บทที่ 26 ศัตรูประชิดเมือง

บทที่ 26 ศัตรูประชิดเมือง

เหลือเวลาอีก 16 ชั่วโมง ก่อนที่ฝูงอสูรระลอกแรกจะมาถึง

พรสวรรค์ดินแดน: การสยบ ทำงาน

โมเนต์ ไอออนรัสต์ เลเวล 4

การตัดสินสติสัมปชัญญะ: ทอยเต๋าได้ 7 การตัดสินสำเร็จ ความต้านทานของเป้าหมายลดลงอย่างมาก

ค่าความต้านทาน: 34 → 14

คอปเปอร์เบิร์ด รัสต์ เลเวล 2

การตัดสินสติสัมปชัญญะ: ทอยเต๋าได้ 3 การตัดสินล้มเหลว ความต้านทานของเป้าหมายไม่เปลี่ยนแปลง

ค่าความต้านทาน: 42

แมนติคอร์ เลเวล 5

การตัดสินสติสัมปชัญญะ: ทอยเต๋าได้ 6 การตัดสินสำเร็จ ความต้านทานของเป้าหมายลดลงเล็กน้อย

ค่าความต้านทาน: 60 → 45

เหลือเวลาอีก 16 ชั่วโมงก่อนจะถึงช่วงฝูงอสูรคลั่ง

ทว่า

เหล่าอสูรสุสานได้มาถึงแล้ว

ท่ามกลางเสียงโลหะกระทบกันเป็นจังหวะ เสียงขู่ฟ่อและเสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามาจากระยะไกลราวกับขบวนรถไฟที่กำลังทะยานมา

ไม่นานนัก อสูรสุสานตัวแรกก็ปรากฏสู่สายตา ตามมาด้วยตัวที่สอง ตัวที่สาม และตามมาอีกไม่สิ้นสุด พวกมันหลั่งไหลเข้ามาในทางเดินราวกับกระแสน้ำหลากสีดำทมิฬ

หลิวหยวนในชุดเกราะโซ่ถักยืนตระหง่านอยู่หลังกำแพง ห่างจากเขตทุ่นระเบิดไม่ถึงสิบก้าว เหล่าโคโบลด์ที่อยู่ด้านหลังต่างกระชับพลั่วขุดเหมืองในมือแน่น อายมอนสเตอร์กลอกตาไปมาด้วยความระแวดระวัง ส่วนฮาร์ปีพากันขยับปีกอย่างกระวนกระวาย

ความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ

คบเพลิงหลายด้ามที่ปักอยู่ตามผนังหินส่องแสงริบหรี่ เผยให้เห็นม่านหมอกแห่งความมืดมิดของอันเดอร์แดรก

ผ่านไปนานถึงสามชั่วโมง เสียงเหล่านั้นก็ค่อยๆ จางหายไป

โอ๊คชีลด์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "พวกแมลงระลอกนี้อาจจะมุ่งหน้าไปโจมตีค่ายไรอัน เพื่อเปิดเส้นทางไปสู่เมืองมอสดำ"

สิ้นคำกล่าวของเขาไม่ทันไร

เสียงเหมือนดินถูกไถก็ดังขึ้น ฝูงทหารมดอสูรสุสานปรากฏตัวขึ้นตรงหัวมุมทางโค้ง หน่วยจู่โจมจัดขบวนทัพและพุ่งตรงมายังดันเจี้ยนทันที

หลิวหยวนตะโกนก้อง "พวกมันพุ่งเป้ามาที่พวกเรา เตรียมตัวรบ!"

เขาเงื้อธนูสั้นขึ้น หยิบลูกศรออกมาจากซอง เล็งไปที่ทหารมดตัวที่นำหน้า นิ้วหัวแม่มือกดสายธนูแน่น ดวงตาฉายแววสังหารอันเย็นเยียบ

"ฟึ่บ!"

