【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 410 หญิงผู้แขวนคอ

ขั้นตำนาน

ระบบให้เวลาเพียงหนึ่งนาทีในการจั่วการ์ดและทอยลูกเต๋า

ฮั่นตงไม่อาจทำพฤติกรรมประหลาดพวกนี้ต่อหน้าธารกำนัลได้แน่

หลังจากตัวเอกและคณะออกจากคลังสินค้าเพราะได้ยินเสียงกรีดร้องจากในซูเปอร์มาร์เก็ต

ฮั่นตงรีบล้วงมือเข้าไปในถุงลางร้ายที่ลื่นเหนียว หยิบการ์ดที่เสียบอยู่ในผนังด้านในออกมา

"บ้าเอ๊ย!"

เมื่อเห็นเครื่องหมายสมองปลาหมึกสามดวงบนการ์ดที่เหมือนกับครั้งที่แล้ว ฮั่นตงก็สบถออกมา

แม้ระดับความยากเช่นนี้จะทำให้เขาต้องทุ่มสมาธิจัดการ... แต่ก็ไม่อาจได้การ์ดความสามารถระดับสูงที่เป็นสัญลักษณ์ของ 'ศีรษะของผู้ไร้ใบหน้า' หลังจบภารกิจ

"ลองจัดการดูก่อน พยายามจับสัตว์ประหลาดกลับไปบูชายันต์ที่วิหาร

ถ้าอัพเกรดการ์ดพื้นฐานได้สองใบ ฉันก็อาจลองสำรวจหมอกนั่นได้... ส่วนการตั้งค่าของศีรษะ หากได้มาก็จะลดความยากได้แน่ แต่ไม่จำเป็นต้องบังคับเอามา

ยิ่งเสียเวลานาน อันตรายในหมอกก็จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ

ในช่วงเหตุการณ์แห่งโชคชะตาครั้งนี้ ต้องไม่มีความคิดเรื่อง 'รอ' อยู่ในหัวเด็ดขาด"

ลูกเต๋า... 【1】

『แต้มไม่เท่ากัน ลางร้ายปรากฏ』

[ลางร้าย - ผู้ศรัทธาไร้นาม]

พื้นที่: ซูเปอร์มาร์เก็ต

ความน่ากลัว: ★★★

ที่มา:

เนื่องจากอยู่ในสภาวะตึงเครียดเป็นเวลานาน ประกอบกับ 'ความรู้สึกสิ้นหวัง' ที่สะสมในตัวชาวเมืองทุกคนในซูเปอร์มาร์เก็ตเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ชาวเมืองบางส่วนเริ่มมีอาการทางจิต ทำให้ในสมองพวกเขาเปิด 'ช่องทางจิตพิเศษ' ขึ้นมา

พวกเขาจะถูกจิตขั้นสูงจากภายนอกส่งผลกระทบโดยตรง จนวิญญาณเกิดการเปลี่ยนแปลง

ขณะนี้ มีคน 【3】 คนในซูเปอร์มาร์เก็ตถูกผลกระทบทางจิตและเกิดการกลายพันธุ์ทางวิญญาณ

คุณสมบัติ: เก่งในการอำพราง สามารถส่งผลกระทบต่อคนธรรมดาได้โดยตรงด้วยการสัมผัส ฆ่าให้ตายได้ยาก

(หมายเหตุ: ผู้ที่ถูกผลกระทบทางจิตจะไม่มีทางรักษาให้หายได้)

เงื่อนไข: ตัวเอก (เดวิด) พนักงานซูเปอร์มาร์เก็ต 【สาม】 คนขึ้นไป และชาวเมือง 【แปด】 คนขึ้นไปต้องไม่ถูกผลกระทบทางจิตและล่มสลาย มิฉะนั้นจะไม่ได้รับค่าลางร้าย

............

