ตอนที่ 380 คนเลวทราม

เดิมทีตอนที่เซียวหยางได้ยินชื่อ “หมิงเย่” ก็ยังแปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกคุ้นหูอยู่บ้าง

แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจทันที

ชื่อนี้ เขาเคยได้ยินมาก่อนจริง ๆ

เคยได้ยินจากปากเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่ง ที่ชมว่าผู้ชายคนนี้ถ่ายคลิปออกมาดี

แต่คลิปพวกนั้นกลับไม่ค่อยเหมาะสมสักเท่าไร

พูดให้ชัดก็คือ เป็นพวก “คุณหมิงเก้าหนึ่ง” อะไรประมาณนั้น

ตอนแรกเซียวหยางยังคิดว่านางเอกในคลิปพวกนั้นเป็นผู้หญิงพลาดทางชีวิตเสียอีก แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นกลุ่มนักเรียนมัธยมทั้งหมด

คราวนี้เขาเลยเดือดสุดขีด

พวกนั้นฉวยโอกาสจากความคิดที่ยังไม่โตของเด็กสาว มาหากินด้วยการถ่ายคลิปลามก แล้วเอาไปขายทำเงิน

เจียงเหยียนยังทำหน้ามึนอยู่ เห็นเซียวหยางพูดกับลู่ซิงที่ข้าง ๆ ว่า “แจ้งตำรวจ”

ลู่ซิงเข้าใจทันที เซียวหยางจึงสั่งให้เขาเฝ้าเจียงเหยียนไว้ ส่วนตัวเองก้าวขึ้นหน้าไปหาเป้าหมาย ยังไม่ทันให้หมิงเย่ตั้งตัว เขาก็ถีบเข้ากลางตัวอีกฝ่ายอย่างจัง

“หมิงเย่ ใช่ไหม!”

“ชอบถ่ายคลิปใช่ไหม!”

ฝ่ายนั้นชะงักไปชั่วขณะ แต่พอเห็นลู่ซิงหยิบมือถือขึ้นมาโทรแจ้งตำรวจ ก็เริ่มรู้ตัว รีบหันหลังจะหนี

แต่เซียวหยางจะยอมให้หนีง่าย ๆ ได้ยังไง เขาคว้าคออีกฝ่ายแล้วฟาดลงพื้นอย่างแรง

พอเห็นท่าทางดุดันของเซียวหยาง พวกที่เหลือก็รีบกรูกันเข้ามา “ปล่อยหมิงเย่เดี๋ยวนี้!”

เซียวหยางส่ายหน้า มองจากบนลงล่าง

เห็นว่าข้างล่างไม่มีใครเหลือเลย

ดูท่าทุกคนคงขึ้นมากับหมิงเย่หมดแล้ว

“งั้นดีเลย วันนี้พวกแกสักคนก็อย่าหวังจะหนีได้”

เซียวหยางก้าวเข้าไปต่อยทีละคน

พวกนี้เทียบไม่ได้เลยกับบอดี้การ์ดของฟางจิ้งหยวน ร่างกายอ่อนแอเหมือนพวกขี้ยาเร่ร่อน

ไม่นานทุกคนก็โดนซัดจนนอนระเนระนาดบนพื้น

เซียวหยางลากพวกนั้นมากองรวมกัน

“ฉันนึกว่าพวกแกเป็นแค่พวกกาฝากของสังคมเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าจะเป็นพวกเลวทรามถึงขนาดนี้!” เซียวหยางพูดเสียงเย็น

เขายืนอยู่คนเดียว แต่เพียงแค่นั้นพวกอันธพาลก็ไม่กล้าขยับแม้แต่นิด

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ลู่ซิงถาม

“พวกนี้คือพวกเปิดไลฟ์ลามก หรือไม่ก็ถ่ายหนังสั้นใต้ดินนั่นแหละ” เซียวหยางส่ายหัว

“ใช้ความไม่รู้ของเด็กมัธยมมาหากิน ถ่ายคลิปผิดกฎหมายพวกนั้น”

ลู่ซิงได้ฟังก็ถึงกับอึ้ง

แม่งเอ๊ย!