ลูกศรพุ่งออกจากสาย ปักเข้าที่ขาของทหารมดตัวหนึ่งที่อยู่ด้านข้างขบวน

"โฮก!"

ทหารมดตัวนำหน้าส่งเสียงขู่ฟ่อในลำคอ

ลูกศรอีกดอกพุ่งแหวกอากาศ ฉีกกระชากความมืดมิดเข้าไปปักร่างทหารมดตัวนำจนล้มคว่ำลงกับพื้น

ลาลายืนถือธนูด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"ตู้ม!"

"ตู้ม!"

ขบวนทัพทหารมดที่รวมตัวกันหนาแน่นก้าวเข้าสู่เขตทุ่นระเบิด และไปกระตุ้นการทำงานของระเบิดกอบลินอย่างรวดเร็ว

ร่างของพวกมันถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ ด้วยอานุภาพของดินระเบิด เศษเนื้อและรอยแยกของลำตัวกระเด็นว่อนขึ้นไปบนอากาศ เลือดสีเขียวเข้มสาดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง

ทหารมดเหล่านี้ไร้ซึ่งความกลัวอย่างเห็นได้ชัด ภายใต้การบงการของเจ้าแห่งสุสานที่อยู่แนวหลัง พวกมันยังคงโถมกำลังไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ

ช่องว่างที่เกิดจากแรงระเบิดถูกแทนที่ด้วยทหารมดตัวต่อไปในทันที

"ตู้ม! ตู้ม!"

คบเพลิงบนผนังหินถูกแรงอัดอากาศเป่าจนดับสนิท แสงสว่างจากการระเบิดช่วยนำทางให้เห็นพื้นที่โล่งหน้ากำแพงเป็นระยะ

ทหารมดพุ่งไปข้างหน้าโดยเหยียบข้ามศพพวกเดียวกันเอง

เปลวไฟที่ลุกไหม้จากซากศพส่งควันดำอันน่าสะพรึงกลัวออกมา พร้อมกับกลิ่นไหม้ของโปรตีนที่เหม็นตลบอบอวล

ทหารมดที่รอดพ้นจากแรงระเบิดมาได้พากันมาถึงขอบสนามเพาะแล้ว

สิ่งที่รอต้อนรับพวกมันอยู่คือลำแสงพลังจิตของเหล่าอายมอนสเตอร์

ลำแสงพลังจิตที่สั่นพริ้วด้วยกระแสไฟฟ้าควบแน่นอยู่ภายในดวงตาขนาดมหึมาของอายมอนสเตอร์ หลังจากรวมพลังชั่วครู่ แสงนั้นก็พุ่งออกไปพร้อมกับเสียงกึกก้องราวกัมปนาท ปะทะเข้ากับศีรษะของทหารมดอย่างจัง

ทหารมดสองตัวที่ตกเป็นเป้าหมายของการระดมยิงถูกเจาะจนเป็นรูพรุนในพริบตา

ขณะที่ทหารมดอีกสามตัวประชิดขอบคูน้ำ พวกมันพ่นพิษออกมาจากก้ามปาก

โคโบลด์เคราะห์ร้ายตัวหนึ่งถูกพิษสาดใส่จนส่งเสียงร้องโหยหวนและร่วงตกจากกำแพงไป

ลาลายกมือขึ้นและร่ายมนตร์สร้างลูกบอลแสงอันอ่อนโยน

เวทรักษา

หลังจากได้รับผลของเวทรักษา โคโบลด์ก็บรรเทาจากความเจ็บปวดและรีบปีนกลับขึ้นมาบนกำแพงทันที

ลาลาน้าวสายธนูและคอยเก็บกวาดทหารมดที่พยายามประชิดคูน้ำทีละตัว

ขณะที่ระเบิดกอบลินทยอยระเบิดขึ้นลูกแล้วลูกเล่า

ทหารมดจำนวนมหาศาลถูกฉีกเป็นจล แต่กองกำลังที่นำโดยเจ้าแห่งสุสานตัวนี้กลับไม่แตกพ่าย พวกมันกลับฝ่าแรงสั่นสะเทือนของการระเบิดมาจนถึงสนามเพาะได้สำเร็จ

