【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 1710 ห้องขังชั้นลึก

คุกโกลาหล - ปลายสุดของชั้นกลาง

แม้แต่รูพรุนเล็กๆ บนตัวกรีนก็หลั่งไหลออกมาเป็นสารคล้ายเหงื่อไคล

ณ ความลึกเช่นนี้ยังคงไม่พบร่องรอยของฮั่นตง สถานการณ์เริ่มผิดปกติอย่างยิ่ง

นักโทษผู้ถูกคุมขังอยู่ ณ ความลึกปัจจุบันนี้ ต่างก็เป็นผู้ที่มีพลังระดับ "จุดสูงสุดแห่งตำนาน" พร้อมทั้งผสมผสานกับความบ้าคลั่งอันเข้มข้นเป็นพิเศษ

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาอาศัยอยู่ในคุกโกลาหลมาเป็นเวลานาน จึงได้พัฒนาวิธีการปรับตัวเพื่อรับมือกับสภาพแวดล้อมที่ปิดกั้นการรับรู้ มีความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์เหนือผู้มาจากภายนอกอย่างมาก

แม้แต่กรีนก็ยังมีอันตรายได้

ในขณะนี้ ท่านหมอกได้รวมสมาธิสร้างใบหน้าที่ดูเคร่งเครียดขึ้นภายในกะโหลกศีรษะที่มีรูปร่างคล้ายขวดแก้ว

"หากลงไปอีก ข้างล่างนั้นคือ 【ห้องขังชั้นลึก】

แม้ว่านักโทษที่ถูกคุมขังอยู่ด้านล่างจะมีเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น แต่ทุกคนต่างก็มีพลังระดับราชา... พวกเขาสามารถใช้ 'อาณาจักรแห่งราชา' ต่อต้านผลกระทบของห้องขังที่ปิดกั้นการรับรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างน้อยก็รับประกันการรับรู้ปกติในระยะสิบเมตร

หากนิโคลัสอยู่ข้างล่าง เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น เวลาผ่านไปครึ่งปีแล้ว

สีเทา การรับรู้แบบเดียวกันที่ท่านรู้สึกได้นั้น เป็นไปได้หรือไม่ว่านิโคลัสถูกดูดซับไปอย่างสมบูรณ์แล้ว หรือถูกทำให้เป็นทาสอย่างสิ้นเชิงจนเหลือเพียงการรับรู้นั้น?"

แต่ผู้เดินแห่งสีเทากลับกล่าวด้วยสีหน้าปกติ

"ลงไปต่อเถอะ ไม่ว่าจะตายหรือยังมีชีวิต ก็ต้องตรวจสอบให้แน่ชัดใช่หรือไม่? บางทีอาจมีสถานการณ์ที่น่าสนใจเกิดขึ้นก็ได้"

พวกเขาจึงเดินทางลงไปต่อ

สายสะดือที่เชื่อมระหว่างชั้นกลายเป็นสีดำทั้งหมด พื้นผิวยังคงมีเครื่องหมายของแม่แพะอยู่ด้วย มีข้อจำกัดที่เข้มงวดยิ่งขึ้น

【ห้องขังชั้นลึก】มีความแตกต่างจากชั้นบนเล็กน้อย

ที่นี่ไม่มีการแบ่งชั้นย่อยอีกต่อไป แต่เป็นพื้นที่ขนาดมหึมาที่เชื่อมต่อลงไปจนถึงก้นเหวลึก

นอกจากวัสดุสร้างห้องขังทั่วไปแล้ว ยังใช้หนวดแห่งความโกลาหลที่มาจากผู้สูงสุดด้วย เพื่อให้แน่ใจว่า 'ราชาองค์เก่า' ที่ถูกขังอยู่ที่นี่จะไม่สามารถหลบหนีออกไปได้

เมื่อมฤตยูหมอกเริ่มแพร่กระจายในชั้นนี้

ท่านหมอกได้รวมสมาธิสร้างสีหน้าแห่งความตะลึงงันขึ้นภายในกะโหลกศีรษะแก้วของตน

ดูเหมือนว่าท่านจับสัญญาณของนิโคลัสที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในชั้นนี้ได้ แต่ก็เหมือนกับไม่ได้จับเต็มที่

"นี่... นี่เป็นสถานการณ์อะไรกัน?"

