บทที่ 18 อัศวินแห่งความตายที่กลายพันธุ์! ช่วงเวลาแห่งความได้เปรียบของเวทมนตร์สายลม!

ฉึ่ก ฉึ่ก ฉึ่ก!

น้ำดำแห่งโรคระบาดที่พันรัดข้อเท้าของเหล่าผู้ปลุกอาชีพทุกสาขา

ภายใต้แรงเผาผลาญของลมหายใจมังกรอันร้อนแรง

กลายเป็นละอองควันดำพริบพราว

ลอยละล่องในอากาศ ก่อนจะหายวับไป!

ทุกคนได้รับอิสรภาพอีกครั้ง!

พวกเขาต่างเห็นร่างนั้น เหมือนเทพเจ้าที่โบยบินอยู่เหนือนภา!

ใช่แล้ว ในสายตาของพวกเขาผู้ที่สามารถใช้เวทมนตร์อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ขับไล่โรคระบาดและความมืดมนทั้งปวงในพริบตา ก็คือเทพผู้ช่วยให้รอดของพวกเขานั่นเอง!

บนท้องฟ้าสูง

หลินอี้ถอนหายใจยาว

"โอ้ บินเร่งความเร็วมาตลอดทาง"

"มาทันถึงจนได้!"

"ดีนะที่อัศวินแห่งความตายนั้น ยังไม่ถูกสังหาร"

ทันทีที่หลินอี้เห็นอัศวินแห่งความตายเรเวนเดล เขาไม่คิดอะไรมาก

ปล่อยลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์ลงไปทันที

เขากลัวว่าเหล่าผู้ปลุกอาชีพที่กำลังรุมโจมตีบอสอยู่ด้านล่างจะแย่งสังหารไปเสียก่อน

หากจะพูดถึงทักษะที่ทำความเสียหายสูงสุดของเขาในตอนนี้ ก็คงไม่พ้นลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะนี้ยังรวดเร็วฉับไว ไม่มีท่าเตรียมพร้อมก่อนโจมตีให้ยืดยาด

แค่ลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์ ที่พ่นลงมา

กลับสร้างความเสียหายมหาศาล

นอกจากนี้ หลินอี้ก็ไม่ใช่คนที่ชอบสังหารผู้คน

ตอนนี้เขาควบคุมธาตุไฟได้ถึงขั้นที่ลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์สามารถทำลายสัตว์ประหลาดทั้งหมด

แต่กลับไม่ทำอันตรายแม้แต่น้อยต่อเหล่าผู้ปลุกอาชีพ

นี่คือเหตุผลว่าทำไมกลุ่มผู้ปลุกอาชีพนับพันที่หมดหวังเหล่านั้น ถึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยภายใต้ลมหายใจมังกรระดับ 7 อันน่าสะพรึงกลัวนี้!

หลังจากลมหายใจมังกรผ่านไป หลินอี้หรี่ตามอง

อืม? ไม่ตาย?

แม้แต่เลือดก็ลดลงไม่มากนัก?

บอสตัวนี้มีอะไรบางอย่างกันแน่!

หลินอี้รู้สึกประหลาดใจ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์ครั้งเดียวอาจไม่สามารถฆ่าอัศวินแห่งความตายได้

แต่อย่างน้อยเลือดก็น่าจะลดได้ครึ่งหนึ่งสิ?

ดูเหมือนว่าตอนนี้ แม้จะปล่อยลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์อีกหลายครั้งก็คงไม่ได้ผล

หลินอี้จ้องมองอัศวินแห่งความตายเรเวนเดล ด้วย [ดวงตาแห่งปัญญา]

ข้อมูลของอัศวินแห่งความตายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินอี้อย่างรวดเร็ว

[อัศวินแห่งความตายเรเวนเดล (กลายพันธุ์)]

[ระดับ: เลเวล 200]

[ชั้น: ราชา]

[เผ่าพันธุ์: อมนุษย์]

[พลังชีวิต: 9,970,000/10,000,000]

[พลังเวท: 100,000/100,000]

[พละกำลัง: 15,800]

[จิตใจ: 8,000]

[ความคล่องแคล่ว: 8,000]

[ความอดทน: 15,800]

[ทักษะเชิงรุก: กองทัพอมนุษย์, คลื่นโรคระบาด, ดาบอมนุษย์ทะลวงอากาศ, พันธนาการแห่งความตาย, การจู่โจม, การระเบิดซากศพ]

[ทักษะเชิงรับ: เจตจำนงแห่งอมนุษย์, ร่างกายอมตะ (กลายพันธุ์)]

[จุดอ่อน: ความเสียหายจากแสงศักดิ์สิทธิ์]

หลินอี้ตกตะลึง

ระดับ 200 เหรอ?

