【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 640 ศพหญิงที่ซ่อนอยู่

"กุญแจนี่... เป็นกุญแจที่ใช้ได้ทั่วโรงพยาบาลงั้นเหรอ?"

ฮั่นตงไม่สนใจสภาพแวดล้อมในทางเดิน มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่การไขกุญแจ... หากล้มเหลว เขาจะรีบหลบออกจากประตูลับและแสร้งทำท่าขนของตามปกติ

เมื่อเสียบกุญแจเข้าไปในรู อักษร "I.D" ที่สลักอยู่บนผิวกุญแจก็กะพริบแสงเบาๆ

ฟิล์มของเหลวประหลาดเกิดขึ้นบนผิวกุญแจ ปรับเปลี่ยนรูปร่างให้เข้ากับรูกุญแจของประตูลับโดยอัตโนมัติ ก่อนจะเปิดประตูลับได้อย่างง่ายดาย

"คุณได้เข้าสู่เขตบริหารร่วม-ทางเดินห้องเก็บศพ โรงพยาบาลกลางเมืองเดอร์รี่"

"ฉันตามหาถูกที่จริงๆ..."

ตอนออกจากโรงแรมม้า โทกุได้ให้ข้อมูลว่าศพหญิงไร้นาม-ที่ชื่อเจนเป็นอัยการและนิติเวชของเมืองเดอร์รี่ มีความเชื่อมโยงบางอย่างกับห้องเก็บศพของโรงพยาบาล

ทำให้ฮั่นตงสรุปได้ว่ากุญแจต้องเกี่ยวข้องกับห้องเก็บศพ

การปะทะกับโรงพยาบาลที่ไม่รู้จักโดยตรงและพยายามแย่งชิงสมองมาเป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดเลย

ตอนนี้ 'อุปกรณ์' ที่ฮั่นตงมีใช้ในโรงพยาบาลมีเพียงกุญแจที่เพิ่งได้มาจากศพหญิงเท่านั้น...

จากข้อมูลที่รวบรวมได้ในตอนนี้ ฮั่นตงคิดว่าการใช้กุญแจนี้มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย

เขาตัดสินใจแน่วแน่ที่จะลงมือจากจุดนี้

"ห้องเก็บศพเป็นส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลกลางเมืองเดอร์รี่อยู่แล้ว

โดยหลักการแล้ว การให้ผู้อำนวยการระดับปีศาจสิบคนคนเดียวดูแลก็เพียงพอ

ส่วน 'นิติเวช' ที่ดูแลห้องเก็บศพ หาหมอที่ล่มสลายอย่างรุนแรงมาทำหน้าที่ก็ใช้ได้... หลักการที่ว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้นั้นใช้ได้กับทุกที่

แต่ความจริงคือ นายกเทศมนตรีกลับสั่งให้ศพหญิงไร้นาม-เจน ซึ่งเป็น 'ปีศาจสิบคน' เหมือนกัน มาร่วมดูแลห้องเก็บศพในฐานะนิติเวชคู่กับผู้อำนวยการคนนี้

แสดงว่าห้องเก็บศพต้องเป็นพื้นที่สำคัญมาก หรือไม่ก็ 'ศพ' ที่เก็บอยู่ข้างในต้องมีความสำคัญต่อเมืองเดอร์รี่ภาคหลัง

นายกเทศมนตรีเข้าใจธาตุแท้ของผู้อำนวยการคนนี้ดี เลยส่งปีศาจสิบคนมาช่วยดูแล เพราะคาดว่าเขาอาจใช้ศพอย่างไม่ถูกต้อง

นอกจากจะรับประกันว่าผู้อำนวยการจะไม่ใช้ศพผิดวัตถุประสงค์แล้ว ยังรับประกันความปลอดภัยสูงสุดของห้องเก็บศพด้วย

จากการวิเคราะห์ข้างต้น ดัชนีอันตรายของ 'ห้องเก็บศพ' ต้องติดอันดับ 3 ของเมืองเดอร์รี่แน่... ว่าจะดีหรือร้าย ต้องรอให้ฉันเข้าไปในห้องเก็บศพก่อนถึงจะพิสูจน์ได้"

ฮั่นตงจ้องมองไปข้างหน้าด้วยสายตามุ่งมั่น เดินไปตามทางเดินห้องเก็บศพที่เย็นเยียบ ตลอดทางไม่พบร่องรอยการล่มสลายหรือการเน่าเปื่อยแม้แต่น้อย

ไม่นาน

ป้าย "ห้องเก็บศพ" ที่มีไฟสีแดงสว่างอยู่ปรากฏที่ปลายทาง

มีชายชรานั่งเฝ้าอยู่ข้างประตู

เมื่อมองด้วยดวงตาปีศาจ ชายชราผู้มีดวงตาว่างเปล่า มีหนวดที่งอกออกมาจากแผ่นหลังเชื่อมต่อกับจอบเหล็กหนัก พร้อมที่จะฟาดฟันผู้บุกรุกห้องเก็บศพจนถึงแก่ชีวิต

ทางเดินที่สะอาดและไม่มีที่ให้ซ่อนตัวแบบนี้ วิธีการที่มีอยู่ตอนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะหลบหลีก... ถึงจะใช้ความสามารถทั้งหมดสังหารชายชราในทันที ก็ต้องทำให้ผู้ดูแลโรงพยาบาลตื่นตัวแน่

แต่ว่า...

