บทที่ 13 จิ้งจอกน้อยกับทีมงานวางแผนกินรวบ ยึดรังเซนทอร์เป็นของตน

ตอนนี้มังกรของเจียงเฉินเพิ่งจะเลเวล 4

การพ่นลมหายใจต่อเนื่องกว่าสิบวินาทีทำให้พลังวิญญาณของพวกมันแทบจะเหือดแห้ง ในขณะที่ฝูงมังกรกำลังบินวนฟื้นฟูพลังอยู่บนฟ้าตามคำสั่ง เจียงเฉินก็เปิดรายชื่อเจ้าเมืองขึ้นมาดูอย่างใจเย็น

ไม่นานเขาก็หาโปรไฟล์ของถูซานเยว่เยว่เจอ แต่เขาไม่ได้กดคอลวิดีโอ เลือกที่จะเปิดหน้าแชตแทน แล้วเขาก็พบว่ายัยจิ้งจอกน้อยนี่ส่งข้อความหาเขาเพียบเลย

09:29: สวัสดีค่ะพี่ชายเจียงเฉิน หนูชื่อถูซานเยว่เยว่ เรียกสั้นๆ ว่าเยว่เยว่ก็ได้นะ พี่เก่งจังเลยอัปเลเวลไวมาก! เรามาเป็นเพื่อนกันได้ไหมคะ?

09:45: พี่ต้านฝูงมอนสเตอร์ไหวไหม? ให้เยว่เยว่ช่วยอะไรไหมคะ?

10:18: (สายที่ไม่ได้รับ)... (ยกเลิกการโทร)...

10:19: แงงง พี่ชายเจียงเฉินทำไมไม่ตอบเยว่เยว่ล่ะ?

10:20: ฮัลโหลๆ หนูมันโง่เอง หนูมันบ้าเองที่ทักไปกวนพี่

12:20: อุปกรณ์เหล็กกล้าเยอะแยะเลย พี่ชายเจียงเฉินสุดยอดที่สุด...

เจียงเฉินมองข้อความแล้วมุมปากกระตุก: “ยัยจิ้งจอกนี่ดูจะเพี้ยนๆ นิดหน่อยแฮะ...”

เจียงเฉิน: “คุณหนูถูซานเยว่เยว่ สวัสดีครับ”

จิ้งจอกน้อยตอบกลับไวปานสายฟ้า

ถูซานเยว่เยว่: “แงงง พี่ชายเจียงเฉิน ในที่สุดพี่ก็ตอบหนูแล้ว เรียกหนูว่าเยว่เยว่ได้ไหมคะ?”

เจียงเฉินไม่เสียเวลาอ้อมค้อม: “ตกลงครับ คืออย่างนี้เยว่เยว่ ฉันมีเรื่องจะให้ช่วยหน่อย นี่คือ [คำสั่งพิชิต] (คลิกเพื่อดู)... ฉันจะให้ค่าคอมมิชชันเธอ 10% จากราคาที่ขายได้”

[คำสั่งพิชิต]: หลังใช้งานสามารถเลือกดินแดนที่จะเข้ายึดครองได้ หากชนะจะสามารถปล้นทรัพยากรได้ จำกัดการใช้ 1 ครั้งต่อวัน

เมื่อได้ยินแผนการของเจียงเฉิน จิ้งจอกน้อยก็รับคำทันที:

“วางใจได้เลยค่ะพี่ชายเยว่เยว่รับรองว่าภารกิจลุล่วงแน่ๆ อิอิ พี่ชายนี่ใจเด็ดจังเลยนะคะ กล้าขายคำสั่งฆ่าตัวเองให้ศัตรูแบบนี้ แสดงว่ามั่นใจในตัวเองสุดๆ เลยนะเนี่ย!”

