【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 759 ทะเลสาบและดอกบัว

สองวันก่อน

ภายในห้องประชุมโครงการเดินทัพของสภาสูงสุด

ผู้แทนจากกองอัศวินทั้งสิบสามรวมตัวกันอยู่พร้อมหน้า หลังผ่านการปฏิเสธแล้วปฏิเสธอีก ในที่สุดก็กำหนดวิธีการทดสอบ【เจตจำนงและความกล้าหาญ】ได้สำเร็จ

ในการทดสอบครั้งนี้ อัศวินชั้นยอด อัศวินส่วนพิเศษ รวมถึงอัศวินที่เพิ่งโอนย้ายเข้ามาถูกคัดออกไปหมด

ขณะเดียวกัน รายชื่อตัดสิทธิ์ยังระบุชื่อของฮั่นตงไว้ด้วย พร้อมวงเล็บกำกับไว้ (มีภูมิคุ้มกันต่อมลพิษ, ผู้สมัครสมาชิกสภา)

ช่วงท้ายการประชุม

อัศวินยมทูต-อเล็กซ์ได้แยกมาหาฮิวโก้เป็นการส่วนตัว

ซองจดหมายสีม่วงพิเศษถูกยื่นออกมา ประทับตราด้วยขี้ผึ้งรูปดอกบัวสีดำ และถูกส่งมอบให้ถึงมือหัวหน้ากองฮิวโก้

ทันทีที่หัวหน้ากองฮิวโก้ยื่นมือแตะซองจดหมาย เขาก็รับรู้ข้อมูลภายในได้ในทันที

ฮิวโก้ยกมือขึ้นเกาหนวดเครารุงรังบนใบหน้า พลางกล่าวเสียงเบา "อืมม... อลวน... ท่านหัวหน้ากองอเล็กซ์ หน่วยนี้ยังไม่ผ่านการรับรองอย่างเป็นทางการใช่ไหม?"

"ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนการตรวจสอบช่วงสุดท้ายแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร... แม้จะอนุมัติไม่ผ่าน นี่ก็ถือเป็นโอกาสฝึกฝนพิเศษให้นิโคลัสได้

ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้อาศัยการทดสอบครั้งนี้ พาเขาเข้าไปในเรือนจำทาร์

'ความตาย' ที่อยู่ในตัวเขาแตกต่างจากคนอื่น เป็นผลจากการฝึกสองแขนงทั้งวิทยาการลึกลับและนักเวท พอดีจะได้ใช้โอกาสนี้เรียนรู้เพิ่มเติม แล้วแต่หัวหน้ากองฮิวโก้จะเห็นควร"

ฮิวโก้ยกมือขึ้นเกาผมเผ้ารุงรัง รีบผงกศีรษะ

"ท่านหัวหน้ากองอเล็กซ์ถึงกับยอมให้นิโคลัสไปยัง 'พื้นที่อลวน' ฝั่งผมไม่มีปัญหาแน่นอนครับ... แม้ท่านอเล็กซ์จะเสนอ 'การฝึกฝนร่วมกัน' ผมก็ยินดีมาก

เห็นได้ชัดว่าท่านให้ความสำคัญกับนิโคลัสมาก"

อเล็กซ์รีบโบกมือปฏิเสธ "เรื่องฝึกฝนร่วมกันไม่จำเป็นหรอก เจ้าหนูนิโคลัสคนนี้มีความคิดเป็นของตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ซ่อนอยู่ในร่างเขาช่างซับซ้อนยิ่งนัก ไม่ได้มีเพียง 'ความตาย' ง่ายๆ แค่นั้น

ข้าเพียงเห็นว่าเรือนจำเปิดรับบุคคลภายนอกพอดี ให้สตาวันพาเขาไปก็เป็นความช่วยเหลือเล็กๆ

หากเขาได้เข้าร่วม【พื้นที่อลวน】 สำหรับข้าก็นับเป็นเรื่องดีเช่นกัน"

ฮิวโก้ยิ้มอย่างสุภาพ กล่าวด้วยท่าทางเป็นมิตร "เรื่องของนิโคลัส ผมไม่คิดมากหรอก... ต่อไปก็เช่นกัน หากท่านอเล็กซ์มีความคิดอะไร ไม่ต้องผ่านผม ไปหานิโคลัสโดยตรงเลย

แค่อย่าทำให้ตายก็พอ"

......