สีหน้าของหลิวหยวนดูย่ำแย่ยิ่งนัก เขาหยิบกาวแผดเผาสองขวดออกมาจากด้านหลังแล้วโยนลงไปในคูน้ำ

ขวดแก้วแตกละเอียด กาวแผดเผาเหนียวข้นสาดกระจายไปทั่ว ติดหนึบไปตามร่างของทหารมดและลุกไหม้ขึ้นทันที

ที่ก้นคูน้ำเต็มไปด้วยฟืนและถ่านหิน

เมื่อถูกกาวแผดเผาสาดใส่ ก้นคูน้ำก็ปะทุเป็นเปลวเพลิงอันโชติช่วง

คลื่นความร้อนแผ่ซ่านเข้ามาปะทะใบหน้า

ทหารมดที่อยู่หน้าคูน้ำถอยร่นไปสองก้าว

คูน้ำที่กำลังลุกไหม้แบ่งแยกทหารมดออกเป็นสองส่วน

ส่วนแรกคือทหารมดจำนวนน้อยที่ข้ามคูมาได้ก่อนหน้า และอีกส่วนคือทหารมดที่ยังติดอยู่หน้าคูน้ำ

ทหารมดที่ข้ามมาได้แล้วเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว พวกมันทำราวกับไม่สนใจสภาพภูมิประเทศและปีนกำแพงขึ้นมาในแนวตั้ง

เหล่าโคโบลด์กวัดแกว่งพลั่วเหมือง เข้าโรมรันในระยะประชิดและสู้ตายถวายหัว โอ๊คชีลด์คว้าขวานของเขาฟันเข้าที่ศีรษะของทหารมดอย่างรุนแรง

ลาลาท่องพยางค์มนตร์อย่างแผ่วเบา

พรแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ทำงานกับทุกคน! พละกำลัง +2, ความว่องไว +2, ต่อเนื่อง 10 นาที

โล่คุ้มกัน ทำงานกับทุกคน! ลดความเสียหายจากศัตรูลง 20%, ต่อเนื่อง 10 นาที

ผิวกายศิลา ทำงานกับทุกคน! ค่าความต้านทาน +3, ต่อเนื่อง 20 นาที

ภายในเวลาสั้นๆ มนตร์เสริมพลังสามบทก็ถูกร่ายใส่ทหารทุกนาย

หลิวหยวนกำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง

หลิวหยวน

สถานะ: สมบูรณ์

พละกำลัง: 6 (4+2)

ความว่องไว: 5 (3+2)

สติปัญญา: 8

ค่าความต้านทาน: 6 (3+3)

พลังชีวิต: 95 / 95

ความเหนื่อยล้า: 110 / 120

เขาหยิบมีดปังตอขึ้นมา ปีนขึ้นไปบนกำแพงเพื่อจัดการกับความวุ่นวาย และจามมีดใส่หัวทหารมดอย่างสุดแรง

หลังจากผ่านการฝึกวิชาดาบกับลาลามา ประสบการณ์การต่อสู้ของเขาก็พัฒนาขึ้น เขาเริ่มหลบหลีกก้ามปากที่กวาดไปมาของทหารมดได้อย่างคล่องแคล่ว

ภายใต้การยิงอันแม่นยำของลาลา อสูรสุสานที่ปีนกำแพงขึ้นมาต่างถูกลูกศรปักร่างไว้ตัวละสองสามดอก ลูกศรเหล่านั้นทรงพลังมากจนเห็นเพียงขนหางธนูหลังจากทะลวงผ่านกระดองเข้าไป

