【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 439 การอัญเชิญ
【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 439 การอัญเชิญ
ระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปยังลูกไดสัน รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าของฮั่นตงยังคงเก็บกลับได้ยากเย็น
แม้ว่าภารกิจเดี่ยวครั้งนี้จะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและความเสี่ยง แตกต่างจากเหตุการณ์แห่งโชคชะตาครั้งก่อนๆ อย่างมาก... ไม่เพียงแต่ความสามารถต่างๆ ถูกจำกัด ยังต้องเผชิญกับลางร้ายมากมายที่หากจัดการพลาดเพียงนิดเดียวก็อาจนำไปสู่ผลร้ายแรง
การตายของตัวเอก การตายของชาวเมือง ล้วนส่งผลต่อการพัฒนาในภายหลัง
หากมีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นระหว่างทาง ฮั่นตงก็ไม่อาจผ่านด่านได้ตามปกติ
อย่างไรก็ตาม สุดท้ายฮั่นตงก็ทำสำเร็จ
รางวัลมหาศาลเกินกว่าที่ฮั่นตงคาดคิดไว้... นั่นหมายความว่า 'ความสามารถส่วนตัว' ของเขาจะก้าวขึ้นไปอีกขั้นใหญ่ ความเสี่ยงในการทำลายเมล็ดพันธุ์ต่อไปก็จะลดลงตามไปด้วย
...
เมื่อสัมผัสกับลูกไดสัน ช่องค้นหาที่สะดวกต่อการหาไอเทมที่ต้องการก็ปรากฏขึ้น
"ประเภท: วัตถุดิบ" → "คุณภาพ: ระดับตำนาน" → "ค้นหา"
แพง!
วัตถุดิบที่มีคุณภาพระดับตำนานล้วนมีราคาที่แพงจนน่าตกใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอุปกรณ์สำเร็จรูป
คะแนนสะสมทั้งหมดที่ฮั่นตงมีอยู่ตอนนี้พอจะซื้อวัตถุดิบได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น บางชิ้นยังไม่พอซื้อด้วยซ้ำ
สำหรับอาวุธที่ต้องการจะตีขึ้นมานั้น ในใจของฮั่นตงมีคำตอบอยู่แล้ว ดังนั้นในระหว่างการค้นหาจึงทำได้อย่างรวดเร็ว ข้ามวัตถุดิบส่วนใหญ่ที่ไม่จำเป็นไป
หลังจากใช้เวลาคัดเลือกอย่างละเอียดประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ค้นพบวัตถุดิบระดับตำนานที่ตรงตามความต้องการและราคาพอดี
เมื่อเลือกแลกแล้ว คะแนนสะสมทั้งหมดของฮั่นตงก็หมดเกลี้ยง
ลูกไดสันขนาดใหญ่กำลังค่อยๆ นำของออกมาจาก 'คลัง' บรรจุในกล่องสีขาวที่ประณีตแล้วส่งถึงมือฮั่นตง
『การคำนวณรางวัลและการแลกคะแนนเสร็จสมบูรณ์
ตรวจพบเป้าหมายมี【จุดเชื่อมต่อ-สวนสนุก】 ต้องการเดินทางไปยังพื้นที่จุดเชื่อมต่อหรือไม่?
สามารถต่ออายุการเช่าปีถัดไปได้ในจุดเชื่อมต่อ เมื่อต่ออายุแล้ว บุคคลต้องออกจากโลกจุดเชื่อมต่อภายในหนึ่งชั่วโมง』
"ใช่!"
