บทที่ 321 ผู้ได้รับความโปรดปรานจากวิถีมิติ การมาถึงของยอดอัจฉริยะอสูรรุ่นเยาว์!

บทที่ 321 ผู้ได้รับความโปรดปรานจากวิถีมิติ การมาถึงของยอดอัจฉริยะอสูรรุ่นเยาว์!

ในลานบ้าน

เมื่อธรรมลักษณ์ดารารายรอบฟ้าหลอมรวมสำเร็จ เจียงหยวนก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณดั้งเดิมของตนกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว

เขาลืมตาขึ้นและเอ่ยกับมู่เชียนหรูที่รออยู่หน้าลานบ้านมานานแล้วว่า “เข้ามาเถอะ!”

มู่เชียนหรูรีบเดินเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและกล่าวว่า “ข่าวใหญ่เจ้าค่ะ!!”

“โอ้? ข่าวใหญ่อะไร?” เจียงหยวนพลันเผยแววตาอยากรู้

“พันธมิตรเซียนหายไปแล้ว” มู่เชียนหรูกล่าว

“คำว่า ‘หายไปแล้ว’ หมายความว่าอย่างไร?” เจียงหยวนสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น แล้วเข้าใจความหมายของนางทันที “นี่เป็นข่าวเมื่อไหร่?”

“เพิ่งจะเมื่อครู่เลยเจ้าค่ะ!” มู่เชียนหรูกล่าว

“มีรายละเอียดเกี่ยวกับพันธมิตรเซียนหรือไม่?”

“มีเจ้าค่ะ!” มู่เชียนหรูพยักหน้า ก่อนกล่าวต่อว่า “ครั้งนี้ราชามนุษย์ลงมือทำลายค่ายกลด้วยตนเอง!”

“ตามข่าวที่ลือกันภายนอก ราชามนุษย์ในขณะนั้นได้รับการเสริมพลังจากโชคชะตาแห่งราชวงศ์ แม้จะมีเพียงพลังบำเพ็ญเพียรระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่แปด แต่พลังรบที่แสดงออกมากลับเหนือกว่าระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เก้า!”

“และค่ายกลปราบอสูรสิบทิศ แม้จะมีการโฆษณาเกินจริง แต่ภายใต้การควบคุมของสุดยอดผู้บำเพ็ญเพียรระดับธรรมลักษณ์ทั้งสิบคนนั้นยังแข็งแกร่งอย่างยิ่ง!”

“แม้จะไม่ได้แข็งแกร่งถึงขั้นที่พันธมิตรเซียนโฆษณา แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอเลย!”

“เดิมทีทั้งสองฝ่ายตกอยู่ในภาวะชะงักงัน!”

“ราชามนุษย์ไม่อาจทำลายค่ายกลปราบอสูรสิบทิศได้ ค่ายกลปราบอสูรสิบทิศก็ไม่อาจทำอะไรราชามนุษย์ได้เช่นกัน!”

“แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ชุยซวี่ ผู้บำเพ็ญเพียรระดับธรรมลักษณ์จากนิกายซุ่ยซิง กลับทรยศกลางศึก ทำให้ค่ายกลปราบอสูรสิบทิศพังทลายลงเอง พันธมิตรเซียนจึงถูกทำลายลงในที่สุด!”

ได้ยินคำพูดของมู่เชียนหรู เจียงหยวนเผยแววตาประหลาดใจ

“ชุยซวี่ไม่ได้มีความแค้นใหญ่หลวงกับอาณาจักรเฉียนหยวนหรอกหรือ? ได้ยินมาว่าบุตรชายคนเล็กของเขาเสียชีวิตด้วยน้ำมือของโจวถิง!”

มู่เชียนหรูพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ! ด้วยเหตุนี้เองจึงไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะทรยศกลางศึก!”

เจียงหยวนพยักหน้าช้าๆ “ถ้าเช่นนั้นพ่ายแพ้ไปก็ไม่แปลก! ชุยซวี่สามารถไปเข้ากับราชวงศ์เฉียนหยวนได้ ใครจะไปคาดคิด?”

