ตอนที่ 415 การเปรียบเทียบ
ตอนที่ 415 การเปรียบเทียบ
วันหยุดยาวแค่ไม่กี่วัน จะเพียงพอให้สืบความลับของเซียวหยางได้ไหมนะ!
ตอนนี้ เย่หวูซวงกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ
สำหรับเธอแล้ว เวลามีค่ามากที่สุด ตอนนี้ที่มาถึงตระกูลเซียว สิ่งสำคัญอันดับแรกคือรีบสืบค้นประวัติของเซียวหยางให้จบโดยเร็ว มิฉะนั้นพอหมดเวลา เธอก็ต้องกลับไปทำงานที่สำนักงานกฎหมายเจียงอี้เฉินแล้ว
ถึงตอนนั้นจะไม่สะดวกในการสืบเรื่องของเซียวหยางอีกต่อไป
บางทีอาจต้องหาทางอยู่ใกล้ชิดกับเขาให้นานกว่านี้…
เย่หวูซวงขมวดคิ้วแน่น ภาพข้อมูลมากมายของเซียวหยางลอยขึ้นมาในหัว
ในเมื่อเธอถูกส่งมาทำภารกิจ ข้อมูลของเซียวหยางย่อมต้องจำขึ้นใจอยู่แล้ว เธออ่านประวัติชีวิตของเขามาตั้งแต่เด็กจนโตอย่างละเอียดทุกบรรทัด
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุด ก็คือตั้งแต่การสารภาพรักเมื่อไม่กี่เดือนก่อนนั่นเอง!
หลังจากนั้น เซียวหยางก็เปลี่ยนจากนักศึกษาฐานะยาก ต้องทำงานพิเศษเลี้ยงตัวเอง กลายเป็นคุณชายร่ำรวยมหาศาลในพริบตา
ความลับรอบตัวเขามากมายเหลือเกิน สิ่งที่น่าคิดคือ ทำไมเขาถึงอดกลั้นปิดบังมานานขนาดนั้น
หรือไม่ก็…ทำไมถึงเปลี่ยนตัวเองอย่างกะทันหันแบบนั้น…
หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เย่หวูซวงก็พลันเข้าใจทุกอย่างขึ้นมา
แน่ล่ะ มันต้องเป็นแบบนี้แน่นอน
เซียวหยางเดิมทีก็เป็นคุณชายจากตระกูลมั่งคั่ง เพียงแต่สวมฉากบังหน้าไว้ให้ดูเหมือนคนธรรมดา เหมือนบุตรตระกูลใหญ่ที่ออกมาฝึกในโลกภายนอก ส่วนเธอเองก็เช่นกัน ถูกตระกูลหลิวส่งมาทำภารกิจ ไม่มีใครนอกจากคนในตระกูลไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเธอสังกัดตระกูลหลิว
เซียวหยางก็ต้องเป็นแบบนั้นแน่ มีภารกิจลึกลับ และภูมิหลังที่เต็มไปด้วยปริศนา
เพียงแต่หลังจากการสารภาพรักถูกปฏิเสธ เขาคงเสียศูนย์ แล้วเผลอเผยฐานะที่แท้จริงออกมา
ตั้งแต่นั้นมา สาวสวยรอบตัวก็พากันรุมล้อมไม่ขาดสาย
แน่นอนว่าผู้หญิงพวกนั้นล้วนหลงใหลในอำนาจเงินทองของเขาทั้งสิ้น
แถมความมั่งคั่งของเขายังเหนือจินตนาการ ขับไล่ตระกูลฟาง กุมอำนาจของตระกูลเจียง เรียกได้ว่าเป็นเจ้าเมืองเจียงตูโดยแท้
ยังไม่พอ เขายังรู้จักผู้หญิงจากตระกูลผู้ดีอย่างสวีจี้อวิ๋นอีกด้วย
ภูมิหลังของเขาไม่มีทางธรรมดาแน่ ๆ
ตัวตนในตอนนี้ก็แค่ฉากบังหน้าเท่านั้นเอง
ขณะคิดอยู่ เสียงหยอกล้อของเซียวหยางกับฉิงเซวียนถงก็ดังแว่วเข้าหูมา
“ว่าแล้วเชียว!”