เหล่าฮาร์ปีโฉบตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว กรงเล็บอันแหลมคมทิ่มแทงกะโหลกของทหารมด พวกนางอาศัยแรงส่งถีบตัว หมุนกาย กระโดด และบินกลับไปยังตำแหน่งเดิม

ไม่นานนัก ทหารมดที่ปีนกำแพงขึ้นมาก็ถูกกำจัดออกไปทีละตัว

เจ้าแห่งสุสานที่อยู่ห่างออกไปส่งเสียงคำรามกึกก้อง มันพุ่งทะยานมาข้างหน้าและร่ายพยางค์มนตร์อันลึกลับซับซ้อนออกมาเป็นชุด

"นายท่าน ระวังค่ะ!"

ลาลารวดเร็วปานสายฟ้า นางดึงร่างหลิวหยวนลงมาหมอบกับพื้น

ทันใดนั้น หนามแหลมจากปฐพีจำนวนมากก็ปะทุขึ้นจากใต้เท้าของเจ้าแห่งสุสานและพุ่งพรวดมาข้างหน้า

หนามดินเหล่านี้ราวกับเขี้ยวขนาดยักษ์ที่แทงทะลุขึ้นมาจากใต้ดินอย่างรุนแรง

"โครม!"

กำแพงส่วนหนึ่งถูกหนามดินเหล่านั้นแทงจนพังทลายลงมา

โคโบลด์สองตัวบนกำแพงถูกดินฝังกลบในทันที และทหารมดตัวหนึ่งก็พลอยเคราะห์ร้ายถูกหนามดินเสียบทะลุร่างไปด้วย

กองไฟในคูน้ำถูกหนามดินกระแทกจนกระจายไปทั่วทุกทิศทาง

เจ้าแห่งสุสานร่างยักษ์ยังคงเยือกเย็นอย่างน่าเหลือเชื่อ มันสั่งการให้ทหารมดตรงกลางแยกออกไปทั้งสองข้าง พ่นพิษเพื่อกดดันอายมอนสเตอร์บนกำแพง ขณะเดียวกันก็สั่งให้มดงานที่แนวหลังแบกโขดหินที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวหลายเท่ามาโยนลงในคูน้ำ

ลำแสงพลังจิตของอายมอนสเตอร์ระดมยิงใส่มดงานอย่างต่อเนื่อง ซากศพของมดงานและก้อนหินพากันร่วงหล่นลงไปในคูน้ำ

เจ้าแห่งสุสานร่ายมนตร์อีกครั้ง พยายามจะใช้เวทมนตร์บทต่อไป

เหล่าฮาร์ปีพากันขยับปีก บินโฉบเฉี่ยวหลบหลีกพิษที่ทหารมดพ่นใส่กลางอากาศ พวกนางพุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้าอย่างรวดเร็ว

พวกนางโฉบลงมาจากจุดอับสายตาของเจ้าแห่งสุสาน กรงเล็บแหลมคมขูดเข้ากับกระดองโลหะของมันจนเกิดประกายไฟพุ่งกระจาย

รอยขีดข่วนลึกปรากฏบนกระดองที่เคยเป็นเงาวับ

ภายใต้การรบกวนของฮาร์ปี การร่ายมนตร์ของเจ้าแห่งสุสานจึงถูกขัดจังหวะลง

หลิวหยวนกำมีดปังตอแน่น เสื้อคลุมที่สวมทับเกราะโซ่ถักเต็มไปด้วยฝุ่นละออง และเหงื่อไคลที่ไหลโชกจนชุ่มโชกไปทั้งตัว

เมื่อเห็นว่าศัตรูกำลังจะถมทางข้ามมาได้สำเร็จ และลูกน้องของเขากำลังถอยร่นจากการถูกพิษจู่โจม เขาก็รู้ได้ทันทีว่าสถานการณ์กำลังคับขัน กำแพงชั้นนอกไม่อาจรักษาไว้ได้อีกต่อไป ทำได้เพียงถอยร่นกลับเข้าไปในดันเจี้ยนเท่านั้น