ตอนที่ 190 เขาทำอะไรล่ะ ทำไมเธอถึงชอบเขานัก
ตอนที่ 190 เขาทำอะไรล่ะ ทำไมเธอถึงชอบเขานัก
“อ้าว เสี่ยวเย่ว์ ทำไมอยู่บ้านล่ะ ไม่ใช่ว่าบอกว่ามีแฟนเข้าโรงพยาบาลเหรอ? ทำไมไม่ไปดูแลเขา แต่กลับมานั่งเหม่ออยู่หอแทนล่ะ?”
ทางนี้ หลินฉีเย่ว์นั่งเหม่อลอยอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมา
พอหันไปก็เห็นประตูห้องเปิดออก มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา
“พี่…พี่กลับมาเมื่อไหร่…” หลินฉีเย่ว์รีบปาดน้ำตาแล้วถามออกมา
คนที่มาใหม่ก็คือพี่สาวต่างแม่ของหลินฉีเย่ว์ ชื่อว่า ชู่เจียอวี๋
บ้านของหลินฉีเย่ว์เป็นครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกัน ส่วนแม่ก็แต่งงานใหม่กับผู้ชายที่ก็ผ่านการหย่ามาเหมือนกัน
หลังครอบครัวจัดใหม่ ชู่เจียอวี๋ก็ไปอยู่กับพ่อ ถึงจะไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ แต่ตั้งแต่เด็กก็สนิทกันพอสมควร
“ร้องไห้ทำไม?” ชู่เจียอวี๋รีบเดินเข้ามาข้าง ๆ
“เกิดอะไรขึ้น แฟนเธอรังแกเธอเหรอ?”
ชู่เจียอวี๋มองด้วยสายตาตกใจ
เรื่องความรักของหลินฉีเย่ว์เธอพอรู้อยู่บ้าง ได้ยินมาว่าแฟนของน้องสาวจีบอยู่นานกว่าจะติด
แถมดูหน้าตา ฐานะ นิสัยของหลินฉีเย่ว์แล้ว จะมีผู้ชายที่ไหนกล้าทำให้เธอร้องไห้กัน?
“เขาไปชอบคนอื่นแล้วต่างหาก!”
หลินฉีเย่ว์ซบหน้าร้องไห้หนักกว่าเดิม ก่อนหน้านี้ตอนอยู่กับพ่อยังพอทนได้ แต่พอมาถึงตรงหน้าพี่สาว เธอกลับกลั้นไม่อยู่
“เซียวหยางไปชอบคนอื่นแล้ว เขา…ฮือๆ…”
ทันใดนั้น ชู่เจียอวี๋ถึงกับอึ้งค้าง
อะไรนะ!? สาวสวยอย่างน้องฉันเนี่ยนะโดนผู้ชายทิ้งไปหาคนอื่น!
นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย! ผู้ชายตาบอดรึไง!?
รูปร่าง หน้าตา ฐานะ นิสัยขนาดนี้ ใครเห็นก็ต้องบอกว่าเธอคือเทพีประจำมหาลัย!
“ไม่เป็นไรหรอก แค่ผู้ชายห่วย ๆ คนนึงเอง!”
“ใช่แล้ว เสี่ยวเย่ว์ของเราออกจะเพอร์เฟกต์ มีคนตามจีบยาวตั้งแต่เจียงตูไปถึงปักกิ่ง เซียวหยางแค่ไอ้ผู้ชายห่วย ๆ คนเดียว จะไปสนใจทำไมกัน!”
“แต่ว่า…” หลินฉีเย่ว์กัดริมฝีปากแน่น สีหน้ามีแต่ความไม่เต็มใจ
“เสี่ยวเย่ว์ เธอน่าจะดีใจนะ ที่จับได้ตั้งแต่ตอนนี้ ไม่งั้นใครจะรู้ว่าเขาจะหลอกเธอไปอีกนานแค่ไหน!”
