ตอนที่ 325 บังเอิญจริง ๆ ไม่ใช่เหรอ…มากันหมดเพื่อส่งจดหมายทนาย!
ตอนที่ 325 บังเอิญจริง ๆ ไม่ใช่เหรอ…มากันหมดเพื่อส่งจดหมายทนาย!
ในเมืองเจียงตู ภาพที่เห็นเหมือนทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่ความจริงแล้วใต้น้ำนั้นคลื่นซัดแรงยิ่งนัก
หยางเหว่ยยังคงอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ ของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้ทนายทั้งเมืองกำลังค้นหาประวัติของเขาอยู่
เขาเพิ่งตื่นนอน อารมณ์ดีสุด ๆ
พรุ่งนี้…
บริษัทใหม่ของเขากำลังจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ แถมยังมีนักลงทุนหนุนหลังให้เขาตั้งบริษัทสื่อของตัวเองอีกด้วย
เหล่ากองทัพ “น้ำ” ที่เป็นลูกน้องก็พร้อมหนุนสุดตัว
เพื่อฉลอง เขายังได้ค่ามัดจำจากหลายงาน เลยเอาไปใช้ฟุ่มเฟือย เช่าทั้งชั้นของออฟฟิศกลางเมือง
ในอนาคต เขาจะต้องยิ่งใหญ่ กลายเป็นตำนานแห่งวงการสื่อ!
เขาแจ้งนักข่าวไปหลายเจ้า รวมถึงยูทูบเบอร์และบล็อกเกอร์ชื่อดัง พร้อมทั้งแฟน ๆ อีกมาก ให้มาร่วมงานเปิดบริษัทตัดริบบิ้น
นี่แหละการขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตที่แท้จริง!
เขามองไปรอบ ๆ ห้องเช่าแคบ ๆ ขนาดยี่สิบตารางเมตรด้วยสายตารังเกียจ—ในที่สุดก็ได้เวลาย้ายออกสักที
อารมณ์ดีแบบนี้ เขาหยิบมือถือมาเปิดคลิปเล่นเรื่อยเปื่อย
แล้วก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที
“โอ้โห! พระเจ้าเข้าข้างชัด ๆ!”
คลิปที่เขาเปิดเจอเป็นวิดีโอรีวิวร้านอาหาร แต่สิ่งสำคัญคือ ในคลิปนั้นดันมีภาพของเซียวหยางโผล่อยู่ด้วย!
“จังหวะฆ่าตัวตายชัด ๆ” หยางเหว่ยอึ้งแทบพูดไม่ออก
ไม่คาดคิดเลยว่าเซียวหยางจะกล้าตบผู้หญิงต่อหน้าคนเต็มร้าน
สาวคนนั้นชื่อกงน่า โดนฟาดเต็ม ๆ ไปหนึ่งฉาด
คลิปนี้เพิ่งปล่อยไม่กี่ชั่วโมง ยอดวิวพุ่งทะยานขึ้นติดเทรนด์ทันที คอมเมนต์ถล่มทลาย
หลักฐานชัดเจนยิ่งกว่าเขาเคยทำเสียอีก—เพราะนี่มันคดีตบผู้หญิง!
พวกนักเลงคีย์บอร์ดจะไม่กระโจนมากัดเซียวหยางได้ไง?
หยางเหว่ยรีบเปิดเว่ยป๋อขึ้นมา
ไม่ผิดหวังเลย—เพียงไม่กี่ชั่วโมง เซียวหยางก็ขึ้นเทรนด์เรียบร้อย
ถ้ายังมีสาว ๆ แอบปลื้มเขาอยู่บ้าง ตอนนี้ก็แทบไม่มีเหลือแล้ว ทุกคนหันมาโจมตีพร้อมเพรียง กราดยิงใส่เซียวหยางเต็มที่
แม้ว่าเซียวหยางจะไม่มีบัญชีสาธารณะให้พุ่งเป้า แต่ก็ไม่ทำให้กระแสร้อนแรงน้อยลงเลย
ฟอรัมมหาวิทยาลัยการเงินเจียงตูก็แทบแตก ชาวเน็ตแห่กันเรียกร้องให้มหาวิทยาลัยรีบไล่ไอ้ผู้ชาย “เลวทราม” คนนั้นออกไป
ฝ่ายมหาวิทยาลัยถึงกับกุมขมับ กว่าจะให้เขากลับมาเรียนได้ไม่นาน ดันเจอเรื่องใหญ่โตอีกแล้ว
แต่คราวนี้ พวกเขาไม่กล้าไล่ออกง่าย ๆ ได้แต่รอดูสถานการณ์
ทั้งวันนั้น กระแสยังวนเวียนอยู่ที่ชื่อ “เซียวหยาง”
พลังโจมตีจากพวกนักเลงคีย์บอร์ดยิ่งโหดขึ้นเรื่อย ๆ
“แค่เป็นผู้ชายเจ้าชู้ก็ว่าน่ารังเกียจแล้ว ที่แท้ยังกล้าตบผู้หญิงอีก!”
“ตบผู้หญิงนี่มันสัตว์ชัด ๆ!”
“ตอนแรกยังคิดว่าพอมีหวัง เพราะรูปถ่ายไม่ได้พิสูจน์อะไร แต่คราวนี้หลักฐานคาหนังคาเขา ใครจะทนได้!”
“พวกผู้ชายแบบนี้น่าจับตอนให้หมดแล้วโยนลงท่อระบายน้ำไปเลย!”
“คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ สารเลว ตายไปซะเถอะ!”
…
ทุกคนมั่นใจเต็มที่—เซียวหยางครั้งนี้จบแน่!