เรือนจำทาร์

ลิฟต์นำพาสตาวันกับฮั่นตงลงมาถึงชั้นล่างสุด

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่เรือนจำอย่างที่คิด แต่เป็นทางเดินยาวประมาณห้าเมตร ปลายทางคือทะเลสาบสีม่วงอมดำ

กระแสความตายเข้มข้นที่สุดในบริเวณนี้

หากคนธรรมดาเข้ามาที่นี่ จะชราและตายภายในสิบวินาที

รองหัวหน้ากองสตาวันหลังงอ เดินมาตามทางเดินลึกสุดของเรือนจำ บริเวณหลังที่เป็นส่วนนูนรูปใบหน้ามนุษย์ถึงกับขยับไปมาอย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนจะหวาดกลัวทะเลสาบตรงปลายทาง

สตาวันใช้ไม้เท้ากระดูกในมือแตะเบาๆ ที่ผิวทะเลสาบ

พร้อมกับระลอกคลื่นที่แผ่ออกไป ดอกบัวสีดำปรากฏขึ้นบนผิวน้ำ... ไม่มีประโยชน์ใดเป็นรูปธรรม เป็นเพียงสัญลักษณ์ที่ไม่อาจทราบความหมาย

สตาวันยื่นนิ้วชี้ไปที่กลางดอกบัวสีดำ "พื้นที่ 'อลวน' อยู่ใต้ทะเลสาบ... เจ้าลงไปเลย"

มองดูทะเลสาบแปลกประหลาดนี้ ฮั่นตงยังรู้สึกกังวล

"รองหัวหน้ากองสตาวัน อลวนคืออะไรกันแน่?"

"ความตายที่แท้จริง

เนื่องจากเจ้าเข้าสู่อาณาเขตแห่งความตายผ่านทางเทพแห่งอีกา เชื่อว่าเจ้าคงได้เห็นอาณาเขตนั้นแล้ว? พวกเราเหล่าผู้นี้ เพียงแค่ท่องไปมาระหว่างชีวิตกับความตาย เพียงข้ามเส้นนั้นเท่านั้น

ความตายแท้จริงอยู่ห่างไกลจากเส้นนั้นมากนัก

ก่อให้เกิดอาณาเขตที่ไม่อาจเข้าใจ ไม่อาจรับรู้ได้

กี่ปีมานี้ ข้าเพียงแต่ 'ดูดกินความตายของผู้อื่น' เพื่อสำรวจความจริงของความอลวน น่าเสียดายที่ได้เห็นเพียงแค่ส่วนลึก แต่ไม่กล้าก้าวเข้าไป

มีเพียงอเล็กซ์คนเดียวเท่านั้น ที่ไปถึงชั้นล่างสุดของพื้นที่อลวน

ที่นั่น แม้แต่ปีศาจผู้ประดับตนด้วยคำว่า 'อมตะ' ก็ยังพบกับความตายอย่างสิ้นเชิง"

"หัวหน้ากองอเล็กซ์!"

ชายชราดึงหน้ากากออก เผยให้เห็นดวงตาเน่าเปื่อยสีดำสนิทจากการเฝ้ามองพื้นที่อลวนมานาน และอธิบายต่อไป "【พื้นที่อลวน】ที่สร้างขึ้นในส่วนลึกสุดของเรือนจำทาร์นี้ไม่ใช่พื้นที่อลวนที่แท้จริง

แต่เป็นพื้นที่ความตายที่หัวหน้ากองอเล็กซ์ใช้คะแนนสะสมจำนวนมหาศาลยืมมาจากห้วงมิติแห่งโชคชะตา

การฝึกฝนเกี่ยวกับความตายในพื้นที่ด้านล่างจะช่วยให้ก้าวข้าม 'เส้นนั้น' ได้เร็วขึ้น และสัมผัสพื้นที่อลวนได้ไวกว่าเดิม

พร้อมกันนั้น กองอัศวินสิ้นพระชนม์ของเรายังใช้พื้นที่ดังกล่าวในการก่อตั้งหน่วยพิเศษลับของนครศักดิ์สิทธิ์-【ต้นกำเนิดแห่งอลวน】

หากผลงานของเจ้าไม่แย่ อาจได้รับคัดเลือกเข้าเป็นสมาชิก"

"หน่วยพิเศษ ต้นกำเนิดแห่งอลวน..."