“ค่ายกลปราบอสูรสิบทิศ เมื่อขาดไปคนหนึ่งจะพังทลายลงเอง!”

“แล้วจะต้านทานราชามนุษย์ที่ได้รับการเสริมพลังจากโชคชะตาแห่งราชวงศ์ได้อย่างไร!”

จากนั้นเจียงหยวนโบกมือ “เจ้าถอยไปได้!”

“เจ้าค่ะ บ่าวขอตัวลา!” มู่เชียนหรูก้มตัวคารวะอย่างนอบน้อม พร้อมกับเสียงกระดิ่งที่ดังกังวานเป็นระยะๆ ถอยออกจากลานบ้านแห่งนี้

เจียงหยวนก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

จากมุมมองนี้ คำพูดของโจวเว่ยถูกต้องจริงๆ ราชามนุษย์ที่ได้รับการเสริมพลังจากโชคชะตาแห่งราชวงศ์นั้นมีพลังเทียบเท่าผู้ทรงเกียรติ

แต่หากอีกฝ่ายไม่ได้ซ่อนเร้นพลังไว้ ความแข็งแกร่งที่แสดงออกมายังคงห่างไกลจากระดับจตุรทิศที่แท้จริงมากนัก

พลังระดับนี้ไม่มีอะไรน่ากลัว!

เมื่อพันธมิตรเซียนถูกทำลาย เป้าหมายต่อไปของเขาคงเป็นสำนักกระบี่สวรรค์หรือไม่ก็สำนักไท่เสวียน!

ไม่รู้ว่าราชามนุษย์ผู้นั้นจะเลือกโจมตีใครก่อน?

เจียงหยวนครุ่นคิดอยู่หลายลมหายใจ แล้วหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

“จะไปสนอะไร? ตราบใดที่พลังแข็งแกร่งพอก็สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้!”

จากนั้นเจียงหยวนหลับตาลง จิตใจจมดิ่งสู่แดนวิญญาณ

เมื่อเห็นว่าจิตวิญญาณดั้งเดิมแข็งแกร่งขึ้นมากหลังจากที่ธรรมลักษณ์ดารารายรอบฟ้าหลอมรวมสำเร็จ

มาถึงเจ็ดสิบห้านิ้ว และยังคงเติบโตอย่างรวดเร็ว

เมื่อสังเกตเห็นฉากนี้ เจียงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย เผยแววตาพึงพอใจ

จิตวิญญาณดั้งเดิมแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ ย่อมเหนือกว่าขอบเขตพลังบำเพ็ญเพียรมากแล้ว

นอกจากนี้ ความแข็งแกร่งของร่างกายยังเหนือกว่าขอบเขตพลังบำเพ็ญเพียรเช่นกัน

จากนั้นเจียงหยวนเปิดหน้าต่างสถานะของตนเองขึ้นมาดู

【ชื่อ】 : เจียงหยวน

【ขอบเขต】 : ระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด (60%)

【เคล็ดวิชา】 : วิชาลับมังกรแท้จริง (สำเร็จขั้นเล็ก) กระบี่เต๋าจิตวิญญาณดั้งเดิม (ขั้นที่หนึ่ง/สามขั้น) กายแท้หมื่นภัยไม่ดับสูญ (ขั้นที่สอง/ไม่สมบูรณ์) เคล็ดวิชาหลอมกระดูกศักดิ์สิทธิ์ (กระดูกศักดิ์สิทธิ์เริ่มถือกำเนิด) วิชากลืนกินสวรรค์ (สำเร็จขั้นเล็ก)

【โชคติดตัวแต่กำเนิด】 : กายทองคำโลหิตศักดิ์สิทธิ์ (ทอง) กายเทพกลืนกิน (ทอง) กายเทพคชสาร (ทอง) เนตรคู่ซ้อนโบราณ (ทอง) จิตวิญญาณดั้งเดิมแห่งเต๋า (ทอง) แสงเทพห้าสี (ทอง)

【พลังแห่งโชคชะตา】 : 1,530 หน่วย

【เมล็ดพันธุ์แห่งโชคชะตา】 : ไม่มี

【วาสนาฟ้าลิขิต】 : สามารถกระตุ้นได้

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะของตนเอง เจียงหยวนเริ่มคิดในใจ