"เป็นลางร้ายประเภท 'หักหลัง' อีกแล้ว ต้องหาตัวผู้กลายพันธุ์ให้เจอในเวลาอันสั้น ไม่งั้นทั้งซูเปอร์มาร์เก็ตก็จะเน่าเปื่อยกลายพันธุ์ไปหมด

แต่เทียบกับเหตุการณ์แมงมุมเย็นที่ยากแค่ระดับหนึ่ง

คราวนี้ [ลางร้าย - ผู้ศรัทธาไร้นาม] มีรายละเอียดที่ต้องระวังหลายอย่าง หากจัดการไม่ดี ภารกิจก็จะล้มเหลว"

ฮั่นตงยังมีข้อกังวลบางอย่าง

"พูดถึงซูเปอร์มาร์เก็ตที่ได้รับการคุ้มครองจากวิหาร

การมาถึงของขั้นตำนานทำให้ [ลางร้าย] ลงมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ตโดยตรง

ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ดูปลอดภัย ที่จริงก็มีช่องโหว่อยู่... ต้องรีบสำรวจหมอกก่อน ยิ่งซุกตัวอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตนานเท่าไร โอกาสตายก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น"

............

ฮั่นตงไม่รอช้าอีก รีบออกจากคลังสินค้า

เดินสำรวจในโถงซูเปอร์มาร์เก็ตทันที เพื่อสังเกตสถานการณ์เบื้องต้น

ยังไม่พบฉากน่าสยดสยองใดๆ

เพียงแต่ คนจำนวนหนึ่งดูตกใจอย่างรุนแรง

พวกเขาห่มผ้าห่ม สายตาเลื่อนลอย สีหน้าซีดขาว มือที่ถือกาแฟร้อนสั่นไม่หยุด... พูดติดอ่าง แม้แต่จะเล่าว่าเห็นอะไรมาก็แทบทำไม่ได้

ฮั่นตงรีบไปหาตัวเอกเดวิดที่กำลังปลอบโยนคนกลุ่มนี้อยู่ ดึงเขาไปคุยที่มุมห้องตามลำพัง

"เดวิด เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? ไอ้งั่งที่ไหนกรีดร้อง?"

แม้แต่เดวิดเองก็ดูหน้าตาแย่เช่นกัน เขาทนได้ก็เพราะจิตใจที่เข้มแข็งจากออร่าของตัวเอกเท่านั้น

"ประมาณหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว คุณซูซานน่าผูกคอตายในห้องน้ำ

เพราะผู้หญิงคนอื่นที่เข้าห้องน้ำไปเจอเข้าพอดี เรื่องนี้จึงแพร่สะพัดออกไปในทันที ทุกคนรู้เรื่องการฆ่าตัวตายนี้หมด"

"แล้วยังไงต่อ?"

"เราคิดว่าศพอาจเน่าเปื่อยแล้วส่งผลต่อสภาพแวดล้อมในซูเปอร์มาร์เก็ต... เราเลยเอาถุงห่อ 'คุณซูซานน่า' ไว้ แล้วแอบโยนออกไปข้างนอก

แต่เมื่อกี้นี้เอง ศพของคุณซูซานน่ากลับมาปรากฏในห้องน้ำอีกครั้ง ยังคงอยู่ในสภาพผูกคอตาย บังเอิญมีผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำไปเจอเข้าพอดี

เธอเล่าว่า ตอนเข้าห้องน้ำไม่มีใครอยู่เลย

แต่พอเธอออกจากห้องน้ำ คุณซูซานน่าก็แขวนคออยู่ในห้องน้ำเสียแล้ว

มีคนได้ยินเสียงกรีดร้องแล้วเข้าไปดูห้าคน และพบกับภาพอันน่าสยดสยองนี้ ข่าวแพร่กระจายไปทั่วซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว

ทุกคนรู้สึกไม่สบายใจ... โดยเฉพาะคนที่เห็นศพทั้งห้าคน สภาพจิตใจแย่ที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา"

"แม่งเอ๊ย! พวกแกไม่รู้จักเผาทิ้งเลยหรือไง? ไอ้พวกลูกหมาพวกนี้ไม่สมควรมีชีวิตอยู่เลย"

