ตอนที่ 14 โม่เฉียน (ฟรี 21/8/2020)

ภายในคฤหาสน์อันหรูหราของตระกูลโม่

เหล่าข้าราชบริพารที่เเต่งตัวด้วยชุดสวยหรูได้เดินเข้าออกคฤหาสน์เป็นว่าเล่น

เจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้ก็คือ โม่เต๋า !

"ท่านราชเลขา ท่านเสนาบดีกำลังรอท่านอยู่ในห้องรับรอง!"

พ่อบ้านประจำตระกูลโม่ได้ออกมาต้อนรับเขา

"นำทาง!"

พ่อบ้านตระกูลโม่ได้นำทางราชเลขาไปยังห้องรับรองที่มีโม่เต๋ารออยู่

"ท่านเสนาบดี พวกเราต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง ตอนนี้ กรมหลักทั้งสี่ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของลู่เฟิง หากปล่อยไปแบบนี้พวกเราคงหนีไม่พ้นเงื้อมมือของมันอย่างแน่นอน!"

ราชเลขาคนนี้ ได้กล่าวพูดออกมา เขาได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างหรูหราสบายมาเนิ่นนานแต่มาวันนี้ ลู่เฟิง ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิและกุมอำนาจทางการเมืองไปหลายส่วนทำให้เขารู้สึกกินไม่ได้นอนไม่หลับ

"จริงด้วย,ท่านเสนาบดีพวกเราไม่อาจรอช้าได้อีกแล้ว!"

"ท่านเสนาบดีพวกเราเข้าควบคุมทหารองค์รักษ์ทั้ง 200,000 นายเลยเถอะ เกาชุน ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเรา!"

เหล่าข้าราชบริพารหลายคนได้กล่าวร้องขอต่อโม่เต๋า

โม่เต๋าไม่ได้พูดอะไร ใบหน้าของเขามืดมนอย่างมาก ถ้าเขาทำแบบนั้นได้เขาคงทำไปแล้ว ประเด็นสำคัญก็คือกำลังรบของเขาไม่ได้ดีเท่าลู่เฟิง

ฮวามู่หลาน มีพลังอยู่ในระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน อีกทั้งยังมีเกาชุน ที่มีพลังซ่อนเร้นที่ไม่ธรรมดาอีก เขาไม่มีความมั่นใจที่จะชนะคนของ ลู่เฟิง

สิ่งที่น่าเสียดายที่สุดก็คือ เกาชุน ตอนแรกเขาเคยคิดว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีผลอะไรกับเขาเพราะเขามี เฉินหานฉวน แต่ทว่าเฉินหานฉวน ตายไปแล้ว กองกำลังหลักกว่า 200,000 นายก็ตกไปอยู่ในการควบคุมของ เกาชุน

แผนการทั้งหมดของเขากำลังถูกทำลายทีละส่วน

"นายท่าน,นายหญิงน้อยกลับมาแล้ว!"

ทันใดนั้นชายชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ โม่เต๋าและกล่าวรายงานด้วยความเคารพ

ดวงตาของโม่เต๋าได้สว่างวาบขึ้นใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขก่อนที่จะจ้องมองไปที่ข้าราชบริพารเหล่านี้"ทุกท่านเตรียมพร้อมให้ดี ข้าจะขึ้นเป็นจักรพรรดิในอีกไม่กี่วันข้างหน้า"

เหล่าข้าราชบริพารเหล่านี้ที่เห็นการแสดงออกของ โม่เต๋า ในใจของพวกเขารู้สึกสงบ พวกเขารู้ว่า โม่เต๋าต้องมีทางออกที่ดีอย่างแน่นอน

ดังนั้นคนกลุ่มหนึ่งจึงได้คุกเข่าลงบนพื้นและกล่าวพูดพร้อมกัน"พวกเราจะตั้งหน้าตั้งตารอวันที่ท่านได้ขึ้นครองบัลลังก์โดยเร็วที่สุด"

"ฮ่าฮ่า!"

โม่เต๋าได้หัวเราะเยาะออกมาก่อนที่จะเดินทางไปที่สวนหลังบ้าน

ในสวนหลังบ้านของตระกูลโม่ มีกลุ่มคนเจ็ดคน เป็นชายชราสองคนและคนหนุ่มสาวอีกห้าคนหนึ่งในนั้นมีสตรีในชุดสีขาวเธอมีรูปพรรณที่สวยงามมาก

"เฉียนเอ๋อร์เจ้ากลับมาแล้ว!"

โม่เต๋าที่เห็นหญิงสาวในชุดขาวเขาได้ตะโกนอย่างตื่นเต้น

นี่ก็คือบุตรสาวของเขา โม่เฉียน เธอได้เดินทางไปที่ นิกายหยุนกง เพื่อฝึกฝนทักษะต่อสู้ เพียงเเค่ปีเดียว เธอก็ได้รับการยอมรับเเละกลายเป็นศิษย์ส่วนตัวของผู้อาวุโสใหญ่นิกายหยุนกง ในที่สุดเธอก็กลับมา

"ท่านพ่อ!"