เมื่อความคิดของเขาเคลื่อนไหวเล็กน้อย

หน้าต่างสถานะก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป จิตวิญญาณดั้งเดิมและร่างกายปรากฏขึ้นบนนั้นเช่นกัน

【ชื่อ】 : เจียงหยวน

【ขอบเขต】 : ระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด (60%)

【จิตวิญญาณดั้งเดิม】 : 70.6 (หน่วยเป็นนิ้ว)

【ร่างกาย】 : เปิดแดนลี้ลับที่สอง (เทียบเท่าระดับธรรมลักษณ์)

ทันใดนั้นเจียงหยวนเผยรอยยิ้มบนใบหน้า

แบบนี้ตรงไปตรงมามากขึ้น ทำให้ข้าประหยัดเวลาลงไปมาก

และยังยืนยันความคิดบางอย่างในใจข้าได้อีกด้วย

ในชั่วพริบตาถัดมา ร่างของเจียงหยวนหายไปจากที่นี่ทันที

ไปเก็บเกี่ยวพลังแห่งโชคชะตาที่ซูเสี่ยวเสี่ยว หวงจิ่วจิ่ว และคนอื่นๆได้สะสมไว้ตลอดหลายวันนี้

เมื่อเขากลับมาลานบ้านอีกครั้งและมองดูหน้าต่างสถานะของตนเอง

พลังแห่งโชคชะตาได้มาถึง 1,882 หน่วยแล้ว

“ด้วยพฤติกรรมของราชามนุษย์ผู้นั้น คาดว่าอีกไม่กี่วันคงได้เห็นผลลัพธ์แล้ว!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็ไม่ควรออกจากสำนักไท่เสวียน!”

“จะขออยู่ที่นี่เพื่อหลอมรวมกระดูกของตนเอง ให้กระดูกหยกแปรเปลี่ยนเป็นกระดูกศักดิ์สิทธิ์โดยเร็วที่สุด ดูซิว่าจะสามารถให้กำเนิดกายศักดิ์สิทธิ์เผ่ามนุษย์ได้หรือไม่!”

เจียงหยวนพึมพำกับตนเอง จากนั้นหลับตาลง เริ่มโคจรเคล็ดวิชาหลอมกระดูกศักดิ์สิทธิ์เพื่อหลอมกลั่นกระดูกภายในกาย

กระดูกหยกค่อยๆถูกย้อมด้วยประกายสีทองเบาบาง

ไม่นาน เจียงหยวนก็ลืมตาขึ้นทันที ขมวดคิ้วเล็กน้อย

กระจกเทียนจีปรากฏขึ้นในมือเขาอีกครั้ง

กระจกโบราณบานนี้สั่นสะเทือนไม่หยุดอยู่ในมือ

เจียงหยวนสัมผัสผ่านจิตวิญญาณแห่งกระจก จึงทราบทันทีว่ามีคนกำลังใช้วิชาพยากรณ์ลิขิตสวรรค์เพื่อสืบค้นข้อมูลของเขา

ชั่วพริบตาต่อมา เจียงหยวนถ่ายเทพลังปราณเข้าไปในนั้น กระตุ้นพลังของกระจกเทียนจีอย่างเต็มที่ ทำให้ลิขิตสวรรค์ของเขากลายเป็นความโกลาหล

ทว่าเพียงไม่กี่ลมหายใจ เจียงหยวนก็รู้ว่าเกราะป้องกันของกระจกเทียนจีถูกทำลายลงแล้ว!

เขาสูดลมหายใจพลางถอนหายใจว่า “อาวุธวิญญาญระดับสูงยังอ่อนแอเกินไป! ดูท่าข้อมูลของข้าคงถูกผู้อื่นคำนวณออกมาอีกแล้ว! ไม่รู้ว่าจะเป็นใครกันแน่?”

ในห้วงความคิดของเขา มีอำนาจหลายฝ่ายผุดขึ้นมา จากนั้นส่ายหน้าเล็กน้อย

คาดเดาไม่ได้เลย!