ฮั่นตงด่าทอออกมาทันที แน่นอนว่าแค่ตั้งใจดุด่าเท่านั้น

ลางร้ายลงมา ย่อมต้องมีเรื่องเกิดขึ้น

ถึงจะเผาศพทิ้ง คงถูกแขวนกลับมาที่ห้องน้ำอยู่ดี

เดวิดก็ตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเอง พยายามอธิบาย "คือว่า... น้ำมันมีจำกัด พวกเราคิดว่าจะประหยัดไว้ใช้ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในหมอกมากกว่า

คุณนิโคลัส คุณมีวิธีดีๆ บ้างไหมครับ?"

ฮั่นตงโมโหจนกัดฟัน รีบเอาหมากฝรั่งเข้าปากเพื่อลดความโกรธ

"เอาคนที่ตกใจหนักทั้งห้าคนไปรวมกันที่ห้องพักพนักงาน ให้ยาระงับประสาทไปเลย

พร้อมกันนั้น พวกแกก็รีบประกาศข้อมูลเรื่องขอบเขตของหมอกที่มีอยู่ จุดประกายความหวังให้ทุกคน

ใช้ 'แสงแห่งความหวัง' มาขับไล่ความสิ้นหวังและความกลัวในใจชาวเมือง"

"ครับ คุณนิโคลัส... แล้วคุณซูซานน่าในห้องน้ำล่ะครับ จะทำยังไง? ถ้าไม่จัดการเรื่องประหลาดนี้ได้ ทุกคนจะตกอยู่ในความหวาดกลัว"

แม้แต่ตัวเอกเดวิดก็ยังไม่เข้าใจและกลัวผู้หญิงที่แขวนคอในห้องน้ำ

"ไอ้พวกไร้ประโยชน์! ฉันจะไปดูก่อน พวกนายอย่าเพิ่งทำอะไร...

ฉันจะบอกให้ก็ได้ เมื่อกี้ฉันไปที่พื้นที่ลับใต้ดิน เอาชนะความกลัวจนได้รับพลังของ 'คนงานเม็กซิกัน' มาแล้ว อาจจะแก้ไขเรื่องนี้ได้"

ฮั่นตงอ้างเรื่องคนงานเม็กซิกันขึ้นมาเพื่ออธิบายพลังพิเศษของตน วางกับดักไว้ล่วงหน้า

เพราะว่าในช่วงสำรวจหมอกต่อจากนี้ เขาจะต้องใช้พลังพิเศษบ่อยๆ

หากถือโอกาสนี้ทำให้ตัวเอกและคณะยอมรับตัวตนของพลังพิเศษก่อน ก็นับว่าเป็นเรื่องดี

"คนงานเม็กซิกัน... ได้ครับ!"

ตัวเอกเดวิดจ้องมองนักเขียนผู้มีนิสัยประหลาดผู้นี้

แม้คำอธิบายจะดูแปลกๆ อยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีทั้งสัตว์ประหลาดและเรื่องผีๆ เกิดขึ้นมากมาย... คำอธิบายแบบนี้ก็ฟังดูสมเหตุสมผลอยู่

ที่สำคัญพวกเขาเห็นภาพหลอนน่ากลัวของชาวเม็กซิกันที่ช่องเปิดใต้ดินจริงๆ

ฮั่นตงไม่ใช่คนท้องถิ่น จึงไม่น่าจะถูกคนงานเม็กซิกันเกลียดชัง

"งั้นเรื่องในห้องน้ำก็ขอรบกวนคุณด้วยนะครับ!"

ฮั่นตงจู่ๆ ก็ยื่นมือไปกดบ่าตัวเอกเดวิด "เรื่องนี้อาจจะคล้ายกับ 'เหตุการณ์แมงมุมเย็น' ก่อนหน้า... เราไม่อาจละเลยความเป็นไปได้ที่คนอื่นจะถูกผลกระทบแล้ว 'กลายพันธุ์'

นายเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม?"

"เข้าใจครับ... หากพบเจอ ก็ 'จัดการ' เลย"