【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 110 ตามหาทางเข้า

ทำไมถึงต้องร่วมมือกับตัวตลก? แถมยังจับคู่เป็น "สองสหายสุดแปลก" มุ่งหน้าสู่ท่อระบายน้ำอันตรายอีกด้วย

เหตุผลหลักมีสามข้อ

หนึ่ง ฮั่นตงได้อ่านสมุดบันทึกเปียกน้ำจนจบ และพบข้อความลับในหน้าสุดท้าย!

เบลลาเคยเผชิญหน้ากับตัวตลกหลายครั้ง... ทุกครั้งเบลลาเลือกที่จะหนีเข้าไปในท่อระบายน้ำลับใต้โรงเรียน

ทุกครั้งที่เข้าไปในท่อระบายน้ำ เธอจะหนีพ้นการไล่ล่าของตัวตลกได้เสมอ ตัวตลกจะยืนมองอยู่ที่ปากท่อเท่านั้น ไม่เคยลงไปในนั้น

นั่นแสดงว่าตัวตลกระแวงท่อระบายน้ำจริงๆ ไม่ใช่แค่จงใจหลอกฮั่นตง

สอง ถ้าไม่ทำเช่นนี้ คอสลินจะไม่รอด

จะไม่มีโอกาสร่วมมือกับบอสสุดท้ายคนนี้อีก และยังจะถูกเล่นงานอย่างหนักด้วย

ตัวเขาและเพื่อนร่วมทีมที่เหลืออีกสองคน คงยากที่จะหาจุดเปลี่ยนในเมืองเดอร์รี่ได้ สุดท้ายอาจจะหลงทางหรือตายที่นี่เหมือนอัศวินฝึกหัดคนอื่นๆ ที่เคยมาเมืองนี้

สาม หากฮั่นตงสามารถไปยังพื้นที่ท่อระบายน้ำลับพร้อมกับตัวตลกได้

นั่นหมายความว่าเมืองเดอร์รี่จะกลายเป็นเมืองเกมที่ไร้ผู้ควบคุมชั่วคราว... คาร์สและโซเฟียจะสามารถหาเบาะแสที่มีประโยชน์จริงๆ ได้ในช่วงเวลานี้

สุดท้ายยังมีอีกข้อ... สัญชาตญาณ

สัญชาตญาณของฮั่นตงบอกว่านี่คือวิธีเดียวที่ถูกต้องในการดำเนินเรื่องราวต่อไป

หากต้องการเอาชนะ 《การกลับมาของตัวตลก (ภาคแรก)》 จำเป็นต้องหาหนทางใหม่

............

วันที่สามหลังจากเข้าสู่ห้วงมิติแห่งโชคชะตา

นาฬิกาชีวภาพทำให้คาร์สตื่นตรงเวลา 07:30 น. พอดี

โซเฟียยังคงกอดหมอนหลับสบายอยู่บนเตียงใหญ่

"เพื่อนอเลนตื่นแล้วหรือ? ไม่นึกเลยว่าฉันจะเหนื่อยจนไม่รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวข้างๆ ตัวเลย"

เมื่อคาร์สเดินออกจากห้องนอนมายังห้องโถงชั้นล่าง... เขาก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยสิ่งเล็กๆ บนโต๊ะทันที

มีตุ๊กตาคล้ายคอสลินวางอยู่ ทับซองจดหมายไว้

บนนั้นมีลายมือของฮั่นตง

"พี่คาร์ส เกิดอะไรขึ้นหรือคะ?" โซเฟียค่อยๆ เดินลงบันไดมา ยังคงมีท่าทางง่วงงุนอยู่

"เปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมตัวสำรวจ【เมืองเดอร์รี่】อย่างละเอียด เก็บรวบรวมเบาะแสให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้! ช่วงเวลาว่างนี้เป็นสิ่งที่เพื่อนอเลนหามาให้พวกเรา... เราต้องไม่ปล่อยให้สูญเปล่า"

โซเฟียฟังแล้วงุนงง "ช่วงเวลาว่าง? แล้วคุณแอนเดอร์วาล่ะคะ เขาเป็นอะไรหรือ?"

"เขาไปยังพื้นที่ท่อระบายน้ำกับ【ตัวตลก เพนนีไวส์】 ดังนั้นเมืองเดอร์รี่จะว่างเปล่าในช่วงนี้

พวกเราต้องใช้เวลานี้ให้เป็นประโยชน์ สืบหาทุกอย่างเกี่ยวกับตัวตลกให้ชัดเจน ให้ข้อมูลสำคัญถึง 50% ขึ้นไป

ถ้าครั้งนี้เรารอดชีวิตออกไปได้จริง เราต้องให้รางวัลส่วนใหญ่กับเพื่อนอเลน เขาเสียสละเพื่อทีมของเรามากเกินไปแล้ว"

"เขากับตัวตลก... เป็นไปได้ยังไงคะ?"