เมืองหลวงเฉียนหยวน

ในพระราชวัง

ราชามนุษย์ผลักประตูห้องลับออก เดินเข้าไปหาชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความเคารพว่า “คารวะท่านทูตจากทะเลตะวันออก!”

ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้น “มีเรื่องอันใด?”

ราชามนุษย์มองชายหนุ่มตรงหน้า เผยสีหน้าเคารพและปรารถนา ในความคิดฉายข้อมูลของอีกฝ่ายขึ้นมาทันที

ซูหยู ร่างแท้จริงคือมัจฉามิติ

กำเนิดมาพร้อมความเข้ากันได้สูงกับวิถีแห่งมิติ เป็นที่รักของวิถีมิติ

เขายังติดอันดับเก้าสิบเก้าในบัญชีรายชื่อสูงสุดอีกด้วย

สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร?

บัญชีรายชื่อสูงสุด มีเพียงอัจฉริยะที่อายุต่ำกว่าหนึ่งร้อยปีเท่านั้นที่มีคุณสมบัติจะอยู่ในนั้น

ซึ่งรวมถึงอัจฉริยะทั้งหมดจากห้าดินแดนสี่ทะเล เผ่ามนุษย์และเผ่าอสูร

จำนวนสิ่งมีชีวิตที่ครอบคลุมนั้นมีนับไม่ถ้วน ดุจเม็ดทรายในมหาสมุทร ไม่อาจประมาณได้

ต้องโดดเด่นท่ามกลางสิ่งมีชีวิตจำนวนมหาศาลเช่นนี้

การเป็นหนึ่งในอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่หนึ่งร้อยคนที่โดดเด่นที่สุดในรอบร้อยปีเท่านั้นที่จะมีหวังติดอันดับในบัญชีสูงสุด

ความยากนั้นสูงเพียงใด?

อัจฉริยะรุ่นเยาว์ทุกคนที่ติดอันดับในบัญชีนี้ล้วนสามารถเรียกได้ว่าเป็นปราชญ์วัยเยาว์หรือไม่ก็ปราชญ์อสูรวัยเยาว์

ส่วนสิบอันดับแรกในบัญชีนั้น ได้รับฉายาว่าผู้สูงสุดวัยเยาว์

การเป็นสิบอันดับแรกในบรรดารุ่นเดียวกันในห้าดินแดนสี่ทะเล แสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์และความสามารถของพวกเขามีคุณสมบัติที่จะก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดของขอบเขตเต๋าแห่งมนุษย์

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงคุณสมบัติเท่านั้น

อัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ พลังในการต่อสู้ไม่สามารถวัดได้ด้วยระดับพลังบำเพ็ญเพียร

ตราบใดที่ไม่พบกับอัจฉริยะในบัญชีเช่นเดียวกัน สามารถเรียกได้ว่าไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน

การต่อสู้ข้ามระดับสำหรับพวกเขาเป็นเรื่องปกติ

ในห้วงความคิดของราชามนุษย์ ข้อมูลเหล่านี้ผุดขึ้นมา ทำให้เขายิ่งเคารพชายหนุ่มผู้นี้มากขึ้น

จากนั้นเขากล่าวว่า “อีกสองวันข้างหน้าจำเป็นต้องให้ท่านทูตลงมือจัดการกับเจียงหยวนแห่งสำนักไท่เสวียน เพื่อไม่ให้เขามารบกวนการต่อสู้ระหว่างข้ากับเจ้าสำนักกระบี่สวรรค์!”

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว “เจ้าดูถูกข้าหรือ?”

“ไม่ใช่!” ราชามนุษย์ส่ายหน้าไม่หยุด “หาได้ดูถูกท่านทูตไม่ แต่เจียงหยวนผู้นี้ไม่อาจประมาท การเติบโตของเขานั้นน่าเหลือเชื่อเกินไป!”

ชายหนุ่มส่งเสียงฮึมฮัมเย็นชา แต่ไม่ได้แสดงความเห็นใดๆ

ก่อนกล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องกังวล เมื่อครู่ปรมาจารย์ในเผ่าได้ให้คนช่วยคำนวณขอบเขตพลังบำเพ็ญเพียรของเจียงหยวนแล้ว เพียงแค่ระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ดเท่านั้น!”