"ข้าพูดมากเกินไปแล้ว ลงไปเถอะ! เจ้าผู้จงรักภักดีต่อเทพแห่งอีกา"

"ขอบคุณรองหัวหน้ากองสตาวันที่นำทาง..."

ตูม!

ฮั่นตงกระโดดลงไปด้วยท่ากระโดดน้ำที่สมบูรณ์แบบ

ไม่มีละอองน้ำกระเซ็นขึ้นมาแม้แต่น้อย

เมื่อจมลงสู่ทะเลสาบ ฮั่นตงรู้สึกถึงกระแสความตายแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน... ราวกับมีมือหนึ่งกำลังพยายามดึงฮั่นตงข้ามผ่าน 'เส้นนั้น'

แม้จะอยู่ในสภาพมนุษย์อีกาแห่งความตาย ก็เพียงชะลอกระบวนการนี้เท่านั้น

เริ่มจากปลายเท้า

เล็บเท้า ผิวหนัง เส้นเลือด เนื้อเยื่อต่างเสื่อมสลาย เน่าเปื่อย และละลายสู่ทะเลสาบในเวลาอันสั้น

ไม่อาจต่อต้าน อีกทั้งยังไม่สามารถกลับขึ้นฝั่งได้

ร่างของตัวตลกสมบูรณ์แบบที่เพิ่งได้รับมาจากเมืองเดอร์รี่ แตกสลายไปพร้อมกัน

แขนติดเชื้อไวรัส G ที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด แม้จะพยายามเร่งให้เซลล์กลายพันธุ์สักเพียงใด ก็ไม่สามารถชะลอความตายที่กำลังเกิดขึ้นได้

เมื่อเหลือเพียงแขนซ้ายกับศีรษะเท่านั้น

การ "อำพราง" ถูกเปิดเผย

แขนซ้ายมัมมี่ที่พันด้วยผ้าพันแผลปรากฏขึ้น แขนนี้เมื่อแช่อยู่ในทะเลสาบไม่ได้สลายไปทันทีเหมือนส่วนอื่นของร่างกาย แต่กลับแยกตัวออกเป็นทรายสีเหลืองจำนวนมาก ค่อยๆ ก่อตัวเป็นใบหน้าน่าสะพรึงกลัวของพิธีกรรมบนผิวน้ำ

ต้านทานการกัดกร่อนของความอลวนได้อย่างน่าอัศจรรย์

รองหัวหน้ากองสตาวันที่ยืนบนฝั่งมองดูภาพนี้ ดวงตาเหี่ยวแห้งของเขาเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย "โอ้ แขนของผู้อมตะ... เพิ่ง 'ลงน้ำ' ครั้งแรกก็ต้านทานได้?

ไม่แปลกที่หัวหน้ากองอเล็กซ์ให้ความสำคัญกับเยาวชนผู้นี้นัก

บางทีอาจกลายเป็นยมทูตคนที่สองก็เป็นได้... แต่คนหนุ่มผู้นี้ไม่บริสุทธิ์เหมือนอเล็กซ์ ในร่างกายมี 'สิ่งแปลกปลอม' มากเกินไป

บางอย่างในนั้นยังมีระดับสูงกว่าความตายเสียอีก"

สตาวันหันไปมองศีรษะที่ยังคงสมบูรณ์อยู่ในทะเลสาบ

ต่างจากแขนซ้ายที่ปล่อยทรายออกมาต้านทานความตาย ศีรษะนี้แช่อยู่ในทะเลสาบดอกบัวสีดำโดยไม่เกิดการสลายตัวแม้แต่น้อย ยังคงความสมบูรณ์เต็มที่

เช่นนี้แหละ

ศีรษะเชื่อมต่อกับแขนมัมมี่เพียงชิ้นเดียวจมลงสู่ก้นทะเลสาบ

สตาวันได้รายงานข้อมูลการเข้าสู่ 'พื้นที่อลวน' สำเร็จของนิโคลัสไปยังผู้บังคับบัญชา