“พอแล้ว เลิกเศร้าได้แล้ว!” ชู่เจียอวี๋กอดปลอบน้องสาวไว้แน่น
หลินฉีเย่ว์สะอื้นอยู่พักหนึ่ง กว่าจะหยุดร้องได้
“ก็แค่ผู้ชายคนเดียวเอง!”
เธอเงยหน้ามองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังตั้งเป็นวอลเปเปอร์รูปเดิม
“แต่ฉัน…ฉันชอบเขามากจริง ๆ นี่นา…”
ภาพความทรงจำในหัวหวนกลับมาอีกครั้ง—วันที่เซียวหยางแบกเธอลุยน้ำ วันที่เขาแต่งหญิงอยู่ในโรงแรม…
ชู่เจียอวี๋เห็นน้องสาวเป็นแบบนี้ก็อดหงุดหงิดไม่ได้
“ก็แค่ผู้ชายปากหวาน ตลบตะแลงคนเดียว!”
“แต่ว่าหัวใจฉันมันเจ็บเหลือเกิน…” หลินฉีเย่ว์น้ำตาคลอ
“ไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้น เขาทำอะไรล่ะ ทำไมเธอถึงชอบเขานัก?”
“ฉัน…” หลินฉีเย่ว์อึกอัก
คำพูดทำให้ชู่เจียอวี๋ชะงักไปทันที
“เดี๋ยว ๆ อย่าบอกนะว่า…”
“พวกเธอสองคน…”
“ถึงขั้นนั้นแล้วเหรอ?”
“หา?” หลินฉีเย่ว์งง ไม่เข้าใจว่าพี่สาวหมายถึงอะไร
ชู่เจียอวี๋รีบไอเบา ๆ …แหม่ คิดมากไปเองแล้วสิ
ถามว่าเขาทำอะไรเธอถึงได้ชอบนัก แต่ดันตอบอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ …ทำเอาเข้าใจผิดไปหมด
“เอาเถอะ ๆ ไม่เป็นไร ถ้าฉันเจอหมอนั่นเมื่อไหร่ ฉันจะไปซัดให้เอง!” ชู่เจียอวี๋ชูกำปั้นขึ้น
หลินฉีเย่ว์พยักหน้ารับ แต่ก็ส่ายหัวต่อมา—ก็รู้นิสัยพี่สาวดีเกินไป
พี่เธอเรียนศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก แถมยังนิสัยห้าว ๆ คำพูดเมื่อกี้น่ะ มีโอกาสลงมือจริง ๆ ซะด้วยซ้ำ
แต่คิดถึงว่าฝ่ายนั้นคือเซียวหยาง ที่ตัวคนเดียวก็ล้มคนได้เป็นโหล ถ้าพี่ไปจริงก็มีหวังโดนเขาอัดเละกลับมาแน่ ๆ
“ลืม ๆ ไปเถอะ! ก็พวกผู้ชายเฮงซวยนั่นแหละ!” ชู่เจียอวี๋ตบไหล่น้องสาว
หลินฉีเย่ว์เงียบไป ไม่ได้เถียงอะไร
หลังจากคุยกันอีกเล็กน้อย หลินฉีเย่ว์ก็ถามขึ้นว่า “อ้อ จริงสิพี่ วันนี้ไปสมัครงานมาไม่ใช่เหรอ ได้รึเปล่า?”
“ได้สิ แถมง่ายกว่าที่คิดอีก!”
แท้จริงแล้ว ชู่เจียอวี๋ไม่ได้โตในเจียงตูเหมือนหลินฉีเย่ว์ เธอไปเรียนมหาลัยที่นั่น พอปีสี่ก็กลับมาหางานทำในบ้านเกิด
วันนั้นฝนตกหนักที่หลินฉีเย่ว์ไปสนามบิน ก็เพราะจะไปรับพี่สาวคนนี้นั่นเอง!
“สุดยอดเลยพี่ งานใหม่ของพี่เลยสิ?”