“แม้ในวัยของเขาจะถือว่ายอดเยี่ยม! แต่เทียบกับพลังของข้าในตอนนี้ยังห่างไกลนัก!”

ราชามนุษย์ได้ยินคำพูดของชายหนุ่มผู้นี้ก็ถอนหายใจโล่งอกทันที

“เช่นนั้นข้าขออวยพรให้ท่านทูตประสบความสำเร็จ!”

ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย สีหน้าเรียบเฉย “ต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว!”

พลังของเจียงหยวนนั้น หากได้ทำความเข้าใจจะรู้ว่าไม่อาจดูแคลนได้

ในสถานการณ์ที่บรรพบุรุษอสูรผู้เปิดสี่ตำหนักเต๋าไม่อาจก้าวเข้าสู่ดินแดนตะวันออกได้ มีเพียงอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่เช่นเขาที่ติดอันดับบัญชีรายชื่อสูงสุดเท่านั้นถึงจะมั่นใจในการสังหารเจียงหยวนซึ่งอยู่ในระดับธรรมลักษณ์เช่นเดียวกัน

การที่เขามายังอาณาจักรเฉียนหยวนในดินแดนตะวันออกครั้งนี้ จุดประสงค์ก็เพื่อร่วมมือกับราชามนุษย์แห่งอาณาจักรเฉียนหยวนในการสังหารเจียงหยวน

ประการแรก เพื่อให้บรรลุแผนการที่เผ่าของพวกเขาได้ร่วมวางแผนมาหลายปี ในการวางหมากในดินแดนตะวันออก ซึ่งในอนาคตอาจมีผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์

ประการที่สอง การสังหารเจียงหยวนยังสามารถได้รับรางวัลจำนวนมหาศาลจากเผ่าอสูรอีกด้วย

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ในดวงตาของเขามีประกายร้อนแรงแวบขึ้นมา

เจียงหยวนอยู่ในรายชื่อผู้ที่เผ่าอสูรต้องสังหาร ค่าหัวไม่น้อยเลย

แม้แต่เขาซึ่งเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆที่ติดอันดับบัญชีรายชื่อสูงสุดยังอดอยากได้รางวัลเหล่านี้ไม่ได้

หากสามารถได้รับรางวัลเหล่านี้ มันเพียงพอที่จะทำให้พลังบำเพ็ญเพียรของเขาก้าวหน้าไปอีกขั้น

จะสามารถเปิดหนึ่งในสี่ตำหนักเต๋าได้อย่างรวดเร็ว ก้าวเข้าสู่ระดับจตุรทิศ

เมื่อทะลวงสู่ระดับจตุรทิศ การจัดอันดับในบัญชีรายชื่อสูงสุดของเขาจะก้าวหน้าไปอีกมากอย่างแน่นอน

หลังจากได้รับคำยินยอมจากชายหนุ่ม ในเวลานี้หัวใจของราชามนุษย์รู้สึกผ่อนคลายลงมาก

ก่อนหน้านี้ เขากังวลที่สุดคือขณะที่ตนเองปะทะกับเจ้าสำนักกระบี่ เจียงหยวนจะฉวยโอกาสโจมตีจากด้านหลัง ทำให้ถูกโจมตีแบบประกบหน้าหลัง

ถึงแม้จะเป็นเขาเองก็ยังไม่มีความมั่นใจมากพอที่จะสู้แบบหนึ่งต่อสอง!

ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว!

ดังที่ทูตกล่าว เจียงหยวนเป็นเพียงระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด ซึ่งต่ำกว่าพลังบำเพ็ญเพียรของเขาหนึ่งขั้น

เมื่อมีทูตผู้นี้ซึ่งมีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อสูงสุดลงมือ ย่อมสำเร็จได้อย่างง่ายดาย

เจียงหยวนยากจะรอดพ้นภัยพิบัตินี้ไปได้ และตนเองย่อมไม่ถูกอีกฝ่ายก่อกวน

ในเวลานั้น ชายผู้นั้นโบกมือ “เจ้าถอยไปเถิด! อีกสองวันข้าจะลงมือ!”

