บทที่ 1 จ้าวแห่งปวงชน

บทที่ 1 จ้าวแห่งปวงชน

“ยินดีต้อนรับสู่เกมจ้าวแห่งปวงชน!”

“ลำดับต่อไป ท่านจะได้รับดินแดนเริ่มต้น ---”

“ในโลกแห่งจุดบรรจบของมิตินี้ เต็มไปด้วยความท้าทายและโอกาสอันนับไม่ถ้วน ---”

“ในฐานะเจ้าเมือง ท่านจะได้เป็นผู้นำกองพันของตนเอง ---”

“จงสำรวจโลกอันไร้ที่สิ้นสุด ชิงชัยสู่บัลลังก์เหล็ก และเหลียวมองอำนาจแห่งทวยเทพ!”

“บัดนี้ จงรับสมัครทหาร อย่าปล่อยให้ฝูงสัตว์ร้ายถาโถมเข้ากลืนกินท่าน”

“เวลาที่เหลือก่อนฝูงสัตว์ร้ายจะบุก: 7 วัน!”

--- “กำลังดำเนินการจับคู่ ---”

“การจับคู่เสร็จสิ้น!”

--- เสียงนั้นเปรียบเสมือนตราประทับเหล็กที่ตอกย้ำลงในสมองของหลิวหยวน

เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพบว่าตนนอนอยู่บนพื้นอันเย็นเฉียบ

ชายหนุ่มกุมหน้าผากพลางยันตัวลุกขึ้นอย่างโงนเงน

เมื่อมองไปรอบกาย เขาพบว่าตนเองถูกล้อมรอบด้วยกรงขังนักโทษเป็นวงกลม

เขาอยู่ท่ามกลางพื้นที่ว่างตรงใจกลางกรงขังเหล่านั้น โดยมีโต๊ะผุพังตัวหนึ่งตั้งอยู่เบื้องหน้า บนโต๊ะมีกระดูกแขนข้างหนึ่งปักไว้ในแนวตั้ง มันเผาไหม้ด้วยแสงสีฟ้าสลัวที่พอจะให้ความสว่างแก่คุกใต้ดินแห่งนี้ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

หลิวหยวนนั่งลงบนเก้าอี้ ใช้มือเท้าโต๊ะพลางกุมศีรษะเพื่อระงับอาการเวียนหัว

เมื่อครู่เขายังเป็นนักวิจัยฟิสิกส์ระดับจุลภาคอยู่เลย

ทิศทางการวิจัยของเขาคือการวัดค่ามวลและพารามิเตอร์การแกว่งกวัดของนิวตริโนอย่างแม่นยำ เขากำลังตรากตรำทำงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์อยู่ในห้องใต้ดินนิรนามแห่งหนึ่ง

เนื่องจากเขาเพิ่งจบการศึกษาได้ไม่นาน ประกอบกับสาขาวิจัยที่ทำอยู่ก็นิชเกินไปจนยากจะสร้างมูลค่าในเชิงพาณิชย์ รายได้ของเขาจึงแทบไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครอบครัว

ในฐานะผู้ยึดมั่นในวัตถุนิยม เขาแทบไม่มีความกลัวต่อความมืดและสิ่งที่ไม่รู้จัก เพราะเขามีความรอบรู้!

แม้ในยามนี้ที่ถูกกักขังอยู่ในคุกใต้ดิน เขาก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว พยายามแจกแจงสถานการณ์เพื่อหาทางโต้ตอบอย่างเหมาะสม

ไม่นานนัก เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่ไร้ความรู้สึกก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ดินแดนเริ่มต้นได้รับการจัดสรรแล้ว”

“ดินแดนแต่ละแห่งจะถูกแยกจากกันด้วยระยะทางอย่างน้อย 20 กิโลเมตร”

“ในช่วงระยะเวลาคุ้มครอง ผู้เล่นคนอื่นไม่สามารถรุกล้ำเข้าสู่ดินแดนของท่านได้โดยไม่ได้รับอนุญาต เว้นเสียแต่ว่าเจ้าเมืองจะเสียชีวิต”

“ท่านจำเป็นต้องอัปเกรดดินแดน ขยายพื้นที่ส่วนกลาง สร้างสิ่งปลูกสร้างพิเศษ รับสมัครประเภททหาร และต้านทานวิกฤตการณ์ที่กำลังจะมาถึง”

“ในจิตใจของท่านจะมีคู่มือเจ้าเมือง ซึ่งจะช่วยให้ท่านตรวจสอบคุณลักษณะของตนเองและติดต่อสื่อสารกับผู้เล่นคนอื่นได้อย่างราบรื่น”

“ฝูงสัตว์ร้ายระลอกแรกจะมาถึงในอีก 7 วัน โปรดเตรียมตัวให้พร้อม หากแกนกลางของดินแดนถูกทำลาย ผู้เล่นจะเสียชีวิต!”