ไม่ใช่บอกว่าระดับ 60 หรอกเหรอ? ทำไมระดับเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้?

แน่นอนว่าหลินอี้สังเกตเห็นคำว่า "กลายพันธุ์" บนหน้าจอข้อมูล

แต่เขาไม่เคยได้ยินในตำราเรียนมาก่อนว่านี่คือกลไกอะไรกันแน่

อืม เป็นเวอร์ชันที่แข็งแกร่งขึ้นของบอสหรือเปล่านะ?

แต่ลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์ครั้งเดียวทำความเสียหายแค่ 30,000 จุด หลินอี้ยังคิดไม่ออก

โชคดีที่มี [ดวงตาแห่งปัญญา] หลินอี้จึงพบเบาะแสจากทักษะของอัศวินแห่งความตายอย่างรวดเร็ว

ปัญหาอยู่ที่ทักษะป้องกัน [ร่างกายอมตะ (กลายพันธุ์)] นี่เอง

[ร่างกายอมตะ (กลายพันธุ์)]

[ประเภท: ทักษะป้องกัน]

[ระดับ: 7]

[ผลลัพธ์: พลังแห่งห้วงลึกได้เสริมสร้างร่างกายของคุณ ทำให้คุณได้รับความสามารถในการรับความเสียหายที่เหนือธรรมชาติ!]

[ความเสียหายทั้งหมดที่คุณได้รับนอกเหนือจากแสงศักดิ์สิทธิ์จะลดลง 50% และความเสียหายสูงสุดที่ได้รับต่อครั้งจะไม่เกิน 9,999 จุด]

[คุณฟื้นฟูพลังชีวิต 5,000 จุดต่อวินาที]

ทักษะเชิงป้องกันนี้ช่างทรงพลังเหลือเกิน

ที่น่ากลัวที่สุดคือความเสียหายสูงสุดต่อครั้งไม่เกินหนึ่งหมื่นจุด

ไม่แปลกใจเลยที่ลมหายใจมังกรเพลิงสวรรค์ครั้งเดียวทำให้เลือดลดลงแค่นี้

แม้แต่ความเสียหายของลมหายใจมังกรก็ทำได้แค่ 9,999 จุด แต่เลือดที่ลดลงหลังจากนั้นล้วนเป็นความเสียหายจากการเผาไหม้เท่านั้น

หลังจากอ่านทักษะป้องกันสุดโหดของอัศวินแห่งความตายเรเวนเดล แล้ว

หลินอี้รู้สึกโล่งอกอย่างกะทันหัน

โชคดีที่เมื่อวานเขาได้อัพเกรดเวทมนตร์ธาตุไป

ไม่อย่างนั้นวันนี้เขาคงไม่มีวิธีรับมือกับมันเลย

เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับการพัฒนาทักษะเดียวให้แข็งแกร่งสุดขีด การพัฒนาทักษะหลายอย่างจะช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ได้มากกว่า

ก่อนหน้านี้หลินอี้รู้สึกดูแคลนเวทมนตร์ธาตุลมอยู่บ้าง

ส่วนใหญ่เพราะว่า...

มันทำความเสียหายน้อยเกินไป

ลองเปรียบเทียบกับเวทมนตร์พื้นฐานระดับ 3 ดูสิ

หอกเพลิงสามชั้นทำความเสียหายพื้นฐานเกินหมื่นแล้ว แม้ในสถานการณ์ที่คุณสมบัติและอุปกรณ์ของหลินอี้ยังไม่สมบูรณ์

แต่ใบกระบี่ลมเก้าท่วงท่ากลับทำความเสียหายไม่ถึง 5,000 จุดด้วยซ้ำ แม้จะโจมตีเร็วและหลายครั้ง

แต่ก็ทำความเสียหายน้อยเกินไป

ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว

เมื่อเจอบอสอย่างอัศวินแห่งความตายเรเวนเดล ที่สามารถทนทานต่อความเสียหายสูงครั้งเดียวได้ การโจมตีหลายครั้งของธาตุลมก็มีคุณค่ามหาศาลขึ้นมาทันที!

...

