ตอนที่ 435 ภารกิจลับ

ยามค่ำคืนย่างกรายมาเงียบงัน

เมือง JM

ในชุมชนเก่าซอมซ่อนั้น เซียวหยางกับพ่อแม่ไม่รู้ว่าอยู่มานานกี่ปีแล้ว ทั้งบ้านเก่าทรุดโทรม เฟอร์นิเจอร์ก็เก่าแทบพัง

เซียวหยางไม่รู้ว่าพยายามเกลี้ยกล่อมพ่อแม่กี่ครั้งแล้ว แต่ทั้งคู่ก็ไม่คิดจะย้าย บอกว่า “คนแก่จะอยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน อีกอย่างที่นี่คุ้นเคยแล้ว ถ้าย้ายไปก็ต้องเริ่มรู้จักเพื่อนบ้านใหม่ ขี้เกียจวุ่นวาย”

เซียวหยางจึงได้แต่จนใจ เรื่องเงินพ่อแม่ก็ไม่ได้ขัดสน พวกท่านไม่อยากย้าย เขาก็ไม่มีเหตุผลจะบังคับ

เวลานั้น เจียงเหยียนกำลังช่วยแม่ของเซียวหยางทำอาหารอยู่ในครัว

ความสัมพันธ์ของทั้งสองยิ่งดูเหมือนแม่ผัวลูกสะใภ้เข้าไปทุกที แต่ไม่ใช่แบบในละครที่ตบตีแย่งอำนาจ หากอยู่กันอย่างกลมเกลียวดีเสียด้วยซ้ำ กระทั่งเจียงเหยียนยังรู้สึกถึง “ความรักของแม่” ได้ลึกซึ้งกว่าเดิม

ในลานเล็กหลังบ้าน เซียวหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้หิน ด้านหน้าคือเย่หวูซวง

ช่วงนี้เซียวหยางไม่ได้เป็นฝ่ายไปหาเย่หวูซวงเลย แต่กลับเป็นเธอที่มาหาเขาเอง

เซียวหยางกำลังค่อย ๆ กินขนมที่แม่กับเจียงเหยียนช่วยกันทำ ถึงแม้ฝีมือของเจียงเหยียนจะกลบความอร่อยดั้งเดิมของขนมจนแทบหมด แต่เขาก็กินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ดี

เย่หวูซวงถือเอกสารรายงานการเงินชุดหนึ่งอยู่ในมือ

“คุณเซียว นี่คือรายงานการเงินช่วงนี้ของอสังหาริมทรัพย์อู่ซวงค่ะ”

“ตอนนี้ความเร็วในการซื้อที่ดินของเราสูงมาก จำนวนบ้านที่ซื้อแล้วก็เกือบหนึ่งหมื่นห้าพันหลังแล้วค่ะ”

“ที่ดินสามหมื่นหมู่”

“อีกอย่าง ฉันยังซื้อหุ้นของเครือโรงภาพยนตร์ไว้บ้างด้วยค่ะ…”

เซียวหยางพยักหน้า “เธอไม่ต้องเอามาให้ฉันดูหรอก ฉันไม่เข้าใจ ฉันบอกแล้ว ของพวกนั้นเป็นของเธอ”

พอพูดถึงตรงนี้ เซียวหยางก็ยังงงอยู่ไม่น้อยว่า เย่หวูซวงมาหาเขาทำไมกัน เอารายงานการเงินที่เขาอ่านไม่รู้เรื่องมาให้ดูหรือยังไง?

“ยังมีเรื่องอะไรอีกหรือ?”

พอพูดจบ เซียวหยางเหลือบตามองเย่หวูซวง เห็นใบหน้าเธอแดงก่ำเหมือนกลั้นอะไรบางอย่างไว้จนพูดไม่ออก

“เป็นอะไร มีอะไรก็พูดออกมาเถอะ”

“คือว่า...อสังหาริมทรัพย์อู่ซวงของเรากำลังเติบโตเร็วมากค่ะ…”

“ฉันรู้ เธอก็พูดแล้วนี่ บ้านเป็นหมื่นหลัง ที่ดินเป็นหมื่นหมู่” เซียวหยางพูดขัด

“ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น หมายถึง...มันเร็วเกินไปค่ะ…” เย่หวูซวงลังเลเล็กน้อย

“หา?” เซียวหยางงง “เร็วเกินไป?”