“แน่นอนสิ!” ชู่เจียอวี๋ยักคิ้วยิ้ม “บอกแล้วเธอคงไม่เชื่อหรอก บริษัทที่ฉันเข้าไปทำเนี่ย เจ้านายยังเด็กกว่าฉันอีก เป็นผู้หญิงสวย ๆ คนหนึ่ง ดูยังไงก็อายุแค่สิบแปดสิบเก้าเอง!”
“จริงเหรอ!”
“แน่นอน แถมสวยมากด้วยนะ เอาจริง ๆ ถ้าไม่ใช่ว่าบ้านเราเลี้ยงเสี่ยวเย่ว์ไว้แล้ว ฉันคงไม่เชื่อหรอกว่าเจียงตูจะมีผู้หญิงสวยขนาดนี้อยู่!” พูดไปก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม
“พี่ น้ำลายไหลแล้ว!” หลินฉีเย่ว์รีบยื่นทิชชู่ให้
แต่ชู่เจียอวี๋ไม่สน ใช้แขนเสื้อเช็ดเอาดื้อ ๆ
หลินฉีเย่ว์เห็นก็เผลอยิ้มออกมา
ชู่เจียอวี๋เลยเกี่ยวแขนน้องไว้แล้วพูด “เสี่ยวเย่ว์ เธอเชื่อไหม อีกสองเดือน ฉันจะทำให้เจ้านายสวย ๆ คนนั้นกลายเป็นแฟนฉันให้ได้!”
หลินฉีเย่ว์ถึงกับอึ้งกุมขมับ รู้จักนิสัยพี่สาวดีว่า…เธอชอบผู้หญิง!
ตั้งแต่เด็ก ๆ ก็ออกแนวห้าว ๆ ชอบจับมือลูกสาวชาวบ้านไปทั่ว พอโตมาก็กลายเป็นเสน่ห์สาว หลอกกินดะไม่เว้น
เอาจริง ๆ ถ้าเรียกว่า “ผู้ชายห่วย” ตัวจริง ก็คงต้องเป็นพี่สาวเธอนี่แหละ!
แถมเป็น “ผู้ชายห่วยเวอร์ชั่นหญิง”!
หลินฉีเย่ว์แลบลิ้นเล็กน้อย แล้วตอบไปว่า “จ้า ๆ เชื่อก็ได้”
“หึหึ!” ชู่เจียอวี๋ยิ้มกรุ้มกริ่ม พลันหันไปเห็นจอคอมพิวเตอร์
“โอ้โห นี่ใครเนี่ย!?”
ภาพบนหน้าจอคือผู้หญิงผมสั้นในชุดกระโปรงสวย ๆ หน้าตาหวานเย้ายวน ดวงตาคมละมุน…
รูปร่าง! หน้าตา! …ชู่เจียอวี๋ถึงกับใจเต้นแรง
หลินฉีเย่ว์รีบเบือนหน้าไป
นั่นมันคือรูปเซียวหยางตอนแต่งหญิง ที่เธอเพิ่งเปลี่ยนวอลเปเปอร์เมื่อครู่นี้เอง!
เห็นสายตาพี่สาวแล้ว หลินฉีเย่ว์ถึงกับตกใจ รีบปิดโน้ตบุ๊กทันที
“เพื่อนฉันเองแหละ…”
“หืม?” ชู่เจียอวี๋มองหน้าด้วยสายตารู้ทัน
ครู่หนึ่งก็อุทาน “เสี่ยวเย่ว์! อย่าบอกนะว่าเธอก็…”
หลินฉีเย่ว์ถึงกับยกมือกุมขมับ ส่งสายตาขาวกลิ้งใส่พี่สาว
“ไม่ใช่สักหน่อย!”
“งั้นก็แนะนำเพื่อนเธอให้ฉันหน่อยสิ น่ารักขนาดนี้เลยนะ!”
“ไม่ได้! ยัยพี่สาวตัวดี!” หลินฉีเย่ว์ฮึดฮัด
แต่ชู่เจียอวี๋กลับนั่งนึกภาพคนนั้นซ้ำไปซ้ำมา
สุดยอดเลย!
น้ำลายไหลออกมาอีกแล้ว…
— จบตอน —