【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 809 ท่านผู้ปกครอง

เหลือเวลาอีก 15 นาทีก่อนงานเลี้ยงจะเริ่ม

ทั้งสี่คนจัดประชุมสั้นๆ ในห้อง แบ่งปันข้อมูลลับที่สังเกตได้ตั้งแต่เข้าเมืองและข้อสันนิษฐานของแต่ละคน

"เทศกาลศิลปะ" แน่นอนว่าเป็นแผนคบคิดชั่วร้าย แต่เป้าหมายที่แท้จริงของแผนคือสิ่งใด?

เป็นไปไม่ได้ที่ปีศาจจะโง่ถึงขนาดต้อนรับมนุษย์เพราะความสนใจส่วนตัว ถึงกับยอมถอยในสงครามยึดเมือง... เพราะ "โฉนดที่ดินขนาดกลาง" ไม่ใช่สิ่งเล็กน้อย มันเป็นสัญลักษณ์ของสถานะผู้ปกครองและความไว้วางใจรวมถึงพรพิเศษจาก "ราชาองค์เก่า"

อย่างผิวเผิน ท่านผู้ปกครองผู้นี้อาจต้องการใช้ฮั่นตงและเพื่อนร่วมทางทั้งสี่คน เพื่อหาความลับของกองทัพเคลื่อนพล แล้วใช้ "การควบคุมจิตใจ" ให้ทั้งสี่คนกลับไปยังกองทัพ เพื่อสร้างความโกลาหลจากภายใน

แต่ทั้งหมดนี้อยู่บนพื้นฐานของ 'การควบคุม'

ถ้าฮั่นตงและคณะไม่ถูกควบคุม... ท่านผู้ปกครองจะทำอย่างไร? เผยสันดานที่แท้จริง โจมตีทั้งสี่คนโดยตรง ดำเนินการควบคุมโดยบังคับ?

หรือจุดประสงค์แรกเริ่มของเขาไม่ใช่การควบคุมทั้งสี่คนเพื่อรับข้อมูลทางทหาร

แต่เป็นสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น สิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้จากข้อมูลที่มีอยู่

'การคาดการณ์' ทั่วไปมีเพียงเท่านี้

หากอยากเข้าใจ ก็ต้องเข้าไปในวัง เข้าไปในแก่นกลางของเมืองปีศาจ

อัศวินชาลีเสริมประโยคสุดท้ายในการอภิปราย

"เมืองนี้ดูเหมือนจะพยายาม 'อำพราง' อะไรบางอย่าง... เช่นเดียวกับหุ่นกลที่ฉันสร้าง แม้จะเหมือนคนจริงเพียงใด ก็ยังคงมีความแตกต่างเล็กน้อยและรู้สึกแปลกประหลาด

'สงครามยึดเมือง' ไม่สามารถระดมกำลังทหารทั้งหมดได้

การสู้รบต้องอยู่บนพื้นฐานของ【กฎของโลก】 นั่นคือกำลังทหารที่ส่งเข้าไปต้องไม่เกินขนาดของเมือง

ถ้าเราไม่พบสิ่งที่ซ่อนอยู่ลึกในเมืองนี้ แม้ว่าสงครามยึดเมืองจะชนะ กองทัพของเราก็จะเกิดความสูญเสียมหาศาล ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการเคลื่อนพลครั้งต่อไป

สามวัน

ในขณะที่รักษาจิตใจไม่ให้ถูกบุกรุก ให้หาความลับของเมืองนี้ให้ได้มากที่สุด"

"ตกลง"

......

【ห้องจัดเลี้ยง】

โคมไฟเพดานที่ประกอบด้วยรูปปั้นศักดิ์สิทธิ์ขนาดเล็ก 108 องค์ ส่องสว่างทั่วห้องโถงใหญ่ ด้านล่างมีโต๊ะหินอ่อนขนาดใหญ่ยาวกว่าสิบเมตร

