ตอนที่ 222 ซุนฮกและกั๋วเจีย (ฟรี)

ลู่เฟิง ไม่ได้ปกปิดอะไรเขาได้พยักหน้า"ถูกต้อง ข้ามีเรื่องต้องการจะปรึกษาเจ้าหวังว่าเจ้าจะช่วยหาทางออกให้ได้"

"ฝ่าบาท โปรดวางพระทัย หากข้าน้อยมิสามารถแก้ปัญหาแรกของพระองค์ได้ ก็คงไม่สามารถกินอาหารของพระองค์ได้หรอกพะยะค่ะ"กั๋วเจีย ได้ยิ้มออกมา

แต่ใบหน้าของเขาเห็นได้ชัดว่าแสดงออกถึงความมั่นใจอย่างเห็นได้ชัด

"เฟิงเซียว อย่าได้พูดมากเกินไป ปัญหานี้หาได้มีวิธีแก้สามัญไม่"

ซุนฮก ได้เตือนอีกฝ่าย หวังว่า กั๋วเจีย จะคืนคำ มิฉะนั้นหากอีกฝ่ายคิดไม่ออกก็คงจะต้องอับอายเป็นแน่

กั๋วเจีย ได้ยินก็หัวเราะออกมา"เหวินน้อย เจ้าสบายใจเถอะ ข้ามั่นใจในสติปัญญาของตัวเอง"

ซุนฮก ได้สั่นศีรษะมองไปที่ อีกฝ่าย อย่างช่วยไม่ได้

ลู่เฟิงยิ้มและพูดออกมา"เอาล่ะ ถ้าเช่นนั้น ข้าคงต้องให้เจ้าช่วยคิดแล้วว่าจะสามารถหาทางออกให้ข้าได้หรือไม่"

"ฝ่าบาทโปรดตรัสถามเถิด"

ลู่เฟิง ได้บอก กั๋วเจีย เกี่ยวกับปัญหาของเขา

หลังจาก กั๋วเจีย ได้ยิน คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเขาได้ตอบกลับ"ไม่เเปลกใจ ที่เหวินยื่อ บอกว่าข้าไม่ควรพูดมากเกินไป ดูเหมือนปัญหานี้จะยากจะแก้ไขจริงๆ"

ฝ่าบาทต้องการให้ แม่นางมู่หลาน เป็นราชินีของเขา เขาสามารถบังคับแต่งตั้งอีกฝ่ายได้แต่ทว่า ฝ่าบาทต้องการให้แม่นางมู่หลานมีสถานะตัวตนที่เหมาะสม

ถ้าเป็นแค่คนธรรมดาก็อาจจะมีวิธีแก้ไขปัญหาหลายวิธี

แต่ฝ่าบาทเป็นถึงจักรพรรดิ ตำแหน่ง ไทเฮา (จักรพรรดินี) นั้นเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจรองมาจากฝ่าบาทเพียงเท่านั้นดังนั้นนี่จึงเป็นเรื่องสำคัญ

ดังนั้นเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องยากที่จะแก้ไข

ลู่เฟิง มองไปที่ กั๋วเจีย และกล่าวถาม"เฟิงเซียว เจ้ามีทางออกเรื่องนี้หรือไม่?"

กั๋วเจีย ได้ครุ่นคิดเล็กน้อยพร้อมกับเผยรอยยิ้มบนใบหน้า"ฝ่าบาท ข้าน้อยคิดว่าพอจะมีทางออกที่ดีแล้ว"

มีทางออกที่ดี?

ลู่เฟิง มองไปที่ กั๋วเจีย ด้วยความประหลาดใจเขารีบกล่าวถาม"รีบพูดเร็ว วิธีที่ว่าคืออะไร?"

เขาอยากรู้อยากเห็นมาก แม้ว่า กั๋วเจีย จะขึ้นชื่อว่าเป็นอัจฉริยะ แต่การแก้ไขปัญหาของเขารวดเร็วอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงต้องการสัมผัสมันได้ตาของตัวเอง

กั๋วเจีย ได้ยิ้มเล็กน้อยและมองไปที่ ลู่เฟิง"ฝ่าบาท ก่อนที่ข้าน้อยจะพูดถึงวิธีนี้ข้าน้อยคงต้องถามคำถามเหวินยื่อก่อน"

"อนุญาติ!"

ด้วยคำสั่งของ ลู่เฟิง กั๋วเจีย ได้มองไปที่ ซุนฮก และกล่าวถาม"เหวินยื่อ ข้าคิดว่าเจ้าเองก็น่าจะคิดออกมิใช่หรือ?"