เจียงเฉินตอบทีเล่นทีจริง: “อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แทนที่จะปล่อยไว้เฉยๆ สู้เอาคำสั่งนี่มาทำเงินก่อนดีกว่า”

ไม่นานนัก เขาจ่าย 100 หินวิญญาณเพื่อส่งคำสั่งพิชิตให้เยว่เยว่ผ่านระบบ [ธุรกรรมลับ] ของจุดแลกเปลี่ยน

[ธุรกรรมลับ]: จุดแลกเปลี่ยนจะไม่มีภาระผูกพันในการปิดบังข้อมูลธุรกรรมให้คุณ ยกเว้นแต่คุณจะยอมจ่ายหินวิญญาณจำนวนหนึ่งเพื่อปิดปากระบบ

ไม่ว่าจะมองมุมไหน จิ้งจอกน้อยคือคู่ค้าที่ดีที่สุด เพราะถ้าขายให้อันฉู่เซี่ย เธอคงสงสัยแน่ๆ และการตัดสินใจของเจียงเฉินก็ถูกต้อง เยว่เยว่ทำงานไวมาก ไม่ถึงนาทีผลก็ออกมา

ถูซานเยว่เยว่: “พี่ชายเจียงเฉิน หนูทำสำเร็จแล้วค่ะ! หนูขายคำสั่งพิชิตให้หลี่มู่เจ๋อไปแล้ว เดี๋ยวหนูโอนหินวิญญาณให้พี่เดี๋ยวนี้เลย!”

[แจ้งเตือน: เจ้าเมืองถูซานเยว่เยว่ส่งมอบ 45,000 หินวิญญาณให้คุณ]

เจียงเฉินตกใจ: “ทำไมขายได้แพงขนาดนั้น?”

แม้คำสั่งพิชิตจะเป็นของหายากในช่วงต้นเกม แต่ตามปกติ 10,000 หินวิญญาณก็ถือว่าแพงหูฉี่แล้ว หรือยัยจิ้งจอกนี่จะใช้มารยาหญิงช่วย?

ถูซานเยว่เยว่: “อิอิ ตัวคำสั่งเองน่ะไม่ได้แพงขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่พี่อย่าลืมสิว่าใครที่ได้คำสั่งนี้ไปเป็นคนแรก จะได้เป็นคนแรกที่ปล้นเหล็กกล้าจากที่ของพี่ และจะได้เป็นคนแรกที่อัปเลเวล 2 เพื่อรับรางวัลสวรรค์! อ้อ แล้วเยว่เยว่ขอค่าคอมแค่ 5% เองนะคะ!”

เจียงเฉินคิดตามแล้วก็จริง เขาคงเป็นพวก “คนอิ่มไม่รู้รสคนหิว” เลยนึกไม่ถึงว่าเหล็กกล้าจะมีค่าสำหรับเจ้าเมืองคนอื่นขนาดไหน

เจียงเฉิน: “ขอบใจมากนะเยว่เยว่ ลำบากเธอแล้ว”

ถูซานเยว่เยว่: “ไม่ลำบากเลยค่ะ หนูได้กำไรด้วย... อิอิ พี่ชายดูสิ! หลี่มู่เจ๋อมันใช้คำสั่งพิชิตใส่พี่แล้วนะคะ”

เจียงเฉินเปิดช่องแชตเขตดู

[เจ้าเมืองหลี่มู่เจ๋อใช้คำสั่งพิชิตต่อเจ้าเมืองเจียงเฉิน การต่อสู้จะเริ่มขึ้นในอีกหนึ่งชั่วโมง ขอให้เจ้าเมืองทั้งสองฝ่ายเตรียมตัว]

ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ การฆ่าแกงกันไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมาย! และถ้าเจ้าเมืองตาย หากพลังไม่ถึงขั้นที่จะคงอยู่เป็นฮีโร่ได้ ก็คือตายจริงๆ ดังนั้นข้อความนี้จึงทำให้ทั้งเขตระเบิดขึ้นมาทันที

“เชี้ย! คำสั่งพิชิตดรอปไวขนาดนี้เลยเหรอ!”