“เนื้อหาถัดไปจะได้รับการอัปเดตหลังจากฝูงสัตว์ร้ายระลอกแรกสิ้นสุดลง โปรดรอติดตาม ---”

หลิวหยวนท่องคำว่า “คู่มือเจ้าเมือง” ในใจ ทันใดนั้นหน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

มันดูคล้ายกับหนังสือ หน้าทางด้านซ้ายแสดงข้อมูลสถานะ

หลิวหยวน

สถานะ: สมองกระทบกระเทือนเล็กน้อย

พละกำลัง: 3 (สัมพันธ์โดยตรงกับพลังชีวิตสูงสุดและความเร็วในการฟื้นฟูร่างกาย)

ความว่องไว: 2 (สัมพันธ์โดยตรงกับความเร็วในการโจมตีและการตอบสนอง)

สติปัญญา: 8 (สัมพันธ์โดยตรงกับพลังจิตและการรับรู้)

ความทนทาน: 3 (สัมพันธ์โดยตรงกับเกราะป้องกันและพลังป้องกันเวทมนตร์)

(ค่าเฉลี่ยของคุณลักษณะสำหรับคนปกติคือ 5 ในทุกด้าน)

พลังชีวิต: 90 / 90 (พลังชีวิตสูงสุดของคนปกติคือ 100)

พลังงาน: 120 / 120 (ใช้สำหรับร่ายเวทมนตร์ สิ้นเปลือง 2 แต้มต่อชั่วโมงขณะตื่น และจะสลบหากต่ำกว่า 10) (ค่าสติปัญญาที่สูงขึ้นจะช่วยลดอัตราการสิ้นเปลือง)

พรสวรรค์:

ความรอบรู้: สำหรับท่าน ทุกสรรพสิ่งในโลกล้วนสามารถรับรู้ได้ เมื่อท่านจ้องมองศัตรู จะเกิดการตัดสินผล (ด้วยการทอดลูกเต๋า 12 หน้า) ท่านจะได้รับข้อมูลข่าวสารของเป้าหมายตามผลลัพธ์ที่ได้ และเมื่อท่านครอบครองข้อมูลของเป้าหมายมากกว่าร้อยละ 60 ความเสียหายของท่านจะเปลี่ยนเป็นความเสียหายจริง (เพิกเฉยต่อโล่ป้องกันและค่าต้านทานทั้งหมด)

แม้เขาจะไม่ค่อยได้เล่นเกมบ่อยนัก แต่เขาก็รู้ดีว่าพละกำลังและความว่องไวมีความสำคัญเพียงใดในช่วงเริ่มต้นของการสำรวจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาขาดไปพอดี

อีกทั้งสมรรถภาพทางกายของเขาที่เกิดจากการอดนอนทุกวันและขาดการออกกำลังกาย ก็ต่ำกว่ามาตรฐานของคนทั่วไปอยู่แล้ว

เขาหันไปมองหน้าทางด้านขวาของคู่มือเจ้าเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่สนทนาของผู้เล่น

ในนั้นประกอบด้วยส่วนต่างๆ เช่น บทสนทนาโลก บทสนทนาภูมิภาค และบทสนทนาเพื่อน

สัญลักษณ์หน้าต่างบทสนทนาโลกแสดงตัวเลขบวก 999 ไปเรียบร้อยแล้ว

“มีใครอยู่ไหม?”

“ฮ่าๆๆ ฉันทะลุมิติมาแล้ว! ฉันรู้มาตลอดว่าอนาคตของฉันต้องไม่ธรรมดา ประกาศรับสมัครลูกน้องทางออนไลน์จ้า!”

“ฉันเคยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายแทบจะขยับตัวบนเตียงไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันหายขาดแล้ว! ฮ่าๆๆ! ขอบคุณสวรรค์!”

“ตอนอยู่โรงเรียนฉันยังไม่เคยได้เป็นหัวหน้าห้องเลย จะให้ฉันมาเป็นเจ้าเมืองเนี่ยนะ?”

“พวกซัคคิวบัสอยู่ที่ไหน? ฉันจะเป็นคนนำทัพไปหาเอง!”

“ข้าคือจิ๋นซีฮ่องเต้ ขอแค่โอนมาให้ข้า 50 เมื่อข้าได้เป็นจักรพรรดิ ข้าจะมีรางวัลให้อย่างงาม!”

“พี่น้องทั้งหลาย นี่ไม่ใช่ความฝันแน่ๆ”

“ต่างโลกเอ๋ย ข้ามาแล้ว!”

--- เกมแห่งชาติที่มีผู้เล่นออนไลน์หลายพันล้านคนส่งผลให้มีข้อความพรั่งพรูผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนไม่สามารถอ่านได้ทัน

หลิวหยวนลองกดสำรวจฟังก์ชันการสนทนาและพบปุ่ม “สุ่มช่องสื่อสาร” ที่อยู่ด้านบนของหน้า

เขาคลิกเข้าไปใน “สุ่มช่องสื่อสาร”

【สุ่มช่องสื่อสารหมายเลข 10087 จำนวนประชากร 42 / 50】

วินาทีต่อมา จำนวนประชากรก็กลายเป็น 50 / 50 จนเต็ม

เสียงพูดคุยที่วุ่นวายหายไป และเนื้อหาการสนทนาก็เริ่มมีสาระมากขึ้น

“มีใครอยากรวมกลุ่มไหม?”

