เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 28 แขกผู้ทรงเกียรติ (ฟรี)

ตอนที่ 28 แขกผู้ทรงเกียรติ (ฟรี)

ตอนที่ 28 แขกผู้ทรงเกียรติ (ฟรี)


ว้าวว!

รางวัลสำหรับภารกิจนี้ดีมาก!

แต่ว่ายิ่งรางวัลมีผลตอบแทนมากเท่าไหร่เนื้อหาของงานก็ยิ่งอันตรายเท่านั้น!

การเพิ่มระดับพลัง 5 ขั้นย่อย พร้อมกับโอกาสอัญเชิญกองทัพพิเศษ ยังมี สุ่มทักษะต่อสู้ที่อยู่ในระดับสวรรค์หรือต่ำกว่า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าภารกิจนี้อันตรายขนาดไหน

ข้อเท็จจริงก็คือ เบื้องหลังของ ลู่เฟิง มีผู้เชี่ยวชาญห้าคนกำลังไล่ล่าเขา สองในนั้นเป็นนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน

ด้วยความแข็งแกร่งของลู่เฟิงในปัจจุบันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะหลบหนีพวกเขาพ้น

"ลู่เฟิง หยุดซะ! แกไม่สามารถหนีรอดเงื้อมมือพวกเราไปได้หรอก!"

นักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนได้ตะโกนบอกลู่เฟิง

แต่ ลู่เฟิง ไม่สนใจพวกเขา เขาได้ใช้ร่างกายนักล่าวิ่งหลบหนีเข้าไปในป่าทึบโดยเฉพาะ!

ลู่เฟิง รู้ดีว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญ แม้ว่าตนเองจะมีทักษะเพิ่มความเร็วแต่ก็ไม่สามารถหลบหนีจากเงื้อมมือของสองนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนได้

ดังนั้นเขาหวังว่า ป่าทึบจะสามารถช่วยลบร่องรอยของเขาได้เล็กน้อย

แต่เห็นได้ชัดว่าเขาคิดมากเกินไป

ป่าทึบไม่ได้ช่วยขัดขวางการตามล่าของทั้งห้าคนแม้เเต่น้อย

ในเวลานี้ทั้งห้าคนอยู่ห่างจากลู่เฟิงไม่ถึง 20 เมตร พวกเขาสามารถไล่ตามลู่เฟิงได้ทันทุกเมื่อ

"จักรพรรดิน้อยลู่เฟิง เจ้ายังคิดว่าจะหนีพวกข้าพ้นงั้นเหรอ?"

เสียงของนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนได้ดังขึ้นอีกครั้ง

"จิ๊จิ๊ นักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน กลับไล่ล่าข้าที่เป็นเพียงนักรบระดับ 4 ขั้นรวมพลังหยวน พวกเจ้าไล่ล่าข้ามานานขนาดนี้ยังจับข้าไม่ได้เจ้าไม่อายสิ่งที่ตนเองพูดออกมาเลยงั้นหรือ?"

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมมืออีกฝ่ายได้ เขาก็ไม่ลังเลที่จะเยาะเย้ยอีกฝ่าย

ด้วยการเยาะเย้ยนี้เขาหวังว่าจะช่วยทำให้เขามองหาโอกาสที่จะหลบหนีออกไปจากกลุ่มคนเหล่านี้ได้

แม้ว่าความเป็นไปได้มันจะน้อยกว่าหนึ่งในล้านก็ตาม

"ฮ่าฮ่า,ลู่เฟิง เจ้าจะพล่ามอะไรก็พล่ามไปเหอะ เมื่อเจ้าตกลงสู่เงื้อมมือของพวกเรา เจ้าจะได้พบกับจุดจบที่แท้จริง!"

นักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน ได้ส่งเสียงเยาะเย้ย เขาได้เร่งความเร็วเพิ่มขึ้นจนเข้าใกล้ระยะของลู่เฟิงประมาณ 10 เมตร

ตอนนี้ ลู่เฟิง รู้สึกได้ถึงอันตราย

เขาไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะเร่งความเร็วเพื่อไล่จับตนเอง

"เดี๋ยวก่อนนี่มัน..."

ทันใดนั้นดวงตาของลู่เฟิงก็สว่างวาบขึ้น เขาจำได้ว่าสถานที่เเห่งนี้คืออะไร มันคือสถานที่อยู่อาศัยของสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นรวมพลังหยวนที่เขาพบเป็นครั้งสุดท้าย

"โฮกกก!"

เสียงคำรามของสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นรวมพลังหยวนได้คำรามออกมา

"ฮ่าฮ่า รอดแล้ว!"

คราวนี้ ลู่เฟิง ที่ได้ยินเสียง เขาราวกับได้ยินเสียงสวรรค์ที่ช่วยเหลือชีวิตของเขา

พยัคฆ์ตัวใหญ่สูงเกือบห้าเมตรได้ปรากฏตัวออกมา มันคือพยัคฆ์ลายทาง ที่มีความแข็งแกร่งระดับสูงสุดในบรรดาสัตว์อสูรขั้นรวมพลังหยวนทั้งหมด สัตว์อสูร หรือ สิ่งอื่น ๆ ที่เข้ามาในอาณาเขตของมันล้วนแต่ถูกฆ่าโดยมันทั้งสิ้น

มันเป็นสัตว์อสูรที่หวงอาณาเขตถิ่นฐานของตนเองเป็นอย่างมาก

ลู่เฟิง ไม่ได้หวาดกลัวที่จะถูกพยัคฆ์ลายทางเห็น

สำหรับตอนนี้การพบเจออีกฝ่ายอาจเป็นเรื่องดีสำหรับลู่เฟิง

เมื่อเข้ามาถึงระยะที่เหมาะสมลู่เฟิงก็เปลี่ยนทิศทางและหลบหนีไปทางอื่น

หากเป็นปกติพยัคฆ์ลายทางจะต้องไล่ล่าลู่เฟิงเหมือนครั้งที่แล้วอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้สายตาของมันได้จ้องมองไปที่นักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน

"เวรแล้ว นั่นมัน พยัคฆ์ลายทาง!"

นักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนได้สบถพูดออกมา

แม้ว่าพยัคฆ์ลายทางจะเป็นสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นรวมพลังหยวน แต่เขาก็ไม่เต็มใจที่จะเผชิญหน้ากับมันอย่างแน่นอน เพราะพละกำลังของพยัคฆ์ลายทางแข็งแกร่งมาก

"ข้าจะขัดขวางเจ้าพยัคฆ์ตัวนี้เอง พวกเจ้าไล่ตามมันไป!"

หัวหน้าทีม ที่เป็นนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนได้ตะโกนขึ้นเเละตรงไปที่พยัคฆ์ลายทาง

นักรบที่เหลือได้พุ่งข้ามพยัคฆ์ลายทางและไล่ล่าลู่เฟิงต่อไป

"ให้ตายเถอะ เดิมฉันคิดว่าพยัคฆ์ลายทางจะช่วยขัดขวางพวกมันทั้งหมดได้สักพักแต่ฉันกลับคิดมากไป!"

ลู่เฟิงรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังไล่ตามเขาอีกครั้ง หัวใจที่ผ่อนคลายของเขาได้กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง

มันจะไม่มีทางที่เขาจะสามารถหลบหนีคนเหล่านี้พ้นเลยงั้นหรือ

"เจ้าจักรพรรดิน้อย มาดูกันว่าแกจะวิ่งต่อไปได้อีกสักกี่น้ำ?"นักรบระดับ 9 ขั้นรวมพลังหยวน ได้หัวเราะใส่ลู่เฟิง

"ข้าพนันได้เลยว่า อีกไม่ถึง 4 ชั่วโมง พลังชี่ของเจ้าก็จะหมดลงอย่างแน่นอน"

"ข้าคิดว่าหากมันยังคงใช้ความเร็วระดับนั้นอีกไม่เกินสี่ชั่วโมงพลังของมันน่าจะหมดลง"

"ทำไมข้าไม่คิดอย่างนั้น มันอาจจะอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ"

"ฮ่าฮ่า ,แต่ข้าหวังว่ามันจะอยู่ได้นานกว่านี้นะ!"รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนปากของกลุ่มนักฆ่าเหล่านี้"ตอนนี้พวกเรามาเล่นเกมแมวไล่จับหนูกันดีกว่า!"

"ถูกต้อง ให้พวกเราได้คุ้มค่าเสียเวลากับ 20 วันที่ต้องเหนื่อยตามหามันกันเถอะ!"