“แปลกแฮะ ไม่เห็นมีประวัติการซื้อขายเลย! หรือหลี่มู่เจ๋อมันไปตบบอสเลเวลสูงจนดรอปมาเอง?”

“หลี่มู่เจ๋อโคตรโหด!”

“พระเจ้า! หลี่มู่เจ๋อมันจะฆ่าเจียงเฉินจริงๆ เหรอ?”

“เจียงเฉินอาจจะไม่แพ้ก็ได้นะ ฝั่งตั้งรับได้เปรียบทางยุทธศาสตร์จะตาย!”

“เหอะ ได้เปรียบแล้วไง? หลี่มู่เจ๋อมาจากตระกูลหลี่แห่งตงไห่นะเว้ย แค่เขาส่งทหารระดับหายากมาสักหน่วย ก็ไล่เชือดสามัญชนอย่างเราได้สบายๆ แล้ว!”

อันฉู่เซี่ย: “หลี่มู่เจ๋อ! ถ้าเจียงเฉินเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายนิ้ว ฉันจะฆ่าล้างตระกูลแกให้หมด!!!”

หลี่มู่เจ๋อ: “ฉู่เซี่ยอย่าเข้าใจผิดสิ! ฉันแค่ต้องการทรัพยากร ถ้าเจียงเฉินมันรู้ความ ฉันสัญญาว่าจะไม่ฆ่ามัน!”

อันฉู่เซี่ยได้แต่กระวนกระวายเพราะนี่คือกฎของสมรภูมิ แม้ตระกูลอันจะยิ่งใหญ่กว่า แต่ตระกูลก็คงไม่ยอมทำสงครามกับตระกูลหลี่เพื่อเจ้าเมืองสามัญชนคนเดียวแน่ๆ

หลี่มู่เจ๋อพูดต่ออย่างยโส: “เจียงเฉิน ฟังให้ดีนะ แกมีเวลาเตรียมตัวหนึ่งชั่วโมง หวังว่าเหล็กกล้าในที่ของแกจะทำให้ฉันพอใจนะ อ้อ แล้วห้ามขัดขืนด้วยล่ะ ถ้าทหารฉันตายแม้แต่คนเดียว ฉันจะถล่มที่ของแกให้ราบ ถ้าตายสองคน แกเตรียมตัวไปเกิดใหม่นอกสมรภูมิได้เลย!”

ถูซานเยว่เยว่: “แงงง คุณสัญญาแล้วนี่นาว่าจะไม่ทำร้ายพี่ชายเจียงเฉิน!”

หลี่มู่เจ๋อ: “ฮ่าฮ่า น้องสาวจิ้งจอกน้อย เธอช่างไร้เดียงสาน่ารักจริงๆ!”

เจียงเฉินหัวเราะเบาๆ ยัยจิ้งจอกนี่แสดงเก่งชะมัด

เว่ยหมิง: “พี่เจียงเฉิน ถอยก้าวหนึ่งทางจะกว้างขึ้นนะพี่!”

มู่ฉิงส่วง: “ถ้าเจียงเฉินน้อยเข้าร่วมกองทัพตอนนี้ ฉันจะเป็นตัวแทนไปเจรจากับตระกูลหลี่ให้ อย่างน้อยก็รับประกันชีวิตนายได้”

เจียงเฉินปิดหน้าต่างแชตไปโดยไม่สนใจใคร ตอนนี้พลังวิญญาณของมังกรฟื้นคืนมาเกือบหมดแล้ว ฝั่งเผ่าเซนทอร์ที่เพิ่งโดนถล่มไปก็เริ่มรวมตัวกันใหม่ หวังจะดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย

เจียงเฉินมองดูสนามรบแล้วสั่งการผ่านหัวใจเจ้าเมือง:

“พิกัด (xxx, xxx) พ่นลมหายใจมังกรไถพสุธาต่อเลย!”

