【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 1289 พบกันอีกครั้งหลังพลัดพราก

การสั่นสะเทือน… การสั่นสะเทือนอันเกิดจากราชาองค์ใหม่ระหว่างกัน ทำให้ทั้งสองสามารถมองเห็น 'ภาพลวงบัลลังก์' ของกันและกันได้

จากใต้เท้าของหนุ่มสไตล์อังกฤษบนถนนได้ผุดขึ้นมาซึ่ง【บัลลังก์หินดำ】

แนวคิดหลักของบัลลังก์นั้นโน้มเอียงไปทาง「นิ้วมือ」

ใช้วัสดุหินดำพิเศษแกะสลักเป็นนิ้วมือนับไม่ถ้วน ชายหนุ่มดั่งนั่งอยู่ท่ามกลางกองนิ้วมือ

ใต้บัลลังก์มีผู้แบกบัลลังก์นับพันคนแออัดกัน

หัวของพวกเขาพันด้วยผ้าพันแผลจนไม่อาจมองเห็นใบหน้าได้ ท่าทางเหมือนทาส และใช้กระดูกสันหลังที่เปิดออกมาข้างนอกค้ำจุนบัลลังก์

เหตุผลที่ใช้กระดูกสันหลัง 'แบกบัลลังก์' ก็เพราะว่านิ้วมือของพวกเขาถูกตัดออกไปหมดแล้ว

【มุมมองสลับเปลี่ยน】

ในสายตาของหนุ่มสไตล์อังกฤษ

ใต้เท้าของชายหนุ่มลึกลับในตรอกซอยเช่นกันได้ผุดขึ้นมาซึ่ง 'ภาพลวงบัลลังก์'

สิ่งที่ค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากใต้ร่างของฮั่นตงคือแผ่นหินศิลาจารึกขนาดใหญ่ ที่มีการแกะสลักสัญลักษณ์แปลกประหลาดและไม่อาจเข้าใจความหมายได้ แม้จะไม่มีรูปร่างของบัลลังก์ แต่กลับคายออกมาซึ่งกิเลสราชาอันแปลกประหลาดอย่างต่อเนื่อง

『ตัวอ่อนบัลลังก์หรือ ยังไม่ผ่านการแกะสลักใดๆ เลย...ราชาที่เพิ่งเกิดใหม่หรือ』

หนุ่มสไตล์อังกฤษหายตัวไปจากถนนในทันที แล้วปรากฏตัวขึ้นในตรอกซอย

หลังจากพลัดพรากกันมากว่าหนึ่งปี

ทั้งสองไม่เคยคิดว่าจะได้พบกันอีกครั้งในรูปแบบเช่นนี้

"เด็มพ์ซี่ บัลลังก์ของนายเป็นแบบนี้เหรอ...ดูเหมือนจะสมบูรณ์มากแล้วนะ"

เด็มพ์ซี่ไม่ได้ตอบเรื่องบัลลังก์ของตัวเองโดยตรง แต่กลับใช้สายตาประหลาดใจมองฮั่นตงขึ้นลง

"ฉันเคยคิดว่านายน่าจะได้รับสถานะหนึ่งในนครลอนดอน แม้กระทั่งสามารถเหมือนตอนนี้ที่วางรากฐานสำหรับกองทัพเคลื่อนพลเข้าเมืองล่วงหน้าได้...แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่า นายจะสามารถตกลงไปยังชั้นล่างสุดหลังจากประตูได้

แม้แต่ในโลกปีศาจก็ไม่เคยมีมาเป็นเวลานาน ที่จะมีตัวตนราชาองค์ใหม่ที่สามารถไปถึงชั้นล่างสุดของ【ห้วงลึกสัจธรรม】ในช่วงการเปิดประตูได้

เรื่องนี้พวกปีศาจรู้ไหม"

"มีแต่นายคนเดียวที่รู้"

