【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 1000 ความแข็งแกร่งของโปรแกรมเมอร์

หากพูดถึงความเข้ากันได้ของอุปกรณ์ ฮั่นตงก็มีระดับที่ไม่ต่ำเลยแม้แต่น้อย

แม้เอิร์ลจะบ่นพึมพำในร่างอยู่บ่อยครั้ง แต่เมื่อถึงเวลาต้องต่อสู้จริง เขากลับทุ่มเทและเอาจริงเอาจัง... ชีวิตในปัจจุบันนี้สนุกกว่าตอนที่อยู่ในคฤหาสน์แดงเลือดมากนัก

สาเหตุเป็นเพราะร่างกายของฮั่นตงประณีตและสมบูรณ์แบบกว่าร่างกายใดๆ ที่เอิร์ลเคยพบมา... แม้เอิร์ลจะเย่อหยิ่ง เขาก็ยอมรับว่าร่างกายของฮั่นตงเหนือกว่าเขา และเลือดที่หลั่งไหลในกายของฮั่นตงก็แปลกพิเศษอย่างยิ่ง

"กะโหลกโลหิตนรกของผู้เป็นนายแห่งผู้ถือสัตย์.โรเกอร์ โฮเรียน (แตกหัก)"

อุปกรณ์ชิ้นนี้มอบพลังเพิ่มให้เอิร์ลมากมายเกินกว่าที่เขาในฐานะปีศาจจะรู้สึกได้ หรือแม้แต่จะจินตนาการได้

ทุกครั้งที่กะโหลกอันน่าเกลียดหลอมรวมเข้ากับร่างของสุนัขโลหิต เอิร์ลจะได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบา เสียงกระซิบของเทพเจ้าจากอีกโลกหนึ่ง

บางครั้งยังทำให้จิตสำนึกของเอิร์ลข้ามมิติ ไปยืนอยู่ในปราสาทโบราณท่ามกลางกองเนื้อและเลือดชั่วขณะ เพื่อรับพิธีสักการะจากผู้ถือสัตย์

หลายครั้งที่จิตสำนึกของเอิร์ลสัมผัสกับ【ประตูแห่งสัจธรรม】ผ่านวิธีการนี้

การฝังกะโหลก การดูดซับโลหิตนรก

ระดับของสุนัขโลหิตถูกยกระดับทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นขนาด ความหนาแน่นของเนื้อหนัง เอฟเฟกต์ความหวาดกลัว และความเสียหายโดยตรง ทั้งหมดได้รับการเพิ่มขึ้น

ทะลวงผ่านสิ่งกีดขวาง กลืนอีเด็ดเข้าไปทั้งตัว

เขี้ยวหนวดที่หนาแน่นพิเศษกัดเข้าไปในร่างของอีเด็ดโดยตรง มอบการกัดฉีกที่ไม่อาจต้านทานและไม่อาจฟื้นฟูได้... ร่างกายถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทันที

ในช่วงเวลาสำคัญ นิ้วไกถูกดึง

เปรี้ยง... ปืนเงินยิงกระสุนนัดหนึ่งออกมาอีกครั้ง (ที่จริงคือโปรแกรมชุดหนึ่ง)

ทิศทางของลำกล้องไม่ได้มุ่งไปที่สุนัขโลหิตที่กำลังฉีกกัดอีเด็ด หรือฮั่นตงที่ยืนอยู่ห่างออกไปสิบเมตร... แต่ยิงไปในทิศทางหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อกระสุนเงินกระทบพื้น โปรแกรมก็เริ่มประมวลผล

พร้อมกับสตริงของตัวอักษรที่ปรากฏเลือนราง อีเด็ด เลวิสที่ไร้บาดแผลก็ถือกำเนิดขึ้น

ในขณะที่สุนัขโลหิตยังไม่ทันกินเสร็จ... อีกฝั่งก็เสร็จสิ้นกระบวนการสร้างใหม่และปรับโครงสร้างแล้ว ร่างเดิมไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

"หืม!? ท่านเอิร์ล รีบคายสิ่งที่อยู่ในปากออกมาเดี๋ยวนี้!"

ฮั่นตงตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มเข้าใจถึง 'ความพิเศษ' ของอีเด็ด แต่ก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง

อีเด็ดที่ปรับโครงสร้างร่างใหม่เล็งปืนเงินไปที่ศีรษะของสุนัขโลหิต...

