริสตัลที่เพิ่งยึดได้

[คุณยึดครองเหมืองคริสตัลสำเร็จ]

เจียงเฉินยิ้มกว้าง “ในที่สุดก็มีคริสตัล พรุ่งนี้ฉันจะอัปเลเวล 3 และจ้างฮีโร่คนที่สองได้แล้ว!”

แต่ปัญหาคือ... การเสริมพลังยันต์ฮีโร่ระดับตำนานต้องใช้ถึง 10 ล้านหินวิญญาณ! ตอนนี้เขายังขาดเงินอีกเยอะ

อาบิเกลลากศพงูเลเวล 18 กลับมา เจียงเฉินจึงใช้เงิน 5 แสนจาก 7 แสนที่มี เสริมพลังยันต์รับสมัครชาวนาเป็น นงเอ้อ (ชาวนาสอง) ที่มีพรสวรรค์เสินหนงเหมือนคนแรก

[ชำแหละได้เนื้อู; ผลเสินหนงทำงาน คุณภาพเพิ่ม 1 ระดับ ได้รับเนื้อู (มหากาพย์) *5]

เนื้อสัตว์อสูรและทรัพยากรถูกส่งเข้าหอสุราอมตะ เจียงเฉินนึกถึงเมนูหนึ่งขึ้นมาได้:

“วั่งไฉ มื้อเที่ยงจัดเมนู [ศึกมังกรพยัคฆ์] (งูปะทะเสือ) มาหน่อยซิ!”

ใกล้เที่ยง นงอีขุดทองครบ 1,000 หน่วย เจียงเฉินรีบเสริมพลังเป็น [ทองคำดารา] ทันที

“สร้าง หอเสียงสวรรค์ ได้เลย!”