【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 589 บนล่าง

"การวางระบบความลับแบบนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากองอัศวินอื่นๆ เลยนะ..."

จากจุดที่ฮั่นตงยืนอยู่ที่【ทางแยก】เป็นมุมของทรงลูกบาศก์ พื้นที่ถนนโดยรอบถูกพับงอในมิติ

สุดท้ายกลายเป็นพื้นที่ทรงลูกบาศก์

อาคารสีเทาเข้มที่เป็นที่ตั้งของกองอัศวินเสียงกระซิบ อยู่บนด้านบนสุดของทรงลูกบาศก์พอดี

อาคารสีเทาที่เดิมทีกลับหัว ก็กลับมาอยู่ในตำแหน่งปกติ

สถานการณ์ที่นี่แตกต่างจากในภาพยนตร์ 《Inception》 เพราะการเดินบนผนังจะไม่ทำให้ทิศทางแรงโน้มถ่วงเปลี่ยนไป

ขณะเดียวกันก็ห้ามบินโดยสิ้นเชิง

ฮั่นตงจำเป็นต้องปีนขึ้นไปที่ประตูชั้นหนึ่งของอาคารสีเทา

โดยอาศัยการเปลี่ยนแปลงของไวรัส G

เนื้อเยื่อคล้ายเส้นเชือกที่มีความเหนียวยืดพุ่งออกจากมือทั้งสองข้าง ใช้ปีนขึ้นไปยังชั้นหนึ่งของอาคารสีเทาอย่างรวดเร็ว

ใช้มือซ้ายเกาะยึด แขวนตัวอยู่ที่ประตูชั้นหนึ่ง

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

กดกริ่ง

ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าเบาๆ ดังมาจากด้านใน

คนที่เปิดประตูคือชายหนุ่มหัวล้านที่มีปากกาห้อยที่มุมปาก คราบหมึกเปื้อนปกเสื้อ มีรอยคล้ำใต้ตาชัดเจน ดูเหมือนคนที่ทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาสิบกว่าวัน นอนไม่พอจนขั้นรุนแรง

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจภาพลักษณ์ของตัวเองแล้ว

"นายคือคนใหม่คนที่สองสินะ? นี่มันเวลาอะไรแล้วถึงค่อยมารายงานตัว..."

"ขอโทษครับ มีธุระติดขัดนิดหน่อย"

"ไปพบท่านหัวหน้าเลย ตอนนี้ฉันไม่ว่างจะพาไป... นายแค่เดิน【ตรงไป】 อย่าเดินไปทาง【ซ้ายหรือขวา】 ก็จะเจอท่านหัวหน้า

ได้ยินว่านายสร้างเรื่องใหญ่ในงานประชุม น่าจะหาห้องทำงานของท่านหัวหน้าเจอเอง แค่จำคำสำคัญ【เส้นตรง】ไว้

ถ้าเผลอไปทาง【ซ้ายหรือขวา】 อาจจะหลงอยู่ในนั้นตลอดไป"

"ขอบคุณครับรุ่นพี่"

"อย่าแค่พูดขอบคุณ รีบเข้างานเร็วๆ มาช่วยแบ่งเบางานพวกเราหน่อย..."

เมื่อพูดจบ อัศวินผู้นี้ดูเหมือนจะเดินช้าๆ แต่ทุกครั้งที่ฮั่นตงกะพริบตา เขาจะกระโดดข้ามระยะทางไปทีละช่วง และหายลับไปอย่างรวดเร็ว

"เดินตรงไปเรื่อยๆ งั้นเหรอ?"

ทางเดินปูด้วยพรมลายดอกไม้สีแดงตรงหน้าฮั่นตงยาวเพียงยี่สิบเมตร

ที่ปลายทางมีเพียงทางซ้ายและขวาให้เลือก

อย่างไรก็ตาม บนผนังตรงปลายทางมีภาพเหมือนของชายคนหนึ่งแขวนอยู่ ดวงตาของชายในภาพดูมีอะไรแปลกๆ

"นี่มัน... บันไดเพนโรสงั้นเหรอ? หอสมุดใหญ่ตรงกลางใน【คณะนักเวท】ก็มีโครงสร้างแบบนี้"