โชคดีที่มาทันเวลา

ไม่งั้นบางเว็บอาจมีคลิปที่น้องสาวตัวเองโดนรังแกแล้วก็ได้!

เขาตกใจสุดขีด ไม่คิดเลยว่าพวกนี้จะทำเรื่องต่ำช้าขนาดนั้น

“เสี่ยวเฟย เล่าให้ฟังหน่อยสิ ว่าเธอโดนหลอกมาที่นี่ได้ยังไง?” เซียวหยางถาม

“พวกเธอ…”

ลู่อวิ๋นเฟยพูดเสียงเบา ๆ แล้วเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมด

เดิมทีที่โรงเรียน เธอก็มักจะถูกกลั่นแกล้งอยู่แล้ว ครอบครัวลู่ฐานะยากจน เสื้อผ้าที่ใส่ก็ดูเรียบง่าย ทำให้มักถูกเพื่อนมองต่าง

พวกนั้นดูถูกเธอจากใจจริง

แถมลู่อวิ๋นเฟยเองก็หน้าตาสวย เรียนดี ครูทุกคนต่างชื่นชมในความขยันของเด็กหญิงยากจนคนนี้

ด้วยเหตุนี้เอง เด็กสาวบางคนจึงเกิดความอิจฉา

พวกนั้นมักพูดอวดอยู่เสมอว่า ตัวเองรู้จักคนนู้นคนนี้นอกโรงเรียน ใช้เงินฟุ่มเฟือย และชอบพูดจาเหน็บแนมลู่อวิ๋นเฟยอยู่บ่อย ๆ

ถ้าแค่นั้นก็คงยังไม่ถึงกับร้ายแรง แต่มีวันหนึ่ง เพื่อนคนหนึ่งเดินชนเธอโดยไม่ตั้งใจ

แล้วกลับเป็นฝ่ายด่าเสียเอง แถมยังสั่งให้ลู่อวิ๋นเฟยขอโทษ

ถึงนิสัยของลู่อวิ๋นเฟยจะอ่อนโยน แต่เมื่อไม่ใช่ความผิดของตัวเอง เธอก็ยืนยันไม่ยอมขอโทษ

เรื่องเลยลุกลามจนถึงครู

ครูย่อมเข้าข้างเด็กที่เรียนดีและมีนิสัยเรียบร้อยอย่างลู่อวิ๋นเฟย จึงตำหนิอีกฝ่ายไป

เท่านั้นทั้งคู่ก็กลายเป็นศัตรูกัน

แต่ลู่อวิ๋นเฟยไม่ได้เก็บไว้ในใจ ยังมุ่งมั่นตั้งใจเรียนเหมือนเดิม

จนกระทั่งปิดเทอม เด็กคนนั้นมาชวนเธอออกไปเที่ยว

ลู่อวิ๋นเฟยลังเลอยู่บ้าง แต่อีกฝ่ายบอกว่าถ้าไปด้วยกัน ความบาดหมางเก่าจะถือว่าจบ แล้วยังอาจกลายเป็นเพื่อนกันได้อีกด้วย

ลู่อวิ๋นเฟยอยากปฏิเสธ แต่เมื่อถูกเพื่อน ๆ รังเกียจอยู่แล้ว เธอเลยคิดว่าถ้าทำให้คืนดีกันได้ก็คงดี จึงตอบตกลง

ไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะพาเธอมาที่แบบนี้

ลู่อวิ๋นเฟยกลัวมาก อยากหนี แต่ถูกพวกนั้นจับผมลากมาจนถึงที่นี่

เด็กหญิงอีกคนที่โดนหลอกมาด้วย ก็เจอแบบเดียวกัน

ตอนแรกพวกนั้นยังพูดดี ๆ อยู่

จนกระทั่งพวกชายฉกรรจ์เข้ามา

เด็กสาวคนนั้นเริ่มถูกสั่งให้ขอโทษ

แล้วเธอก็ถูกบังคับจนจนมุมอยู่มุมห้อง กลุ่มชายหนุ่มใช้มือถือจ่อถ่าย แถมยังลวนลามไม่หยุด