ชั่วพริบตา
ฮั่นตงก็ปรากฏตัวบนถนนที่ 'คุ้นเคย'
ถนนที่มืดและหนาวเย็น ไฟถนนใช้การไม่ได้
หญิงผมยาวที่แขวนอยู่บนเสาไฟ ค่อยๆ ดึงเส้นผมสีดำที่ไหลออกมาจากบริเวณท้องกลับเข้าไป ยอมล้มเลิกความคิดที่จะ 'ล่าเหยื่อ' ยกมือซีดเซียวและอ่อนแรงของเธอขึ้นทักทายฮั่นตง
ต่างจากเมื่อก่อน
เรื่องสยองส่วนใหญ่ในสวนสนุกล้วนรู้จักฮั่นตงผู้เป็นคนนอกที่สังหาร【หัวหน้าไฟ】 ไม่มีความเป็นศัตรูใดๆ ต่อเขาอีกต่อไป
เนื่องจากผู้ดูแลประภาคารได้เปลี่ยนเป็น【เรื่องสยองอันดับสาม-นักสะสม】 สถานการณ์บางอย่างในสวนสนุกก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย
แม้ว่าถนนจะยังคงมืดสนิท มีเพียงไฟส่องสว่างจากประภาคารเท่านั้น แต่เรื่องสยองที่อาศัยอยู่ที่นี่กลับไม่ได้มีสีหน้าหวาดกลัวอีกต่อไป ใช้ชีวิตอย่างอิสระ
สิ่งเดียวที่เรื่องสยองเหล่านี้ต้องทำคือมอบของสะสมที่ได้มาตรฐานหนึ่งชิ้นให้นักสะสมทุกปี เพื่อเป็นการ 'เสียภาษี'
เพียงแค่จ่ายภาษีสำเร็จก็จะได้รับสิทธิ์พำนักในชั้นในเป็นเวลาหนึ่งปี
จุดประสงค์หลักที่ฮั่นตงมาที่สวนสนุก ไม่ใช่เพื่อจัดการหรือฝึกฝน
แต่เพื่อทำเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งล่วงหน้า
"นี่... กลายเป็นห้องสะสมไปแล้วหรือ?"
เมื่อฮั่นตงเข้าไปในประภาคารอีกครั้ง โครงสร้างโรงพยาบาลจิตเวชเดิมถูกรื้อทิ้งไปหมดแล้ว
ที่นี่กลายเป็น【พิพิธภัณฑ์ประภาคาร】อย่างสมบูรณ์
ของสะสมทั้งหมดที่ได้มาตรฐานจะถูกจัดแสดงในประภาคาร และประภาคารเปิดให้เข้าชมอย่างเต็มที่ เรื่องสยองทุกตนสามารถเข้าไปได้
ส่วนห้องทำงานของนักสะสมที่อยู่ชั้นบนสุดนั้นกลายเป็นห้องโมเดลระดับพรีเมี่ยมไปเสียแล้ว
นักสะสมจมดิ่งอยู่ในของสะสมอันงดงามเหล่านี้อย่างสมบูรณ์... ในบางแง่มุมก็คล้ายกับพวกติดบ้านในโลกความเป็นจริงอยู่บ้าง
"ท่านนิโคลัส ทำไมถึงมาที่นี่?"
นักสะสมที่มีศีรษะเป็นตู้นิรภัย รีบจัดเสื้อผ้าทันที เดินออกมาต้อนรับฮั่นตงที่เดินออกมาจากลิฟต์
"ฉันต้องการไปที่จุดสูงสุดของประภาคารเพื่อทำพิธีเรียกพิเศษครั้งหนึ่ง รบกวนนักสะสมช่วยรวบรวมวัตถุดิบจำเป็นสำหรับพิธีกรรมเหล่านี้ในเวลาอันสั้น"
ฮั่นตงยื่นรายการในมือไป
อย่างไรก็ตาม วัตถุดิบเหล่านี้มีพร้อมอยู่แล้วในพิพิธภัณฑ์ประภาคาร
นักสะสมก็ไม่ได้ตระหนี่
วัตถุดิบที่ต้องการถูกส่งมาที่ห้องทำงานของนักสะสมผ่านระบบขนส่งขนาดเล็กทันที
"ขอถามหน่อยครับ พิธีเรียกที่ท่านจะทำมีอันตรายหรือไม่?"
