ตอนที่ 23 การพบครั้งแรกกับโอโรจิมารุและจิไรยะ

"อิ่มแล้ว ไปกันเถอะ"

ชินเช็ดปากแล้วก็เช็ดให้คุชินะ ทำให้คุชินะยิ้มภูมิใจ เธอมองมิโคโตะด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยชัยชนะ

มิโคโตะไม่ได้ตอบสนองต่อการท้าทายของคุชินะเลย กลับยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ทำให้คุชินะรู้สึกหงุดหงิดไปอีก คุชินะรู้สึกว่ามิโคโตะไม่สนใจการแข่งขันของเธอเลย

และหลังจากที่ได้ปฏิสัมพันธ์กับมิโคโตะ คุชินะก็รู้สึกยากที่จะรักษาความเป็นศัตรูกับหญิงสาวที่น่ารักและอบอุ่นขนาดนี้

"หยุดก่อน"

ทันทีที่พวกเขากำลังจะออกจากร้านราเมง นินจาอุจิฮะก็หยุดพวกเขาไว้

ชินขมวดคิ้วหันไปหาชายคนนั้น

เขาพึ่งคัดลอกความสามารถของชายคนนั้นจนทำให้เนตรวงแหวนของเขาพัฒนาเป็นสามจุด แต่เขาก็ยังไม่ชอบชายคนนั้นอยู่ดี

ชายคนนั้นดูหยิ่งยะโสและไม่น่าเอ็นดู ใคร ๆ ก็ไม่น่าชอบเขา

"เธอเป็นอุจิฮะใช่ไหม? ทำไมถึงมาร่วมกับเซนจู?"

นินจาอุจิฮะถามมิโคโตะ

มิโคโตะก้มหน้าเงียบไม่ตอบ สีหน้าของเธอดูซีด

เมื่อเห็นมิโคโตะเป็นแบบนั้น คุชินะก็รู้สึกโกรธ

"เกี่ยวอะไรกับคุณ?"

เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

คุชินะไม่ชอบนินจาอุจิฮะคนนี้เลย

"เธอพูดอะไรนะ?"

นินจาอุจิฮะลุกขึ้น ยิ่งเมื่อเขาใช้เนตรวงแหวนสามจุดจ้องมาที่คุชินะ คุชินะรู้สึกหวาดกลัวจนซ่อนตัวอยู่หลังชิน

เขาคือโจนินนักฆ่า จิตสังหารของเขาเพิ่มขึ้นเมื่อใช้เนตรวงแหวน ทำให้ความรู้สึกนั้นสัมผัสได้ชัดเจน

ถ้าคุชินะไม่เคยเห็นการทำลายล้างของตระกูลของตัวเองและไม่ได้รับประสบการณ์ที่ทำให้เธอแข็งแกร่งแบบนี้ เธออาจจะตกอยู่ในความกลัวจนขยับตัวไม่ได้

ชินขมวดคิ้วอย่างแน่น เขาทนได้หลายเรื่องเพื่อรักษาอัตลักษณ์ที่ต่ำต้อยของเขา แต่เรื่องนี้มันเกินไป

เขากำลังจะเข้าไปแทรกแซงเมื่อเสียงคุ้นหูดังขึ้น

"ชิน คุชินะ นาวากิ พวกเธอทำอะไรอยู่ที่นี่?"

ซึนาเดะเดินเข้ามาพร้อมกับคนสองคน

คนหนึ่งมีใบหน้าซีดและแผ่ออร่าความเย็นชาออกมา เหมือนงูพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด นี่คือโอโรจิมารุ เพื่อนร่วมทีมของซึนาเดะ

คนอีกคนหนึ่งมีผมขาวฟูและมีเครื่องหมายสีแดงใต้ตา นั่นคือจิไรยะ

"มีปัญหาอะไรที่นี่หรือ?"

ซึนาเดะสังเกตเห็นโจนินอุจิฮะที่เปิดใช้เนตรวงแหวนและแผ่จิตสังหารออกมา

"โจนินมาข่มขู่เด็ก ๆ นี่น่าประทับใจจริง ๆ ชื่ออะไร?"

ซึนาเดะถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

โจนินอุจิฮะซีดลงทันที เขาจำซึนาเดะได้ ทุกคนในโคโนฮะรู้จักเธอ เขาอาจจะแสดงตัวแข็งแกร่งกับคนอื่นได้ แต่ไม่ใช่กับซึนาเดะ

ซึนาเดะไม่กลัวตระกูลอุจิฮะ และเธอก็ไม่กลัวที่จะใช้กำปั้น ถ้าเธอต่อยเขาแม้แต่หัวหน้าตระกูลอุจิฮะก็ไม่สามารถทำอะไรได้

เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากถอยไป

ยิ่งไปกว่านั้น ซึนาเดะคือหมอที่เก่งที่สุดในโคโนฮะ ถ้าเขาต้องเข้าโรงพยาบาล เธอสามารถทำให้เขาไม่ออกจากมันไปได้

"ไปให้พ้น แล้วถ้ามายุ่งกับพวกเขาอีก ฉันจะทำให้นายเสียใจ"