หลายนาทีก่อนหน้านี้

เมืองชางหลาน

อาคารสมาคมผู้ปลุกอาชีพ

ห้องโถงยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย มีผู้ปลุกอาชีพประเภทต่างๆ มาสอบถามและทำธุระอย่างต่อเนื่อง

แต่ในห้องประชุม ผู้บริหารระดับสูงของสมาคมผู้ปลุกอาชีพเมืองชางหลานมากมาย

ตอนนี้ต่างเหงื่อไหลไคลย้อยแล้ว

"รับมือไม่ไหว!"

"รับมือไม่ไหวแน่นอน!"

"จากข้อมูลเปรียบเทียบการกลายพันธุ์ของบอสโลกภายนอกในประเทศต้าเซี่ยเรานับร้อยปีที่ผ่านมา ระดับมักจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 3 เท่า"

"นั่นหมายความว่า ตอนนี้บอสโลกในดินแดนมรณะนี้ ระดับอย่างน้อยต้อง 180!"

"ผมเคยบอกแล้วว่า บอสโลกมันก็เหมือนระเบิดเวลาลูกหนึ่ง แค่รอวันที่มันกลายพันธุ์เท่านั้น!"

"ไม่คิดเลยว่า มันจะมาเร็วขนาดนี้!"

ทุกคนที่เข้าร่วมประชุมต่างหน้าซีดเป็นไก่ต้ม

ตอนนี้บนจอใหญ่ในห้องประชุมกำลังฉายภาพอัศวินแห่งความตายที่กลายพันธุ์อย่างสมบูรณ์แล้ว

ไม่มีใครมีแผนรับมือกับวิกฤตนี้ได้

ในที่สุด ประธานสมาคมผู้ปลุกอาชีพเมืองชางหลานก็ตัดสินใจครั้งสุดท้าย

"ผมได้ส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปยังสำนักงานใหญ่สมาคมผู้ปลุกพลังเมืองเทียนไห่ที่เราสังกัดแล้ว พวกเขาส่งผู้ปลุกอาชีพระดับ 6 มาหนึ่งคน ตอนนี้กำลังเดินทางมา!"

"แต่จากเทียนไห่มาถึงชางหลานของเรา เขาต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วโมง"

"ในช่วงเวลาสองชั่วโมงนี้ เราต้องอพยพประชาชนให้เสร็จ รวมถึงต้านทานกองทัพอมนุษย์ที่อัศวินแห่งความตายเรียกมา"

"ถ้าจัดการไม่ได้ นี่จะเป็นหายนะครั้งใหญ่ของชางหลานเรา!"

รองประธานเป็นชายหัวล้าน เมื่อได้ยินประธานตัดสินใจอพยพประชาชนชางหลาน ก็ตกตะลึงทันที

"แต่ว่า... ท่านประธาน!"

"ตอนนี้ถ้าส่งสัญญาณเตือนภัย อาจทำให้ประชาชนตื่นตระหนก ถ้าเกิดอะไรขึ้นอีก..."

รองประธานหัวล้านพูดยังไม่ทันจบ

ก็ถูกขัดอย่างหยาบคาย

"ถ้าโรคระบาดและความเน่าเปื่อยจากดินแดนแห่งความตายลามมาถึงชางหลานของเรา นั่นไม่ใช่เรื่องที่จะทำให้นายได้อยู่ในตำแหน่งนี้อีกต่อไป แต่เป็นเรื่องที่นายกับฉันจะต้องรับผิดชอบตลอดชีวิตที่เหลือ!"

"นายโง่จริงๆ หรือว่าอยากก้าวหน้ามากเกินไป?"

ประธานผู้เฒ่าบนมองด้วยสายตาเย็นชา

ดุด่าโดยไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

ทำให้รองประธานหัวล้านขายหน้าต่อหน้าทุกคน

“ประกาศเตือนภัยระดับ 1 แล้วแจ้งกองกำลังป้องกันเมืองเตรียมอพยพประชาชน!”

"ตอนนี้! ทันที!"

เมื่อผู้บริหารระดับสูงของเมืองชางหลานตัดสินใจอพยพ

ทั่วทั้งเมืองชางหลานก็ดังเสียงสัญญาณเตือนภัยอันน่าสะพรึงกลัว

ผู้ปลุกอาชีพมากมายยังได้รับการกระจายเสียงเฉพาะพื้นที่

เหมือนกับที่เมืองเจียงเฉิงเคยเกิดขึ้นเพราะสัตว์ประหลาดมังกรเพลิงที่หลินอี้เรียกออกมา

พวกเขาไม่มีความสามารถที่จะจัดการกับสัตว์ประหลาดระดับสูงเช่นนี้!

ได้แต่รอคอยผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงของทั้งมณฑลตงเจียงมาถึง!

(จบบท)