เย่หวูซวงกัดฟันแน่นด้วยความขุ่นเคือง
มันเหมือนที่เขียนไว้ในแฟ้มไม่มีผิด เซียวหยางภายนอกดูเหมือนผู้ชายที่มั่นคงในรัก แต่แท้จริงกลับเป็นเพลย์บอยจอมเจ้าชู้ตัวพ่อ
ทั้งที่ความสัมพันธ์กับหลินฉีเยว่นั้นชัดเจนอยู่แล้ว แต่กลับพาเจียงเหยียนกลับมาบ้านปีใหม่ แล้วยังมีฉิงเซวียนถงตามมาด้วยอีก!
ผู้หญิงแต่ละคนก็ล้วนงดงามสะกดใจทั้งนั้น
เธอเผลอยกมือแตะใบหน้าตัวเอง แล้วเม้มริมฝีปากแน่น
เธอรู้ดีว่าความงามของตนไม่ได้ด้อยไปกว่าเจียงเหยียนเลยสักนิด และวันนี้ที่เซียวหยางแอบมองเธอผ่านกระจกมองหลังหลายครั้ง เขาต้องสนใจเธอแน่!
เย่หวูซวงขมวดคิ้วหนักขึ้น รู้สึกไม่ยอมรับอยู่ในใจ
ภารกิจของคุณชายหลิวต้องทำให้สำเร็จ แต่ถ้าจะสืบให้ถึงแก่น ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเข้าใกล้เซียวหยางมากขึ้น ไม่เช่นนั้นจะไปแตะต้องความลับของเขาได้ยังไง
แต่ด้วยนิสัยเจ้าชู้แบบนั้นของเขา ตนเองอาจต้องเผชิญสถานการณ์เลวร้ายแน่…
ในใจเธอพลันเกิดความรู้สึกเหมือนกำลังจะยอมตายอย่างกล้าหาญ
จะให้เธอยอมเสียตัวให้ผู้ชายชั่ว ๆ แบบนี้ สู้ตายไปยังจะดีกว่า…
แต่เธอก็ตายไม่ได้ จะทรยศต่อบุญคุณของตระกูลหลิวไม่ได้ นี่คือภารกิจแรกในชีวิตเธอเชียวนะ…
“ค่อยว่ากันตอนถึงเวลานั้นแล้วกัน” เธอพึมพำอย่างหมดหนทาง แต่สุดท้ายก็ยอมรับความจริง
พอคิดว่าอาจต้องมอบครั้งแรกให้ผู้ชายสารเลวอย่างเซียวหยาง ใจเธอก็พลันร่วงลงเหวในทันที
“ถ้าไม่ถึงขั้นจำเป็นจริง ๆ จะไม่มีวันให้เขาแตะต้องตัวเด็ดขาด!” เธอสาบานในใจแน่น
ขณะนั้นเอง เย่หวูซวงเพิ่งเดินกลับเข้าห้อง ก็เห็นมือของฉิงเซวียนถงอยู่ในอ้อมอกของเซียวหยาง…
หน้าเธอร้อนผ่าวแดงระเรื่อทันที
“ไอ้คนชั่วสองคน!” เธอสบถในใจ
ภาพน่ารังเกียจตรงหน้านั้น ทำให้เธออดขยะแขยงไม่ได้
แต่ถึงจะรู้สึกแบบนั้น ก็ยังเผลอเหลือบมองอยู่หลายครั้ง จนเห็นสีหน้าผ่อนคลายของเซียวหยาง เธอก็อดไม่ได้ที่จะเบือนหน้าพร้อมถ่มน้ำลายเบา ๆ
ไอ้ผู้ชายสารเลว!
แค่คิดว่าต้องมอบกายให้คนแบบนี้ ใจเธอก็เดือดดาลเหมือนเจอศัตรูฆ่าพ่อ แม้แต่แววตาก็แฝงไปด้วยความเกลียดชัง
แต่เซียวหยางไม่รู้เลย ว่าเพิ่งได้สายลับมาคนหนึ่งก็ถูกเขาเกลียดขี้หน้าซะแล้ว
เขาเพียงเหลือบมองไป เห็นเย่หวูซวงกลับเข้าห้อง ก็รีบผละออกจากฉิงเซวียนถงทันที
“คุณเซียว…”
“คุณเย่นี่เอง หิวไหมครับ อยากกินบาร์บีคิวไหม?”
หิวบ้าอะไรเล่า!