ที่เหลือก็รุมทำร้าย เตะต่อยซ้ำไปมา

ผ่านไปพักใหญ่ เห็นเด็กคนนั้นเริ่มยอมจำนน พวกนั้นก็เริ่มสั่งให้เธอถอดเสื้อผ้าออก

ทั้งหมดถ่ายคลิปอยู่ข้าง ๆ เด็กสาวย่อมไม่ยอม

แต่เพราะจำนวนมากกว่า เธอก็ถูกจับถอดเสื้อผ้าทั้งน้ำตา เสียงหัวเราะหยาบโลนดังลั่นห้อง

ส่วนลู่อวิ๋นเฟยถือว่าโชคดี พวกนั้นยังไม่ทันลงมือกับเธอ เซียวหยางก็เข้ามาทันเวลา

เด็กหญิงที่ถูกทำร้ายร้องไห้สะอึกสะอื้น น้ำตาไหลพราก

เจียงเหยียนที่ฟังอยู่ข้าง ๆ ก็ถึงกับตกตะลึง

เด็กวัยเดียวกันแท้ ๆ อายุเพียงสิบกว่าปี กลับมีใจอำมหิตขนาดนี้

กลั่นแกล้งยังไม่พอ ยังพาเพื่อนไปที่สกปรกแบบนี้ หวังจะถ่ายภาพลงเน็ต

แถมยังอาจจะปล่อยให้พวกอันธพาลทำเรื่องเลวร้ายถึงขั้นข่มขืน

นี่มันเกินกว่าที่เธอจะรับได้จริง ๆ

ตอนนี้เธอถึงเข้าใจว่าทำไมก่อนหน้านี้เซียวหยางกับลู่ซิงถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น

พวกเด็กสาวที่อยู่ตรงนั้นบางคนยังไม่สำนึก กลับตะโกนด่าเซียวหยางเสียอีก

เซียวหยางไม่ตอบโต้ เพียงแต่ไม่คิดเลยว่าเด็กมัธยมไม่กี่คนจะใจดำขนาดนี้ “อย่าเพิ่งรีบไป เดี๋ยวตำรวจมาก็จะได้ไปพร้อมกัน”

“รอให้ตำรวจมาถึงก่อนเถอะ”

กลุ่มชายฉกรรจ์หน้าซีดเผือด พอได้ยินคำว่า ‘ตำรวจ’ ก็เริ่มลนลาน

พวกมันรู้ดีอยู่แก่ใจว่าทำเรื่องอะไรไว้บ้าง

ที่น่ากลัวคือเด็กสาวบางคนยังไม่บรรลุนิติภาวะ…

พวกมันทั้งหลอกลวงให้ร่วมหลับนอน แถมยังอัดคลิปปล่อยลงเน็ต การกระทำแบบนี้โทษขั้นต่ำก็สามปี สูงสุดถึงประหาร!

หมิงเย่เริ่มขยับตัว

เขามองเซียวหยาง แล้วคว้ามีดขึ้นมากดไว้ที่ลำคอเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

“แกเป็นตำรวจใช่ไหม รีบปล่อยพวกฉันไป ไม่งั้นฉันฆ่าเด็กนี่แน่!” หมิงเย่ตะคอกใส่เซียวหยางด้วยแววตาดุดัน

ในสายตาของมัน เซียวหยางที่จัดการพวกมันได้ทั้งหมดคนเดียว ต้องเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบแน่ ๆ

เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน แม้แต่ชายหนุ่มที่เหลือก็ยังอึ้ง ส่วนเด็กสาวที่ถูกมีดจ่อคอถึงกับตัวสั่น ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่เรียกตัวเองว่าแฟนจะเอามีดมาจ่อคอเธอได้

เซียวหยางเองก็ไม่คิดว่ามันจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่คาดคิดเลยว่าสถานการณ์จะกลับกลายเป็นแบบนี้…

(จบตอน)