“คืออย่างนี้ค่ะ ตอนนั้นฉันออกคำสั่งให้ลูกน้องเร่งซื้อที่ดิน แต่ไม่คิดว่าพวกเขาจะซื้อรวดเร็วขนาดนั้น ตอนนี้เงินทุนของอู่ซวงมีปัญหาแล้วค่ะ…”

“เมื่อเช้า ฝ่ายการเงินเพิ่งบอกฉันว่า ตอนนี้บัญชีเราแทบไม่เหลือเงิน แต่ข้างล่างยังคงบ้าซื้อที่ดินไม่หยุด ทั้งที่สัญญาซื้อขายเซ็นหมดแล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้จ่ายเงินเท่านั้น…”

“ขอโทษค่ะคุณเซียว เป็นความสะเพร่าของฉันเอง ไม่ควรปล่อยให้ซื้อที่ดินโดยไม่จำกัด ตอนนี้สัญญาพวกนั้นต้องรีบหาทุนจำนวนมากไปจ่าย ไม่อย่างนั้นเราต้องเสียค่าปรับก้อนโตแน่ค่ะ”

เย่หวูซวงพูดพลางก้มหน้า ดูท่าทางนอบน้อมจนแทบหดตัว แล้วก็แอบชำเลืองมองเขาเหมือนเด็กทำผิดที่กลัวโดนดุ

แต่ในใจของเธอตอนนี้ กลับแอบหัวเราะเย็น ๆ อยู่ลึก ๆ

อะไรนะ เงินขาด? อะไรนะ ควบคุมการซื้อไม่อยู่? เงินหมดแล้วยังเพิ่งมารู้ทีหลัง?

ไม่มีทาง!

เรื่องเงิน เย่หวูซวงระมัดระวังยิ่งกว่าใคร ตัวเธอเองก็คือฝ่ายการเงิน ทุกหยวนที่ออกจากมือเธอ ล้วนอยู่ในสายตาทั้งหมด

และที่เธอพูดแบบนี้ก็เพราะอยาก “ลองใจเซียวหยาง” ต่างหาก

แผนนี้เป็นความคิดของหลิวซือเจี๋ย

ทั้งเย่หวูซวงและหลิวซือเจี๋ยต่างไม่รู้ว่าในใจของเซียวหยางคิดอะไรอยู่ รู้เพียงว่าเงินที่ให้เธอใช้ เขาไม่เคยบอกเลยว่ามันคือ “ภารกิจ” อะไร

แม้แต่เรื่องที่ดินและบ้านทั้งหมดก็เป็นเย่หวูซวงที่คิดทำเอง

ไม่มีใครรู้เลยว่าแท้จริงเซียวหยางต้องการอะไรกันแน่

ดังนั้นหลังปรึกษากัน พวกเขาจึงคิดว่าใช้โอกาสนี้แหละ เพื่อ “ทดสอบ” เซียวหยาง

เงินตั้งสี่พันกว่าล้าน ใครจะไม่หวั่นไหวล่ะ ถึงเซียวหยางเองก็คงไม่เฉยแน่

ตอนนี้ปัญหาที่วางอยู่ตรงหน้าเซียวหยางคือ เงินสี่พันกว่าล้านนั้น ฉันใช้ไปหมดแล้วนะ

ฉันซื้ออะไรบ้างก็รายงานไว้หมดแล้ว

ปัญหาคือตอนนี้ ซื้อเกินไปเยอะ เงินที่ให้มาก็ไม่พอ เธอจะเติมให้ฉันไหม?

ที่ดินพวกนั้นคือศูนย์กลางของโครงการเมืองภาพยนตร์ที่เย่หวูซวงเคยบอกไว้กับหลิวซือเจี๋ย

ที่ดินพวกนั้นตอนแรกถูกบริษัทเล็ก ๆ ของตระกูลหลิวกว้านซื้อไว้ แล้วค่อยให้เย่หวูซวงซื้อกลับมาอีกทอด

แน่นอน ราคาที่ขายให้ไม่สูง ตระกูลหลิวไม่ได้กำไรอะไรจากตรงนี้ เพราะพวกเขากำลัง “ขุดหลุม” ให้เซียวหยางต่างหาก

ไม่ว่าเซียวหยางจะเลือกแบบไหน พวกเขาก็ได้ประโยชน์ทั้งคู่

ถ้าเซียวหยางยอมลงทุนเพิ่ม เติมเงินให้ครบ ช่องว่างที่ขาดหายก็ถูกอุด เขาก็จะถือครองที่ดินสำคัญของเมืองภาพยนตร์ไป แถมยังเสียเงินเพิ่มอีก

เท่ากับพิสูจน์ว่าเขาเชื่อใจเย่หวูซวงหมดใจ ลบข้อสงสัยทั้งหมดออกไป

แต่ถ้าเขา “ไม่ยอมลงทุนต่อ” ก็แสดงว่าเขายังไม่ไว้ใจ และหยุดการทดสอบตรงนี้

ทว่าทางนั้นก็ยังคงได้ประโยชน์ เพราะค่าปรับของสัญญาเหล่านั้นสูงจนน่ากลัว อาจถึงขั้นทำให้บริษัทอู่ซวงล้มละลาย

แบบนั้นตระกูลหลิวก็จะฟันกำไรก้อนโต แถมยังยึดที่ดินศูนย์กลางของเมืองภาพยนตร์ไปครอง

ทั้งได้เงิน ทั้งได้ที่ แถมยังขัดขาตระกูลหลี่อีก

เรียกว่า “ยิงนัดเดียวได้นกสามตัว”