การที่ท่านหมอกแสดงสีหน้าเช่นนี้และบอกว่าไม่เข้าใจสถานการณ์ กรีนก็เป็นครั้งแรกที่ได้พบเห็น

ผู้เดินแห่งสีเทาถาม "หมอก จับสัญญาณของนิโคลัสได้หรือไม่? สถานการณ์เป็นอย่างไร ไม่ได้ถูกควบคุมหรือถูกเปลี่ยนเป็นทาสใช่หรือไม่?"

"ตามข้ามา แค่ข้อมูลที่ส่งกลับมาจากมฤตยูหมอก ข้าไม่สามารถตัดสินสถานการณ์ที่แท้จริงของนิโคลัสได้... สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นที่นี่ ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย"

เมื่อทุกคนตามการรับรู้ผ่านมฤตยูหมอกมาถึงบริเวณหนึ่ง

ปับ ปับ ปับ! เสียงของการกระทบกันอย่างแท้จริงของร่างกายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

พร้อมกันนั้นก็มีกระแสแห่งความบ้าคลั่งจำนวนมากแพร่ออกมา แม้แต่กรีนก็เริ่มอยากรู้อยากเห็น ใคร่จะรีบไปดูสถานการณ์

ตรงหน้า นักโทษชั้นลึกที่ควรจะกระจายอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ กลับมารวมตัวกันที่นี่ทั้งหมด

ไม่เพียงแต่ไม่มีความวุ่นวาย กลับเรียงตัวเป็นวงกลมอย่างเป็นระเบียบ

นัยน์ตาของพวกเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจ ความบ้าคลั่ง และความตื่นเต้น อารมณ์แปลกประหลาดชนิดหนึ่งเติมเต็มจิตสำนึกของพวกเขา กดทับความปรารถนาด้านลบต่างๆ อย่างความโหดร้ายและความทารุณ

ภายในวงกลมที่นักโทษล้อมไว้ กำลังมีการแข่งขันต่อสู้แบบ 1V1 พิเศษเกิดขึ้น

ทั้งสองฝ่ายต่างก็ละทิ้งความสามารถ ไอเทม เทคนิค และสิ่งอื่นๆ ที่เป็น 'สิ่งภายนอก'

เพียงแค่ใช้สัญชาตญาณดั้งเดิมและความบ้าคลั่งที่บริสุทธิ์ที่สุด ดำเนินการต่อสู้ทางร่างกายอย่างแท้จริง

ผู้ต่อสู้คนหนึ่งคือนิโคลัส

แม้ว่าคู่ต่อสู้จะมีพลังระดับ 【ราชา】 แต่เนื่องจากต้องละทิ้งสิ่งภายนอกทั้งหมด แม้แต่อาณาจักรระดับราชาและการกดทับทางจิตวิญญาณก็ไม่สามารถใช้ในการแข่งขันได้ ช่องว่างระหว่างทั้งสองจึงไม่ได้มากนัก

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ฮั่นตงมีประสบการณ์ด้านการต่อสู้มาก เคยคว้าตำแหน่ง 'ผู้เศร้าที่สุดประจำเดือน' ในหอคอยดำมาหลายครั้ง... จนทำให้ทั้งสองดูสูสีกันอย่างสมน้ำสมเนื้อ แต่ความจริงแล้วฮั่นตงสามารถทำการโจมตีที่มีประสิทธิภาพได้มากกว่า