ในดวงตาของชายในภาพ สะท้อนภาพบันไดเพนโรสสี่ด้านแบบเรียบง่าย ดูเหมือนต้องการจะสื่อความหมายพิเศษบางอย่างผ่านภาพในดวงตา

ตัวภาพเองไม่มีอะไรผิดปกติ และไม่มีกลไกใดๆ ซ่อนอยู่

ไม่ว่าฮั่นตงจะลองทำอย่างไร ตรงหน้าก็ยังคงเป็นเพียงผนังกำแพง

"จากประตูทางเข้าถึงภาพวาด เป็นเพียงทางเดินยาวยี่สิบเมตรเท่านั้น... เหมือนจะเดินได้แค่【เส้นตรง】

ปัญหาอยู่ที่เรื่อง 'พื้นที่'

สำนักงานใหญ่ของกองอัศวินเสียงกระซิบตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ถูกพับงอ

การที่พื้นที่ภายในอาคารจะซับซ้อนกว่าก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

【ดวงตา】คือภาพสะท้อน

【บันไดเพนโรส】คือการวนซ้ำ

เมื่อพิจารณาร่วมกับโครงสร้างของอาคารสีเทา... พื้นที่ 'เส้นตรง' ที่ว่าน่าจะหมายถึง..."

ฮั่นตงหันหลังเดินกลับไปที่ประตูทางเข้า แล้วหันกลับมาเดินไปที่ภาพวาดที่ปลายทาง

ทำแบบนี้วนซ้ำ【สี่รอบ】!

สิ่งที่ฮั่นตงคาดเดาไว้ง่ายมาก การเดินกลับไปกลับมาในทางเดินหนึ่งรอบ เท่ากับการขึ้นไปหนึ่งชั้นในอาคารสีเทา

มองจากภายนอก อาคารสีเทามีทั้งหมดห้าชั้น

ดังนั้น การเดินกลับไปกลับมาสี่รอบ ก็เท่ากับขึ้นไปถึงชั้นบนสุดของอาคาร... ซึ่งก็คือห้องทำงานของท่านหัวหน้าฮิวโก้

"น่าจะถูกต้อง"

หลังจากเดินวนครบสี่รอบ ฮั่นตงกลับมาที่ประตูทางเข้าอีกครั้ง เมื่อยื่นมือไปบิดลูกบิดประตูที่เย็นเฉียบ

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือห้องทำงานของท่านหัวหน้าฮิวโก้

นั่นก็คือห้องทำงานที่ลึกลับที่สุดในนครศักดิ์สิทธิ์

ระดับความลับและเอกสารลับที่เก็บอยู่ภายใน เทียบเท่ากับห้องเก็บเอกสารในส่วนลึกสุดของสภา

"ไม่นับเวลาพูดคุย ใช้เวลาสุทธิ 1 นาที 53 วินาที... น่าเสียดายที่ช้ากว่าชาลีสองวินาที ไม่งั้นนายคงทำลายสถิติได้แล้ว"

ชาลี เลอบรอง แบร์มันเชฟ

อัศวินเสียงกระซิบที่เอาชนะเด็กนรกได้อย่างง่ายดายในงานประชุมอัศวิน จบการศึกษาจากคณะวิทยาการลึกลับเหมือนฮั่นตง ปรมาจารย์ด้านหุ่นกลไก... ผู้ครองอันดับหนึ่งในการคัดเลือกครั้งใหญ่เมื่อสิบปีก่อน

แต่ต่างจากฮั่นตงตรงที่

ชาลีในตอนนั้นคว้าอันดับหนึ่งมาด้วยการถล่มทลายคู่แข่ง

"ขออภัยครับท่านหัวหน้าฮิวโก้ ผมติดธุระอยู่นอกเมืองพอสมควร... ทำให้ท่านต้องรอ"

"แค่มาถึงภายในวันนี้ก็พอแล้ว

นี่คือคู่มือสำหรับสมาชิกใหม่ของกองอัศวินเสียงกระซิบ เธอมีเวลาหนึ่งวันในการอ่านให้จบ

สำนักงานใหญ่ของกองอัศวินเสียงกระซิบของเรายังมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า-【หอลับ】

เอกสารลับทั้งหมดในนครศักดิ์สิทธิ์ ต้นฉบับ 80% และเอกสารสำรองจำนวนมากถูกเก็บรักษาไว้ที่นี่

