【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 980 การเผชิญหน้าโดยตรง

แม้ว่าฮั่นตงจะพูดจาไม่ไว้หน้า

แต่พลังของมหาปุโรหิตก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

รัศมีแสงที่เมนีสปล่อยออกมาดูเหมือนจะไม่ส่งผลกระทบมากนักต่อฮั่นตง แต่ความจริงแล้ว ฮั่นตงต้องอาศัยความสามารถในการปรับตัวของร่างวังวนดำเพื่อต้านทานการโจมตีโดยตรง ถึงกระนั้นเขาก็ยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการเผาไหม้ของวิญญาณเป็นระลอก

ในเวลาเดียวกัน เขาเก็บแขนซ้ายไว้ด้านหลัง

รัศมีแสงชนิดนี้สามารถต้านพลังแห่งความตายได้ในระดับหนึ่ง แม้เพียงแค่สัมผัสชั่วขณะ ก็เผาผิวหนังชั้นหนึ่งของแขนซ้ายฮั่นตงไปแล้ว

โดยไม่คาดคิด คุณเจนกลับลงมือทันที

ฮั่นตงมองเห็นได้รางๆ ผ่านดวงตาปีศาจว่า เมื่อคุณเจนใช้เวทมนตร์โบราณบางอย่าง ลวดลายลับแบบหนึ่งปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของ "วงล้อแสงอาทิตย์" ที่เมนีสใช้ป้องกันร่างกาย

ในขณะที่ทำลายวงล้อกระจก ยังส่งแรงกระแทกแบบเกลียวไปที่ร่างกายของเมนีส น่ากลัวมาก

เมื่อเทียบกับอดีต คุณเจนเติบโตขึ้นไม่น้อย

ในกลุ่มปีศาจสิบคนแห่งเมืองเดอร์รี่ หากพูดถึงพลังทำลายล้วนๆ คุณเจนสามารถติดอันดับสามอันดับแรก... เพียงแต่เวทมนตร์ทรงพลังที่คุณเจนใช้ก็จะส่งผลสะท้อนกลับมาที่ตัวเองด้วยในระดับหนึ่ง

ฉวยโอกาสที่เมนีสถูกโจมตีอย่างหนัก และมหาปุโรหิตอีกสองคนกำลังอึ้งงันชั่วขณะ

ฮั่นตงปล่อยหนวดห้วงว่างจากมือขวา อาศัยการย้ายตัวผ่านพื้นที่ด้วยการสัมผัสเพื่อนำตัวอเลสซา ปีศาจตัวที่หกกลับมาที่ข้างกาย

ทางด้านอเลสซาได้สร้าง "หัวพีระมิด" ขึ้นใหม่

เมื่อเทียบกับ "หัวพีระมิด" ตัวก่อน ตัวนี้มีขนาดเล็กกว่า ดูคล่องแคล่วมากขึ้น... ดาบหนักที่ทรงพลังถูกเปลี่ยนเป็นมีดสังหารขนาดเล็กสองเล่ม เห็นได้ชัดว่าเพื่อให้เหมาะกับการต่อสู้ตรงหน้า

เมื่อเป็นเช่นนี้ สถานการณ์ในสนามประลองก็เปลี่ยนเป็น 3 ต่อ 3

อเลสซาพูดด้วยความระมัดระวังว่า "พี่นิโคลัส พี่พูดไม่ผิดเลย ในเมืองนี้ก็มีพวกที่แข็งแกร่งมาก แต่ต้นกำเนิดพลังของพวกเขาดูเหมือนจะเหมือนกันหมด ในร่างกายของพวกเขามีเลือดสีดำที่มีกลิ่นเหม็นเดียวกันไหลเวียนอยู่"

"อืม พลังต้นกำเนิดของพวกเขาเดี๋ยวค่อยบอกพวกเธอหลังสงครามจบ... แม้ว่าต้นกำเนิดพลังของพวกเขาจะเหมือนกัน แต่เพราะการพัฒนาในภายหลัง พลังของพวกเขาก็แบ่งเป็นสายต่างๆ

สามคนนี้เป็นมหาปุโรหิตที่มีอำนาจรองจากฟาโรห์เท่านั้น พวกเธอระวังหน่อยนะ

เมื่อคุณเจนได้ลงมือกับมหาปุโรหิตแห่งรัศมีแล้ว ก็ให้เธอจัดการเขาต่อไป"

"ฆ่าได้มั้ย?" เสียงไม่พอใจของคุณเจนดังมา

"แน่นอน"

