ตอนที่ 51 แผนปิ้งย่างแบบบริการตัวเอง

หลังจากกินอิ่มดื่มพอแล้ว เซียวหยางก็ให้พวกพ้องกลับกันไปก่อน

ลู่ซิงไม่ดื่มแอลกอฮอล์ เพราะต้องขับรถ

เซียวหยางยังไม่รีบไปลงมือกับแผนเปิดร้านปิ้งย่างที่เริ่มก่อตัวในใจ แต่เลือกจะช่วยหาที่อยู่ให้ลู่ซิงก่อน

ตัวเขาน่ะนอนได้ในหอพัก แต่ลู่ซิงทำแบบนั้นไม่ได้

เขาไม่คิดมาก่อนว่าแม้อยู่ในเจียงตูมาสองปีกว่า แต่พอจะหาบ้านเช่า กลับต้องพึ่งลู่ซิงที่มีประสบการณ์ล้นเหลือ

"หาบนเน็ตน่ะไม่น่าไว้ใจหรอก พวกนายหน้าหัวหมอก็มี พวกหลอกลวงก็มี ทุกแบบเลยล่ะ ยังไงก็ต้องหาเองเท่านั้น!" ลู่ซิงพูดพลางขับรถพาเซียวหยางมาถึงตึกแห่งหนึ่ง

"ต้องคุยกับเจ้าของโดยตรง ก่อนคุยต้องดูโฉนดบ้านก่อน แล้วก็ต้องเซ็นสัญญาให้เรียบร้อย แต่เวลาจะเซ็นต้องอ่านให้ละเอียด อย่าคิดว่าเรื่องแค่นี้ไม่สำคัญ อย่าไปเชื่อคำพูดของพวกนั้นทั้งหมด เอกสารทุกอย่างต้องใส่ในสัญญาให้ครบ แต่บางคนพอเขียนในสัญญาแล้ว กลับไม่ยอมรับว่าเคยพูดไว้..."

เรื่องแบบนี้เซียวหยางยอมรับเลยว่า สู้ลู่ซิงที่มีประสบการณ์ชีวิตสูงกว่าไม่ได้จริง ๆ

พอหาบ้านได้แล้ว ตรวจสอบโฉนดบ้านเสร็จเรียบร้อย ลู่ซิงก็ใช้เวลาตรวจสัญญาเช่าอยู่นาน หลังจากเห็นบัตรประชาชนของเจ้าของบ้านกับเอกสารต่าง ๆ ครบถ้วนแล้ว ถึงได้ยอมเซ็นชื่อ

เดิมทีลู่ซิงก็แค่คิดจะหาบ้านอยู่แบบพออยู่ได้ก็พอ แต่เซียวหยางยืนกรานให้หาแบบที่สภาพแวดล้อมดีหน่อย ยังไงก็เป็นพี่น้องกันนี่นะ

สุดท้ายลู่ซิงก็ตกลงอย่างยินดี บ้านที่เขาเช่าเป็นห้องแบบหนึ่งห้องนอนสองห้องนั่งเล่น ขนาดไม่ใหญ่ แต่เป็นบ้านใหม่ เพิ่งตกแต่งเสร็จหมาด ๆ

ที่แท้ก็เป็นบ้านใหม่ของเจ้าของบ้านที่เพิ่งซื้อมาแล้วแต่งเสร็จหมาด ๆ นั่นเอง

เซียวหยางถึงกับยกนิ้วให้เลย ลู่ซิงนี่เก่งกว่าเขาเยอะจริง ๆ

หลังจากจัดการเรื่องที่พักเรียบร้อย ก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว เซียวหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถึงความคิดที่จะเปิดร้านปิ้งย่าง

ลู่ซิงแน่นอนว่าไม่มีปัญหาอะไร ถึงอย่างไรเขาก็กินเนื้อย่างสูตรบ้านฉิงเสวียนถงจนคุ้นลิ้นแล้ว ต้องยอมรับว่า แม้เอาไปเปิดในเมืองเจียงตู ก็ยังถือว่าเด็ดอยู่ดี

"งั้นฉันช่วยหาโลเคชั่น แล้วเราลุยกันเลย!" ดวงตาลู่ซิงเป็นประกายทันที

เขาก็แค่กลัวว่าจะกลายเป็นคนขับรถว่างงาน ถ้าเซียวหยางให้เขามีอะไรทำแบบนี้ เขายิ่งยินดีเลยล่ะ!

