ตอนที่ 163 ยันต์ระดับศักดิ์สิทธิ์ (ฟรี)

"ติ๊ง กำลังดำเนินการ"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการอัญเชิญได้รับการ์ดอัญเชิญโลกตำนานแห่งฉิน"

ลู่เฟิง ดึงการ์ดขึ้นมาดูและข้อความก็ปรากฏขึ้นทันที

การ์ดโลกตำนานแห่งฉิน : คุณสามารถเรียกกองทัพเงา 3,000 นาย และ แม่ทัพเงา จางฮั่น

"ให้ฉันดู!"

กองทัพเงา มีพลังอย่างมาก ในโลกตำนานแห่งฉิน และ แม่ทัพเงาจางฮั่น เป็นองค์รักษ์ส่วนตัวของ ฉินฉื่ออ๋อง

ตามข้อมูล พวกเขาเป็นหน่วยองค์รักษ์ที่ทรงพลังที่คอยพิทักษ์ข้างกาย ฉินฉื่ออ๋อง

นอกจากนี้ แม้แต่นักฆ่าที่ทรงพลังในโลกนั้น ก็ยังไม่สามารถเอาชนะ กองทัพเงา ได้

มีเพียงนักฆ่าสวรรค์เท่านั้นที่มีโอกาส แต่ในโลกแห่งนั้น นักฆ่าระดับสวรรค์ มีอยู่กันกี่คน?

ดังนั้นแม่ทัพจางฮั่น จึงทรงพลังมาก

ในโลกตำนานแห่งฉิน จางฮั่น เปรียบเสมือนสายลับมากกว่า เพราะจางฮั่นในฐานะแม่ทัพคนนึงเขารู้จักกันในชื่อของแม่ทัพที่มีชื่อเสียงคนสุดท้ายของราชวงศ์ฉิน

เขาสามารถปราบ เฉินเช็งหัวหน้า และ โจวเหวิน รองหัวหน้ากลุ่มกองทัพกบฏ ได้สำเร็จ เขาได้โจมตี เทียนหลง ของรัฐฉี ซึ่งในขณะนั้น เซียวเหลียงแห่ง รัฐฉู่ ก็ได้มาช่วย แต่ จางฮั่น ก็ยังได้รับชัยชนะอีกครั้ง

บางทีเขาอาจจะมีชื่อเสียงที่มากกว่านี้ในประวัติศาสตร์ถ้าไม่ได้พ่ายแพ้ให้กับ เซี่ยงหยู

ที่ สงครามจูลู่ นับเป็นเป็นความพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์ เซี่ยงหยู ได้ลอบวางแผนทำลายน้ำและอาหารของ จางฮั่น ทำให้พวกเขาหิวโซ

กองทัพของ จางฮั่น ที่ไม่มีทั้งน้ำและอาหาร ย่อมไม่สามารถประคองไว้ได้อีกต่อไป มันคงเป็นเรื่องเเปลกที่จะชนะกองทัพของ เซี่ยงหยู ที่เพียบพร้อมได้ หลังจากพ่ายแพ้ศึกใหญ่ครั้งนั้นกองทัพของจางฮั่นก็ยอมจำนนอย่างไม่เต็มใจ

กองทัพสองแสนนายที่ยอมจำนนได้ถูกสังหารพร้อมกับจางฮั่นโดยเซี่ยงหยู!

พูดตามตรง ลู่เฟิง พอใจกับการ์ดอัญเชิญใบนี้มา หากเขาอัญเชิญแม่ทัพจางฮั่น แม่ทัพที่มีชื่อเสียงอย่างมากในประวัติศาสตร์เขาก็จะมีหนึ่งในแม่ทัพที่ทรงพลังอีกคนอยู่ในเงื้่อมมือ นอกจากนี้ จางฮั่น ยังสามารถทำหน้าที่หัวหน้าหน่วยองค์รักษ์ได้

แต่ทว่า...

ทำไมถึงต้องเป็นตอนนี้?

แม้ว่าเขาจะเรียก จางฮั่น ออกมา แต่อีกฝ่ายก็คงไม่ได้ปรากฏตัวออกมาในทันที บางทีเขาอาจถูก ฟู่เทียนฮ่าว สังหารก่อนด้วยซ้ำ

บ้าเอ้ย!

"ระบบฉันต้องการใช้การอัญเชิญต่อ!"

