ตอนที่ 425 ฮึดให้สุดนะ เจ้าสายลับ!

เช้าวันถัดมา……

เช้าตรู่เย่หวูซวงก็ลุกขึ้นมาแล้ว บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ถึงจะอยู่คนเดียว แต่ก็อยู่สบายจริง ๆ

ปกติเธอแทบไม่ค่อยถ่ายรูปตัวเอง ทว่าพอวันนี้ก็ยังหยิบมือถือมาถ่ายอยู่รูปหนึ่ง

วิลล่าที่อิงเขาเคียงน้ำ ทิวทัศน์ริมแม่น้ำชวนตะลึง ก็เลยแน่นอนว่าเธอถ่ายรูปสวยงามเก็บไว้หนึ่งใบ

ลมก็ดี คนก็แจ่ม

แต่ก็มีแค่ตัวเองนี่แหละที่ชมได้ เย่หวูซวงไม่กล้าโพสต์ลงโมเมนต์ กลัวคุณชายมาเห็นแล้วเข้าใจผิด

อีกด้านหนึ่ง ทีมงานมืออาชีพจากจิงตูส่งข่าวมาให้เธอตั้งแต่เช้า แล้วในบัญชีของเธอก็มีเงินก้อนโตโอนเข้าเรียบร้อย

ตั้ง 3.4 ร้อยล้าน

ทั้งหมดนี้คือผลตอบแทนจากเงินลงทุนหนึ่งร้อยล้านก้อนนั้น

“เยอะขนาดนี้!” ตอนเห็นยอดเงิน เย่หวูซวงก็ยังอดตกใจไม่ได้

ถึงเธอจะพอมีความรู้เรื่องลงทุนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่คิดเลยว่าแค่วันเดียว เงินก้อนนี้จะงอกเป็นสามเท่าตรง ๆ

แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจว่าทำไมเงินถึงทบต้นได้เร็วขนาดนี้

อำนาจของตระกูลหลิวน่ะไร้ข้อกังขา หุ้นตั้งเยอะอยู่ในกำมือพวกเขา จะให้ขึ้นก็ขึ้น จะให้ลงก็ลง

เงินพวกนี้ขอแค่พวกเขาอยากจะเล่น จะปั่นให้ทบเท่าไม่ใช่เรื่องยาก

แน่นอนว่าเงินส่วนหนึ่งก็มากวาดจากบรรดานักลงทุนรายย่อย อีกส่วนหนึ่งตระกูลหลิวก็ “กัดฟัน” โยกจากบริษัทตัวเองมาเพื่อหนุนภารกิจของเย่หวูซวง

พูดได้ว่าภายนอกเหมือนทำให้บ้านตัวเองขาดทุน แต่ทำให้เซียวหยางได้กำไร

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เย่หวูซวงก็รีบส่งข่าวหาเซียวหยาง

ฝั่งโน้น เซียวหยางเพิ่งตื่น เมื่อวานรักษาไปให้ชู่เจียอวี๋แล้ว หล่อนหลับพักเดียวก็กลับเจียงตูไป เซียวหยางเองไม่อยากให้มีเรื่องอะไรอีก เลยกลับหมู่บ้านไปเหมือนกัน

เขามองข้อความที่เย่หวูซวงส่งมา แล้วก็ถึงกับงงไปชั่วขณะ

“เธอบอกว่าเอาหนึ่งร้อยล้านไปลงทุน แล้วทำกำไรกลับมาได้สามร้อยสี่สิบล้านให้ฉัน?” เซียวหยางตาโตทึ่งสุด ๆ

เงินมันจะงอกเร็วขนาดนี้เลยเรอะ!

ไม่แปลกที่ว่ากันว่าคนเล่นหุ้นน่ะมีแต่รวยข้ามคืนกับกระโดดดาดฟ้า

ใครจะไม่หวั่นไหวล่ะ!