วางเครื่องบนโต๊ะไว้ยี่สิบเอ็ดที่

พ่อครัวที่สวมหน้ากากหมูขาวกำลังนำอาหารจานแรกมาเสิร์ฟบนโต๊ะอย่างช้าๆ

ศิลปินที่ผ่านการทดสอบทางศิลปะหรือได้รับเชิญโดยตรงจะได้เพลิดเพลินกับงานเลี้ยงระดับสูงสุดของ【เปรูจา】ที่นี่ และมีโอกาสร่วมโต๊ะอาหารกับท่านผู้ปกครอง

ฮั่นตงและคณะหาที่นั่งซึ่งอยู่ไกลจากที่นั่งของเจ้าภาพ

หน้ากากของวีโน่ถูกดัดแปลงเป็นพิเศษโดยฮั่นตง เคลือบด้วยเมือกหนวดชั้นหนึ่ง... ช่วยอำพรางได้มากขึ้นและป้องกันการมองเห็นทั้งหมด ทำให้ไม่ถูกมลพิษทางสายตา

แขกเหรื่อคนอื่นๆ ในงานเลี้ยง มากกว่าครึ่งไม่ใช่【ชาวเปรูจา】

แต่เป็นสมาชิกจากเผ่า หมู่บ้าน หรือองค์กรต่างๆ

พวกเขามักเป็นผู้ที่มีพลังจิต เมื่อได้ยินว่าท่านผู้ปกครองแห่งเปรูจาเป็นปีศาจร่างย้อนกลับที่มีความสามารถพิเศษด้านจิต จึงพยายามมาที่นี่เพื่อหาวิธีพัฒนาพลังจิต หรือเพื่อชมผลงานศิลปะและเรียนรู้แนวคิดเกี่ยวกับ 'การย้อนกลับ'

ส่วนใหญ่ที่นั่งอยู่ที่นี่เป็น "ปีศาจ" โดยมากเป็นร่างต้นกำเนิด

มีสิ่งชั่วร้ายสองตนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นด้านศิลปะ ได้ผ่านการทดสอบพื้นฐานและรับโอกาสเข้าร่วมงานเลี้ยง

ถึงเวลางานเลี้ยง

แสงเทียนเปลี่ยนเป็นสีเทาขาวในทันที

ยังไม่เห็นร่างของท่านผู้ปกครอง แต่เสียงของเขาดังมาก่อน

เสียงที่เหมือนมาจากห้วงอวกาศลึกผสมกับเสียงกรีดร้องจากก้นเหวลึก ทั้งสองเสียงซ้อนทับกัน ก่อให้เกิดเสียงที่ล่องลอย

ภาษาที่ใช้เป็น【ภาษาโลก】ที่ปีศาจทุกประเภทสามารถเข้าใจได้ ผสมกับ【ภาษาอิตาลี】ที่เรียนรู้จากท้องถิ่น เพื่ออำนวยความสะดวกให้มนุษย์ทั้งสี่คนที่มาเป็นพิเศษเข้าใจได้

"ขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มีความสามารถโดดเด่นด้านศิลปะ ที่มาเยือนคฤหาสน์ของข้า"

ได้ยินเสียงประหลาดที่ซ้อนทับกัน

แขกผู้มีเกียรติทั้งหมดมองไปยังบันไดด้านบนของห้องจัดเลี้ยง

ประตูหนาที่แกะสลัก "เครื่องหมายดวงอาทิตย์" และ "ตราพระจันทร์" ถูกผลักออกโดยคนรับใช้แข็งแรงสองคน

ท่านผู้ปกครองแห่ง【เมืองเปรูจา】 ผู้ถือโฉนดที่ดินขนาดกลาง

ผู้มีอำนาจสูงที่สามารถสร้างบาดแผลทางจิตใจให้กับเอิร์ลแดง

"ร่างย้อนกลับ" ที่ฮั่นตงไม่เคยเห็นโดยตรง

กำลังลอยเข้ามาอย่างช้าๆ

สิ่งแรกที่ปรากฏคือ 'เสื้อคลุมศักดิ์สิทธิ์ห้าสี' ที่สวมอยู่... ใบหน้าและร่างกายส่วนใหญ่ถูกปกปิดอยู่ภายใน ไม่สามารถมองเห็นรูปร่างที่แท้จริงของร่างย้อนกลับนี้ได้โดยตรง

'สี่แขนสี่ขา' และ 'นกในกรง' เป็นลักษณะสำคัญของท่านผู้ปกครองผู้นี้

สี่แขน:

