【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 669 คำเชิญของนายกเทศมนตรี

เมืองเดอร์รี่ภาคหลัง

ผู้อาศัยในเมืองนี้ส่วนใหญ่มาจากผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมสยองขวัญทางตะวันตก ซึ่งย่อมนำไปสู่ผลลัพธ์หนึ่ง—มีสัตว์ประหลาดประเภทปีศาจจำนวนมาก

เนื่องจากปัญหาความเชื่อ วิญญาณร้ายในผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมสยองขวัญของยุโรปและอเมริกามักเกี่ยวข้องกับปีศาจอย่างแยกไม่ออก

ส่วนสถานที่พำนักเดิมของโทกุ อารามลับนอกเมือง คงเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยปีศาจเช่นกัน... โทกุก็เป็นเพียงหนึ่งในปีศาจจากอารามนั้น

ระหว่างทางไปอารามนอกเมือง โทกุเสนอว่า

"นายท่าน ตอนนี้ฉันถูกขับออกจากเมืองเดอร์รี่แล้ว และตัวคุณเองก็ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ของอาราม พื้นที่ส่วนตัวแบบนั้นคงเข้ายาก... อีกทั้งเมื่อเข้าไปในเขตของผู้อาศัยอื่น อาจไม่ได้รับการคุ้มครองทางกฎหมาย

ความสัมพันธ์ของคุณกับอัยการดูไม่เลวนัก... จะลองติดต่อผ่านเธอเพื่อเข้าอารามดีไหม?"

ฮั่นตงปฏิเสธทันที "ยังไม่จำเป็นตอนนี้

การใช้ 'ความสัมพันธ์' บ่อยเกินไปไม่ใช่เรื่องดี

แม้ความสัมพันธ์กับคุณเจนจะถึงขั้นเป็นมิตร แต่เราไม่ได้ติดค้างอะไรกัน... ที่ร่วมมือกันในโรงพยาบาลเป็นเพราะการตายของศาสตราจารย์ริชาร์ดทำให้เราทั้งคู่ได้ประโยชน์

แต่คราวนี้เรื่องอารามไม่เกี่ยวกับคุณเจน หากเราต้องพึ่งเธอ เราก็จะติดหนี้บุญคุณ

หากเป็นเช่นนั้น ถ้าคุณเจนมีเรื่องอันตรายให้ช่วย เราก็ปฏิเสธไม่ได้"

"อืม ความลับของอัยการดูเหมือนจะมีมากที่สุดในเมืองนี้"

"เรื่องของอารามนั้น คุณจำได้มากแค่ไหน?"

เมื่อถูกถามเรื่องนี้ โทกุเงียบไปครู่หนึ่ง "แทบไม่จำได้เลย... ความทรงจำส่วนนี้ดูเหมือนจะถูกปิดตายมาก แม้ข้าจะไปถึงภายในอาราม ก็อาจไม่จำอะไรได้มากนัก

จำได้แต่ว่า ในอารามมีปีศาจไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวแน่นอน"

"ได้ เราไปดูก่อน..."

ใครจะรู้ ทันทีที่ฮั่นตงข้ามถนนกลาง ความรู้สึกประหลาดก็แผ่ซ่านมา... เจ้าหน้าที่จากศาลาว่าการเมืองที่มีผ้าพันแผลและดวงตาแดงปรากฏตัวออกมาจากตรอกมืด

"วาเลน นิโคลัส

ท่านนายกเทศมนตรี อยากพบท่าน! หวังว่าท่านจะสละเวลาอันมีค่า"

"ได้"

เมื่อนายกเทศมนตรีต้องการพบ ฮั่นตงย่อมปฏิเสธไม่ได้

ฮั่นตงถือว่าเป็นชาวเมืองดีเด่นที่เปิดโปงแผนทรยศของศาสตราจารย์ริชาร์ด นายกเทศมนตรีเรียกเขาไปย่อมมีเรื่องดีแน่ อาจช่วยในการดำเนินการต่อไปก็ได้