“ใช่ค่ะ ฉันแบ่งเงินที่คุณให้เป็นหลายก้อนแล้วลงทุนไป ช่วงเช้าเปิดตลาดก็ขายออกทั้งหมด”

“หุ้นพวกนั้นขึ้นกันหมด นี่คือกำไรหลังจากเทขายทั้งหมดแล้วค่ะ”

เย่หวูซวงยิ้มอิ่มเอม

เป็นไงล่ะ! พี่สาวคนนี้ไม่ธรรมดาใช่ไหม!

“สุดยอด!” เซียวหยางชมออกมาด้วยน้ำเสียงซื่อ ๆ จริงใจที่สุด

มุมปากเย่หวูซวงยกขึ้นเล็กน้อย

“เงินนั่นเธอเอาไว้เถอะ ฉันจ่ายออกไปแล้วก็ไม่ได้คิดจะเอาคืน” เซียวหยางพูดเรื่อย ๆ

คราวนี้กลับเป็นเย่หวูซวงที่งงบ้าง

หา? คุณไม่เอา?

เธออ้าปากค้าง “คุณเซียว นั่นมันตั้ง 3.4 ร้อยล้านนะคะ!”

“ฉันรู้ แต่ฉันบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าเงินก้อนนั้นให้เธอ เธออยากใช้ยังไงก็ใช้ ฉันไม่ก้าวก่าย เก็บไว้ให้ดีละกัน!” น้ำเสียงเซียวหยางราบเรียบ

ทางนี้เย่หวูซวงถึงกับอึ้งทึ่งไปเลย

ยังไม่ทันให้เธอพูดอะไร เซียวหยางก็วางสายไปก่อนแล้ว

“ยัยนี่คิดจะทำอะไรของเธอกัน สายลับที่ไหนหาเงินให้คนอื่น แถมยังหาได้เป็นกอบเป็นกำ ขืนแบบนี้คนจะหัวใจวายเอา!” เซียวหยางผ่อนลมหายใจยาว

ทางฝั่งเย่หวูซวง พอได้ยินเสียงวางสาย ทั้งคนก็จมดิ่งสู่ภวังค์

ยิ่งน้ำเสียงของเซียวหยางนิ่งเท่าไร หัวใจเธอก็ยิ่งกระสับกระส่าย

ที่รีบโทรบอกข่าวดีก็เพื่อโชว์ฝีมือตัวเอง—ในเวลาแค่สองวันทำกำไรได้ตั้งกว่าสองร้อยล้าน ผลตอบแทนแบบนี้มันเหลือเชื่อ

แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเฉยเมย แถมยังบอกว่าเงินนั่นเป็นของเธอทั้งหมด!

แบบนี้มันจะไปร้องเรียนที่ไหนได้ล่ะ! เงินตั้งเยอะขนาดนี้เชียวนะ!

เย่หวูซวงขยี้ขมับ ต่อให้เป็นอาหารเช้าที่เพิ่งทำเสร็จก็หมดอารมณ์จะกิน

ทำไมกันล่ะ! หรือว่ายังทำเงินได้ไม่พอ?

เธอทบทวนโทนเสียงของเซียวหยางเมื่อกี้ แม้เขาจะชมคำหนึ่งว่าสุดยอด แต่ชัดเจนว่านอกนั้นคืออารมณ์ที่เรียบนิ่งสุด ๆ

เขาไม่สะทกสะท้านกับเงินพวกนี้จริง ๆ งั้นเหรอ? หรือว่าเขายังระแวงในตัวฉันอยู่?

ไม่ใช่สิ ต้องคิดดี ๆ แล้วรับมือให้ถูก!

สีหน้าของเย่หวูซวงเคร่งขรึม ความดีใจเมื่อครู่ถูกคำไม่กี่คำของเซียวหยางสลายหายวับ

พายุความคิดถาโถมเข้าใส่ศีรษะของเธอในทันที

“ฉันเข้าใจแล้ว!”

“อย่างแรก เขาไม่เห็นค่าของเงินพวกนี้เท่าไร จริง ๆ เขาให้ทุนเริ่มต้นฉันตั้งสิบกว่าร้อยล้าน แถมไม่คิดเอาคืน!”

“คิดดูสิ วันเดียวเขาเผาเงินทีเป็นสิบ ๆ ร้อยล้าน หรือทุ่มเป็นร้อยพันล้านในงานประมูลยังไหว!”

