ตอนที่ 320 หมูหมาก็ไม่สู้
ตอนที่ 320 หมูหมาก็ไม่สู้
บ่ายวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง แต่สำหรับชาวเน็ตที่เคยดูคลิปของเซียวหยางและกลายเป็นแฟนคลับของเขาแล้ว วันนี้กลับไม่ธรรมดาเลย
เพราะมีวิดีโอหนึ่งถูกปล่อยลงทุกแพลตฟอร์มพร้อมกัน
เกือบในชั่วพริบตาเดียว ภาพลักษณ์ฮีโร่แสนเพอร์เฟกต์ที่เซียวหยางเคยถูกสร้างขึ้นมาก็พังทลายหมดสิ้น
บรรดาสาว ๆ ที่เพิ่งยกให้เขาเป็นไอดอล กำลังเลื่อนดูคลิปของเขาด้วยสายตาเปี่ยมหวังอยู่ดี ๆ วิดีโอใหม่กลับพุ่งเข้ามาแทนที่หน้าจอ
《ภาพลักษณ์เพอร์เฟกต์พังทลาย ฮีโร่เมืองเซียวหยางแท้จริงเป็นคนแบบนี้…》
ปกติแล้วหัวข้อแบบนี้ก็มักจะเป็นพวกพาดหัวเว่อร์ ๆ
แต่ต่อให้เป็นอย่างนั้น ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดู
พูดง่าย ๆ แค่มีคำว่า “เซียวหยาง” พาดอยู่ ตอนนี้ไม่ต้องห่วงยอดวิวแน่นอน
ครั้งนี้หยางเหว่ยไม่ได้ใช้บัญชีอื่น เขาเลือกใช้แอคเคานต์เดิมที่ก่อนหน้านี้เคยเอาไว้เชียร์เซียวหยางนั่นเอง
อาศัยกระแสที่สั่งสมไว้ คลิปจึงถูกดันขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว ถึงขั้นมีชาวเน็ตที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่พิมพ์คอมเมนต์มาเป็นด่านแรก “อ๋อ คลิปอวยเซียวหยางมาอีกแล้วสินะ ก็ดี ฉันชอบ เอ้า รับรางวัล!”
ใครจะคิดว่าต่อไปนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว…
ต่างจากทุกครั้ง คราวนี้หยางเหว่ยเปิดหน้าออกกล้องเต็ม ๆ
นี่คือการตัดสินใจหลังจากคิดทบทวนแล้วอย่างดี
เพราะเซียวหยางทำให้เขาพังยับเยิน ทั้งชื่อเสียงในโรงเรียนพังย่อยยับ โดนไล่ออกจากบริษัทซิงหยาง อนาคตและเกียรติยศถูกทำลายจนสิ้น
ดังนั้นคราวนี้ เขาต้องการประกาศต่อหน้าสาธารณะว่า—ฉัน หยางเหว่ย จะเหยียบหัวเซียวหยางขึ้นไป!
และจะใช้การ “แฉ” ครั้งนี้ปั้นตัวเองเป็นเน็ตไอดอลคนใหม่!
“สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อหยางเหว่ย ตอนนี้เรียนอยู่ที่สถาบันการค้าเจียงตู ผมเคยเจอเซียวหยางมาบ้าง”
“ก่อนจะปล่อยคลิปนี้ ผมคิดทบทวนอย่างหนักแล้ว บางทีสิ่งที่ผมพูดอาจทำให้ทั้งเน็ตถล่มผม อาจทำให้โดนกระแสลบ แต่ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ผมก็จะเปิดโปงความจริงให้พวกคุณได้รู้”
“ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมก่อนหน้านี้ผมไม่เคยโผล่หน้า มีแต่เสียงบรรยาย คราวนี้ถึงออกมาโชว์ตัว… นั่นเพราะผมต้องการรับผิดชอบกับสิ่งที่พูดทั้งหมด”
“ผมขอยืนยันว่า สิ่งที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด บางเรื่องผมเองก็ประสบด้วยตัวเอง”
“แน่นอนว่าคลิปนี้ก็เกี่ยวกับเซียวหยาง แต่ต่างจากที่ผ่านมา คราวนี้ไม่ใช่การสรรเสริญแล้ว…แต่คือการ diss!”
หยางเหว่ยพูดถึงตรงนี้ก็แสดงสีหน้ารังเกียจเต็มที่
เขาไม่ต้องเสแสร้งอีกต่อไป
เพราะสิ่งที่จะทำต่อไปคือ—ยกหลักฐานมาฟาด!
“ใช่แล้ว…ผมจะมา ‘แฉ’ เซียวหยาง!”
“ทุกคนอาจสงสัยว่าทำไมก่อนหน้านี้ผมถึงออกมาเชียร์เขา ก็เพราะตอนนั้นผมยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา ผมเข้าใจผิดคิดว่าเขาคือฮีโร่ของเจียงตู แต่พอรู้จักจริง ๆ คุณจะรู้ว่ามันสกปรกขนาดไหน!”
“ผมขอโทษที่เคยทำให้ทุกคนเข้าใจผิด คิดว่าเขาเป็นฮีโร่เมือง เป็นชายหนุ่มผู้มั่นคงในรัก แต่ความจริงแล้ว…”
“เขาไม่คู่ควรกับคำเหล่านั้นสักนิด!”
“เขาไม่ต่างอะไรกับหมูหมา แถมยังเลวร้ายยิ่งกว่า—คบผู้หญิงทีละหลายคน!”
“ใช่แล้ว คุณไม่ได้ฟังผิด! เขาเป็นพวกเจ้าชู้!”