ขณะนั้นอเลสซาที่อยู่ข้างๆ เห็นคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจเช่นนี้ ก็ดูตื่นเต้นมาก "คิกๆ งั้นหนูจะจัดการกับคุณพี่ผิวดำคนนั้น เมื่อกี้เธอเกือบจะฆ่าหนูได้แล้ว... หนูอยากรู้ว่าแก่นแท้ของเธอคืออะไร"

"อืม"

เมื่อจัดสรรกำลังคนเสร็จ

ฮั่นตงยิ้มอย่างเป็นมิตร ทักทายมหาปุโรหิตเนื้อกูเทอร์ที่อยู่ตรงข้าม

มหาปุโรหิตผู้นี้เป็นผู้ทดสอบ "พละกำลัง" ของฮั่นตงและคณะในการทดสอบปกติ

ตอนนั้น ฮั่นตงให้เอิร์ลควบคุมร่างกาย ใช้การโจมตีพิเศษหนึ่งท่าคือ "งานเลี้ยงบ้าคลั่ง" ทำให้มหาปุโรหิตเนื้อจดจำเขาได้อย่างลึกซึ้ง

เมื่อมหาปุโรหิตเนื้อมองฮั่นตง ดูเหมือนจะจำตัวตนที่แท้จริงได้... แต่ดวงตาของมหาปุโรหิตเนื้อไม่แสดงอารมณ์ใดๆ มากนัก บ่งบอกถึงท่าทีที่เพียงแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของฟาโรห์อย่างเดียว

ตอนนี้ เสียงโกรธแค้นดังมาจากขอบสนาม

"ให้อภัยไม่ได้ เจ้ากล้าทำให้รัศมีแห่งดวงอาทิตย์แปดเปื้อน! เจ้ากล้าทำลายร่างกายอันงดงามของข้า!"

หลังจากถูกเวทมนตร์โจมตี เมนีสที่ปักหัวเข้าไปในกำแพง ร่างกายหักเป็นสองท่อนจากส่วนกลาง... หยดของเหลวสีดำที่มีจุดแสงรั่วไหลจากร่างไม่หยุด

ในเวลานี้

พลังจาก "รัศมี" ถูกกระตุ้นอย่างสมบูรณ์

เมนีสไม่ได้พูดเกินจริง เขาคือผู้กล่าวแทนวิหารเทพแห่งดวงอาทิตย์ ได้รับการยกย่องจากประชาชนว่าเป็น "แสงแห่งนครเทพเจ้า"... ในแง่ของการแผ่พลังรัศมี เป็นรองเพียงเทพแห่งดวงอาทิตย์ที่สร้างเขาขึ้นมาเท่านั้น

น้ำสีดำที่ไหลเวียนในร่างกายเปลี่ยนเป็นโฟตอนทั้งหมด แม้แต่เซลล์แต่ละกลุ่มก็ถูกย้อมด้วยคุณสมบัติแสง

"การกลายเป็นโฟตอน" ยกระดับและปรับปรุงการฟื้นฟูอย่างรวดเร็วที่น้ำสีดำมอบให้กับสิ่งมีชีวิต ทำให้เซลล์สามารถแยกส่วนและประกอบตัวใหม่ในระดับโฟตอน เพื่อให้เกิดการฟื้นฟูในทันที

ร่างกายที่แยกจากกันบริเวณเอวกลายเป็นอนุภาคโฟตอนเล็กๆ แล้วรวมตัวกันใหม่ในท่ายืน

เมื่อรวมตัวเสร็จสมบูรณ์ รัศมีแสงแผ่กระจาย เมนีสวางท่าเตรียมพร้อมสู้สุดกำลัง... แต่สถานการณ์ตรงหน้ากลับผิดปกติอย่างยิ่ง

ศัตรูและพวกพ้องที่ควรจะอยู่ในสนามประลอง แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่นั่งอยู่ขอบสนามก็หายไปหมด

ยิ่งกว่านั้น ทั้งสนามประลองกลับสะอาดผิดปกติ ไม่มีแม้แต่ฝุ่นละอองสักเม็ดบนพื้น

"เกิดอะไรขึ้น?"