"ขอไม่ไกลเกินไปนะ อยู่แถว ๆ พวกโรงเรียนเรายิ่งดี!" เซียวหยางออกความเห็น

แค่ไม่นาน ทั้งสองก็ตกลงใจกันว่าจะเปิดร้านปิ้งย่างแบบบริการตัวเอง

สูตรลับของเนื้อย่างฉิงเสวียนถงอยู่ที่เครื่องปรุง ซึ่งเซียวหยางก็ซื้อมาครบแล้ว ดังนั้นเรื่องรสชาติไม่ใช่ปัญหา

แนวคิดคือให้ลูกค้า ปิ้งเอง กินเอง ขอแค่เตรียมเครื่องปรุงให้พร้อม ก็สามารถลดต้นทุนแรงงาน และไม่เสียเวลาไปกับการควบคุมครัว

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่จุดสำคัญที่สุด จุดสำคัญคือ “โลเคชั่นของร้าน”

เปิดแถวเมืองมหาลัย ลูกค้าหลักก็ต้องเป็นนักศึกษาย่านนั้นแน่นอน

นักศึกษามีเวลาว่างเยอะ แถมยังชอบปิ้งของกินเอง ที่สำคัญคือ ได้พาสาว ๆ มากินเนื้อย่างที่ตัวเองปิ้งเอง ความภูมิใจนี่กินขาดกว่าจ่ายเงินเลี้ยงธรรมดาอีก!

ยังไงนักศึกษาไม่เหมือนพนักงานออฟฟิศที่รำคาญความยุ่งยากของร้านปิ้งย่างแบบบริการตัวเอง เขาน่ะยิ่งชอบซะอีก

รายละเอียดบางอย่างก็วางแผนไว้คร่าว ๆ แล้ว

ตอนนี้ในดวงตาเซียวหยางแทบจะมีแสงระยิบระยับของเงินตรา

ต้องรู้ไว้ว่า เรื่องนี้ไม่ใช่แค่หาเงิน แต่เป็นการ “ทำภารกิจ” เพื่อแผนผังการวางผังเมืองของเจียงตูในปีหน้าเชียวนะ!

แค่คิดก็รู้สึกได้กลิ่นหอมฟุ้งของผลประโยชน์แล้ว!

สองคนว่าทำก็ทำเลย ถึงแม้ลู่ซิงจะไม่คุ้นกับเมืองเจียงตู แต่ในยุคข้อมูลข่าวสารเฟื่องฟูแบบนี้ ด้วยประสบการณ์ของเขา แค่หาทำเลร้านก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ร้านพื้นที่สองร้อยตารางเมตร ค่าเช่าต่อเดือน 32,000 หยวน สัญญาเช่าต้องเริ่มที่หนึ่งปี!

"แพงไปหน่อยไหม?" ลู่ซิงมองเจ้าของร้านพลางพูดเสียงต่ำ

ตอนนั้น ทั้งสองคนมาดูร้านแถวย่านโรงเรียน เซียวหยางยังจำได้ว่าเมื่อก่อนแถวนี้เปิดโฆษณาขายของจากโรงงานหนังเจียงหนานอยู่ทุกวัน ขายแบบล้างสต๊อกมาหลายปีแล้ว ในที่สุดก็โล๊ะของหมดได้ซะที ไม่ง่ายเลยจริง ๆ!

เซียวหยางเองก็ไว้ใจลู่ซิงมาก เขาเองก็ลุยชีวิตนอกบ้านมาหลายปี ต้องส่งเสียน้อง ๆ ที่บ้านเรียนหนังสือ ไม่เก่งจริงทำแบบนั้นไม่ได้แน่นอน

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด อีกไม่นานเจ้าของร้านคนนั้นก็ทำหน้าอึดอัดแล้วยอมลดราคา

จาก 32,000 เหลือ 30,000 แต่มีข้อแม้คือต้องจ่ายค่ารายปีล่วงหน้า

แต่สำหรับเซียวหยาง นี่ไม่ใช่ปัญหาเลย ค่าเช่าหนึ่งปีก็แค่ 360,000 หยวนเท่านั้นเอง

พอเช็กสัญญาและเอกสารเรียบร้อย เซียวหยางก็เซ็นชื่อทันที

"อีกนานแค่ไหนกว่าจะเปิดร้านได้?" เซียวหยางถาม

"อย่างน้อยต้องหนึ่งสัปดาห์" ลู่ซิงประเมิน

"ใบอนุญาตประกอบการคงออกไวอยู่ แต่เรื่องจัดซื้อ แรงงานต่าง ๆ อาจไม่จบภายในอาทิตย์เดียว"