"ติ๊ง กำลังดำเนินการ!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ในการอัญเชิญโอสถหยวนหลิง ระดับปฐพีได้สำเร็จ"

"โอสถหยวนหลิง : โอสถรักษาชั้นเลิศที่สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ สำหรับผู้ที่ยังไม่ถึงแก่ความตาย"

ลู่เฟิง"...."

แม้ว่าโอสถหยวนหลิงจะดี แต่มันไม่มีประโยชน์สำหรับเขาตอนนี้!

"ระบบฉันต้องใช้สิทธิ์การอัญเชิญต่อ ฉันไม่เชื่อว่าจะไม่มีโอกาสอะไรให้พลิกสถานการณ์ตอนนี้!"

"ติ๊ง กำลังดำเนินการ"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการอัญเชิญได้รับ ยันต์เสริมพลัง!"

ยันต์เสริมพลัง?

ดวงตาของ ลู่เฟิง สว่างวาบขึ้น

เขาจำได้ว่าตอนที่เขามาถึงโลกนี้ในตอนแรกเขาได้รับของขวัญเป็นยันต์ระเบิดจากนั้นมันก็ช่วยเขาแก้ไขปัญหาได้

เขายังคงรู้สึกประสบใจในยันต์ระเบิดก่อนหน้านี้ แต่เนื่องจากเขาไม่เคยอัญเชิญยันต์พวกนี้มาก่อนเขาจึงไม่ได้สนใจมัน

ไม่คิดเลยว่า ยันต์เสริมพลังจะถูกเรียนออกมา

สิ่งนี้จะต้องไม่ทำให้เขาผิดหวังอย่างแน่นอน

เขาคลิกข้อความที่ยันต์เสริมพลังทันที

ยันต์เสริมพลัง : ยันต์เสริมพลังที่สามารถยกระดับผู้ใช้ไปให้เลื่อนหนึ่งระดับขั้นใหญ่ได้เป็นระยะเวลาสามนาทีโดยไม่มีข้อจำกัดใด ๆ

ระดับ : ยันต์ระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง (ระดับยันต์แบ่งออกเป็น : ธรรมดา,มนุษย์,ปฐพี,สวรรค์,ศักดิ์สิทธิ์ และ เทพ แต่ละระดับแบ่งออกเป็น ต่ำ กลาง สูง)

วิธีใช้ : แปะยันต์ไว้ที่ตัวของตัวเองในเวลานั้นยันต์จะปลดปล่อยพลังออกมาและทำงานทันที

ผลข้างเคียง : หลังจากใช้ยันต์เสริมพลังเสร็จ ผู้ใช้จะรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เป็นเวลากว่าสามวัน หลังจากครบกำหนดความเหนื่อยล้าจะหายไปทันที

การแสดงออกของ ลู่เฟิง เปลี่ยนไปเล็กน้อย ด้วยการปรากฏตัวของ ยันต์เสริมพลังนี้ จะทำให้ทวีปหยูโจว ทั้งหมด เกิดความโกลาหล

แม้ว่ายันต์เสริมพลังจะมีค่า แต่ผลข้างเคียงก็รุนแรง หลังจากผ่านไปสามนาที ผู้ใช้จะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เป็นเวลากว่าสามวัน ในช่วงเวลานั้น คนอื่น ๆ สามารถฆ่าผู้ใช้ได้อย่างง่ายดาย กล่าวได้ว่า ผู้ใช้จะไม่สามารถต่อต้านได้

ผลข้างเคียงนี้ใหญ่มาก!

ฟุ่บ!

ในขณะนี้ได้มีเลือดจำนวนมากพุ่งออกมา

ลู่เฟิง หันศีรษะไปก็พบว่า ต้วนชุย ได้ถูกฝ่ามือของ ฟู่เทียนฮ่าว ซัดออกมาจนกระอักเลือดและสูญเสียกำลังในการต่อสู้ทันที

ทาสดาบทั้งหก เมื่อหายไปคนหนึ่งพลังต่อสู้ของพวกเขาจึงลดลงอย่างมาก หลายคนได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายครั้ง

"ลังเลไม่ได้แล้ว!"

ลู่เฟิง ขยับมือ และ แปะยันต์เสริมพลังไว้ที่ร่างกายของเขา พลังจากยันต์ได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาทันที

เขาได้ใช้งานยันต์ระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง

ในทันใดนั้น ลู่เฟิง ก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนเเปลงภายในร่างกาย

เขาไม่มีเวลาดูว่าการเปลี่ยนเเปลงคืออะไร พลังเหล่านั้นได้หลั่งไหลเข้าสู่ตันเถียนของเขา

ระดับพลังของงเขาไม่นานก็ก้าวกระโดดไปถึงระดับ 7 ขั้นปรมาจารย์!