โม่เฉียนที่เห็นพ่อตนเองออกมาต้อนรับเธอได้เผยรอยยิ้มบนใบหน้า

"คำนับท่านลุงโม่ ข้าหยางปิง ศิษย์สายในของนิกายหยุนกง วันนี้ข้าเดินทางมาพร้อมกับศิษย์น้องเฉียนเอ๋อร์"

ชายหนุ่มในชุดสีขาวได้เดินออกมาพร้อมกับจ้องมองไปที่โม่เต๋า

"โอ้ว,พรสวรรค์ไม่เลวเลย อายุเพียงเท่านี้กลับฝึกฝนได้ถึงระดับ 7 ขั้นควบแน่นพลังหยวน ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ "โม่เต๋าจ้องมองไปที่ หยางปิง เเละ กล่าวหัวเราะ

"ท่านพ่อข้าได้ยินมาว่าท่านเรียกข้ากลับมาครั้งนี้เพราะปัญหาเกี่ยวกับราชวงศ์หรือไม่?"โม่เฉียนได้กล่าวถามพ่อของเธอ

ใบหน้าของโม่เต๋ารู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อยเขาได้ตอบกลับ"เฉียนเอ๋อร์ เจ้าสมควรรู้ว่าพ่อทุ่มเททุกอย่างไปกับหลายปีที่ผ่านมาจนในที่สุดองค์จักรพรรดิได้สิ้นพระชนม์ เดิมทีข้าคิดว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือ เเต่เเล้ว สารเลวน้อยลู่เฟิง มันได้ขึ้นกลายเป็นจักรพรรดิ มันเริ่มสืบสาวมาถึงพวกเราเเละพยายามกำจัดคนของเรา ดังนั้นพ่อจึงต้องเรียกเจ้ากลับมาช่วยเหลือ!"

"ฮ่าฮ่า ท่านลุงกังวลเกินไปแล้ว ข้าจะเข้าไปจัดการฆ่ามันด้วยมือตัวเอง"หยางปิง ได้กล่าวหัวเราะ

"...."

โม่เต๋า รู้สึกพูดไม่ออก ไอ้เวร หยางปิง นี่มันยังสติดีอยู่อีกหรือไม่ ? ถ้าลู่เฟิง จัดการได้ง่ายขนาดนั้นเขายังต้องกังวลขนาดนี้เลยงั้นเหรอ ? เขาคงจะฆ่ามันไปนานแล้ว

โม่เต๋าได้สั่นศีรษะ"หลาน หยางปิง สารเลวน้อยลู่เฟิง ไม่ได้จัดการง่ายขนาดนั้นข้างกายของมันมีองค์รักษ์ที่มีพลังอยู่ในระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน อยู่ด้วยกันสองคน มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ"

"ก็แค่องค์รักษ์ระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวนสองคน ไม่น่าจะยากเย็นขนาดนั้น?"

หยางปิงได้กล่าวพูดอย่างเหยียดหยามพร้อมกับชี้ไปที่ผู้อาวุโสทั้งสอง"ท่านผู้อาวุโสทั้งสองคนนี้ถูกส่งมาจากนิกายเพื่อช่วยเหลือศิษย์น้องเฉียนเอ๋อร์ ทั้งคู่ต่างก็เป็นนักรบระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน ท่านลุงไม่จำเป็นต้องกังวล"

โม่เต๋าได้ยินเช่นนั้นเขาก็รู้สึกมีความสุขเท่านี้กำลังพลของเขาก็ไม่ได้อ่อนเเอไปกว่าคนของลู่เฟิง

"ท่านพ่อ วันพรุ่งนี้ ข้าจะพากลุ่มคนไปที่ห้องโถงเจิ้งหลงเพื่อพบกับจักรพรรดิน้อยลู่เฟิง!"โม่เฉียน ได้หัวเราะเบา ๆ

"เฉินเอ๋อร์ มันก็ดีที่เจ้าจะเริ่มเคลื่อนไหว แต่ยังติดปัญหาอยู่อีกอย่าง"

"อะไรงั้นหรือ?"

"ในค่ายคุมตัว คนสนิทของพ่อถูกจับได้และกำลังถูก เกาชุน สอบสวน ถ้าพวกเขาหลุดปากพูดอะไรออกมามันจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของพ่อมากดังนั้นพ่อจึงอยากรบกวน..."

"ฮ่าฮ่า ท่านเสนาบดี ข้าเข้าใจความหมายของท่านดีให้เป็นหน้าที่ของพวกเรา!"

ชายชราคนหนึ่งได้กล่าวพูดขึ้น"คืนนี้ข้าจะบุกไปที่ค่ายคุมตัวและจัดการแก้ไขปัญหาให้ท่านเอง!"