“ขอรับ!” ราชามนุษย์ประสานมืออีกครั้ง “เช่นนั้นข้าน้อยขอลา!”

สำนักไท่เสวียน

ยอดเขาเทียนจู้ ห้องโถงใหญ่

ในตอนนี้เกิดการโต้แย้งอย่างรุนแรงขึ้นอีกครั้ง

อู๋อิ้นกล่าวว่า “ทุกท่านคงทราบว่าพันธมิตรเซียนล่มสลายอย่างไร! พลังของราชามนุษย์เทียบได้กับผู้ทรงเกียรติระดับจตุรทิศ หากเราไม่รีบไป เมื่อสำนักกระบี่สวรรค์ถูกทำลายลงก็คงสายเกินไปที่จะหนี!”

เนี่ยเสวียนกล่าวว่า “แต่เจียงหยวนเคยกล่าวไว้ว่าเขาไม่กลัวราชามนุษย์และเจ้าสำนักกระบี่สวรรค์!”

อู๋อิ้นพลันหัวเราะเยาะ “เขาบอกว่าไม่กลัวก็ไม่กลัวหรือ? ตอนนี้พลังบำเพ็ญเพียรของเขาเป็นเพียงระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด จะไปเทียบกับราชามนุษย์ได้อย่างไร?”

“ราชามนุษย์มีพลังบำเพ็ญเพียรระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่แปด เมื่อได้รับการเสริมพลังจากโชคชะตาแห่งราชวงศ์ พลังของเขาก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แม้แต่ค่ายกลปราบอสูรสิบทิศยังไม่อาจทำอะไรเขาได้!”

“หากไม่เป็นเช่นนั้น ชุยซวี่จะกลับลำกลางคันได้อย่างไร? เขาได้มองเห็นประเด็นนี้มานานแล้ว!”

“พลังระดับนี้ เจียงหยวนจะเทียบได้หรือ?”

“หากเขาเป็นระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เก้ายังพอว่า ด้วยความสามารถที่เขาแสดงออกมายังพอเชื่อได้บ้าง!”

“แต่ตอนนี้เขาเป็นเพียงระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด ช่องว่างระหว่างระดับจะสามารถลบเลือนได้ง่ายดายเพียงนั้นเชียวหรือ?”

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าช้าๆ “ข้าคิดว่าประมุขยอดเขาอู๋พูดมีเหตุผลมาก ข้ายังคงมีความเห็นเหมือนครั้งก่อนว่าไม่ควรมอบทุกสิ่งทุกอย่างของสำนักไท่เสวียนไว้กับคนหนุ่มเพียงคนเดียว”

“แม้ว่าเขาจะเป็นเจียงหยวน อัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมก็ตาม! การกระทำเช่นนี้ของเรานับว่าไม่ฉลาดเลย!”

คงเนี่ยนกล่าวว่า “ข้าเชื่อในพลังของเจียงหยวน และข้าเข้าใจเขามากกว่าพวกท่าน เขาระดับเชื่อมชีพจรสามารถต่อสู้กับทะเลวิญญาณได้ ทะเลวิญญาณสามารถต่อสู้กับสะพานเทพได้ สะพานเทพสามารถต่อสู้กับธรรมลักษณ์ได้”

“ตอนนี้เขาเป็นระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด จะไม่สามารถต่อสู้กับผู้ทรงเกียรติระดับจตุรทิศได้เชียวหรือ?”

“ยิ่งไปกว่านั้น ราชามนุษย์เป็นระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่แปด แม้จะได้รับโชคชะตาแห่งราชวงศ์มาเสริมความแข็งแกร่ง พลังก็ยังคงอยู่ในขอบเขตของธรรมลักษณ์”

“เจ้าสำนักกระบี่สวรรค์ผู้นั้น ตราบใดที่ยังไม่ได้เปิดตำหนักเต๋าหนึ่งในสี่แห่ง เขาก็ยังคงเป็นระดับธรรมลักษณ์”

“พลังจะแข็งแกร่งเพียงใดย่อมมีขีดจำกัด!”