ถ้าลู่เฟิงรู้ว่าสาเหตุที่กลุ่มคนเหล่านี้ไม่เร่งจับตัวเองและต้องการเล่นสนุกกับเขา เขาคงรู้สึกหัวเสียเป็นแน่

แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก เขาได้แต่ก้มหน้าหลบหนีเพียงเท่านั้น

ประมาณ ชั่วโมงต่อมา ลู่เฟิง ได้ยืนอยู่ในหุบเขาและหอบเหนื่อยอย่างหนัก

หลังจากวิ่งมาเป็นระยะเวลาชั่วโมงกว่าพลังชี่ในร่างกายของเขาก็เกือบจะหมดลง

"โอ้,ทำไมจักรพรรดิน้อยของเราถึงไม่วิ่งต่อล่ะ เหนื่อยแล้วหรือไม่?"

กลุ่มคนห้าคนที่ไล่ล่าลู่เฟิงมาจากทางด้านหลังในที่สุดพวกเขาก็ยืนห่างจากลู่เฟิงประมาณ 20 เมตร

"ดูเหมือนว่าเจ้าจะหมดแรงแล้วจริง ๆ ! เอางี้เป็นอย่างไร ข้าจะให้โอสถฟื้นคืนพลังชี่กับเจ้าสองสามเม็ดให้เจ้าฟื้นฟูพลังกลับมา จากนั้นพวกเราจะได้เล่นเกมไล่จับกันต่อ!"

"ความรู้สึกของแมวที่กำลังวิ่งไล่จับหนูมันเป็นอะไรที่สนุกและตื่นเต้นมาก!"

ขณะที่เขาพูดก็มีคน ๆ นึงโยนโอสถฟื้นฟูพลังชี่ให้กับลู่เฟิง

โอสถฟื้นฟูพลังชี่ โอสถระดับมนุษย์ สามารถฟื้่นฟูพลังชี่ของนักรบให้กลับมาได้อย่างรวดเร็ว

ลู่เฟิง จ้องมองไปที่ ขวดโอสถตรงหน้า เขาได้กำหมัดแน่น เขาเป็นถึงจักรพรรดิของอาณาจักรหนานหยาน เป็นเจ้าของระบบจักรพรรดิ แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับถูกปฏิบัติเหมือนกับหนูจนตรอก!

เขาได้เงยหน้าขึ้นจ้องมองกลุ่มคนเหล่านี้อย่างเย็นชา"อย่าให้ข้าได้มีโอกาสรอดออกไปไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าพวกเจ้าด้วยมือของตัวเองอย่างแน่นอน!"

ถูกจ้องมองด้วยสายตาที่เย็นชา ลู่เฟิง ได้กล่าวเตือนคนเหล่านี้

"หยุดพล่ามเรื่องไร้สาระและฆ่ามันเร็วเข้าพวกเราจะได้รีบนำศพของมันกลับไปให้องค์ราชา"

ในเวลานี้เสียงที่คุ้นเคยได้ดังมาจากทางด้านข้างของลู่เฟิง

มันเป็นนักรบขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนที่ขัดขวางพยัคฆ์ลายทางก่อนหน้านี้ บางทีเขาคงฆ่าพยัคฆ์ลายทางตัวนั้นและรีบมาสมทบที่นี่

ลู่เฟิง ได้ล่าถอยเล็กน้อย

ใบหน้าของเขาตอนนี้ตรึงเครียดมาก เขารู้สึกได้ถึงสัมผัสแห่งความตาย

"ฆ่ามัน!"

หลายคนได้หยิบอาวุธออกมาพวกเขาได้เดินเข้าไปหาลู่เฟิงทีละก้าว

"ฉันจะหลบหนีจากพวกเขาได้อย่างไร?"

ลู่เฟิง รู้สึกสิ้นหวัง เขาไม่สามารถคิดหาหนทางในการหลบหนีจากกลุ่มคนเหล่านี้ได้

"ท่านแขกผู้ทรงเกียรติ ทำไมพวกเราไม่มานั่งคุยกันหน่อยล่ะ?"

ขณะที่ลู่เฟิงตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังเสียงของชายวัยกลางคนก็ดังมาจากใต้หุบเขา

เสียงนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ทรงพลัง และ กลิ่นอายพลังนั้นทำให้กลุ่มคนทั้งห้าที่ไล่ล่าลู่เฟิงเป็นอันต้องเปลี่ยนสีหน้าไปเล็กน้อย

จบบทที่ ตอนที่ 28 แขกผู้ทรงเกียรติ (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว