ตอนที่ 1 ระบบเปิดใช้งาน! ร่างเซียนสมบูรณ์แบบ

ในป่าทึบแห่งหนึ่ง เด็กชายผมสีแดง อายุไม่เกินห้าขวบ กำลังฝึกฟันดาบอย่างมุ่งมั่นด้วยดาบสั้นในมือ

ตอนนั้นเป็นช่วงเที่ยง แสงแดดส่องลงมาอย่างไร้ความปรานี เหงื่อชุ่มโชกจนเสื้อผ้าของเด็กน้อยแนบติดกับผิว

"โอ๊ย ร้อนชะมัด!"

ชิน อุซึมากิบ่นพึมพำ แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดฝึก แดดร้อนขนาดนี้ก็ไม่อาจขัดขวางการฝึกเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของเขาได้

"ชิน! เจอแล้ว! ทำอะไรอยู่ในที่ร้อนๆ แบบนี้น่ะ? หรืออยากให้สมองโดนต้มสุก?"

เสียงใสดังขึ้นพร้อมกับหัวเล็กๆ โผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่

คุชินะ อุซึมากิ วิ่งมาหาเขาอย่างร่าเริง ผมสีแดงของเธอสะท้อนแสงแดดจนดูราวกับเปลวเพลิง

ชินหยุดฝึกและหันไปหาเธอ พร้อมรอยยิ้มแฝงความเหนื่อยล้าเล็กน้อย

"คุชินะ นี่ไม่ใช่เวลามาจัดปาร์ตี้น้ำชานะ"

คุชินะทำแก้มป่อง พลางเบะปากอย่างไม่พอใจ

"ชิน เมื่อก่อนเรายังเล่นด้วยกันบ่อยๆ อยู่เลย แต่ตอนนี้ทำไมใจร้ายกับฉันจัง!"

น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้าตา เธอทำหน้าตาน่าสงสารจนชินอดถอนหายใจไม่ได้

"คุชินะ เธอคิดว่าฉันออกมาฝึกกลางแดดเปรี้ยงๆ แบบนี้เพราะสนุกเหรอ? มันไม่ได้สบายขนาดนั้นหรอกนะ"

ชินนั่งลงพลางยกขวดน้ำขึ้นดื่มยาวๆ เพื่อดับกระหาย

แต่คุชินะไม่มีทางรู้ถึงภาระหนักอึ้งที่เขาแบกรับอยู่ ชินไม่ใช่เด็กธรรมดา แต่เป็นคนที่เกิดใหม่ในโลกของนารูโตะ

แรกเริ่มที่เขารู้ตัวว่ามาเกิดใหม่ในโลกนี้ เขาแทบช็อก เพราะโลกนี้เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน

โชคยังดีที่เขาไม่ได้มาเกิดเป็นพลเรือนธรรมดา แต่เป็นสมาชิกของตระกูลอุซึมากิ แห่งแคว้นน้ำวน

อย่างไรก็ตาม นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเขาจะปลอดภัย เพราะนี่คือช่วงเวลาหลังสงครามโลกนินจาครั้งที่หนึ่ง ก่อนที่สงครามครั้งที่สองจะปะทุขึ้น เรื่องราวในอนาคตของนารูโตะยังคงอีกหลายสิบปี

แต่เขารู้ดีว่าแคว้นน้ำวนใกล้ถึงจุดจบเต็มที ชินไม่รู้วันเวลาที่แน่นอน แต่มั่นใจว่าเวลาของพวกเขากำลังจะหมดลง

มีเพียงทางเดียวคือการฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งที่สุด เพื่อเพิ่มโอกาสรอดจากหายนะที่จะมาถึง

"ชิน นายมีความลับอะไรกับฉันรึเปล่า?"

คุชินะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

ชินจ้องมองเธออย่างจริงจัง

"คุชินะ ถ้าฉันบอกว่าอีกไม่นาน แคว้นน้ำวนและตระกูลอุซึมากิจะต้องพบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ เธอจะเชื่อไหม?"

"ไม่มีทาง! ชินล้อเล่นใช่มั้ย?"

คุชินะหัวเราะ พลางคิดว่าชินคงแค่พูดแหย่เล่น

ชินยักไหล่เบา ๆ ถ้าขนาดคุชินะที่ไว้ใจเขาสุด ๆ ยังไม่เชื่อ จะไปหวังให้คนอื่นในตระกูลเชื่อก็คงเป็นไปไม่ได้ การล่มสลายของแคว้นน้ำวนดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เขาไม่ได้เป็นคนดังระดับโลกซะหน่อย คงไม่มีใครฟังเขาจริงจังหรอก

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณดิจิทัลดังขึ้นในหัวของชิน ราวกับกระตุกเขาออกจากความคิด

"ระบบจำลองเปิดใช้งาน สวัสดีท่านมาสเตอร์ ฉันพร้อมรับคำสั่ง"

ชินรู้สึกตื่นเต้นพลุ่งพล่าน ในที่สุด! เขามีนิ้วทองคำแล้ว!

แต่ทำไมเพิ่งมาโผล่ตอนนี้? หลังจากอยู่ในโลกนี้มาตั้งห้าปี ระบบเพิ่งจะตื่นขึ้นงั้นเหรอ?

"ชิน เป็นอะไรหรือเปล่า?"

คุชินะถาม เธอสังเกตได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในสีหน้าของเขา

"ไม่มีอะไรหรอกคุชินะ แค่นึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องทำ พรุ่งนี้ฉันจะมาเล่นกับเธอแน่นอน ต้องไปก่อนนะ"

ชินกระโดดขึ้นไปยืนบนกิ่งไม้ ก่อนจะหายวับไปในพริบตา

คุชินะอ้าปากค้าง ความเร็วและความคล่องตัวแบบนั้นเกินกว่าระดับนินจาทั่วไปหลายขั้น ชินต้องซ่อนพลังบางอย่างไว้แน่ ๆ!

"ถ้านายผิดนัดพรุ่งนี้ล่ะก็ เตรียมตัวโดนดีได้เลย!"

คุชินะตะโกนตามหลังเขา

แทนที่จะกลับบ้าน ชินตรงไปที่ริมแม่น้ำอันเงียบสงบเพื่อสำรวจอินเทอร์เฟซของระบบใหม่

"ระบบ บอกฉันหน่อยสิ นายทำอะไรได้บ้าง?"

ชินถามด้วยน้ำเสียงผสมระหว่างความตื่นเต้นกับความกังวล

ถ้าระบบนี้กลายเป็นของไร้ประโยชน์ล่ะก็ เขาคงผิดหวังสุด ๆ

"ระบบนี้คือระบบจำลอง สามารถคัดลอกทุกสิ่งตั้งแต่คาถานินจาไปจนถึงจักระ หรือแม้แต่ขีดจำกัดสายเลือด"

ดวงตาของชินเบิกกว้างทันที เนตรสังสาระของมาดาระ ดวงตาแห่งจันทราของคางุยะ โอสึสึกิ — ทุกสิ่งล้วนอยู่ในกำมือเขา

พวกดวงตาพลังพิเศษขั้นสุดยอดอย่างเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา ความเป็นอมตะของคางุยะ โอสึสึกิ และคาถานินจาระดับ S ทั้งหมด! ความเป็นไปได้ไร้ขอบเขต!

"เดี๋ยวนะ มันต้องมีเงื่อนไขอะไรสักอย่างสิ ใช่ไหม?"

ชินถาม ความตื่นเต้นในใจเริ่มเจือจางลงด้วยสัญชาตญาณระวังตัว

"ใช่ การคัดลอกต้องใช้การ์ดคัดลอก ซึ่งแบ่งออกเป็นสามระดับ การ์ดระดับธรรมดา ระดับสูง และระดับเทพ"

"การ์ดคัดลอกระดับธรรมดา สามารถคัดลอกคาถานินจาได้ถึงระดับ B รวมถึงพลังจักระ ความสามารถทางกายภาพในระดับโจนิน และอื่น ๆ ได้"

"การ์ดคัดลอกระดับสูง สามารถคัดลอกคาถาและเทคนิคลับได้ถึงระดับ S รวมถึงพลังจักระและความสามารถทางกายภาพระดับคาเงะ และขีดจำกัดสายเลือดทั่วไป เช่น คาถาธาตุเผาไหม้ และคาถาธาตุลาวา"

"ส่วนการ์ดคัดลอกระดับเทพ ไม่มีข้อจำกัด สามารถคัดลอกเป้าหมายใดก็ได้ทุกอย่าง"

"โอเค แล้วฉันจะได้การ์ดคัดลอกพวกนี้มายังไง?"

ชินถามด้วยความตื่นเต้นที่แทบระงับไม่อยู่

"มีวิธีหลักสองวิธีในการได้รับการ์ดคัดลอก หนึ่ง ระบบจะมอบการ์ดให้ท่านปีละครั้ง ประเภทของการ์ด—ระดับธรรมดา ระดับสูง หรือระดับเทพ—จะถูกสุ่มเลือก"

"วิธีที่สองคือการทำภารกิจที่ออกแบบมาให้เหมาะสมกับท่าน เมื่อทำสำเร็จ ท่านจะได้รับรางวัลเป็นการ์ดคัดลอก ภารกิจเหล่านี้เป็นตัวเลือกเสริม ไม่มีบทลงโทษหากล้มเหลว"

"ปีละใบ ก็ไม่เลวเลยแฮะ"

ชินคิด ระบบนี้ดูจะเป็นผู้ช่วยที่ใจดีพอตัว

และการที่ภารกิจเป็นแค่ตัวเลือกเสริม โดยไม่มีบทลงโทษเมื่อทำพลาดก็ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ

ชินให้ความสำคัญกับอิสระของตัวเองมากที่สุด สิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการคือระบบที่คอยมาบงการชีวิต

"แล้วระบบ ไม่ทราบว่ามีของขวัญต้อนรับสำหรับผู้ใช้ใหม่ไหม?"

ชินถามด้วยความหวัง

"ชุดของขวัญสำหรับผู้ใช้ใหม่ได้มอบให้ท่านตั้งแต่แรกเกิดแล้ว ท่านควรตระหนักถึงการมีอยู่ของมัน"

ชินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดาอย่างระมัดระวัง

"หรือว่า…มันคือร่างเซียน?"

ร่างเซียนเป็นขีดจำกัดสายเลือดที่พบได้ทั่วไปในตระกูลอุซึมากิ สมาชิกของตระกูลเซ็นจูและอุซึมากิทุกคนต่างมีมันติดตัว แต่ชินรู้สึกมาตลอดว่าร่างเซียนของเขามีบางอย่างที่แตกต่าง ราวกับทรงพลังมากกว่าปกติ

"ใช่ ถูกต้องแล้วท่านมาสเตอร์ เมื่อท่านมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ระบบได้มอบร่างเซียนสมบูรณ์แบบให้ท่าน"

ชินแทบระงับความดีใจไว้ไม่อยู่ ร่างเซียนสมบูรณ์แบบเทียบเท่ากับตำนานแห่งเซ็นจู ฮาชิรามะ เซ็นจู!

ฮาชิรามะ ผู้มีร่างเซียนสมบูรณ์แบบ และเป็นผู้คิดค้นคาถาธาตุไม้ด้วยตัวเอง เคยล้มมาดาระ อุจิฮะ เจ้าของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ และคุมพลังเก้าหางได้ด้วยตัวคนเดียว!

ถ้าอย่างนั้น หมายความว่าเขามีโอกาสไปถึงระดับพลังแบบฮาชิรามะได้เหรอ?

ด้วยความช่วยเหลือจากระบบนี้ การก้าวข้ามฮาชิรามะและไปถึงระดับเซียนหกวิถี อาจไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป

อนาคตของเขาช่างดูสดใสขึ้นทุกที!