แขนสองข้างไขว้กันที่หน้าอก

อีกสองข้างกางออกซ้ายขวาในท่าเดียวกับภาพวาดในห้องโถง-【การรับรู้ความจริง】 ราวกับที่ฝ่ามือกำลังถือดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

สี่ขา:

สองขายื่นออกมาจากกลางเสื้อคลุม แสดงท่านั่ง

อีกสองขายื่นออกมาจากชายเสื้อคลุมอย่างเป็นธรรมชาติ แสดงท่าลอย

นกในกรง:

บนศีรษะที่ปกคลุมด้วยฮู้ด มีเขาโค้งสองอัน

เส้นบางๆ เชื่อมระหว่างเขาทั้งสอง ใช้แขวนกรงนกโลหะพิเศษ... มีนกกระจอกที่มีชีวิตอยู่ในกรง

......

แม้ว่าเสื้อคลุมศักดิ์สิทธิ์ห้าสีจะปกปิดร่างของท่านผู้ปกครองไว้

แต่ลักษณะแบบนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนตะลึง "นกในกรง" ที่แขวนอยู่ระหว่างเขายาวของเขาชวนให้คิด รางๆ แสดงถึงความปรารถนาในการควบคุมของท่านผู้ปกครองผู้นี้

ในขณะเดียวกัน ยังมีจุดหนึ่ง

เนื่องจากขาสองข้างของท่านผู้ปกครองยื่นออกมาจากเสื้อคลุมเพื่อแสดงท่านั่ง... ทำให้เสื้อคลุมถูกขาทั้งสองข้างยกขึ้นเล็กน้อย สามารถมองเห็นโครงสร้างร่างแท้ในร่างกายได้รางๆ

อย่างไรก็ตาม

แม้แต่พวกปีศาจที่เข้าร่วมงานเลี้ยงก็มีทัศนคติไม่ลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครกล้าจ้องมอง 'ร่างแท้' ของท่านผู้ปกครอง

มีเพียงฮั่นตงที่นั่งอยู่ด้านหลังเท่านั้นที่กำลังแอบใช้ความสามารถส่องทะลุของดวงตาปีศาจ พยายามส่องทะลุความลับใต้เสื้อคลุมศักดิ์สิทธิ์นั้น

มองทะลุความมืด เปิดเผยแก่นแท้...

จี๊ดจี๊ดจี๊ด~~

ทั้งที่กำลังส่องด้วยดวงตา แต่กลับได้ยินเสียงหนูร้องคมชัด

ฮั่นตงต้องใช้มือบีบปากแน่น เปิดใช้ "การหัวเราะวิปลาส" แต่ไม่ส่งเสียงหัวเราะออกมา

ขับไล่ฝูงหนูในสมอง ภาพที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น

ผลจากการส่องทะลุนี้ ทำให้เลือดหยดหนึ่งไหลลงมาจากกลางหน้าผาก... ดวงตาปีศาจน้อยที่มีระดับต่ำ เมื่อส่องทะลุไปยังผู้มีอำนาจสูง จึงได้รับความเสียหายค่อนข้างรุนแรงทางสายตา

"นี่คือร่าง...ของร่างย้อนกลับหรือ?"

ดวงดาวที่เป็นเนื้อบด

จารึกที่ประกอบด้วยดวงตาหนู

เหวลึกที่สร้างจากกองซากศพ

ในขณะที่ฮั่นตงนึกถึงภาพเหล่านี้และรู้สึกไม่สบายอย่างมาก นิ้วมือนุ่มนิ้วหนึ่งก็แตะลงที่แผ่นหลังของเขาอย่างเงียบๆ

'การนวดและการบีบ'

ความไม่สบายทางจิตใจทั้งหมดสลายไป

ในตอนนี้ เด็มพ์ซี่ที่สวมหน้ากากกำลังมองเขาอยู่ และเสียงก็ส่งเข้ามาในสมอง

"นายนี่กล้าจริงๆ นะ นิโคลัส... กล้าส่องทะลุไปดู 'ร่างแท้' ของ 'ร่างย้อนกลับ' โดยตรง"