นอกจากนี้ยังต้องสังเกต 「สถานะของฮั่นตง」

ฮั่นตง ณ ที่นี่ไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์มนุษย์อีกต่อไป แต่เป็น 【ผู้ไร้ใบหน้า】 ที่แขนทั้งสองข้างห้อยอยู่ด้านหน้าตัว

ทุกนาทีทุกวินาทีเขากำลังปรับตัวเข้ากับรูปแบบของคู่ต่อสู้ ค่อยๆ ทำให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นในรูปแบบ 「ภาวะไร้รูป」 เกือบจะสามารถหลบหลีกความเสียหายทั้งหมดที่เกิดจากการต่อสู้ได้

......

เสียงการกระทบกันอย่างหนักแน่นและบริสุทธิ์ของร่างกายดังก้องอยู่ในเหวลึกอย่างต่อเนื่อง

ทุกครั้งที่ผู้ต่อสู้ทำการโจมตีที่มีประสิทธิภาพถูกต้องฝ่ายตรงข้าม

ผู้ชมก็จะส่งเสียงเชียร์อย่างดังกึกก้อง ความปรารถนาดั้งเดิมภายในตัวพวกเขาถูกกระตุ้นขึ้นมาทั้งหมด...

กระแสแห่งความบ้าคลั่งที่ทุกคนปล่อยออกมา ภายใต้อิทธิพลของการต่อสู้ กลับรวมเป็นหนึ่งเดียว คลุมเครือสร้างขึ้นเป็นสนามต่อสู้ในเหวลึก กระตุ้นหมักหมมความบ้าคลั่งภายในร่างกายของทุกคนอย่างต่อเนื่อง

"นี่มันเป็นอะไรกันแน่?"

ท่านหมอก ในฐานะ 「ร่างลงมาในขวด」 เป็นผู้พิทักษ์คุกโกลาหลมาเป็นเวลาพันปีแล้ว ไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนเลย

จนถึงขนาดที่ตอนนี้ ท่านใคร่จะรู้อย่างแรงกล้าว่าทำไม 「ห้องขังชั้นลึก」 ถึงกลายเป็นเช่นนี้

ปับ!

จากผ้าคลุมยื่นออกมาแขนข้างหนึ่งที่ควบแน่นจากมฤตยูหมอก จับนักโทษผู้ชมที่อยู่ใกล้ที่สุดมา

กุรุๆ กุรุๆ~

มฤตยูหมอกเข้มข้นที่เป็นของเหลวเจาะเข้าไปในกะโหลกศีรษะจากรูบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว หลังจากผ่านกระบวนการซึมซับและถอดรหัสต่างๆ

มฤตยูหมอกที่ได้ความทรงจำจากสมองซึมซับออกมาจากกะโหลกศีรษะ สร้างภาพความทรงจำหลายภาพขึ้นในอากาศ แสดงประสบการณ์ความทรงจำในช่วงเวลานี้

ประมาณหนึ่งเดือนครึ่งที่แล้ว

ผู้ไร้ใบหน้า - ฮั่นตง ได้มาถึงห้องขังชั้นลึกด้วยสภาวะที่ลอยลม ไม่แน่นอน ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อมอย่างสมบูรณ์

พอดีที่ฮั่นตงในฐานะผู้มาใหม่กำลังถูกนักโทษจำนวนมากจับตามอง

ทันใดนั้นเขาก็ทำท่าทางแปลกประหลาดต่อเนื่อง

ในสถานการณ์ที่ไม่มีคู่ต่อสู้ ฮั่นตงเริ่ม 'ตีตัวเอง'... ถ้ามองแวบแรกดูโง่มาก แต่ถ้าสังเกตอย่างละเอียดจะพบว่านี่ไม่ใช่การทรมานตัวเองอย่างแน่นอน