"นานขนาดนั้นเลยเหรอ!" เซียวหยางตกใจเล็กน้อย

"นี่ก็ถือว่าเร็วแล้วนะ!" ลู่ซิงว่า

"ถ้าอยากให้เร็วขึ้นล่ะ?" เซียวหยางถามต่อ

"ก็ได้เหมือนกัน แต่ฉันต้องใช้คนเพิ่ม งานทั้งหมดฉันทำคนเดียวไม่ไหว!" ลู่ซิงถอนหายใจ

ก็ใบอนุญาตก็ต้องจัดการ ตกแต่งร้านก็ต้องทำ จัดซื้อก็ต้องรีบ ทุกอย่างมันยุ่งไปหมด

เซียวหยางคิดครู่หนึ่ง “พรุ่งนี้นายไปหาคนมาเลย เราเปิดให้เร็วที่สุด เรื่องเงินไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันโอนให้…”

ลู่ซิงได้ยินแบบนั้นก็เถียงไม่ออกแล้ว

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “สามวัน ฉันจะไปหาคนมาทำร้านตอนนี้เลย!”

เซียวหยางตกลงทันที

การไปหาคนมาตกแต่งร้านในตอนนี้ ต้องทำงานกันทั้งคืนแน่นอน ต้นทุนก็คงสูงกว่าที่ตั้งไว้มาก

แต่เซียวหยางไม่สน เขามั่นใจว่ารอบนี้ต้องทำกำไรได้แน่ ยิ่งเปิดช้าเท่าไหร่ก็ยิ่งเสียเวลา ไหน ๆ ก็จะกำไรอยู่แล้ว ยิ่งเปิดไวก็ยิ่งดี จะได้ทำภารกิจของระบบให้เสร็จเร็ว ๆ

เขาโอนเงินเข้าบัญชีลู่ซิงหนึ่งล้านหยวน

ลู่ซิงเห็นยอดเงินในบัญชีแล้วก็เริ่มวางแผนในใจ ส่งเซียวหยางกลับโรงเรียน แล้วตัวเองก็ไปจัดการงานต่อ

"จริง ๆ ก็ไม่ต้องรีบขนาดนั้นนะ หาแรงงานให้พอไว้ก่อน..." เซียวหยางพูดทิ้งท้ายก่อนลงจากรถ

กลับถึงหอพักก็ค่ำแล้ว เซียวหยางวิ่งวุ่นทั้งวัน เหนื่อยไม่น้อย อาบน้ำเสร็จก็เข้านอนเลย

แต่ในเวลาเดียวกัน หลายคนกลับนอนไม่หลับ

"ดูดีแล้วเหรอ ว่าเธอลงมาจากรถผู้ชายจริง ๆ?"

"ไม่อยากเชื่อเลย! มีใครรู้จักหมอนั่นไหม ฉันจะไปฆ่ามัน ผู้ชายแค่ขับรถโฟล์ก ทำไมถึงคว้าใจพวกเราเสวียนถงไปได้!"

ในเว็บบอร์ดของวิทยาลัยแพทย์มหาลัยเจียงตู ตอนนี้มีโพสต์ปักหมุดอยู่ด้านบน

ในรูปถ่ายหลายใบคือภาพตอนฉิงเสวียนถงก้าวลงจากรถ

แต่ภาพสำคัญที่สุด คือภาพที่ดูเบลอ ๆ หน่อย

เป็นภาพที่ริมฝีปากแดงของฉิงเสวียนถงแตะลงบนแก้มของอีกฝ่าย

"พวกผู้ชายยังทนได้ แต่ฉันทนไม่ได้แล้ว! ไอ้หมอนี่เป็นใคร ต้องถูกกำจัด!"

"ฉิงเสวียนถงเพอร์เฟกต์ขนาดนั้น จะไปตกหลุมรักผู้ชายได้ไง!"

"ไม่เชื่อหรอก! ไม่มีทางที่เธอจะชอบผู้ชาย!"

"ทุกคนตามจีบก็ไม่ติด เธอเป็นเทพธิดาของพวกเรานะ อยู่เฉย ๆ ก็พอแล้ว จะมีใครจีบติดได้ไง ฉันจ่าย 2 เหรียญเว็บบอร์ด ใครเป็นมือสังหารไปจัดการเขาที!"

……

ในขณะที่คนพวกนี้กำลังโวยวาย เทพธิดาของพวกเขากลับนั่งยิ้มอยู่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างมีความสุข มือคลิกเซฟภาพพวกนั้นเก็บไว้อย่างไม่ลังเล…

จบตอน