อีกอย่าง ทะเบียนราษฎร์ส่วนบุคคลของฮั่นตงก็ได้รับความช่วยเหลือจากศาลาว่าการเมือง แน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับนายกเทศมนตรี

เมื่อเดินตามเจ้าหน้าที่เข้าไปในบริเวณด้านหน้าของศาลาว่าการเมือง ฮั่นตงตกใจเล็กน้อยกับแขนหลายพันที่ปีนป่ายอยู่บนอาคาร เกือบทำให้ค่า "สติสัมปชัญญะ" ของเขาลดลงอีก

แม้ฮั่นตงจะรู้ว่าแขนเหล่านี้เกี่ยวข้องกับเสมียน แต่เขาก็ลองถามผู้นำทาง

"นี่คือ?"

"แขนของท่านเสมียน สามารถป้องกันผู้บุกรุกจากภายนอกที่พยายามเข้าศาลาว่าการเมือง เพื่อให้แน่ใจว่างานของนายกเทศมนตรีจะไม่ถูกรบกวน"

"อืม..."

เมื่อฮั่นตงเข้าใกล้

แขนบางส่วนที่เกาะอยู่บนผนังพลันคลายออก แล้วโบกมือทักทายฮั่นตง

จวนจะเข้าประตู

จู่ๆ มีหญิงสาวที่ฮั่นตงเคยเห็นเดินออกมาจากอาคาร มือถือเอกสารบางส่วน

"คุณคือ... ม่าเถาเถา"

"นิโคลัส?"

คนที่ฮั่นตงเจอคือแพทย์จากทีมนครมังกร และเป็นผู้หญิงคนเดียวในทีม... ม่าเถาเถาสวมแว่นตากรอบเงิน ในชุดทำงาน แผ่รังสีเซ็กซี่แบบพิเศษ ดูเหมือนมี "คุณสมบัติล่อลวง" ในตัวตั้งแต่กำเนิด

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนฮั่นตงจะมีคุณสมบัติต้านทานการล่อลวง ไม่รู้สึกอะไรเลย

"พวกคุณทำงานที่ศาลาว่าการเมืองเหรอ?"

"ใช่ค่ะ คุณมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไรหรือคะ?" ม่าเถาเถายิ้ม แน่นอนว่าเธอจะไม่เปิดเผยความคืบหน้าของทีมในตอนนี้

"พวกเราช่วยงานที่คณะกรรมการชุมชน มาที่นี่เพื่อรับเอกสารที่ประธานแซมต้องการ"

"อ๋อ ฉันยังมีงานที่ต้องทำ ไปก่อนนะ"

"ได้"

การสนทนาที่ดูเรียบง่ายของทั้งสอง แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยความระแวง

ม่าเถาเถาบันทึกเรื่องที่ฮั่นตงมาศาลาว่าการเมือง รวมถึงการคาดเดาส่วนตัวของเธอ เพื่อรายงานให้หัวหน้าทีมฮั่วจื่อผิงในภายหลัง

ฝั่งฮั่นตงก็มองเห็นหลายสิ่ง

เอกสารในมือม่าเถาเถามีตราประทับสองดวง

หนึ่งคือตราประทับเฉพาะของศาลาว่าการเมือง อีกอันเป็น "ตราฝ่ามือ" และเนื้อหาในเอกสารเกี่ยวข้องกับผู้อาศัยที่หายไปในเมืองเดอร์รี่

"ตราฝ่ามือ... คนกลุ่มนี้ดูเหมือนจะทำงานให้เสมียน

นั่นหมายความว่าพวกเขาคงยังทำภารกิจหลักอยู่

อย่างไรก็ตาม ระดับความยากของภารกิจหลักคงสูงกว่าที่ฉันรับจากแซมเล็กน้อย เป็นภารกิจจากศาลาว่าการเมือง

เมื่อทำเสร็จจะได้รับทะเบียนราษฎร์ที่รับรองโดยศาลาว่าการเมือง

ข้อได้เปรียบของฉันตอนนี้ไม่ได้มากอย่างที่คิด ต้องเร่งทุกวินาที"