จากการสังเกตของฮั่นตง ชายชราไม่ได้แผ่พลังงานใดๆ ออกมาเลย ทั้งร่างอยู่ในสภาวะที่แปลกประหลาดมาก

"หรือว่า?!"

ฮั่นตงลองเดินออกมาจากเงามืด มาอยู่ห่างจากชายชราไม่ถึงห้าเมตร

แม้จะมีคนแปลกหน้าเข้าใกล้ ชายชรากลับไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนใดๆ... ดูเหมือนว่าจิตสำนึกของเขาถูกย้ายไปอีกมิติหนึ่งแล้ว

"สมกับที่คิดไว้... ได้รับผลกระทบจากภาพลวงของศพหญิงแล้วสินะ?"

ฮั่นตงยิ้มบางๆ

สถานการณ์แบบนี้ พิสูจน์ทางอ้อมว่าแผนของเขาถูกต้อง... การใช้กุญแจจะเปิดเส้นทางพิเศษอีกเส้นหนึ่งในโรงพยาบาล บางทีอาจได้สมองที่สมบูรณ์แบบที่ต้องการในเนื้อเรื่องหลักผ่านอีกเส้นทางหนึ่ง

เมื่อเสียบกุญแจเข้าไปในล็อคประตูห้องเก็บศพ

กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก~

ประตูเหล็กที่มีกลไกล็อคหลายชั้นกำลังถูกปลดล็อคทีละชั้น กุญแจยังคงเปลี่ยนแปลงภายใน ปรับตัวให้เข้ากับโครงสร้างล็อคที่เปลี่ยนไป...

ก่อนประตูจะเปิด

ฮั่นตงเปิดใช้คุณสมบัติต้นไม้พรสวรรค์ "ใบหน้ายิ้ม" อย่างเต็มที่ กัดกินผลไม้หน้ายิ้มอย่างบ้าคลั่ง กลืนลงท้อง

ใช้น้ำผลไม้สีแดงที่เหลือแต้มริมฝีปาก วาดเป็นปากสีแดงเข้มขนาดใหญ่

ในสถานการณ์ที่รู้ล่วงหน้าว่าอาจได้รับผลกระทบทางจิต

ฮั่นตงเปิดใช้คุณสมบัติ "หัวเราะบ้าคลั่ง" อย่างเต็มที่ พร้อมกับใช้เสื้อคลุมขนอีกาห่อหุ้มทั้งร่าง ใช้ส่วนที่มีขนมากที่สุดทำเป็นฮู้ดคลุมศีรษะ

ตุบ...

เขายังถือคทาผู้ถือคทาอีกาไว้ในมือ ทุกวินาทีจะมีเสียงร้องแหลมดังออกมาจากหัวอีกาบนคทา "ก้า!" ซึ่งช่วยป้องกันผลกระทบจากภาพลวงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ถ้าภายใต้การป้องกันสามชั้นแล้วยังถูกดึงเข้าไปในภาพลวง ฮั่นตงก็หมดหนทางจริงๆ

ทางเดินที่เย็นเยียบกว่า มืดมิดกว่า และสะอาดกว่า

ห้องเก็บศพเรียงรายเป็นระเบียบตลอดด้านขวาของทางเดิน

ฮั่นตงรักษาสมาธิอย่างเต็มที่ ไม่ได้หยุดดูห้องเก็บศพสองสามห้องแรกเลย... เดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าป้ายเลขห้อง "ห้องเก็บศพ-13" คทาในมือฮั่นตงก็หยุดเคลื่อนที่ไปข้างหน้า หยุดฝีเท้า

เสียบกุญแจอีกครั้ง

ดูเหมือนกุญแจมาสเตอร์คีย์ที่ศพหญิงมอบให้จะสามารถเปิดประตูทุกบานในโรงพยาบาลได้

ฟู่ ฟู่ ฟู่~

หลอดไฟสีขาวเย็นที่แขวนอยู่กลางห้องเก็บศพค่อยๆ สว่างขึ้น

ภายในห้องเก็บศพกว้างประมาณสามสิบตารางเมตร ทั้งสี่ผนังล้วนมีตู้แช่ศพตั้งอยู่ รวมทั้งหมด 48 ช่องสำหรับเก็บศพ

สายตาของฮั่นตงค่อยๆ กวาดผ่านประตูตู้แต่ละบาน หยุดมองที่ตู้หมายเลข 13, 17 และ 26... แต่สุดท้ายก็เลือกตู้หมายเลข 41