เมื่อฮีโร่เซนทอร์โดนเก็บไปในพริบตา นักรบเซนทอร์ที่เหลือก็ขาดโบนัสการสั่งการ พลังรบลดลงฮวบฮาบ มังกรทั้ง 8 ตัวเรียงแถวพุ่งลงไป เปลวเพลิงสีดำทมิฬกลืนกินผืนแผ่นดินอีกครั้ง...

“พลธนู รวมศูนย์การยิง! สอยมังกรลงมาให้ได้สักตัว!”

“นี่เราเจอพวกอันเดดหรือไง! ทำไมมังกรพวกนี้มันหลบหลีกและคอยคุ้มกันกันเก่งขนาดนี้?”

“มันมาแล้ว! หนีเร็ว... อ๊ากกก...”

ขบวนรบของพวกเซนทอร์พังทลายทันที หลังสิ้นสุดลมหายใจมังกร เซนทอร์กว่าสองร้อยตัวก็ตายเรียบ ครั้งนี้มังกรไม่ได้บินขึ้นฟ้า แต่ร่อนลงพื้นเข้าตะลุมบอนโดยตรง

โฮก—

มังกรเก้านำทีม ดวงตาสีตั้งของมังกรทั้ง 8 ลุกโชนด้วยไฟสีดำ ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นทันที

【หัวใจคลั่ง】: เพิ่มร่างกาย 20% เป็นเวลา 60 วินาที

มังกรดำเลเวล 4 พลังรบพุ่งไปถึง 56 ดาว มีความได้เปรียบเหนือมอนสเตอร์ระดับชั้นยอดเลเวล 7-8 อย่างล้นหลาม ยิ่งใช้สกิลบัฟเข้าไป ช่องว่างยิ่งห่างไกล

เคร้ง! เคร้ง!

ลูกธนูส่วนใหญ่ของพวกเซนทอร์กระดอนออกจากเกล็ดมังกรที่แข็งแกร่ง แม้แต่ดอกที่เจาะเข้าก็ทำได้แค่แผลถลอก

ศึกจบลงแล้ว เจียงเฉินเดินขึ้นไปบนเนินเขา มองดูสนามรบที่นองเลือดด้วยสายตาเรียบเฉย จักรพรรดินีเดินตามหลังมาติดๆ เธอตวัดกระบี่ฟันเซนทอร์ที่พยายามหนีมาทางเจียงเฉินขาดครึ่งอย่างง่ายดาย

จักรพรรดินีถามอย่างสงสัย: “ท่านเจ้าเมือง ท่านไม่ต้องการเชลยเหรอเพคะ?”

เจียงเฉินส่ายหน้า: “ไม่ล่ะ”

จากหนังสือ ‘ความรู้พื้นฐานของเจ้าเมือง’ ข้อที่ 147:

[ฮีโร่หรือหน่วยรบที่ยอมจำนนจะมีจิตใจที่อ่อนแอและมีโอกาสทรยศสูง หน่วยพวกนี้ใช้เป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้งได้ แต่ไม่มีค่าพอที่จะฝึกฝน]

เจียงเฉินไม่อยากเสียพลังงานไปปั้นพวกคนทรยศ สู้ไปรับสมัครใหม่ดีกว่า

ไม่นานนัก เผ่าเซนทอร์ก็แตกพ่ายยับเยิน มังกรเก้านำทีมออกไล่ล่าตัวที่เหลือ เจียงเฉินเดินไปที่จุดศูนย์กลางของเผ่า

[คำแนะนำ: พบสิ่งปลูกสร้างกองกำลังในป่า {รังเซนทอร์}]

[ข้าม / ทำลาย / ยึดครอง?]

“ยึดครอง!”

รังเซนทอร์เป็นอาคารสูงสิบเมตร ผนังแกะสลักรูปธนู ขวาน และหอก ดูเก่าแก่และดิบเถื่อน หลังจากยึดครองสำเร็จ เจียงเฉินก็สามารถมองเห็นแผงควบคุมของสิ่งปลูกสร้างนี้ได้