โซเฟียจ้องมองตุ๊กตาคอสลินบนโต๊ะ

นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา เธอก็เข้าใจทันที "หรือว่า... คนที่มารวมกับพวกเราและออกจากงานเลี้ยงเมื่อวานน่ะ!?"

"ใช่แล้ว ตัวตลกปลอมตัวเป็นคอสลินแทรกซึมเข้ามาในทีม โชคดีที่เพื่อนอเลนจับได้ ไม่งั้นผลลัพธ์คงน่ากลัว... แต่ฉันคิดไม่ออกเลยว่าอัศวินฝึกหัดไปร่วมมือกับบอสสุดท้ายได้ยังไง

จากเนื้อหาในจดหมาย ดูเหมือนเพื่อนอเลนจะอยู่ในความสัมพันธ์แบบร่วมมือกับตัวตลก"

............

ในเวลาเช้าตรู่เช่นกัน

ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า

นักเรียนพิเศษสองคนยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมพื้นฐานเมืองเดอร์รี่

ฮั่นตงกับตัวตลก (ในร่างของคอสลิน เพียงแต่ทาริมฝีปากแดงและแต้มแก้มขาวเล็กน้อย)

ทำไมเมื่อคืนถึงไม่เข้าท่อระบายน้ำเลย?

ในสมุดบันทึกเขียนไว้ว่า

โดยปกติเบลลาจะเข้าท่อระบายน้ำในช่วงเวลา 08:00-10:00 น. ... มีเพียงในกรณีพิเศษเท่านั้นที่เธอจะเข้าไปในเวลาอื่น แต่ก็ไม่กล้าอยู่นานเกินไป

อีกอย่าง ตัวตลกก็บอกว่า... ท่อระบายน้ำในเวลากลางคืนอันตรายที่สุด

ดังนั้น หลังจากนัดเจรจาเมื่อคืนจบลง

ฮั่นตงก็นอนบนม้านั่งริมถนนเลย... ส่วนตัวตลกนั่งอยู่บนม้านั่งฝั่งตรงข้าม ไม่จำเป็นต้องพักผ่อน

ตัวตลกยิ้มค้างไว้ตลอดทั้งคืน มือวางบนเข่า นั่งตัวตรงและจ้องมองฮั่นตงที่หลับสนิท นั่งเช่นนั้นตลอดทั้งคืน

นอกจากนี้ยังต้องอธิบายว่า เนื่องจากการตายของโฮสต์หลักและการ 'ซ่อมแซม' โรงเรียนโดยห้วงมิติแห่งโชคชะตา ทำให้โรงเรียนมัธยมทั้งหมดกลับสู่สภาพปกติ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

............

ตัวตลกพูดว่า "ทางเข้าท่อระบายน้ำซ่อนอยู่ตามมุมต่างๆ ของโรงเรียน และจะเปลี่ยนตำแหน่งทุกวัน... นายมาหาเองสิ!

ในเมื่อนายได้อ่านสมุดบันทึกของเพื่อนร่วมชั้นเบลลาแล้ว

ถ้านายหาเจอ ฉันจะให้รางวัลเป็นลูกโป่งหนึ่งลูกนะ"

"ได้"

จริงๆ แล้ว ในสมุดบันทึกไม่ได้กล่าวถึงข้อมูลเกี่ยวกับ 'ตำแหน่งทางเข้า' เลย

และไม่ได้พูดถึงกฎเกณฑ์อะไรด้วย

ครั้งแรกที่เบลลาหาทางเข้าเจอ เป็นตอนที่เธอรู้สึกท้อแท้อย่างมาก วิ่งไปมาในตึกเรียนอย่างไร้จุดหมาย สุดท้ายก็พบทางเข้าท่อระบายน้ำในห้องเก็บของเก่าที่ถูกทิ้งร้าง

หลังจากกลายเป็นโฮสต์หลัก เบลลาก็ใช้ความรู้สึกของตัวเองในการหาทางเข้าเลย

โชคดีที่ฮั่นตงกำลังถือ【ปรสิตสมบูรณ์แบบ】อยู่พอดี ใช้มันเป็น 'เข็มทิศ' เมื่อเข้าใกล้ทางเข้าท่อระบายน้ำก็จะมีปฏิกิริยาตอบสนอง

เขาเอาปรสิตที่คล้ายฟอสซิลใส่กระเป๋า แล้วเริ่มออกตามหาทางเข้า

เดินผ่านตึกเรียนทั้งหมดก็ยังไม่มีปฏิกิริยา

จึงต้องไปค้นหาในอาคารประกอบของโรงเรียนต่อ... ในที่สุดเมื่อฮั่นตงเดินมาถึงใต้อาคารทดลอง ปรสิตในกระเป๋าก็ขยับเล็กน้อย

"น่าจะอยู่ในตึกนี้!"