"ได้ยินเช่นนั้นก็สบายใจ!"ใบหน้าของโม่เต๋าเต็มไปด้วยความสุข

โม่เฉียนได้จ้องมองไปที่ชายชราและพูดขึ้น"ต้องรบกวนผู้อาวุโสเก้าแล้ว"

"เรื่องเล็กน้อย ฮ่าฮ่า!"

โม่เต๋า ได้แอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ เขากำลังคิดว่า ลู่เฟิง จะทำอย่างไร ถ้าได้ยินเรื่องเช่นนี้

...

เมื่อตกกลางคืนเงาร่างสายนึงก็พุ่งออกจากตระกูลโม่มุ่งหน้าไปยังค่ายคุมตัวที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของพระราชวัง

เขาเป็นอาวุโสลำดับที่เก้าของนิกายหยุนกง เขามาเพื่อช่วยเหลือ โม่เต๋า ในการแก้ไขปัญหา

เมื่อเขาเดินเข้าไปในค่ายก็พบว่าไม่มีทหารยามเฝ้าอยู่ทำให้เขารู้สึกหัวเราะเยาะในใจ เดิมทีค่ายคุมตัวควรจะมีทหารยามเฝ้าอยู่มากมาย แต่ตอนนี้อาณาจักรหนานหยานอ่อนกำลังลงทุกทีไม่เเปลกใจที่การวางกำลังพลจะหละหลวมขนาดนี้

อาวุโสเก้าต่างก็รู้สึกดูหมิ่นความหละหลวมเช่นนี้ เขาได้เดินแบบชิว ๆ เข้าไปในค่ายคุมตัว

แต่ทว่าในขณะนี้กลิ่นอายสังหารที่เยือกเย็นก็ตรงมาจากทางด้านหลังของเขา

บึ้ม!

ก่อนที่เขาจะตอบสนองเขาก็ถูกโจมตีด้วยพลังมหาศาล

"ใครกัน?"

นี่คือความคิดสุดท้ายของเขาก่อนที่จะจบชีวิตลง

เพราะในช่วงเวลาต่อมา แม่ทัพเกาชุน ก็บดขยี้ทำลายหัวใจของอีกฝ่ายด้วยหมัดที่ทรงพลังเป็นอันจบชีวิตอย่างรวดเร็ว

นักรบระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน จะสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเกาชุนได้อย่างไร!

เกาชุนจ้องมองไปที่ร่างไร้ชีวิตของอาวุโสเก้าเขาขมวดคิ้วเเน่นเมื่อเห็นชุดคลุมที่อีกฝ่ายสวมมา"ดูเหมือนว่าคน ๆ นี้จะมาจากนิกายหยุนกง เรื่องนี้ดูเหมือนจะไม่ง่ายซะเเล้ว!"

เกาชุน ได้ตอบรับคำสั่งของ ลู่เฟิง ที่ว่า โม่เต๋า อาจจะส่งคนมาที่ค่าย ดังนั้นเขาจึงมาเฝ้าระวังรอตั้งเเต่เนิ่น ๆ

แต่เขาไม่คาคคิดเลยว่าคนที่มาจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญจากนิกายหยุนกง

เกาชุนรู้สึกลังเลใจเล็กน้อยเขาได้แบกร่างของอาวุโสเก้ากลับไปที่พระราชวังทันที

หลังจากนั้นเขาก็ยืนอยู่หน้าห้องศึกษาของจักรพรรดิเเละจ้องมองไปที่ลู่เฟิงที่อยู่ด้านหน้าก่อนที่จะทำความเคารพ"ฝ่าบาท เรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด ดูเหมือนนิกายหยุนกง จะมีส่วนร่วมกับเรื่องพวกนี้"

ลู่เฟิง ก็ไม่ได้ตอบ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดอย่างมาก

ในเเผ่นดินใหญ่คิวชู ยังมีนิกายที่ทรงอำนาจนับไม่ถ้วน บางนิกายก็สามารถควบคุมอาณาจักรใหญ่ทั้งอาณาจักรได้

และในอาณาจักรหนานหยานก็มีนิกายหยุนกงอยู่

ปรมาจารย์ของนิกายหยุนกงมีมากเหมือนฝูงเมฆ อีกฝ่ายมีความคิดที่จะควบคุมอาณาจักรหนานหยานมาโดยตลอด

แต่เพราะก่อนหน้านี้จักรพรรดิของอาณาจักรหนานหยานมีความแข็งแกร่งและความฉลาดปราดเปรื่องทำให้นิกายหยุนกงไม่กล้าเข้ามายุ่ง

ตอนนี้อาณาจักรหนานหยานกำลังอ่อนเเอลง ไม่เเปลกที่นิกายหยุนกงจะเริ่มเคลื่อนไหว

"ดูเหมือนว่าที่นิกายหยุนกงกล้าลงมือก็เพราะคิดว่าข้า ลู่เฟิง ยังคงเป็นแค่เด็กน้อยคนนึง!"

รอยยิ้มที่เย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากของ ลู่เฟิง