"คิดออก?"

ลู่เฟิง หันหน้ามองไปทาง ซุนฮก ก่อนหน้านี้ ซุนฮก บอกตัวเองว่าเขาคิดหาวิธีไม่ออก!

ตุบ!

ซุนฮก ได้คุกเข่าลงกับพื้นและตอบกลับ"ฝ่าบาท...ข้าน้อยมีวิธีก็จริง แต่มันค่อนข้างล้ำเส้นเกินไป ข้าน้อยไม่กล้าพูด"

ลู่เฟิง ได้ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้"เหวินยื่อ หากเจ้าไม่ต้องการพูด ข้าก็หาได้ตำหนิโทษเจ้าไม่"

"ฝ่าบาท...ข้าน้อยกลัวว่าวิธีนี้ฝ่าบาทอาจจะรับไม่ได้เลยไม่กล้าพูดออกมา!"ซุนฮก ได้ตอบกลับ

"หมายความว่าไง?"

"ข้าน้อยคิดว่า วิธีการของ เหวินยื่อ น่าจะเหมือนกันกับของข้าน้อย"กั๋วเจีย ได้กล่าวพูดในเวลานี้

"พูดมา ข้าต้องการรู้ว่าอะไรทำให้ ซุนฮก เสนาบดีของข้าต้องตกใจถึงเพียงนี้"ลู่เฟิงยิ้มเล็กน้อย

ในเวลาเดียวกัน ซุนฮก ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

กั๋วเจีย ได้ตอบกลับ"ฝ่าบาท พระองค์ตรัสว่าก่อนหน้านี้ครอบครัวของแม่นางมู่หลานได้ล่วงลับไปแล้ว ดังนั้น เรื่องของสถานะความเหมาะสม อาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่เราสามารถปล่อยให้แม่นางมู่หลานมีครอบครัวอื่นได้"

ลู่เฟิงขมวดคิ้วและกล่าวถาม"เฟิงเซียว เจ้าหมายความว่าไง?"

"ฝ่าบาท เราเพียงแค่ขอให้ขุนนางท่านหนึ่งรับแม่นางมู่หลานเป็นธิดาบุญธรรม ด้วยวิธีนี้ ตัวตนของแม่นางมู่หลาน ก็จะได้รับการยืนยัน และ พระองค์ก็ไม่จำเป็นจะต้องกังวลเรื่องนี้อีกต่อไป"กั๋วเจีย ได้อธิบาย

"นี่..."

ลู่เฟิง แปลกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ตระหนักได้ว่าวิธีนี้เป็นไปได้อย่างแน่นอน ให้ขุนนางคนนึงรับ มู่หลานเป็นธิดาบุญธรรม แค่นี้ก็สามารถแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ได้

แต่คำถามคือ เขาจะให้ขุนนางท่านไหนรับ มู่หลาน เป็นธิดาบุญธรรม

ขุนนางคนนี้ จะกลายเป็น ผู้ปกครองมณฑลในอนาคต แน่นอนว่า หากสถานะของอีกฝ่ายต่ำเกินไป มันก็คงจะไม่เหมาะกับตำแหน่งสถานะของมู่หลาน

แต่ท่าหากว่ามีตำแหน่งสถานะสูงส่งที่สามารถควบคุมปกครองมณฑลอื่น ๆ ในอนาคตได้มันก็จะมีปัญหาอื่นตามมา

เช่นญาติสหาย!

ไม่เเปลกใจเลยที่ ซุนฮก ไม่เสนอวิธีนี้เพราะหากเขาใช้วิธีนี้ ในอนาคตอาจจะมีปัญหาตามมา

ลู่เฟิง มองไปที่ ซุนฮก และตอบกลับ"ข้าเข้าใจความปราถนาดีของเจ้า!"

"ขอบพระทัยฝ่าบาท!"

ซุนฮก รู้ว่า ลู่เฟิงหมายถึงอะไร

เกี่ยวกับความผิดฐานหลอกลวงจักรพรรดินั้นสมควรได้รับโทษ

แต่ ซุนฮก รู้สึกโชคดีที่ได้พบกับ ลู่เฟิง มิฉะนั้นมันคงเป็นเรื่องยากที่จะแก้ไข

ลู่เฟิง มองไปที่ กั๋วเจีย และกล่าวถาม"เฟิงเซียว เจ้าคิดว่าใครเหมาะสมจะรับ มู่หลาน เป็นธิดาบุญธรรม?"