เปรี้ยง~ กระสุนอีกนัดถูกยิงออกไป

โปรแกรมของกระสุนนี้สั้นมาก ดูเหมือนจะมีคำสั่ง 'for loop' อยู่

กระสุนยิงเข้าไปในปากของสุนัขโลหิตอย่างแม่นยำ รวมเข้ากับโปรแกรมของร่างกายที่ถูกบดย่อยแล้วภายใน

การเพิ่มคำสั่งวนซ้ำทำให้โปรแกรมที่แตกออกเริ่มทำงานแบบวนซ้ำบางอย่าง สร้างลำดับแบบสุ่มไม่สิ้นสุด

ผลลัพธ์ในความเป็นจริงทำให้ร่างกายที่ถูกฉีกขาดเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วยิ่งยวด เร็วกว่าความเร็วในการกัดกินและย่อยของสุนัขโลหิตมาก

เมื่อ for=999999

เปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของโปรแกรม แทรก int เพื่อหยุดโปรแกรมปัจจุบันโดยบังคับ

เนื้อหนังที่ฉีกขาดและเพิ่มจำนวนระเบิดออก... เกิดกลุ่มควันรูปเห็ดในสนามประลอง แขนของสุนัขโลหิตถูกฉีกขาดสิ้น ไม่สามารถฟื้นฟูได้ในระยะเวลาอันสั้น

แม้แต่ร่างหลักของฮั่นตงก็ถูกแรงระเบิดรุนแรงซัดกระเด็น ทั้งร่างลอยออกไป

เส้นทรายดำเส้นหนึ่งรองรับหลังของฮั่นตงตลอดทาง เพื่อลดแรงกระแทก... แม้กระนั้น ร่างของฮั่นตงก็ยังถูกซัดไปจนติดขอบสนามถึงจะหยุดสนิท

อ้ากกก~! อ้า!

จิตสำนึกของเอิร์ลส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดภายในร่าง ฮั่นตงตัดการเชื่อมต่อกับเอิร์ลทันที

เมื่อเห็นว่าอีเด็ดไม่ได้บุกเข้ามา ฮั่นตงใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ทบทวนการต่อสู้ที่เพิ่งเกิดขึ้น

คู่ต่อสู้แบบนี้ ฮั่นตงเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก ความสามารถช่างแปลกประหลาดเกินไป

"เมื่อเทียบกับปืนดำที่ยิงกระสุนชีวภาพ ปืนเงินอันตรายกว่ามาก

สิ่งที่ยิงออกมาน่าจะเป็นโปรแกรมที่ส่งผลต่อความเป็นจริง แต่ตอบสนองต่อ【ฟังก์ชัน】ต่างกัน... จากการต่อสู้เมื่อครู่ พอจะมองออกว่า

กระสุนโปรแกรมที่มี【ฟังก์ชัน】เดียวกันไม่น่าจะยิงต่อเนื่องกันได้

มิเช่นนั้น กระสุนนัดแรกที่มีโปรแกรมทำลายล้าง หากยิงมาอีกสองนัด ฉันคงตายไปแล้ว

โปรแกรมของกระสุนไม่เพียงมี 'การทำลาย'

จากที่เห็น ยังสามารถทำ 'การสร้างตัวเอง' และ 'การแปรเปลี่ยน'... คงมีฟังก์ชันอื่นๆ อีกมากที่ยังไม่ได้ใช้ออกมา ความเสียหายแท้จริงจากโปรแกรมนี้สามารถสัมผัสแก่นแท้ของการดำรงอยู่ได้โดยตรง การระเบิดเมื่อครู่ไม่เพียงทำให้แขนขวาบาดเจ็บหนัก จิตสำนึกของเอิร์ลเกือบถูกระเบิดไปด้วย

โปรแกรมเมอร์ แข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ?"

...

ฝุ่นในสนามประลองยังไม่จางหาย

ทางฝั่งของอีเด็ดไม่ได้ไล่ติดตาม

อาศัยช่วงเวลานี้ เขากำลัง 'ยุ่ง' อยู่

ที่นี่เป็นพื้นที่จิตสำนึกของอีเด็ด เขาจึงได้รับสิทธิพิเศษบางอย่าง

สายข้อมูลหลายเส้นผุดขึ้นจากพื้น เชื่อมต่อกับพอร์ตด้านหลังของเขา... ไม่ใช่การป้อนพลังงาน แต่เป็นการปรับแต่งและบูรณาการข้อมูลที่สับสนบางส่วน

ร่างกายที่สร้างใหม่ด้วยโปรแกรมอาจไม่สมบูรณ์แบบ จำเป็นต้องใช้วิธีการนี้ในการปรับให้เหมาะสม

"อุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้น การสัมผัสระดับตำนานสองรายการ พร้อมรูปแบบการต่อสู้ที่แตกต่างกันสิ้นเชิงอีกสองแบบ?