เมนีสกระจายรัศมีออกไป แต่ไม่พบคนมีชีวิตแม้แต่คนเดียว

เธอรีบไปที่ขอบสนาม ผลักประตูเหล็กชีวภาพ

ด้านในประตูเชื่อมต่อกับทางเดินโรงพยาบาลที่มืดและน่ากลัว รัศมีแสงในทางเดินแบบนี้ส่องได้ไกลเพียงห้าเมตรเท่านั้น

ไม่ไกลนักเห็นศพหญิงหัวล้านที่มีรอยเย็บชัดเจนบนร่างกาย กำลังยืนรออยู่ที่ประตูห้องเก็บศพ รอการมาถึงของเมนีส

ภายในสนามประลอง

คุณเจนและเมนีสที่ได้รับอิทธิพลจากเวทมนตร์ ถูกคลุมด้วย "ผ้าคลุมศพ" พิเศษ จิตใจของทั้งสองถูกนำไปยังที่อื่น

พร้อมกันนั้น

ฮั่นตงและอเลสซาก็เลือกเป้าหมายของตัวเองและเริ่มทำการต่อสู้

"หัวพีระมิด" ที่เปลี่ยนรูปร่างแล้วสามารถตามทันความเร็วของมหาปุโรหิตประหาร และอเลสซายังเรียกสัตว์ประหลาดจากไซเลนท์ฮิลล์ หรือแม้แต่อวัยวะมาช่วยโจมตีเป็นระยะ การต่อสู้จึงสูสีกัน

ส่วนทางด้านฮั่นตงนั้นค่อนข้างแปลกไป

เขายืนอยู่ต่อหน้ามหาปุโรหิตเนื้อโดยไม่ได้ลงมือทันที แต่กำลังเจรจาอะไรบางอย่าง

"มหาปุโรหิตเนื้อ ข่าวลือว่าท่านมีความสัมพันธ์ที่ดีกับต้นกำเนิดความกลัวในที่ลับ..."

พูดยังไม่ทันจบ

มหาปุโรหิตเนื้อก็พุ่งหมัดตรงเข้ามา... ท่าทีน่ากลัว ทำให้ฮั่นตงต้องรีบใช้มือทั้งสองป้องกันทันที

กำแพงทรายสีดำที่มีลวดลายด้วงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสอง

พร้อมกันนั้น แขนขวาก็ขยายตัวอย่างมาก เส้นใยเนื้อต่างๆ เชื่อมต่อกันเป็นโล่เนื้อขนาดใหญ่บังหน้าไว้

อย่างไรก็ตาม...

หมัดของมหาปุโรหิตเนื้อปะทะกับผิวกำแพงทรายก่อน

สิ่งน่ากลัวเกิดขึ้นตามมา

แขนรูปไข่ที่เต็มไปด้วยไขมันของเขาเคลื่อนไหวตามหมัด ชั้นไขมันที่ต่อเนื่องกันเหมือนยางวงบนผิวแขน สั่นสะเทือนและพุ่งไปข้างหน้า

ด้วยวิธีนี้ พลังถูกสะสมอย่างต่อเนื่องไปที่หมัด

ภาพนี้คล้ายกับตัวเอกในการ์ตูนโจรสลัดบางเรื่อง เพียงแต่แขนของมหาปุโรหิตเนื้อดูอวบอ้วนกว่ามาก อาศัยพลังที่สะสมระหว่างชั้นไขมันทั้งหมด

การพุ่งไปข้างหน้าของชั้นไขมันทำลายกำแพงทรายลง

ปะทะกับโล่เนื้อที่เกิดจากแขนขวาของฮั่นตง...

โล่เนื้อขนาดใหญ่ที่แขนขวาสร้างขึ้นชั่วคราวระเบิดออกทั้งหมด ร่างของเขาลอยตรงไปยังขอบสนาม

"ท่านเอิร์ล!"

ตามเสียงเรียกของฮั่นตง

สุนัขโลหิตขนาดใหญ่งอกออกมาจากแขนขวาที่แตกหัก แม้แต่ขาอันแข็งแรงทั้งสี่ก็ยื่นออกมา เหยียบลงบนพื้นอย่างมั่นคงเพื่อหยุดร่างกายไม่ให้ถอยหลัง

แม้จะทำเช่นนั้น ก็ยังลื่นไถลไปสิบเมตรกว่าจะหยุดสนิท

"พลังไขมันช่างน่ากลัว... มหาปุโรหิตเนื้อผู้นี้มีความคิดที่เรียบง่าย เขาเพียงแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของฟาโรห์อย่างไม่มีเงื่อนไข

จำเป็นต้องควบคุมตัวเขาให้ได้ และพยายามโน้มน้าวให้มากที่สุด... มหาปุโรหิตคือกำลังหลักของนครเทพเจ้า ต้องหาวิธีลดความสูญเสียให้ได้"