ดังนั้น จึงต้องใช้กลไกพื้นที่ที่ซับซ้อนเช่นนี้เพื่อรับประกันความปลอดภัยและการรักษาความลับของห้องเก็บเอกสารแต่ละห้อง

การที่สภาสูงสุดมอบหมายให้เราดูแลเอกสารลับทั้งหมดก็แค่เพื่อความสะดวกของพวกเขาเท่านั้น... ภารกิจที่แท้จริงของเราแบ่งออกเป็นสองด้านหลักๆ

1. ถอดรหัส 'ศิลาจารึกปีศาจ'

2. เฝ้าระวัง 'วัตถุแปลกปลอม'

เนื่องจากใกล้ถึงการเคลื่อนพลครั้งใหญ่ ภารกิจถอดรหัสศิลาจารึกปีศาจจึงมีความสำคัญมาก พร้อมกันนั้นยังต้องจัดระเบียบและรวบรวมเอกสารลับจำนวนมาก คัดกรอง 'อัศวินที่จะออกรบ' และ 'อัศวินที่จะอยู่เฝ้าเมือง' อย่างเข้มงวด

ตอนนี้เธอเพิ่งเข้าร่วมกอง แค่เข้าใจปัญหา【บนล่าง】ของหอลับเท่านั้น

ปัญหา【ซ้ายขวา】นั้นซับซ้อนกว่าร้อยเท่า พันเท่า

เธอต้องใช้《คู่มือสมาชิกใหม่》ค่อยๆ ทำความคุ้นเคยกับโครงสร้างของหอลับ ให้สามารถไปถึงห้องเก็บเอกสารที่ต้องการภายในหนึ่งนาที

ขณะเดียวกัน ยังต้องเข้าใจ 'ระบบจัดระดับ' พื้นฐานในหอลับ ให้รู้ว่าบุคลากรแต่ละระดับสามารถเข้าถึงพื้นที่ใดได้บ้าง เข้าถึงเอกสารลับและวัตถุแปลกปลอมระดับใดได้บ้าง"

"ครับ!"

ฮั่นตงไม่รู้สึกว่ายุ่งยากเลย กลับรู้สึกว่าน่าสนใจมาก

กองอัศวินเสียงกระซิบแบบนี้แหละคือที่ที่เขาอยากมา... แม้ไม่มีความช่วยเหลือจากท่านหัวหน้าฮิวโก้ ฮั่นตงก็อาจจะเลือกที่นี่

ท่านหัวหน้าฮิวโก้ชี้ไปที่กองเอกสารหนาครึ่งเมตรบนโต๊ะ

"เวลาที่เหลือของวันนี้ นอกจากเธอต้องศึกษา《คู่มือสมาชิกใหม่》แล้ว... ยังต้องตรวจสอบรายงานการสำรวจนอกเมืองของหน่วยอัศวินเมื่อ 30-35 ปีก่อนด้วย

จดบันทึกเนื้อหาที่มีปัญหาและรายชื่ออัศวินที่น่าสงสัยลงในสมุด

เขียนการคาดการณ์สั้นๆ พร้อมแนบหมายเลขเอกสารอ้างอิง หน้าและบรรทัดที่เกี่ยวข้อง"

"ครับ..."

"นอกจากนี้ นี่คือกุญแจห้องทำงานของเธอ

เมื่อทำงานเหล่านี้เสร็จและอ่าน《คู่มือสมาชิกใหม่》จบแล้วค่อยมาหาฉัน... ตอนนั้นเราจะคุยกันเรื่องศพหญิงที่สมาชิกสภามอบให้เธอ"

"ครับ"

เมื่อพูดถึงศพผู้หญิง ใจของฮั่นตงก็สะดุ้งเล็กน้อย

แต่ถ้ามีท่านหัวหน้าฮิวโก้ช่วย อาจจะใช้ประโยชน์จากศพได้มากที่สุด

"เอ่อ... ตอนนั้นผมก็อยากคุยกับท่านหัวหน้าเรื่อง 'โชคชะตาที่แท้จริง' ด้วย"

"ทำทุกอย่างที่ฉันบอกให้เสร็จภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงและได้มาตรฐาน ฉันจะคุยกับเธอ"

"ไม่มีปัญหาครับ"