มันเหนือกว่าระดับ 4 ขั้นปรมาจารย์ของ ฟู่เทียนฮ่าว โดยสิ้นเชิง

"ฝ่าบาท ได้โปรดหนีไป พวกเราจะรั้งอยู่ที่นี่คอยขัดขวาง ฟู่เทียนฮ่าว ไว้เอง!"

เฉินกัง ได้ยันดาบเพื่อลุกขึ้น ต้วนชุย และ คนอื่น ๆ เอง ก็ลุกขึ้นเช่นเดียวกัน

ลมหายใจของพวกเขาไม่เสถียร เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บ แต่พวกเขาก็ยังคงทำภารกิจของตนเองให้สำเร็จคือการปกป้องผู้เป็นนายจนตัวตาย

"หึ่ม ไม่คิดเลยว่า อาณาจักรหนานหยาน ของเจ้า จะมีนักรบที่ภักดีเช่นนี้ มันเปรียบได้กับพวกคนเถื่อนของเผ่าพันธุ์ข้า!"ฟู่เทียนฮ่าว มองไปที่ ทาสดาบทั้งหก และ ลู่เฟิง"น่าเสียดาย ที่พวกมันอ่อนเเอเกินไป ข้าจะจัดการฆ่าพวกมันและเจ้าทิ้งซะ!"

"ถ้าเจ้าต้องการจะฆ่าพวกเราก็เข้ามา แต่ถ้าคิดจะเอาชีวิตของฝ่าบาท ข้ามศพพวกเราไปก่อน!"

แม้ว่าเสียงของ เฉินกัง จะอ่อนเเอ แต่เขาก็มีความมุ่งมั่นในการใช้พลังปราณสุดท้ายในร่างกาย เพื่อเคลื่อนไหว เขาได้ลากร่างของตัวเอง พุ่งโจมตีใส่ ฟู่เทียนฮ่าว

คนอื่น ๆ เองก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการโจมตีครั้งนี้

ปั้ง!

พวกเขาต่างกระเด็นออกมาแต่พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ นี่คือความภักดีจนตัวตาย!

ลู่เฟิง ได้เคลื่อนไหวเล็กน้อย โยนโอสถหยวนหลิงให้กับ เฉินกัง และพูดขึ้น"พวกเจ้าทุกคนถอยกลับมา!"

"ฝ่าบาทข้า..."

"นี่คือคำสั่ง!"

เฉินกัง และ ทาสดาบอีกห้าคนที่เหลือ ได้กัดฟันแน่น และไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่ง พวกเขาได้ก้าวถอยหลังกลับมา และไม่ได้รักษาอาการบาดเจ็บของตัวเอง พวกเขาคอยเฝ้ามองดู ฟู่เทียนฮ่าว ถ้า ฟู่เทียนฮ่าว ลงมือ พวกเขาจะขัดขวางจนตัวตาย

"อะไร เจ้าคิดจะสู้กับข้างั้นเหรอ?"ฟู่เทียนฮ่าว มองไปที่ ลู่เฟิง ด้วยรอยยิ้มแห่งความเหยียดหยาม

ลู่เฟิงสั่นศีรษะทันที"เจ้าอ่อนเเอเกินไปดังนั้นข้าไม่สนใจที่จะสู้กับเจ้าหรอก..."

ตู้ม!

ร่างของ ลู่เฟิง พริ้วไหวเพียงเล็กน้อยก็ถึงเบื้องหน้าของ ฟู่เทียนฮ่าว เขาได้เตะออกไปตรงหน้าอก

ฟู่เทียนฮ่าว ไม่สามารถตอบสนองได้ทันจนถูกเตะลอยไปโดยตรง

ในขณะที่เขาลอยอยู่ ลู่เฟิง ก็ปรากฏตัวเหนือศีรษะของเขาและเหยียบเขาลงไปบนพื้น

ตู้ม!

ร่างของ ฟู่เทียนฮ่าว ได้ถูก ลู่เฟิง เหยียบจมดิน เขาได้กล่าวพูดอย่างเย็นชา"เจ้าช่างเป็นตัวสวะสิ้นเปลืองโดยแท้ ถึงกับทำให้ข้าต้องใช้สิ่งนี้ออกมาได้ จงภูมิใจเสียเถอะ!"