ต้องเสียบกุญแจเช่นกัน

ฟี่... ไอเย็นรั่วออกมา

เมื่อดึงตู้แช่ศพออกมา รู้สึกเบาผิดปกติ... ศพที่เก็บอยู่ข้างในเบามาก

ไม่ลังเลมากนัก

ฮั่นตงยื่นมือไปจับซิปถุงศพ ดึงลงมา

ศพหญิงที่สะอาด สวยงาม ไร้ที่ติ และคุ้นเคยสำหรับฮั่นตงปรากฏอยู่ตรงหน้า นั่นคือหนึ่งในปีศาจสิบคนของเมืองเดอร์รี่ ศพหญิงไร้นาม-"เจน ดอยล์"

"คำเตือน! คำเตือน! กำลังสัมผัสกับผู้อาศัยภาคหลัง-'เจน ดอยล์'"

แม้ระบบจะเตือนอย่างไร ศพหญิงตรงหน้าก็ไม่มีร่องรอยการเคลื่อนไหวใดๆ แม้แต่นิ้วก็ไม่กระดิกสักนิด

ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ไม่มีเสียงใดๆ และไม่มีเจตนาสังหารแผ่ออกมาแม้แต่น้อย

จากการสัมผัสครั้งก่อน ฮั่นตงพอจะเข้าใจการตั้งค่าของศพหญิงว่าตัวเธอเองไม่สามารถเคลื่อนไหวได้... หากต้องการสื่อสาร จำเป็นต้อง "สัมผัสร่างกาย"

ฮั่นตงคิดครู่หนึ่ง ยื่นแขนซ้ายที่เป็นของมหาปุโรหิตอมตะออกไป

แตะนิ้วของศพหญิง

ในชั่วพริบตา

เสียงที่เย็นเฉียบจนทำให้จิตใจสดชื่นก้องในสมองของฮั่นตง

"เจ้า... สมกับที่พิเศษจริงๆ

เจ้าเป็น 'สิ่งมีชีวิต' เพียงผู้เดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบจากจิตของข้า"

ฮั่นตงเตรียมคำถามที่จะพูดไว้ล่วงหน้าแล้ว ยังคงรอยยิ้มไว้พลางถามว่า

"พูดถึง 'กุญแจมาสเตอร์คีย์' ที่ใช้ได้ในโรงพยาบาล มันไม่ได้เป็นของเจ้าทั้งหมดใช่ไหม? เจ้าอุตส่าห์ทำให้ข้าต้องมาพบเจ้าที่นี่... เพราะต้องการ 'ต่อรองลับๆ' กับข้าสินะ?"

ฮั่นตงเน้นคำว่าต่อรอง เพื่อเปิดอีกเส้นทางหนึ่งในการได้มาซึ่งสมองที่สมบูรณ์แบบ

---------

ปล. ขอลงรายชื่อนิยายของผมไว้ให้ลองตรวจดูนะครับเผื่อชอบ

เรือนจำเซลล์พิศวง (เรื่องนี้)

ทาสแห่งเงา (กลับมาแปล) เรื่องการผจญภัยในมิติเร้นลับ คล้ายๆ กับเรือนจำเซลล์พิศวง จะมีพัฒนาการด้านอารมณ์ ความเจ็บปวด ความขัดแย้ง ความเป็นเพื่อน

ระบบจำลองวิถีเซียน(ทันต้นฉบับ) เรื่องการแสวงหาการเป็นเซียน ใช้เล่ห์เหลี่ยม การวางแผนมากมายเพื่อบรรลุเป้าหมาย

เครื่องจำลองสยองขวัญ การผจญภัยในปัจจุบัน และในอดีตของบุคคลอื่น มีบรรยากาศของทิเบตโบราณ ญี่ปุ่นโบราณ

สืบเสาะสู่นิรันดร์ เรื่องการผจญภัยของเด็กน้อยน่ารักน่าชังและเจ้าเล่ห์ ใครอ่านก็ต้องหลงรัก

ทายาทเงา ย้อนกลับคืนสู่อดีต แก้ไขเพื่อพามนุษย์ให้รอดพ้น แต่ด้วยยังไร้กำลัง ต้องบงการอยู่ในเงามืด

ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ! เรื่องของการบำเพ็ญเซียนที่ขำกลิ้ง ฮาจนตกจากเก้าอี้ได้

เหนือนภา ยุคกึ่งอนาคตกึ่งอดีตยุคกลางของยุโรป มีอัลเคมิสต์ มีวัวเทียมเกวียน และมีเกราะรบที่สุดล้ำ ปนเปกันระหว่างล้าสมัยกับทันสมัย

เซียนมรรคพิกล คนวิปลาส นิยายดังที่นำไปสร้างเป็นมังงะ พระเอกที่สับสนว่าตนเองเป็นคนไข้โรคจิตยุคปัจจุบันหรือว่าเป็นคนในยุคเซียน

เกมซิมเทพเจ้า พระเอกที่เล่นเกมและกลายเป็นพระเจ้าของเกมซิม

เกมจำลองสำนักเซียนมหัศจรรย์ บรรพบุรุษที่สิ้นชีวิตแต่ได้รับระบบสร้างความรุ่งเรืองให้สำนัก เพื่อให้ตนเองสามารถฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่กำลังแปลกันอยู่ในช่วงนี้นะครับ ลองสำรวจกันดูนะครับ ขอบคุณครับ