ฮั่นตงแช่จมตัวเองอยู่ในการต่อสู้

เทคนิค ประสบการณ์ และความบริสุทธิ์ที่เรียนรู้มาจาก 【สโมสรการต่อสู้】 ทั้งหมดผสานเข้ากับสภาวะไร้รูปของตัวเอง

กำหนดให้ตัวเองเป็นคู่ต่อสู้ ดำเนินการ 'ต่อสู้กับตนเอง' ในระดับที่สูงมาก

นักโทษบางคนที่สังเกตอย่างละเอียด เริ่มมองเห็นอย่างคลุมเครือว่ามีชายหนุ่มสองคนกำลังซ้อมต่อสู้กันในระดับสูง

เมื่อ 'การต่อสู้กับตนเอง' ดำเนินไป กระแสแห่งความบ้าคลั่งที่นักโทษไม่เคย 'ชิมรส' มาก่อนแพร่กระจายออกมา ค่อยๆ ดึงดูดพวกเขาเข้ามา

เมื่อเทียบกับการกลืนกินผู้มาใหม่คนนี้ พวกเขากลับอยากสัมผัสประสบการณ์การต่อสู้ที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้มากกว่า

เมื่อคนหนึ่งเข้าร่วม นักโทษมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เข้ามามีส่วนร่วม

เริ่มดำเนินการต่อสู้เป็นประจำทุกวันในช่วงเวลาที่กำหนด ไม่ว่าจะเป็นการชม หรือประสบการณ์ด้วยตนเอง ทำให้ชีวิตการถูกคุมขังที่น่าเบื่อกลายเป็นเรื่องสนุกขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดำเนินการต่อสู้แบบละทิ้งทุกอย่างเช่นนี้ พวกเขาสามารถรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงละเอียดอ่อนที่เกิดขึ้นกับตัวเอง 'ความรู้สึกแห่งการเติบโต' ที่หายไปนานดูเหมือนจะกลับมาแล้ว

ช่องว่างระหว่างกันค่อยๆ หมดไปด้วยการต่อสู้ที่กำปั้นถึงเนื้อถึงตัวกัน

นักโทษบางคนที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาถึงกับสมัครใจรับหน้าที่การแพทย์ มองทุกคนเป็นกลุ่มเดียวกัน มองเป็น 'สโมสรการต่อสู้'

"นิโคลัสคนนี้... ยอดเยี่ยมมาก!"

ท่านหมอกหลังจากเข้าใจเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว ได้ให้การประเมินสูงมาก

ผู้เดินแห่งสีเทาจับจ้องดูทุกสิ่งตรงหน้าอย่างเงียบๆ แสดงรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจเล็กน้อย

กรีนที่ควรจะติดตามอยู่ข้างกายได้แทรกเข้าไปใน 'ฝูงชน' แล้วตั้งแต่เมื่อใด

เมื่อการแข่งขันต่อสู้ก่อนหน้าจบลง กรีนสมัครใจขอเป็นผู้ลงสนามในรอบต่อไป

แม้ว่าการกระทำเช่นนี้จะไม่เป็นไปตามกฎเกณฑ์ แต่นักโทษหลายคนที่นี่ยังคงรู้จักตัวตนของกรีน และยังรับรู้ได้ว่า 'ผู้ใหญ่' สองคนกำลังยืนอยู่ด้านนอก

พร้อมกันนั้น ฮั่นตงในฐานะผู้ก่อตั้งก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขา 'จับตา' ดูกรีนด้วยรูปลักษณ์ผู้ไร้ใบหน้า

"มาเถอะ~ นิโคลัส!

ในช่วงครึ่งปีนี้ ข้าก็แทบไม่ได้พักผ่อนเลย ดำเนินการต่อสู้แบบเข้มข้นสูงอย่างต่อเนื่อง สภาวะน่าจะใกล้เคียงกับเจ้า... ให้ข้าลองสัมผัสการกระทบกันของร่างกายแบบดั้งเดิมที่สุดนี้สักหน่อย!"