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ ฝ่ามือของเด็มพ์ซี่ค่อยๆ วางลงบนไหล่ของฮั่นตง

"อืม...เรื่องนี้ควรเก็บเป็นความลับให้ได้มากที่สุด รอจนกว่านายจะสร้างตำนานเสร็จแล้วค่อยเปิดเผยต่อสาธารณะ

ในหมู่กลุ่มปีศาจ มีกลุ่มหนึ่งที่ใช้ชื่อตามขั้นสัจธรรมเรียกว่า【ต้นกำเนิด】 พวกเขาเป็นปีศาจชั้นยอดที่ได้รับการยอมรับโดยตรงจากราชาองค์เก่าผู้เหนือกว่า

สถานะราชาองค์ใหม่ของนายจะถูกพวกเขามองว่าเป็นภัยคุกคาม"

"ต้นกำเนิดเหรอ? แน่นอนว่าฉันกับใครบางคนใกลุ่มพวกเขามีความขัดแย้งกัน แต่ก็มีต้นกำเนิดบางส่วนที่มีความสัมพันธ์ดีกับฉัน"

เด็มพ์ซี่เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เนื่องจากความตกใจจึงยื่นนิ้วที่หกออกมา

"ฮ่า!? นายเจอกับกลุ่มคนผิดปกติพวกนั้นแล้วเหรอ...เมื่อไหร่กัน"

"ที่นครลอนดอน ประมาณหลายเดือนก่อนที่นี่เกิดการบุกรุกเพื่อทดสอบขึ้น ฉันเคยร่วมมือกับต้นกำเนิด

ในหมู่ต้นกำเนิดแน่นอนว่ามีสิ่งมีชีวิตที่เลวร้ายอย่างยิ่ง แต่ก็มีสิ่งมีชีวิตที่ 'เข้าใจง่าย' อยู่

อีกไม่นานนัก ต้นกำเนิดสิบคนจะมาที่นครลอนดอนทั้งหมด

ตอนนั้นฉันจะแนะนำให้พวกนายรู้จักกัน"

นี่ทำให้เด็มพ์ซี่สั่นศีรษะอย่างท้อแท้

"ไม่คิดว่าเพียงแค่เวลาหนึ่งปีกว่า นายจะดึงช่วงห่างให้ใหญ่ขนาดนี้...เรื่องการแนะนำค่อยวางไว้ก่อน หากถูกจำได้ว่าเป็นใคร ด้วยตัวฉันตอนนี้คงยากที่จะรอดชีวิตในมือของพวกเขา

ยังคงต้องพิจารณาเรื่องการเปิดประตูก่อน

นิโคลัส สามารถจัดการให้ขึ้น【ประตูแห่งโชคชะตา】ของนครลอนดอนในระยะใกล้ได้ไหม"

"เรื่องนี้ฉันได้จัดการไว้แล้ว อัศวินคนไหนก็สามารถใช้ประตูแห่งโชคชะตาได้ตลอดเวลา"

"อืม ที่มีนาโนฉันได้เข้าประตูแห่งโชคชะตาไปครั้งหนึ่งแล้ว แถมยังถูกติดป้ายปีศาจ แม้จะมีความไม่สะดวกบ้าง แต่ไม่กระทบต่อภาพรวม

ตอนนี้ฉันเป็นอัศวินขั้นสามแล้ว...ถ้าสามารถคว้าโอกาสได้พรสวรรค์สองจุดในครั้งเดียว ก็สามารถเปิดประตูได้อย่างราบรื่น

เรื่องละเอียดค่อยคุยกันทีหลัง หัวหน้ากองมหาปีศาจมีเรื่องหาฉันตามลำพัง ดูจากหน้าตานายเหมือนจะมีเรื่องด่วนต้องจัดการด้วย ฉันกับเอเบลพวกเขาอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ถนนเบลย์ C-031 แล้วเจอกันทีหลัง"