กั๋วเจีย ได้พยักหน้า"ฝ่าบาท เป็นอย่างที่ เหวินยื่อ กล่าวก่อนหน้านี้ วิธีนี้ค่อนข้างเป็นปัญหาอย่างแท้จริง เหตุผลแรกก็คือ คนที่จะรับแม่นางมู่หลานเป็นธิดาบุญธรรมได้จะต้องเป็นคนที่ฝ่าบาทวางพระทัย เพราะตำแหน่ง ไทเฮา นั้นสำคัญอย่างมาก หากไม่ใช่คนที่ได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาทแล้วเกรงว่าในอนาคตอาจจะมีปัญหาตามมา"

"ถ้าว่ากันด้วยเรื่องของคุณสมบัติ ท่านแม่ทัพเกาชุน ย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอ แต่เขาเพิ่งอยู่ในวัยสามสิบต้น ๆ มันคงจะเกินไปที่เขาจะประกาศรับธิดาบุญธรรม"

"ดังนั้นก็เหลือเพียงตัวเลือกเดียว!"

ซุนฮก ได้ยิ้มอย่างขมขื่นเวลานี้"ฝ่าบาท เหลือเพียงตัวเลือกเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติพอที่จะรับแม่นางมู่หลานเป็นธิดาบุญธรรมได้ ข้าน้อยคิดว่า แม่ทัพเหลียนป๋อ นั้นเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด!"

กั๋วเจีย ก็พยักหน้าและตอบกลับ"ถูกต้อง ด้วยตำแหน่งสถานะของแม่ทัพเหลียนป๋อนั้นถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดก็จริงแต่..."

"แต่แม่ทัพเหลียนป๋อควบคุมกองทัพปกป้องเมืองเฉียนซานหากเขามีสถานะเป็นผู้ปกครองมณฑลทั้งหมด เขาก็จะมีอำนาจและตำแหน่งทางการที่สูงอย่างเลี่ยงไม่ได้ พวกเจ้าต้องการจะพูดแบบนี้ใช่หรือไม่?"ลู่เฟิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ซุนฮก ได้พยักหน้า กั๋วเจีย ก็ไม่ได้พูดอะไร

ซุนฮก ได้พิจารณาถึงสถานการณ์โดยรวมของอาณาจักร ในขณะที่ กั๋วเจีย ได้พูดถึงวิธีการและความเสี่ยงในการแต่งตั้งขุนนางให้รับแม่นางมู่หลานเป็นธิดาบุญธรรม

ลู่เฟิงได้หัวเราะออกมา"เหวินยื่อ,เฟิงเซียว เกี่ยวกับวิธีการของพวกเจ้าย่อมมีความเสี่ยงอย่างไม่ต้องสงสัย แต่แม่ทัพเฒ่าเหลียนป๋อ เป็นคนที่ภักดีต่อข้าและราชวงศ์อย่างมาก เกี่ยวกับเรื่องนี้พวกเจ้ากังวลเกินไปแล้ว"

ซุนฮก ได้ยิ้มอย่างขมขื่น"ฝ่าบาท ข้าน้อยคิดมาตั้งแต่แรกว่า แม่ทัพเฒ่าเหลียนป๋อ มีคุณสมบัติ แต่ทว่า ในฐานะที่เป็นขุนนางของพระองค์ข้าน้อยจำเป็นจะต้องคำนึงถึงปัจจัยทั้งหมดดังนั้นจึงไม่กล้าเสนอพูดออกมาก่อนหน้านี้ฝ่าบาทโปรดประทานอภัย"

ลู่เฟิงได้ยกมือขึ้น"ไม่ต้องพูดแล้ว พวกเจ้าไปรอข้าอยู่ที่นอกตำหนักจงอี้ ข้าจะกลับไปที่พระราชวังจากนั้นเราจะไปที่เมืองเฉียนซานผ่านอาคมเคลื่อนย้ายเพื่อพูดคุยเรื่องนี้กับแม่ทัพเฒ่าเหลียนป๋อ"

"ข้าน้อยรับคำสั่ง!"

หลังจาก ลู่เฟิง ออกจากหออี้ฉิง เขาก็ตรงกลับไปที่พระราชวัง

เขาต้องการหาพ่อบุญธรรมให้มู่หลานดังนั้นเขาจึงต้องบอกเรื่องนี้ให้มู่หลานรับรู้ด้วยตัวเอง

ตอนนี้เขากำลังจะกลับไปบอกเรื่องนี้กับมู่หลาน