ตามการนำของเจ้าหน้าที่ ฮั่นตงเดินผ่านทางเดินหลายแห่ง ในที่สุดก็อ้อมมาถึงทางเดินมืดแห่งหนึ่ง... ที่นี่แม้มีความสามารถมองในที่มืดก็ไร้ประโยชน์

ดวงตาปีศาจน้อยมองทะลุความมืดได้ไม่ถึงห้าเมตร

"ท่านนายกเทศมนตรีอยู่ข้างใน"

"ขอบคุณ"

เจ้าหน้าที่ไม่เดินต่อ ปล่อยให้ฮั่นตงเดินในทางเดินมืดคนเดียว

อาจเพราะความเข้าใจพื้นที่ในระดับหนึ่ง หรืออาจเป็นความพิเศษของดวงตาปีศาจน้อย ฮั่นตงจับลักษณะพิเศษของทางเดินมืดได้อย่างรวดเร็ว พยายามปล่อยวางประสาทสัมผัสให้มากที่สุด ไม่ให้จดจ่อกับทางเดินตรงหน้า

เมื่อความคิดปล่อยวางสมบูรณ์

ประตูไม้ที่ไม่ได้ล็อกปรากฏขึ้น

บิดลูกบิดและดันเข้าไป ภายในเป็นห้องทำงานสไตล์คลาสสิก

โครงสร้างหกเหลี่ยม แต่ละด้านมีชั้นหนังสือ

นายกเทศมนตรีไร้แสงสว่างโดยสิ้นเชิงนั่งอยู่ภายในโต๊ะทำงานวงแหวน ตรวจเอกสารของโลกอย่างตั้งใจ

มองไม่ทะลุ

แม้แต่ดวงตาปีศาจน้อยก็เห็นเพียงสีดำล้วน... เห็นเพียงโครงร่างของมนุษย์

ไม่รู้ทำไม ฮั่นตงรู้สึกว่าโครงร่างและกระแสพลังเช่นนี้คุ้นเคย ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

แน่นอน แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างนายกเทศมนตรีนั้นบรรยายไม่ถูก

แม้ฮั่นตงจะร่วมมือกับศาสตราจารย์ริชาร์ด 2 ต่อ 1 สู้กับนายกเทศมนตรี ก็คงแพ้มากกว่าชนะ

"ผู้มาเยือน ข้ารู้ว่าพวกเจ้าอยู่ในเมืองของข้าได้ไม่นาน... แต่เพราะการช่วยเหลือเมืองของเจ้า ข้ามอบใบอนุญาตพำนักถาวรให้พวกเจ้า"

"ขอบคุณท่านนายกเทศมนตรี"

"ที่เรียกเจ้ามาครั้งนี้ก็มีเหตุผล... หากเจ้าไปอารามแบบนั้น เจ้าจะตายอย่างน่าสังเวช และเจ้าจะไม่ได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายของเมืองข้า"

ฮั่นตงเข้าใจความหมายของนายกเทศมนตรี "...ท่านหมายถึง เกี่ยวกับโทกุหรือครับ?"

"ใช่! เรื่องราวแยกกันชัดเจน การเปิดโปงแผนร้ายของศาสตราจารย์ริชาร์ดช่วยข้ามาก... แต่เมื่อสามปีก่อน เจ้าบังคับพาโทกุไป ทำผิดกฎของเมืองเดอร์รี่

อย่างไรก็ตาม เสมียนบอกว่า ตอนนั้นเจ้าก็ล่อลวงเพนนีไวส์ไปที่ 'จุดเชื่อมต่อ' บุญคุณหักล้างความผิด ข้าจะไม่ถือโทษ"

"ครับ..."

"ถือจดหมายนี้ไปอาราม มันจะปกป้องเจ้าจากอันตรายระดับผิวเผิน... พร้อมช่วยข้าตรวจสอบเรื่องหนึ่ง"

『ภารกิจเฉพาะ (นายกเทศมนตรี): 【สืบสวนอารามนักบวช】 เปิดใช้งานแล้ว』