คิดไม่ถึงว่าเปิดฉากมาก็ต้องใช้ 'กระสุนฟื้นฟู' ที่สำคัญไปแล้วหนึ่งนัด

แถม 'กระสุนลบ' ที่ฉันยิงออกไปในสภาพสมบูรณ์ก็ยังถูกป้องกันด้วยการคลายการเชื่อมต่อระดับตำนาน... ช่างยุ่งยากจริงๆ

เปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้สักหน่อยดีกว่า ไอ้หนูนี่น่าสนใจจริงๆ"

แกร๊ก

การเปลี่ยนกระสุนแบบง่ายและรวดเร็วเสร็จสมบูรณ์บนปืนเงิน

ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ "สถาปนิก-ต้นแบบ" จะไม่สามารถยิงได้

ดูเหมือนเปลี่ยนกระสุน แต่ความจริงอีเด็ดกำลังเขียนโปรแกรมใหม่ให้ปืนเงินนี้

"สถาปนิก" เพื่อรับประกันความเสถียรและข้อจำกัดของวัสดุ จึงมีเพียงโปรแกรมเริ่มต้นชุดหนึ่ง

หากต้องการยิงกระสุนพิเศษมากขึ้น ก็ต้องทำการเขียนโปรแกรมแบบลึก

ตอนนี้เสียงของฮั่นตงดังมาจากอีกฝั่งของกลุ่มฝุ่น

"คุณอีเด็ดเคยทำงานด้านคณิตศาสตร์หรือครับ?"

"ถูกต้อง... ฉันเริ่มต้นด้วยวิชาเอก【คณิตศาสตร์】ก่อนจะกลายเป็นโปรแกรมเมอร์ของบริษัททัวริง"

"น่าละ นิดเดียวผมเกือบไม่รอด... ระบบความสามารถในนครแห่งนี้ช่างแปลกประหลาด ต่อไปผมจะใช้กำลังเต็มที่แล้ว"

"มาสิ"

ว่าแล้ว

อีเด็ดยกแขนซ้ายสีดำที่มีเส้นสีทองปกคลุม

ปืนสีดำยิงต่อเนื่อง

กระสุนดำทุกนัดที่ยิงออกมากลายเป็นมอนสเตอร์น้ำสีดำแบบต่างๆ ในอากาศ

บ้างก็เป็นนกล่าเหยื่อมีปีก บ้างก็เป็นสัตว์ร้ายที่วิ่งอยู่บนพื้น ทั้งหมดมองหาฮั่นตงที่อยู่อีกฝั่งของกลุ่มฝุ่น

อย่างไรก็ตาม

ฉึก!

หนวดแสงดาวที่ทั้งเสมือนจริงและไม่จริง ซึ่งมอนสเตอร์ไม่สามารถตรวจจับได้ พุ่งออกมาจากกลุ่มฝุ่นด้วยความเร็วที่มากกว่า อ้อมไปด้านหลังอีเด็ด

"การย้ายตัวผ่านห้วงว่าง"

ฮั่นตงที่ย้ายตัวสำเร็จ ทั้งร่างพันด้วยผ้าพันแผลสีเทา ลอยอยู่ในอากาศ มือถือเคียวแห่งความตายที่แปลงร่างมาจากไม้เท้าอีกา

โดยมีฮั่นตงเป็นศูนย์กลาง สภาพแวดล้อมในรัศมีสิบเมตรกลายเป็น "โลกวิญญาณใต้ถ้ำ"

ภาพลวงของ【เทพอานูบิส】ปรากฏขึ้นด้านหลังฮั่นตง

"หืม! การเคลื่อนย้ายในพื้นที่?"

อีเด็ดหยุดการเขียนโปรแกรมทันที ดึงไกปืนเงิน

ครั้งนี้ไม่มีกระสุนถูกยิงออกมา

ในชั่วขณะที่ไกถูกดึง มีการปรับเปลี่ยนโปรแกรมตัวเอง... ปืนที่มีโครงสร้างวงจรรวมเปลี่ยนเป็นดาบแสงสีเงินทันที

หมุนตัวฟันขึ้น

ดาบแสงและเคียวปะทะกันกลางอากาศ ไม่มีฝ่ายใดเหนือกว่า

"ศาสตร์เวทแห่งความตาย-หมื่นด้วงกัดกิน"

แขนผอมแห้งของฮั่นตงที่ถือเคียวแตกเป็นรูมากมายที่ผิว ด้วงศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนไต่ออกมาจากภายใน พยายามกัดร่างของอีเด็ด

ฝั่งอีเด็ด เขาเหยียบซ้ายลงอย่างแรง น้ำสีดำทั้งหมดบนพื้นกระเซ็นขึ้นมา

กลายเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายเอเลี่ยนขนาดเล็กมากมาย ปะทะด้วงศักดิ์สิทธิ์โดยตรง ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครเหนือกว่าใคร

ในตอนนี้ ทั้งสองแยกอาวุธของฝ่ายตรงข้ามออก แล้วฟันอีกครั้ง

จังหวะการเคลื่อนไหวเกือบจะเหมือนกันทุกประการ

เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

แสงระเบิดสีเทาต่อเนื่องปรากฏขึ้นในตำแหน่งต่างๆ ของสนามประลอง

ทั้งที่ไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด ทั้งสองคนกลับเหมือนมีความคิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย โดยปะทะกันโดยตรงอย่างต่อเนื่อง

ความปรารถนาในการต่อสู้ที่มีอยู่ดั้งเดิมของมนุษย์ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ สนุกสนานกับการปะทะโดยตรง

รอยยิ้มแห่งความเพลิดเพลินในการต่อสู้ปรากฏบนใบหน้าของทั้งคู่พร้อมกัน