ลู่ชิงซานกล่าวขึ้นว่า “ข้าเห็นด้วยกับความเห็นของท่านอาจารย์อา! และข้าเชื่อว่าเจียงหยวนจะไม่พูดจาเหลวไหลในเรื่องใหญ่เช่นนี้!”

ในเวลานั้น ผู้อาวุโสหวงที่อยู่ข้างๆก็กล่าวอีกครั้ง “แม้ข้าจะไม่ได้เชื่อเจียงหยวนถึงเพียงนั้น แต่ข้ารู้สิ่งหนึ่ง!”

“หากเราเลือกที่จะหนีไปต่างถิ่น ด้วยพลังของสำนักไท่เสวียนในตอนนี้ มันไม่ต่างอะไรกับการตายอย่างช้าๆ!”

“เชื่อเจียงหยวน หากเขาไม่ได้ประเมินตนเองสูงเกินไป เช่นนั้นสำนักไท่เสวียนของเราจะก้าวไปสู่โลกใหม่ที่น่าลองเสี่ยง!”

หลังจากนั้น เจ้าสำนักและผู้อาวุโสแต่ละท่านก็แสดงความคิดเห็นของตนเอง

ครั้งนี้ถกเถียงกันอยู่นาน

นี่คือทางเลือกแห่งโชคชะตาของสำนักไท่เสวียน และยังเป็นการมาถึงทางแยกอีกด้วย

ข้างหน้าล้วนเป็นสิ่งที่ไม่รู้!

แม้แต่ลู่ชิงซานและคงเนี่ยน ในใจยังไม่มีความมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเจียงหยวนจะสามารถเอาชนะได้อย่างแน่นอน

ดังที่ผู้อาวุโสท่านนั้นกล่าว เจียงหยวนยังคงเป็นระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เจ็ด

พวกเขาไม่ใช่เจียงหยวน และไม่เข้าใจว่าพลังต่อสู้ของเจียงหยวนในตอนนี้ไปถึงระดับใดแล้ว

เพียงแค่ผลงานก่อนหน้านี้ที่สังหารอ๋องเจิ้นอู่และเจ้านิกายสยบสวรรค์ทั้งสองคนได้ก็ไม่ได้หมายความว่าเจียงหยวนจะไร้เทียมทานในระดับธรรมลักษณ์

พลังบำเพ็ญเพียรที่แตกต่างกันเพียงขั้นเล็กๆมีความห่างกันอย่างมหาศาล

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเจียงหยวนกับเจ้าสำนักกระบี่สวรรค์ผู้นั้นห่างกันถึงสองขั้นย่อย

เจียงหยวนคืออัจฉริยะยอดเยี่ยม แต่เจ้าสำนักกระบี่ผู้นั้นในฐานะบุคคลอันดับหนึ่งของอาณาจักรเฉียนหยวน ผู้ที่ปราบปรามอาณาจักรเฉียนหยวนมาเกือบสองร้อยปี

เขาจะไม่ใช่อัจฉริยะยอดเยี่ยมหรือ?

ในยุคของอีกฝ่าย เขาคืออันดับหนึ่งในบัญชีสวรรค์ของอาณาจักรเฉียนหยวน เป็นผู้ที่ปีศาจที่สุด

ไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน สังหารศัตรูข้ามขอบเขตได้นับไม่ถ้วน

และเขาได้ก้าวเข้าสู่ระดับธรรมลักษณ์ขั้นที่เก้ามานานแล้ว

หลังจากสั่งสมมานานถึงเพียงนี้ พลังของเขาในตอนนี้ไปถึงระดับใด

ไม่มีใครรู้!

และราชามนุษย์ผู้นั้นก็เช่นกัน ได้รับการเสริมพลังจากโชคชะตาแห่งราชวงศ์ของอาณาจักร แม้แต่เจ้าสำนักกระบี่สวรรค์ผู้นั้นยังประกาศออกไปภายนอกว่าไม่กล้าต่อสู้กับเขาในที่สาธารณะ

เรื่องนี้จริงเท็จประการใด ไม่มีใครรู้!

แต่จากการต่อสู้ที่ราชามนุษย์ทำลายพันธมิตรเซียน ทุกคนก็รู้ว่าเขาไม่ควรมองข้ามเช่นกัน!