ว่าพลาง ภาพในคลิปก็เปลี่ยนไป
เริ่มโชว์รูปถ่ายคู่ระหว่างเขากับหลินฉีเย่ว์
จากนั้นก็ตัดสลับไปภาพกับเจียงเหยียน เจียงซ่างเสวี่ย ฉิงเซวียนถง
แม้แต่จี้หยุนที่เพิ่งรู้จักกันก็ยังโผล่ในภาพด้วย!
“ผมเคยคิดว่าเขาเป็นคนรักเดียวใจเดียว แต่พอดูรูปพวกนี้แล้ว ทุกคนยังจะเชื่อว่าเขาเป็น ‘เพื่อนธรรมดา’ ของพวกเธอจริง ๆ เหรอ?”
“อย่ามาหลอกกันเลยครับ!”
“ผู้ชายคนเดียว แต่โผล่อยู่ในเฟรมกับผู้หญิงระดับนางฟ้าทีละคนสองคน แบบนี้ยังจะบอกว่าไม่เคยคิดอะไรเกินเลย?”
“ผู้ชายก็คือผู้ชาย!”
“ใครเห็นก็ต้องเข้าใจตรงกันอยู่แล้ว”
“ผมยอมรับเลยว่าตอนเห็นรูปพวกนี้ครั้งแรก ผมถึงกับอึ้งไปเลย! ผู้หญิงสวยระดับท็อปขนาดนั้น อยู่รอบตัวเขาเต็มไปหมด!”
“แบบนี้ยังจะบอกว่าเป็นฮีโร่ เป็นชายหนุ่มผู้ภักดีได้ยังไง!”
หยางเหว่ยยกมือชี้กล้องเสียงดังลั่น “พวกคุณต้องมีคำตอบในใจแล้วใช่ไหม!”
“ทั้งหมดที่คุณเห็น มันคือ ‘เพลย์บอย’ ชัด ๆ!”
“อีกอย่างนะ คำว่า ‘ผู้เชี่ยวชาญ’ ที่เคยเอามาอวยเขา มันมีค่าอะไรในสังคมปัจจุบันกันล่ะ ใคร ๆ ก็เรียกตัวเองว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญได้ทั้งนั้น”
“แล้วเรื่องที่ว่าเขาเคยรักษาโรคสืบพันธุ์ให้คนคนนั้นน่ะเหรอ? อย่าหลอกตัวเองเลยครับ ปัญหาแบบนั้น หมอมือทองยังไม่กล้าอ้างว่ารักษาได้ แต่ไอ้เด็กอายุยี่สิบดันทำได้? เชื่อจริงดิ!”
“ทั้งหมดก็เป็นการจัดฉากทั้งนั้น!”
“เซียวหยางไม่ใช่เทพบุตรอะไรทั้งนั้น เขาคือไอ้หลอกลวง! พวกคุณกำลังถูกตบหน้าอยู่ต่างหาก!”
ว่าแล้วหยางเหว่ยก็โชว์ “หลักฐานเด็ด” อีกอย่าง
นั่นคือผลการเรียนปีหนึ่งปีสองของเซียวหยาง—ตกวิชาสามครั้ง ซ่อมสี่ครั้ง แถมยังสอบตกอังกฤษระดับสี่อีกด้วย
“นี่คืออัจฉริยะ? ฮ่า ๆ เอาอังกฤษสี่ไม่ผ่านยังจะเรียกตัวเองว่าอัจฉริยะ?”
“ทั้งหมดนี้คือเกมสกปรกของนายทุน พวกเขาปั้นเขาให้ดังขึ้นมาเพื่อหากำไรเท่านั้น!”
“เขาไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่ชายหนุ่มผู้ภักดี!”
“ถ้าเรียกว่าผู้ชายเลว ๆ ยังเป็นการชมเกินไปเสียอีก!”
“ถุย!”
“หมูหมาก็ไม่สู้!”
คำด่าเต็มปากนั้นปิดท้ายวิดีโอ ก่อนจอดับไป
…
“สะใจโคตร!”
หยางเหว่ยทิ้งตัวลงบนโซฟา สูดหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก
ได้ด่าเซียวหยางต่อหน้าคนทั้งโลกแบบนี้…มันสุดยอดจริง ๆ!
“คราวนี้แกไม่มีวันเงยหน้าได้อีก!”
เขาหัวเราะหึ ๆ พลางนึกถึงชื่อหลินฉีเย่ว์กับเจียงเหยียน
“พวกเธอจะได้รู้แล้ว ว่าผู้ชายของพวกเธอมันเลวแค่ไหน!”
แค่คิดภาพหลินฉีเย่ว์ร้องไห้เสียใจ หัวใจเขาก็พองโตขึ้นมา
“ถ้าเวลานั้นฉันปรากฏตัวขึ้นมา…เธออาจจะเลือกฉันก็ได้!”
แววตาของหยางเหว่ยสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง
ต่อให้ถูกตราหน้าว่าเป็น “คนรับเลี้ยงต่อ”…แต่ผู้หญิงระดับเทพธิดาอย่างหลินฉีเย่ว์ ต่อให้ต้องเป็นคนรับเลี้ยง เขาก็เต็มใจ!
“สกปรกเหรอ?”
“ไม่เป็นไรหรอก…ฉันจะล้างให้เอง!”
คิดได้ดังนั้น เขาก็เหลือบมองเวลา พลางลังเล—หรือว่าจะซื้อดอกไม้สักช่อ ไปหาหลินฉีเย่ว์ในเวลาที่เธอกำลังเศร้าดีไหม?
(จบตอน)