"อืม พอดีช่วงนี้ฉันรู้สึกว่าระบบไหลเวียนโลหิตไม่ค่อยดี ทีหลังก็รบกวนนายหน่อย"

"ไม่มีปัญหา"

นิ้วที่หกแต่ะเบาๆ ที่หลัง ผลของการปรับสมดุลพลังงานทำให้ฮั่นตงรู้สึกสบายทั้งร่าง

『เจ้าเด็มพ์ซี่คนนี้ในช่วงการเคลื่อนพลก็พัฒนาไปมากเหมือนกัน...อย่างน้อยเทคนิคการนวดก็มีความก้าวหน้ามาก

แต่ ดูจากสีหน้าประหลาดใจเมื่อครู่ ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ประหลาดใจที่ฉันเป็นราชาองค์ใหม่ แต่ยังประหลาดใจต่อรูปแบบบัลลังก์ของฉันด้วย เรื่องนี้รอไปนวดแล้วค่อยถามเขาดูอีกที พยายามขุดความลับของเด็มพ์ซี่ออกมาบางส่วน』

......

การพบปะเพื่อนสนิทจบลง

ฮั่นตงตามคำร้องขอของหัวหน้ากองมหาปีศาจ มาที่อาคารสำคัญของกองทัพเคลื่อนพลก่อน-【ที่พำนักศักดิ์สิทธิ์เคลื่อนที่】

ที่พำนักได้หยั่งรากลงในนครลอนดอนโดยสมบูรณ์แล้ว

ปัจจุบัน อาศัยความช่วยเหลือของผู้ช่วยเทพเทคโนโลยี โดยมีที่พำนักเป็นศูนย์กลาง กำลังสร้างโบสถ์รอบนอกอย่างรวดเร็ว

หน้าประตูที่พำนักมีคิวยาวเหยียดแล้ว อัศวินจำนวนมากที่อยู่ในขั้นตอนมลพิษต่างๆ รอคอยรับพรและการชำระล้างจากกองอัศวินศักดิ์สิทธิ์

ฮั่นตงในตรอกซอยใช้เสื้อคลุมปิดบังร่างกาย กำลังจะใช้วิธีการพื้นที่ลอบเข้าไปเมื่อฝ่ามือเบาและอบอุ่นวางลงบนไหล่เขา

"มานี่ ฉันมีเรื่องสำคัญมากต้องคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว"

ฮั่นตงหันหัวไปดู หญิงศักดิ์สิทธิ์ปิดหน้าด้วยผ้าสีขาวยืนอยู่ข้างหลังเขา

"หัวหน้ากองโอลิเวีย! เราไม่เข้าไปคุยในที่พำนักเหรอครับ"

"ที่พำนักตอนนี้เกินกำลังแล้ว เราเข้าไปคุยจะเปลืองพื้นที่...อีกอย่าง สถานะของเธอก็ไม่เหมาะที่จะเปิดเผย มานี่"

โอลิเวียพาฮั่นตงไปยังที่พักของเธอในนครลอนดอนโดยตรง อาคารชั้นเดียวที่เรียบง่าย

"ก่อนอื่น ขอแสดงความขอบคุณต่อการมีส่วนร่วมที่เธอทำเพื่อมนุษยชาติ"

เช่นเดียวกัน โอลิเวียไม่สนใจช่วงห่างของสถานะ ก้มหัวเล็กน้อยขอบคุณฮั่นตง

ต้องรู้ว่าสถานะของเธอไม่ใช่แค่หัวหน้ากองเท่านั้น เธอยังเป็นตัวแทนเจตจำนงของโบสถ์นครศักดิ์สิทธิ์ มีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งกับราชวงศ์และสภา

โอลิเวียถูกแต่งตั้งเป็นพระสันตะปาปาคนแรก เป็น 'เพชรน้ำหนึ่ง' ของนครศักดิ์สิทธิ์

"หัวหน้ากองโอลิเวียใจดีเกินไป สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ผมควรทำ"