นักสะสมเป็นผู้รับผิดชอบสวนสนุก ถ้าหากมีอันตรายจริง เขาก็จำเป็นต้องเรียกเรื่องสยองที่มีพลังแข็งแกร่งอื่นๆ มาเพื่อรับมือกับสถานการณ์วิกฤต
"ไม่มีอันตรายอะไร คุณแค่ประกาศผ่านประภาคารให้ทั่วเมืองทราบ อย่าให้ทุกคนตื่นตระหนกก็พอ... พิธีเรียกอาจจะสร้างประตูเชื่อมโลกชั่วคราวขึ้นมา แต่จะปิดเร็วๆ นี้"
"ได้ครับ"
ฮั่นตงจำเป็นต้องทำพิธีเรียกที่จุดสูงสุด เพื่อสร้างช่องทางส่งผ่านที่มั่นคงให้ได้มากที่สุด
วาดวงพิธีที่คล้ายคลึงกับในที่มั่นศักดิ์สิทธิ์
แห่งศาสนจักร วางวัตถุที่เกี่ยวข้องในตำแหน่งที่สอดคล้องกัน เพื่อใช้แทนเสาหินทั้งห้า
หนวดสีชมพูของหมึกถูกวางที่จุดศูนย์กลางของวงพิธี เพื่อเปิด【ประตู】ที่มีทิศทาง
"เริ่มกันเถอะ... หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น"
ฮั่นตงเปิดใช้วงพิธีด้วยวิธีควบคุมลับจากหนังสือตา
อุปกรณ์พิธีกรรมที่ขอมาจากนักสะสมถูกดูดพลังงานออกไปในชั่วพริบตา ประตูวงกลมที่เชื่อมต่อกับ 'ทะเลลึก' ก็สร้างสำเร็จ...
ในทันใดนั้น ท้องฟ้าทั้งหมดของสวนสนุกดูเหมือนจะกลายเป็นทะเลลึก
เงาประหลาดและไม่สามารถบรรยายได้หลากหลายรูปแบบว่ายวนและโคจรอยู่บนท้องฟ้า
เรื่องสยองส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในสวนสนุก เมื่อรู้สึกถึงอันตราย ก็รีบปิดประตูซ่อนตัวอยู่ในห้องทันที
มีเพียงเรื่องสยองระดับ S ที่ออกมาจากที่พักของตน จ้องมองท้องฟ้าทะเลลึก พร้อมที่จะต่อสู้ได้ทุกเมื่อ... อย่างไรก็ตาม เสียงที่ดังมาจากเครื่องกระจายเสียงของประภาคารก็ขจัดความกังวลของทุกคนไปในทันที
............
มุมมองของฮั่นตง
เมื่อ【ประตู(ทะเลลึกมีทิศทาง)】เปิดออก
ฮั่นตงไม่ได้พบน้องสาวนีโคในทันที
แต่ผ่านประตูวงกลมแห่งมหาสมุทรนี้ เขากลับเห็นสิ่งมีชีวิตจากทะเลลึกที่น่าสะพรึงกลัวมาก สามารถเทียบชั้นกับ "ราชาแห่งลางร้าย" ได้...
หนวดยักษ์มากมายบีบขยายประตูและบีบตัวออกมา แตะผ่านแก้มของฮั่นตงไป ทิ้งของเหลวเย็นเยียบจากทะเลลึกไว้
เสียงที่สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตธรรมดาแตกสลายในทันทีดังเข้าสู่แก้วหูของฮั่นตงโดยตรง:
"สามารถทนต่ออิทธิพลของพวกเราได้ด้วยร่างมนุษย์... ดูเหมือนเจ้าจะไม่ใช่แค่ 'ผู้ส่งสาร' ธรรมดา เมื่อยืนยันตัวตนของเจ้าแล้ว ก็สามารถวางใจมอบลูกสาวให้เจ้าได้"
"ขอบคุณ..."
ผู้นี้ต้องเป็นท่านที่นีโคเคยพูดถึงอย่างแน่นอน
สีหน้าของฮั่นตงสงบนิ่งมาก แต่หลังเสื้อกลับเปียกชุ่มไปแล้ว
"ข้าจะดูแลนีโคให้ดี หากมีโอกาสในอนาคต จะต้องไปเยือนทะเลลึกแน่นอน"
หนวดค่อยๆ ถอยกลับเข้าไปในประตู
ตามมาด้วยเงาดำที่ค่อยๆ ว่ายผ่านมาจากอีกด้านของประตู
ครึ่งล่างเต็มไปด้วยหนวดสีชมพูนุ่มนิ่ม
ครึ่งบนเป็นร่างกายมนุษย์ปกติและใช้เปลือกหอยปกปิดส่วนสำคัญของร่างกาย
นีโคผู้มีผมสีฟ้าทะเลและใบหน้างดงามราวกับนางฟ้า รีบบีบตัวออกมาจาก【ประตู】... เนื่องจากควบคุมความตื่นเต้นและความเร็วในการพุ่งออกมาจากประตูแคบๆ ไม่ดี
หนวดนุ่มนิ่มทั้งหมดจึงกดทับลงบนตัวฮั่นตง
"ว้าว! นี่คือโลกอะไร!?"