แผนของหลิวซือเจี๋ยนี้เรียกได้ว่าปิดทางหนีทุกทางของเซียวหยาง

ไม่ว่าเขาจะเลือกทางไหน ตระกูลหลิวก็ได้ประโยชน์ ส่วนตระกูลหลี่ก็เจ็บตัวแน่นอน

พวกเขารอเก็บเกี่ยวผลอย่างสบายใจเหมือนชาวประมงนั่งอยู่บนแท่นหิน

เซียวหยางขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนกำลังลังเลคิดหนัก

เย่หวูซวงเห็นดังนั้น ใจก็พองโต

ตั้งแต่รู้จักกันมา เธอไม่เคยมีโอกาสได้ “ถือไพ่เหนือกว่า” เซียวหยางเลย แต่ครั้งนี้…ดูเหมือนจะทำได้แล้ว

สะใจชะมัด!

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ ตอนนี้เซียวหยางกำลังลังเล…ว่า “จะให้เงินเท่าไหร่ดีถึงจะพอดี”

เพราะทันใดนั้นเอง ในหัวของเขาก็ดังขึ้นมาพร้อมเสียงระบบ

[ติ๊ง]

[ภารกิจลับ: ของขวัญจากสายลับ เวลาจำกัด 50 วัน]

[คำอธิบายภารกิจ: ช่วยเหลือสายลับในทุกด้าน (รวมถึงเงินทุน ความรู้สึก ฯลฯ)]

[รางวัล: หากเปลี่ยนใจสายลับสำเร็จ เงินลงทุนทั้งหมดในช่วงภารกิจจะคืนให้สามเท่า]

[หมายเหตุ: หากล้มเหลว จะไม่ได้รับเงินคืนแม้แต่หยวนเดียว]

พูดง่าย ๆ คือ ถ้าเปลี่ยนใจเย่หวูซวงได้ เขาจะได้เงินคืนสามเท่า

แต่ถ้าทำไม่สำเร็จ ทุกอย่างที่ลงทุนไปก็สูญเปล่า!

นี่มันการพนันชัด ๆ แถมยังเป็น “การพนันครั้งใหญ่” อีกด้วย!

เซียวหยางมองเย่หวูซวงที่ยังคงแสร้งทำสีหน้ากังวลอยู่ รู้สึกลังเลขึ้นมาอีก

ใครจะรู้ว่าในใจของเย่หวูซวงคิดอะไรอยู่กันแน่ ถ้าทุ่มมากเกินไป เงินอาจหายไปไม่กลับมาอีกเลย!

แต่ถ้าไม่ทุ่ม เย่หวูซวงจะรู้สึกผิดหวังแล้วถอยหนีไปหรือเปล่า แบบนั้นสิถึงจะขาดทุนของแท้…

เซียวหยางลังเลอยู่นาน

ทว่าความลังเลของเขากลับทำให้เย่หวูซวงยิ่งมั่นใจว่า ตอนนี้เธอ “จับจุด” เซียวหยางได้แล้ว ใจเธอพองฟูด้วยความสะใจ

แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็เริ่มระแวงว่า หรือว่าเขายังสงสัยตัวเธออยู่?

เพียงครู่เดียว เซียวหยางก็เงยหน้าขึ้นพูดเสียงนิ่ง “เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา”

“เธอซื้อเกินมาเท่าไหร่ ขาดทุนเท่าไหร่?”

เย่หวูซวงพูดเสียงเบาอย่างรู้สึกผิด “หนึ่งหมื่นล้านค่ะ!”

เธอนึกว่าเซียวหยางจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แล้วไม่ยอมจ่ายให้แน่ ๆ

แต่ใครจะรู้ว่า เซียวหยางกลับไม่โกรธสักนิด แถมยังยิ้มออกมา “อืม ฉันเข้าใจแล้ว”

“เธอทำได้ดีมาก ไม่ทำให้ฉันผิดหวังเลย เห็นได้ชัดว่าเธอมีวิสัยทัศน์ทางธุรกิจ ฉันชอบคนหนุ่มสาวที่มีความฝันแบบนี้!”

เขายิ้มบาง ๆ แล้วพูดต่อ “ฉันจะให้เธอสองหมื่นล้าน!”

“อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!”

เซียวหยางคีบขนมเข้าปาก พลางถอนหายใจในใจยาวเหยียด

ให้ตายสิ…พนันก็พนัน!

ทุ่มสองหมื่นล้านลงไปเลย!

จักรยานแปลงร่างเป็นมอเตอร์ไซค์!

ถ้าสำเร็จ เขาจะได้เงินคืนหกหมื่นล้าน…

เดี๋ยวก่อน ยังมีอีกสี่พันล้านก่อนหน้านั้น!

ช่างมันเถอะ พนันแม่งเลย!

ส่วนเย่หวูซวงตอนนี้ถึงกับตาค้าง

สอง…

สองหมื่นล้าน…!

……

(จบตอน)