ทุกครั้งที่ขึ้นไปหนึ่งชั้น การเคลื่อนไหวของปรสิตก็จะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"ทางเข้าท่อระบายน้ำอยู่บนดาดฟ้าเหรอ!?"

ฮั่นตงรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

ในเมื่อเป็นท่อระบายน้ำ ไม่ควรจะอยู่ใต้ดินหรอกหรือ?

การจัดวางแบบแปลกประหลาดนี้ กลับยืนยันในระดับหนึ่งว่า 'ท่อระบายน้ำลึกลับ' นี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองเดอร์รี่ แต่เป็นพื้นที่ที่แยกออกมาต่างหาก

ตัวฮั่นตงเองก็เริ่มสงสัยเกี่ยวกับ 'ท่อระบายน้ำ' มากขึ้นเรื่อยๆ

เดินทางมาถึงหน้าห้องน้ำชายที่ปลายสุดของชั้นดาดฟ้า!

เสียงน้ำหยดติ๋งๆ จากด้านในทำให้ปรสิตเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง

ฮั่นตงจำใจต้องเอาปรสิตใส่หลอดทดลองแก้วเทมเปอร์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

"ไม่เลวนี่... หาเจอเร็วจัง! ให้ลูกโป่งเล็กๆ หนึ่งลูกเป็นรางวัลละกัน"

นี่เป็นลูกโป่งลูกที่สามที่ฮั่นตงได้รับแล้ว

ลูกโป่งสีแดงสามารถปรับขนาดได้ตามต้องการ ฮั่นตงจึงถามด้วยความสงสัยว่า "ลูกโป่งนี่มีประโยชน์อะไรหรือเปล่า?"

"ตอนหลงทาง ก็เอาไว้ทุบให้แตก!"

"อืม"

ฮั่นตงย่อลูกโป่งทั้งสามลงให้มีขนาดเท่าลูกปิงปอง แล้วแขวนไว้ที่เอว

โชคไม่ดีที่พอทั้งสองคนก้าวเข้าไปในห้องน้ำชาย ก็เจอกับกลุ่ม 'เด็กเกเร' พอดี

นักเรียนมัธยมที่เจาะหู เจาะจมูก และมีรอยสัก ดูเหมือนพึ่งมาถึงที่นี่เช่นกัน

กำลังจะแบ่งปันของผิดกฎหมายที่หามาได้ยากให้กับเพื่อนๆ... พวกนี้แรงกว่าบุหรี่เยอะ

สำหรับนักเรียนรุ่นน้องสองคนที่บุกเข้ามาอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะฮั่นตงกับ 'คอสลิน' ที่ตัวเล็กแบบนี้ ถือเป็นเป้าหมายในการรังแกที่ชัดเจนที่สุด

"ไอ้เตี้ยสองคน มาทำอะไรแต่เช้าแบบนี้? หรือว่าพวกแกเป็น 'คู่รัก' แอบมาทำเรื่องน่าอาย? ฮ่าๆ... ในเมื่อพวกแกบังเอิญมาเจอพวกเราแล้ว ก็อย่าคิดจะออกไปล่ะ!"

เผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ ฮั่นตงมองตัวตลกด้วยสีหน้าจนปัญญา

"คนในเมืองเดอร์รี่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของนายหรอกเหรอ?"

ตัวตลกทำหน้างง "ฉันเคยพูดตอนไหนว่าคนพวกนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน แบบนั้นมันน่าเบื่อจะตายไป

ยิ่งมีตัวแปรมาก เกมก็ยิ่งสมจริง ยิ่งสนุก

สำหรับขยะพวกนี้ ฉันไม่อยากเสียเวลาไปควบคุมหรอก"

"นี่แกพูดว่าใครเป็นขยะห๊ะ!?"

หัวโจกผมทองคว้าคอเสื้อของตัวตลก ยกขึ้นแล้วกดติดผนัง

ตอนนี้

ฉากสยองขวัญจากภาพยนตร์ 《การกลับมาของตัวตลก》 ฉบับดั้งเดิมแวบผ่านสมองของฮั่นตง

แต่ฮั่นตงรู้สึกลางๆ ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ อาจจะน่ากลัวยิ่งกว่าฉากในภาพยนตร์ต้นฉบับเสียอีก

พูดตามตรง ฮั่นตงไม่ค่อยอยากดู... กลัวจะโดน 404 ซะมากกว่า