"แน่นอน ท่านแบล็กไวท์มีสายตาดีกว่าพวกคนบางกลุ่มในโบสถ์ มีวิสัยทัศน์ไกลกว่าฉันด้วย ฉันรู้สึกยินดีจากใจจริง เมื่อตอนที่ข้อมูลสถานะของเธอรั่วไหลออกไป สภาตัดสินใจรับรองอย่างถูกต้อง

วันนี้มาหาเธอ หลักๆ อยากคุยเรื่อง【เขตเมืองตะวันออก】

งานปรับปรุงที่นี่เธอทำคนเดียวจริงเหรอ ใช้เวลาเท่าไหร่"

"อืม ที่นี่นอกจากผมแล้วเป็นปีศาจหมด ก็มีแต่ผมที่ทำได้...ใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์"

"หนึ่งสัปดาห์ เธอทำได้ยังไง"

ใบหน้าใต้ผ้าขาวเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ตามการคำนวณของเธอ การทำมลพิษแยกออกจากเขตเมืองขนาดใหญ่ อย่างน้อยต้องใช้เวลาสำหรับโครงการหนึ่งเดือน

"ปีศาจทะเลลึกมีคุณสมบัติค่อนข้างพิเศษ

แม้พวกเขาจะมีลักษณะมลพิษ แต่ 'มลพิษ' โน้มเอียงไปทาง【อ่อนโยน】และ【บำบัด】 ใช้จุดนี้ผมจึงใช้ทะเลลึกปกคลุม 'ความมืด' ที่แพร่กระจายไปทั่วถนนและอาคารก่อน

ตัวผมเองเชี่ยวชาญเวทมนตร์ลับที่เกี่ยวกับทะเลลึก ผสมผสานกับคุณสมบัติตัวเอง แล้วค่อยๆ กำจัดมลพิษจากทะเลลึกออกไป

วิธีแบบนี้แน่นอนว่าไม่เท่าหัวหน้ากองโอลิเวียที่ทำการชำระล้างทั้งพื้นที่อย่างเต็มรูปแบบ และจะทำให้ถนนค่อนข้างชื้น ยังจะปนกลิ่นเหม็นเน่าจากทะเลลึกด้วย"

จ้องมองฮั่นตงที่หน้าตาจริงจัง อธิบายวิธีการดำเนินงานปรับปรุง

จิตใจของโอลิเวียเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

เธอเกิดมาในโบสถ์ ตั้งแต่เล็กมาก็รับแนวคิดเรื่องมลพิษของปีศาจ ถือได้ว่าฝังรากลึก...ในโลกทัศน์ของเธอ ตราบใดที่เป็นตัวตนที่เกี่ยวข้องกับปีศาจต้องบรรจุความชั่วร้ายและมลพิษ ต้องการการชำระล้างอย่างสมบูรณ์ หรือแม้กระทั่งการลบล้าง

โอลิเวียพูดไม่ออก "นี่เธอ......"

ฮั่นตงพอเห็นความคิดของโอลิเวียบ้าง อาศัยสถานการณ์แออัดที่เพิ่งเห็นหน้าที่พำนักจึงเสนอ

"การปกคลุมด้วยน้ำทะเลสามารถใช้กับตัวบุคคลได้ด้วย หากหัวหน้ากองโอลิเวียวางใจได้ ผมก็ยินดีลดภาระบางส่วนให้กับที่พำนัก"

"อืม ลองดูนะ"

โอลิเวียทำการตัดสินใจที่เธอไม่มีทางทำในนครศักดิ์สิทธิ์

พระสันตะปาปาอาศัยวิธีการปีศาจมาขจัดมลพิษ เรื่องนี้หากโบสถ์รู้ จะต้องเกิดคลื่นใหญ่...แต่ที่นี่อยู่ในนครลอนดอนอันห่างไกล

เธออยากเห็นสิ่งอื่นๆ มากขึ้นในชายหนุ่มคนนี้