เย่หวูซวงบ่นด่าในใจ แต่ใบหน้ายังยิ้มตอบ “ไม่เท่าไหร่ค่ะ ไม่ค่อยหิวว่าจะอาบน้ำแล้วเข้านอนเลย”
“ได้ครับ”
เซียวหยางทำหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
เขาไม่ได้คิดจะเปิดโปงว่าเธอเป็นสายลับ
ในเมื่อช่วงนี้ชีวิตออกจะน่าเบื่อ การมีสาวน้อยน่ารักเพิ่มอีกคนไว้แกล้งเล่นก็ดีไม่น้อย ไหนจะสวยสะดุดตาอีกด้วย!
เสียงแมลงกลางคืนดังระงม
ในยามดึกของหมู่บ้านบนภูเขา มีเพียงเสียงแมลงแผ่วเบาดังแทรกความเงียบ
แต่ในความสงบเงียบนั้น ยังมีเสียงบางอย่างแผ่ว ๆ แทบไม่ได้ยินถ้าไม่ตั้งใจฟัง
ตามปกติแล้ว เย่หวูซวงคงไม่ได้ยิน เพราะห้องของเธออยู่ห่างจากห้องของเซียวหยางพอสมควร
แต่ระหว่างทางจะไปห้องน้ำ เธอกลับหน้าแดงร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
เสียงฝ่ามือตีกระทบกันดังขึ้นเป็นจังหวะ ผสมเสียงหอบหายใจแผ่วเบา
เธอกำหมัดแน่น ความอยากเข้าห้องน้ำหายไปทันควัน รีบกลับห้องอย่างกับมีควันลอยตามหลัง แล้วคว้าผ้าห่มคลุมโปงทันที
“ต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ ไม่เพียงเท่านั้น ยังต้องทำให้ไอ้ผู้ชายชั่วนี่ล่มจมให้ได้!”
“มีแฟนชื่อหลินฉีเยว่รออยู่ที่เจียงตูแท้ ๆ ยังกล้ามาทำเรื่องกับผู้หญิงอื่นอีกไม่ต่ำกว่าคนเดียว!”
“ผู้ชายสารเลวที่เห็นผู้หญิงคนไหนก็อยากจีบ!”
แค่คิดถึงสายตาที่เซียวหยางมองเธอก่อนหน้านี้ ร่างกายเธอก็ขนลุกซู่ขึ้นมา
นอกจากความรังเกียจแล้ว ยังมีความสิ้นหวังแฝงอยู่ลึก ๆ
“ถ้าทำภารกิจได้สำเร็จโดยไม่ต้องถูกเขาแตะต้องก็คงดีสิ…”
แต่จะเป็นไปได้เหรอ ชายชั่วอย่างเขา ใครจะรอดจากเงื้อมมือได้กัน!
คืนนั้น เย่หวูซวงพลิกตัวไปมานอนไม่หลับเลย
ในหัวกลับลอยภาพหนังสั้น 18+ ที่เคยแอบดูตอนยังไร้เดียงสา คงเป็นแบบนั้นสินะที่เกิดขึ้นในห้องนั้น…
พอคิดถึงตรงนั้นก็ยิ่งปั่นป่วน กลับตัวซ้ายขวาก็ยังไม่หลับสักที
แต่ไม่ใช่แค่เธอที่นอนไม่หลับ ยังมีอีกคนหนึ่ง—ฉิงเซวียนถง
“น่ารำคาญจริง!”
เธอยกมือปิดหูแน่น
คิดดูแล้วก็ขำดี ที่แท้ตัวเองเป็นฝ่ายขอพักห้องติดกับเซียวหยางแท้ ๆ แต่ใครจะคิดว่ากลางดึกเขาจะมาทำเรื่องแบบนั้นได้
“นายไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ!” เซียวหยางมองหน้าหญิงสาวข้างกายพลางหัวเราะเบา ๆ
“หึ ก็ต้องสั่งสอนเธอบ้างสิ ใครใช้ให้เธอทำตัวน่าหมั่นไส้วันนี้ล่ะ!” เจียงเหยียนตอบพลางเชิดหน้าอย่างภาคภูมิ
“ไม่ใช่แค่เธอหรอกนะ บ้านเรายังมีอีกคนด้วย!” เซียวหยางว่า หมายถึงเย่หวูซวง
“เธอนอนอยู่ห้องแขกโน่นแหละ จะได้ยินได้ไง”
“กล้าจริงนะเธอ!” เซียวหยางถอนหายใจยาว
การเปรียบเทียบระหว่างผู้หญิงนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆ เขาไม่คิดเลยว่าเรื่องแบบนี้ก็ยังเอามาแข่งกันได้
(จบตอน)