ซึนาเดะขู่

โจนินอุจิฮะ อุจิฮะ เรียวตะรีบวิ่งหนีไป แม้ว่าจะเป็นอัจฉริยะจากตระกูลอุจิฮะ แต่ตระกูลก็ไม่กล้าที่จะทำการไม่เคารพซึนาเดะเพื่อเขา

ซึนาเดะเป็นลูกศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่สาม การต่อสู้กับเธอก็คือการต่อสู้กับโฮคาเงะ ถ้าโฮคาเงะหาข้ออ้างในการลงโทษ พวกอุจิฮะจะต้องได้รับผลกระทบ

โฮคาเงะรุ่นที่สามในตอนนี้ไม่ใช่ชายชราที่อ่อนแออย่างที่เขาจะกลายเป็นในภายหลัง เขายังมีพลังที่ต้องระวัง

"คุชินะ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ชินถาม

คุชินะส่ายหัว ด้วยการมีชินอยู่ข้างๆ เธอก็ไม่ได้กลัวขนาดนั้น

"วันหนึ่งฉันจะเอาคืนแก เรียวตะ"

ชินจ้องไปที่ร่างของอุจิฮะที่ถอยกลับไป ถ้าไม่อยู่ในโคโนฮะ เรียวตะคงตายไปแล้ว

ชินมั่นใจว่าเขาสามารถฆ่าโจนินอุจิฮะได้ แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถสู้กับโจนินระดับสูงได้ แต่โจนินธรรมดาเขาสู้ได้ไม่มีปัญหา

"ฮ่ะๆๆๆ! นายพูดอะไรนะ เด็กน้อย?"

จิไรยะระเบิดหัวเราะ

ชินมองไปที่จิไรยะและยิ้มให้เขา

"ฉันบอกว่า วันหนึ่งฉันจะขุดหลุมและฝังเขาไปในนั้น"

เสียงหัวเราะของจิไรยะหายไปในลำคอ

"พี่สาว ขอบคุณมากที่มาช่วย มันเกือบไปแล้ว"

นาวากิพูดด้วยความโล่งใจ

"ขอโทษนะคะ มันเป็นความผิดของฉันเอง"

มิโคโตะกล่าวขอโทษ

"มันไม่ใช่ความผิดของเธอหรอกมิโคโตะ คนคนนั้นเขาก็แค่เป็นคนเจ้าอารมณ์เอง ถ้าฉันแข็งแกร่งกว่านี้ ฉันจะต่อยหน้าเขาไปแล้ว"

คุชินะกล่าวพร้อมกับตบบ่ามิโคโตะ

ชินมองไปที่คุชินะ แล้วมองไปที่มิโคโตะ พวกเขากลายเป็นเพื่อนกันเมื่อไหร่?

คุชินะเคยเป็นศัตรูกับมิโคโตะขนาดนั้น

การเห็นมิโคโตะที่เปราะบางทำให้หัวใจของคุชินะอ่อนลง ความเป็นศัตรูของเธอได้ละลายหายไป

"เธอเป็นอุจิฮะเหรอ?"

ซึนาเดะถามมิโคโตะ

"ค-ค่ะ"

มิโคโตะมองไปที่ซึนาเดะด้วยความกังวล

"อย่ากลัวไปเลย ฉันไม่ใช่จะมากินเธอหรอก แต่เธอแตกต่างจากอุจิฮะคนอื่น ๆ นะ"

ซึนาเดะสังเกต มิโคโตะไม่มีความหยิ่งยโสแบบอุจิฮะทั่วไป

อุจิฮะส่วนใหญ่ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่หรือเพศไหนมักจะหยิ่งและดูถูกคนอื่นเสมอ

พวกเขาคือราชาแบบคลาสสิก ที่มักมองคนอื่นจากสูงเสมอ

ซึนาเดะมีความประทับใจในตัวมิโคโตะ เธอไม่ได้ตัดสินมิโคโตะจากตระกูลของเธอ

"ขอแนะนำตัวนะ นี่คือเพื่อนร่วมทีมของฉัน โอโรจิมารุ และนี่คือภาระของเรา จิไรยะ"

ซึนาเดะชี้ไปที่เพื่อนทั้งสองของเธอ

ชินก็รู้จักพวกเขาแล้ว พวกเขาไม่ใช่คนที่สามารถมองข้ามได้

"ภาระเหรอ? เธอเรียกฉันว่าภาระเหรอ?"

จิไรยะบ่น

โอโรจิมารุยังคงเงียบอยู่และมองไปที่ชิน

ชินมองกลับไปที่โอโรจิมารุ ทำไมเขาถึงจ้องมาที่เขาล่ะ? โอโรจิมารุเริ่มเส้นทางของการวิจัยต้องห้ามแล้วและสนใจเขาหรือ?

ไม่ มันคงยังเร็วเกินไป

แต่ทำไมเขาถึงจ้องมาที่เขาล่ะ?

ชินรู้สึกไม่สบายใจจากการจ้องมองของโอโรจิมารุ รู้สึกเหมือนหนูตัวเล็กที่ถูกงูจ้องมอง

"น่าสนใจ"

โอโรจิมารุพูดพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์

ชินขมวดคิ้ว ยิ้มของโอโรจิมารุไม่ใช่สิ่งที่ดี