“พี่น้องครับ บางทีเราอาจจะช่วยกันเพื่อให้ผ่านพ้นฝูงสัตว์ร้ายนี้ไปได้”

“อย่าฝันไปเลยคนข้างบน แผนที่นี้กว้างใหญ่กว่าที่นายคิดมาก ระยะห่างตั้ง 20 กิโลเมตร นายจะไปหาใครเจอ?”

“จริงด้วย ฉันอยู่บนเกาะ แต่บางคนในช่องเดียวกันอยู่บนยอดเขา ตำแหน่งของคนในช่องนี้เป็นแบบสุ่มน่ะ”

“ใครมีข้อมูลอะไรบ้างไหม?”

“พวกนายมีทหารเริ่มต้นกันไหม? ดูของฉันสิ”

มีภาพแนบมาที่ด้านล่าง

ชาวนา:

จำนวนประชากร: 1

พละกำลัง: 5

ความว่องไว: 5

สติปัญญา: 5

ความทนทาน: 5

พลังชีวิต: 100 / 100

พลังงาน: 100 / 100

รายละเอียด: ชาวนาธรรมดาที่ไม่มีอะไรโดดเด่น สามารถทำฟาร์ม ตัดไม้ ขุดเหมือง หรือต่อสู้ก็ได้ --- เขาเป็นได้ทุกอย่าง

ทักษะ:

รวมพล: เป่าแตรเรียกพลเพื่อเปลี่ยนชาวนาให้เป็นทหารอาสา (คุณลักษณะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 1 แต้ม)

“ทันทีที่ฉันลืมตาขึ้นมา ก็เห็นชาวนา 20 คนล้อมรอบตัวฉันอยู่ ตกใจหมดเลย!”

“เกมนี้มันโกงชัดๆ! ทำไมฉันถึงไม่มีทหารเริ่มต้นล่ะ?!”

“สุดยอดไปเลย! คุณลักษณะเริ่มต้นอยู่ที่ 5 หมดเลย”

“คุณลักษณะพวกนี้ถือว่าดีทีเดียว! ได้ทหารมาฟรีๆ ตั้งแต่เริ่ม”

“ก็แค่พวกเบี้ยที่เอาไว้สละชีพนั่นแหละ”

“ฉันยังมีอุปกรณ์กับอาหารอยู่ในคลังสินค้า แล้วพวกนายเริ่มต้นด้วยอะไรกันบ้าง?”

“ไม่มีอะไรเลย เดี๋ยวก่อนนะ ฉันมีไข่มังกรอยู่ที่นี่ด้วย!”

ไข่มังกร

จำนวนประชากร: 50

พละกำลัง: -

ความว่องไว: -

สติปัญญา: -

ความทนทาน: 20 (ต้านทานอุณหภูมิสูง)

ทักษะ:

ฟักตัว: วางไว้ในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 500 องศาเซลเซียสเพื่อฟักตัวใน 30 วัน

ช่องสนทนาระเบิดขึ้นในทันที

“ไม่จริงน่า เพื่อน?”

“ไข่มังกรเนี่ยนะ!”

“นายสุ่มได้มันมาจริงๆ เหรอ?”

“ระบบ ฉันขอแจ้งรายงานเรื่องนี้”

“นายคือมารดาแห่งมังกรใช่ไหม?”

“เดี๋ยวนะ ทุกคนเริ่มด้วยขีดจำกัดประชากรที่ 100 ใช่ไหม?”

“ใช่ ดินแดนระดับ 1 ของฉันแสดงขีดจำกัดประชากรไว้ที่ 100”

“ของฉันก็ 100 เหมือนกัน”

“เพื่อน นายจบสิ้นแล้ว! ไข่มังกรใบเดียวใช้โควตาประชากรไปถึง 50 ตั้งแต่เริ่ม แถมตอนนี้ยังไม่มีพลังต่อสู้เลย นายเหลือที่ว่างแค่ 50 นายจะสร้างกองทหารจำนวนมากได้ยังไง? แล้วจะรอดจากฝูงสัตว์ร้ายได้ยังไงกัน?!”

“(○´･д･)ﾉ”

“มังกรที่เพิ่งฟักออกมาต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะโตเต็มวัยไม่ใช่เหรอ? ความเสี่ยงนี้มันมากเกินไปสำหรับนายแล้ว”

“หนีไปซะพี่ชาย รีบเลย”

“อย่าเพิ่งกลัวไป ส่งไข่มาให้ฉันสิ เดี๋ยวฉันช่วยฟักให้เอง!”

--- หลิวหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเงื่อนไขเริ่มต้นของทุกคนจะมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ซึ่งโดยรวมแล้วถือว่าค่อนข้างยุติธรรม

เขามองไปรอบๆ พลางจับกระดูกแขนที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วค่อยๆ ยกมันขึ้น น้ำหนักของมันใกล้เคียงกับโคมไฟตั้งโต๊ะ เขาใช้แสงที่ส่องออกมาจากตะเกียงกระดูกนั้นสำรวจกรงขังที่อยู่รายรอบ