“สองร้อยกว่าล้าน สำหรับเขามันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่จริง ๆ!”

“อย่างที่สอง เขาเดิมทีก็ระแวงฉันอยู่แล้ว เขาเจ้าชู้ก็จริง แต่ไม่ใช่คนธรรมดา”

“อายุแค่นี้แต่คุมทรัพย์มหาศาลได้ คนแบบนั้นจะธรรมดาได้ยังไง”

“ฉันคิดง่ายไป นึกว่าหาเงินได้นิดหน่อยจะลบความระแวงของเขา แต่ชัดเลยว่าไม่ใช่”

“เงินพวกนี้ยังไม่พอจะลบความสงสัยเขา—น้อยไป!”

“ต่อให้ฉันทำเงิน แต่ถ้ากำไร ‘น้อย’ เกิน เขากลับยิ่งตั้งข้อสงสัย—ใครจะเชื่อว่าคนหนุ่มสาวจะหาเงินง่ายขนาดนี้โดยไม่ให้ระแวง!”

เธอพลันตาสว่าง

ใช่ ต้องเป็นแบบนี้แน่

ถึงจะช่วยหาเงิน แต่ถ้าหาแบบจิ๊บจ๊อย พอเพิ่งมาถึงก็ปุ๊บปั๊บทำได้ขนาดนี้ มันยิ่งดู “ตั้งใจโชว์” แล้วมีพิรุธ

เว้นเสียแต่ต้องทำกำไร “มหาศาลจริง” ไม่ใช่หยอก ๆ แบบนี้!

เธอขย้ำผมตัวเอง รู้สึกหัวจะล้านแล้ว

เซียวหยางไม่ใช่คนไก่กา ฉันนี่แหละประมาทเอง พาให้เขายิ่งระแวงหนัก!

ห้ามสุรุ่ยสุร่ายแล้ว ได้เวลาเอาจริง!

ในเมื่อจะหา ก็ต้องหา “ก้อนใหญ่”

ไม่รู้ว่าทางคุณชายจะช่วยได้อีกไหม

ต่อให้กำไรเล็กน้อยก็นับว่าถอนขนแกะบ้านหลิว

คุณชายคงไม่ยอมอีกแล้วล่ะ!

นอกนั้นฉันก็ยังไม่มีทีมของตัวเองด้วย!

เธอขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่ายิ่งคิดยิ่งยาก

“นี่แหละเหตุผลที่เซียวหยางถึงให้ฉันเงินเยอะ ๆ เขาต้องคิดมาถึงขั้นนี้แล้ว!”

น่ากลัว! น่ากลัวจริง!

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าในไลฟ์สดเขาถึงเล่นงานคุณชายจนเกือบเสียชื่อ

เบื้องหลังลึกลับ เงินหนา

แบบนี้เองคุณชายถึงต้องลงมือ คนอย่างเขาทำให้คนนอนไม่หลับจริง ๆ!

“ต้องไปหาเงินต่อ!”

เธอยืดเส้นยืดสาย มองเวลาเล็กน้อย

รู้งี้ไม่น่าเสียเวลานอนนานเลย!

นี่มันอาชญากรรมชัด ๆ ต้องลุยให้ไวแล้ว

เธอลุกขึ้น เปิดคอม แล้ววางแผนให้ตัวเอง

1) เรื่องเร่งด่วนคือตั้งบริษัทก่อน จ้างทีมงาน ห้ามอาศัยตระกูลหลิวหาเงินต่อไปแล้ว แบบนั้นจะทำให้เซียวหยางระแวง แถมยังเสี่ยงหลุดพิรุธ

2) นอกจากหาเงิน ต้องรีบจัดการเรื่องของเซียวหยางกับพ่อลูกหวังจิ่น หาเวลาและกำลังคนไปสืบเรื่องนี้

……

วางแผนยาวเหยียดเสร็จ เย่หวูซวงก็ขยี้ตา ลุกขึ้นลงมือ!

พยายามเข้าไว้!

ฮึดให้สุดนะ เจ้าสายลับ!

(จบตอน)