ส่วนกงน่าก็รับอานิสงส์ไปเต็ม ๆ ได้ทั้งยอดวิวและคำปลอบโยนจากแฟน ๆ เพียบ เธอเองก็ตอบกลับอย่างน่าสงสารจนคนสงสารเพิ่มอีก
ไหนจะเดิมทีคลิปรีวิวร้านที่เล็งโจมตีซิงหยาง คราวนี้ก็ยิ่งถูกดันแรงไปอีก
จนดึกคืนนั้น ร้านซิงหยางทุกสาขากลับถูกลูกค้าถล่มจนแน่นเอี๊ยด กลายเป็นแลนด์มาร์กที่คนแห่มาเช็กอินแทนซะงั้น
บรรดาผู้จัดการสาขางงเป็นไก่ตาแตก—นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมโดนด่ากลับดังขึ้น?
…
หยางเหว่ยที่นั่งดูคลิปก็อึ้งเหมือนกัน เขาเหลือบไปเห็นยอดฟอลของกงน่าพุ่งสูง เลยส่งข้อความส่วนตัวไปชวนทันที
พรุ่งนี้บริษัทเขาเปิด เขาเชิญแขกไปมากมาย ตอนนี้กงน่าก็สมควรต้องเชิญ เผื่อจะได้จับมือกันสร้างกระแสต่อเนื่อง
ไม่คาดคิด กงน่าตอบตกลงแทบจะทันที!
ทั้งสองเลยนัดกันพรุ่งนี้จัดโชว์คู่กัน—สองเน็ตไอดอลที่กำลังพุ่งแรงที่สุดพร้อมกัน!
…
รุ่งเช้าวันถัดมา
หยางเหว่ยลุกขึ้นแต่งสูทหล่อเฟี้ยวตั้งแต่เช้า เต็มไปด้วยความมั่นใจ
เขาพาคนของตัวเองมายืนรอต้อนรับแขกหน้าออฟฟิศ
“ยินดีด้วยครับคุณหยาง ไม่คิดเลยว่าคนอายุน้อยอย่างคุณจะทำสำเร็จเร็วขนาดนี้ เก่งจริง ๆ!”
แขกหลายคนเอ่ยชมไม่หยุด หยางเหว่ยเชิดหน้าภูมิใจสุด ๆ
“คุณหยาง ผมคือ XXX เป็นแฟนคลับตัวยงของคุณเลยนะครับ!”
“ฉันก็เหมือนกัน ติดตามคุณมาตั้งแต่คลิปแรก!”
หยางเหว่ยหัวเราะร่า—แขกพวกนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือบล็อกเกอร์ดังที่มียอดผู้ติดตามเป็นล้าน!
แถมยังมีสาวสวยหุ่นเพรียวบางวิ่งมาขอแอดวีแชตอีก
“ได้สิ ได้สิ!” เขารีบหยิบมือถือมาแอดทันที
เรื่องหลินฉีเย่ว์ที่เคยกรีดแทงใจ เขาลืมสนิทแล้ว
นี่มันคือฝันที่เป็นจริง—อดีตคนธรรมดา วันนี้มีทั้งเงิน ทั้งสาว ทั้งชื่อเสียง!
“คุณหยาง เปิดกิจการเฮง ๆ ร่ำรวยนะครับ!”
“กงน่ามาแล้วค่า ขอบคุณที่เชิญนะคะ!”
“คุณหยาง ช่วยทักทายคนดูในไลฟ์หน่อย ผมกำลังถ่ายทอดสดอยู่!”
หยางเหว่ยหัวเราะสดใสแล้วเดินเข้าเฟรมทักทาย—วันนี้เขาคือดาวเด่น!
ทั้งงานเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะชื่นชม
แต่แล้ว…
เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังขึ้น พร้อมกับชายชุดดำหลายคนก้าวเข้ามา
ใบหน้าพวกเขาเคร่งขรึม แตกต่างจากแขกคนอื่นโดยสิ้นเชิง
หยางเหว่ยรีบยิ้มเข้าหา “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่า—”
“คุณคือหยางเหว่ยใช่ไหม?” เสียงแข็งห้วนดังขึ้น ตัดบทเขาทันที
สีหน้าหยางเหว่ยแข็งค้าง นี่มันอะไร? เขาคือบุคคลสาธารณะแล้วนะ จะพูดจาแบบนี้ได้ยังไง?
เขายืดตัวขึ้นตอบเสียงเข้ม “ใช่ ผมเอง คุณมีธุระอะไร?”
“ผมคือฝ่ายกฎหมายของบริษัทซิงหยาง วันนี้มาเพื่อส่งจดหมายทนายให้คุณหยางเหว่ย”
คำพูดเพิ่งจบ อีกคนก็เดินออกมา
“ผมคือฝ่ายกฎหมายของบริษัทเสวี่ยนฮวา มาส่งจดหมายทนายเช่นกัน”
“บังเอิญจัง!”
อีกเสียงดังขึ้น
“ผมแทนกลุ่มสวี่ มาส่งจดหมายทนายให้คุณหยางเหว่ย!”
“ผมแทนหานเหวินอสังหาฯ …”
…
เสียงประกาศต่อเนื่องทีละคน
ทันใดนั้น ความเงียบก็ปกคลุมทั่วทั้งงานจากที่เคยครึกครื้น
บรรยากาศกดดันจนหายใจแทบไม่ออก
แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น—
“มากันเช้าจังนะ แบบนี้ฉันมาช้าไปหรือเปล่า?”
ทุกสายตาหันไปทันที
พอเห็นว่าเป็นใคร บรรดาทนายถึงกับผงะ สูดหายใจเฮือกใหญ่
“ท่านเจียงสี่!”
(จบตอน)